Lot Nampi Semah Anu Datang
Lot nampa dua malaikat, sarta lalaki-lalaki Sodom ngepung pantona; manéhna nawarkeun anak-anak awéwéna ka maranéhna. Kulawargana diséréd ka luar, sabab Rama urang welas ka manéhna, saméméh kotana kahuruan; pamajikanana eureun sarta binasa, sarta di jero guha anak-anak awéwéna ngamabokkeun manéhna sangkan meunang putra.
19 1Peuting harita dua malaikat sumping ka Sadom; harita Lot keur diuk di lawang kota Sadom. Barang ningali aranjeunna, manehna gancang nangtung mapagkeun tuluy sideku nyembah nepi ka beungeutna rapet kana taneuh. a a v1 Ngan dua ti tilu sosok anu nembongan ka Ibrahim di Mamre teh anu neruskeun lalampahan ka Sadom — Rama urang mah kantun sareng angkat jeung Ibrahim; dua malaikat ieu anu neruskeun pangadilan. 2Pok manehna unjukan, “Nun Gusti, mangga mampir ka bumi abdi, kulem heula di dieu, basuh heula sampean; enjing-enjing tiasa énggal angkat deui.” Waler aranjeunna, “Henteu, kami rék kulem di tanah lapang wae.”
3Ku sabab didesek terus, aranjeunna tungtungna sarumping ka manehna, lebet ka imahna. Lot tuluy nyadiakeun jamuan, nyieun roti anu teu make ragi, tuluy dituang ku aranjeunna. 4Memeh aranjeunna kulem, imah teh geus dikepung ku lalaki sakota Sadom, ti nu ngora nepi ka nu kolot, kabeh jelema taya nu kaliwat. 5Maranehna gorowok ka Lot, “Mana jelema-jelema anu datang ka maneh peuting ieu teh? Bawa ka dieu, kami rek sapatemon jeung maranehna.”
6Lot kaluar nepangan maranehna ka lawang panto, panto ditutupkeun deui ti tukang, 7tuluy ngomong, “Dulur-dulur, ulah migawe kajahatan. 8Kami boga anak awewe dua, anu can wawuh ka lalaki. Rek dikaluarkeun ka maraneh, pek kumaha karep maraneh. Tapi ulah nanaon ka jelema-jelema ieu mah, sabab maranehna geus aya dina panyalindungan hateup imah kami.”
9Maranehna nembalan, “Nyingkah ti dinya!” Tuluy, “Ieu jelema asing datang ngan rek numpang, ayeuna wani-wani ngahakiman ka kami? Maneh ku kami rek dikaniaya leuwih goreng batan maranehna.” Tuluy maranehna ngagencet Lot bari maju rek ngadobrak panto. 10Tapi aranjeunna duaan ngulurkeun panangan, narik Lot ka jero imah, tuluy pantona ditutupkeun. 11Jelema-jelema anu aya di lawang panto teh dilolongkeun ku aranjeunna, ti nu leutik nepi ka nu gede, nepi ka lalungse neangan lawang panto.
12Saur aranjeunna ka Lot, “Saha deui baraya maneh anu aya di dieu — minantu, anak lalaki, anak awewe, saha wae anu jadi kulawarga maneh di ieu kota? Bawa kabeh kaluar ti ieu tempat. 13Ieu tempat teh rek dibasmi ku kami, sabab pangaduan ngeunaan jalma-jalmana geus kacida ngagidengna di payuneun Rama urang, nepi ka Rama urang ngutus kami pikeun ngabasmi ieu kota.”
14Lot kaluar tuluy nyarita ka calon-calon minantuna, anu bakal kawin ka anak-anakna, “Geura arindit, tinggalkeun ieu tempat, sabab Rama urang rek ngabasmi ieu kota!” Tapi ku calon-calon minantuna mah dianggap heureuy.
15Barang balebat, malaikat ngagancangan Lot, “Geura hudang, bawa pamajikan jeung anak maneh duaan anu aya di dieu, bisi maneh kabawa binasa ku hukuman ieu kota.” 16Ku sabab manehna asa-asa, aranjeunna nyepeng leungeun Lot, leungeun pamajikanana, jeung leungeun anakna duaan, lantaran Rama urang mikawelas ka manehna, tuluy ku aranjeunna dituyun kaluar sarta ditunda di luar kota. 17Sanggeus araya di luar, salah saurang ti aranjeunna ngalahir, “Buru-buru lumpat nyalametkeun nyawa! Ulah tulak-tolih ka tukang, ulah eureun di mana-mana di lebak ieu. Kabur ka pagunungan, bisi maneh kabawa binasa.”
18Tapi Lot unjukan ka aranjeunna, “Ulah, nun Gusti Rama abdi. 19Abdi, abdi Gusti, parantos kenging piwelas ti Gusti; Gusti parantos maparin kasaean anu kalintang ageungna ku nyalametkeun nyawa abdi. Nanging abdi teu iasa kabur ka pagunungan, bisi balai kaburu nyusul abdi tuluy abdi paeh. 20Mugi widi — eta kota caket, alit cekap pikeun dilumpatan. Widian abdi kabur ka dinya — sanes eta teh alit? — supados abdi tiasa hirup.”
21Saur Mantenna ka manehna, “Hade, paménta maneh dikabulkeun deui: Kami moal ngagempur eta kota anu disebut ku maneh. 22Geura buru-buru, kabur ka ditu — Kami teu bisa migawe nanaon samemeh maneh nepi ka ditu.” Ku sabab eta kota teh dingaranan Soar. b b v22 Soar hartina “leutik” — Lot ngaranan eta kota luyu jeung panyambatna sorangan yen eta teh “ngan ukur nu leutik.”
23Panonpoe geus meleték luhureun bumi basa Lot nepi ka Soar. 24Geus kitu Rama urang nurunkeun hujan walirang jeung seuneu ti langit ka Sadom jeung Gomora. c c v24 Aya sawatara anu maca anu Kristen ngarasa ngadenge dua Pribadi tina Trinitas dina pangnyebutan anu dua kali dina ieu ayat, tapi FHB mah ngadenge ngan hiji — Rama urang, anu pangadilana-Na datang ti singgasana-Na sorangan. 25Mantenna ngabasmi eta kota-kota, sakuliah dataran, sakabeh pangeusi kota-kota eta, katut sagala tutuwuhan anu jaradi di taneuh. 26Tapi pamajikan Lot malik ka tukang ti pengkerna, tuluy manehna jadi tugu uyah.
27Isukna isuk-isuk keneh Ibrahim angkat ka tempat anu tadina dianggo ngadeg di payuneun Rama urang. 28Anjeunna ningali ka arah Sadom, Gomora, jeung sakuliah dataran, tuluy katingali haseup ngelun tina bumi siga haseup tina hawu panggedean.
29Waktu Rama urang ngabasmi kota-kota di dataran eta, Rama urang emut ka Ibrahim, tuluy ngaluarkeun Lot tina kabinasaan kota-kota tempat Lot cicing tea.
Lot di Guha
30Lot indit ti Soar tuluy cicing di pagunungan jeung anakna duaan, sabab sieun matuh di Soar; manehna jeung anakna duaan cicing di hiji guha. 31Nu cikal ngomong ka nu bungsu, “Bapa urang geus kolot; euweuh deui lalaki di ieu nagri anu bisa ngagauli urang, sakumaha adat kabiasaan di sakuliah dunya. 32Hayu urang nginuman bapa urang ku anggur, tuluy urang sare jeung anjeunna, supaya urang bisa neruskeun katurunan ti bapa urang.” 33Peuting eta maranehna nginuman bapana ku anggur; tuluy nu cikal asup tuluy sare jeung anjeunna. Bapana teu nyahoeun pisan iraha nu cikal ngagolerna jeung iraha hudangna. 34Poe isukna nu cikal ngomong ka nu bungsu, “Tadi peuting kuring geus sare jeung bapa. Peuting ieu urang nginuman deui anjeunna ku anggur — tuluy maneh sare jeung anjeunna, supaya urang bisa neruskeun katurunan ti bapa urang.” 35Peuting eta oge maranehna nginuman bapana ku anggur; tuluy nu bungsu cengkat tuluy sare jeung anjeunna, sarta bapana teu nyahoeun iraha nu bungsu ngagolerna jeung iraha hudangna. 36Nya kitu anak Lot duanana jadi kakandungan ku bapana sorangan. 37Nu cikal ngalahirkeun anak lalaki, dingaranan Moab — karuhun urang Moab nepi ka kiwari. 38Nu bungsu oge ngalahirkeun anak lalaki, dingaranan Ben-Ami — karuhun urang Amon nepi ka kiwari.