Purwaning Dumadi 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹Malaekat loro mau rawuh ing Sodom nalika sore iku; Lot lagi lungguh ing gapurane kutha Sodom. Bareng weruh malaekat mau, Lot banjur ngadeg methukake lan sujud, raine konjem ing lemah. ^a a v1 Mung loro saka telung pribadi kang ngatingal marang Abraham ing Mamre kang nglajengake tindak menyang Sodom—Rama kita kari lan tindak bareng karo Abraham; malaekat loro iki kang nerusake pangadilan. ²Lot matur: “Dhuh para gusti kawula, mugi kepareng mampir ing griyanipun abdi Paduka, nyipeng sadalu, saha mijiki suku Paduka; enjing-enjing Paduka saged wungu lajeng nglajengaken tindak Paduka.” Wangsulane malaekat mau: “Ora, aku padha arep nginep ing ara-araning kutha.”

³Lot meksa banget marang malaekat mau, temahan padha mampir menyang omahe, lumebu ing omahe. Lot banjur nyawisake bujana, nggawe roti tanpa ragi, lan padha dhahar. ⁴Sadurunge malaekat mau padha mapan sare, wong-wong lanang ing kutha mau—yaiku wong Sodom—enom tuwa, sakehing rakyat tanpa kajaba, padha ngepung omah mau. ⁵Wong-wong mau padha nyeluki Lot: “Ngendi wong-wong lanang kang teka ing nggonmu bengi iki? Etokna—supaya padha dakkumpuli.”

⁶Lot banjur metu manggihi wong-wong mau ing lawang, lan nutup lawang ing saburine, ⁷sarta kandha: “Mbok aja, para sedulurku, aja padha nglakoni piala. ⁸Aku duwe anak wadon loro kang durung tau cedhak karo wong lanang. Bakal dakwetokake kanggo kowe—tindakna apa kang dadi karepmu. Nanging aja padha nglarani wong-wong iki; amarga wis padha ngeyub ing sangisore payonku.”

⁹Wong-wong mau padha mangsuli: “Minggata!” Banjur padha celathu: “Wong manca iki teka arep ngenger, saiki kok wani ngadili aku kabeh? Kowe bakal padha daktindakake luwih ala tinimbang wong-wong kuwi.” Wong-wong mau banjur ngangseg marang Lot lan arep ngrubuhake lawang. ¹⁰Nanging malaekat mau banjur ngelungake astane, narik Lot mlebu ing omah bebarengan, nuli nutup lawang. ¹¹Malaekat mau banjur ndadekake wong-wong kang ana ing ngarep lawang omah padha wuta, saka kang cilik nganti kang gedhe, nganti padha kekeselen anggone nggoleki lawang.

¹²Malaekat mau banjur ngandika marang Lot: “Sapa maneh kang kokduweni ing kene—mantu, anak-anakmu lanang, anak-anakmu wadon, utawa sapa wae ing kutha iki kang dadi kulawargamu? Etokna saka panggonan iki. ¹³Awit aku padha arep numpes panggonan iki, amarga pasambate wong-wong ing kene wis dadi gedhe banget ana ing ngarsane Rama kita, mula Rama kita wis ngutus aku padha supaya numpes kutha iki.”

¹⁴Lot banjur metu lan kandha marang para calon mantune, kang wis padha tunangan karo anak-anake wadon: “Padha tangia, lungaa saka panggonan iki—Rama kita arep numpes kutha iki!” Nanging para calon mantune mau padha nganggep guyon.

¹⁵Bareng wayah bangun esuk, malaekat mau padha ngatag-atag Lot: “Tangia, gawanen bojomu lan anakmu wadon loro kang ana ing kene, supaya kowe aja nganti katut sirna ing paukumane kutha iki.” ¹⁶Nanging Lot isih mangu-mangu, mula malaekat mau padha nyekel tangane Lot, tangane bojone, lan tangane anake wadon loro, awit saka welase Rama kita marang Lot, banjur padha nuntun Lot metu lan ninggal dheweke ana ing sanjabane kutha. ¹⁷Bareng wis padha dituntun menyang jaba, salah sawijine malaekat ngandika: “Mlayua ngupaya slametmu! Aja noleh maneh lan aja mandheg ana ing ngendi wae ing lembah iki. Mlayua menyang pagunungan, supaya kowe aja nganti katut sirna.”

¹⁸Nanging Lot matur: “Dhuh, sampun makaten, Rama kawula ingkang mahaluhur. ¹⁹Abdi Paduka sampun angsal sih-kadarman wonten ing ngarsa Paduka; Paduka sampun ngatingalaken kasaenan ingkang ageng kanthi nylametaken gesang kawula. Nanging kawula boten saged mlajar dhateng pagunungan—mindhak bilai anempuh kawula lajeng kawula pejah. ²⁰Mugi kepareng—kitha punika celak, alit cekap kangge dipun plajengi. Keparengna kawula ngungsi mrika—rak alit, ta?—supados kawula saged gesang.”

²¹Pangandikane marang Lot: “Iya, panjalukmu iki uga Dakkabulake: Aku ora bakal ngrubuhake kutha kang kokkandhakake mau. ²²Enggal-enggal mlayua mrana—Aku ora bisa tumindak apa-apa nganti kowe tekan kana.” Mulane kutha mau dijenengake Zoar. ^b b v22 Zoar tegese “cilik”—Lot njenengake kutha mau miturut panyuwune dhewe yen kutha iku “mung cilik wae”.

²³Srengenge wis mlethek sumunar ing bumi nalika Lot tekan Zoar. ²⁴Rama kita banjur nurunake udan welirang lan geni saka langit ing Sodom lan Gomora. ^c c v24 Sawetara pamaca Kristen krungu Pribadi loro saka Tritunggal ana ing pambaleni asma ing ayat iki, nanging FHB mung krungu siji—yaiku Rama kita, kang pangadilane metu saka dhampare piyambak. ²⁵Panjenengane numpes kutha-kutha mau, sakehing tanah ngare, kabeh wong kang manggon ing kutha-kutha mau, lan samubarang kang thukul ing lemah. ²⁶Nanging bojone Lot noleh saka saburine Lot, temahan malih dadi tugu uyah.

²⁷Esuke umun-umun Abraham lunga menyang panggonan nalika dheweke ngadeg ana ing ngarsane Rama kita. ²⁸Dheweke banjur mandeng menyang Sodom, Gomora, lan sakehing tanah ngare, sarta weruh kukus mumbul saka bumi kaya kukus saka tanur.

²⁹Nalika Rama kita numpes kutha-kutha ing tanah ngare mau, Rama kita ngengeti Abraham, banjur nylametake Lot metu saka karusakaning kutha-kutha panggonane Lot.

Lot ing Guwa

³⁰Lot banjur munggah saka Zoar manggon ing pagunungan karo anake wadon loro, amarga wedi manggon ing Zoar; dadi Lot lan anake wadon loro mau padha manggon ing sawijining guwa. ³¹Anak pambarep kandha marang adhine: “Bapak kita wis tuwa; ora ana wong lanang maneh ing bumi iki kang bisa nunggal karo kita, kaya kang lumrah ditindakake ing ngendi-endi. ³²Ayo, kita padha ngombeni anggur bapak kita, banjur nunggal karo panjenengane, supaya kita bisa nglestarekake turun saka bapak kita.” ³³Bengi iku uga wong loro mau ngombeni anggur bapakne; banjur anak pambarep mlebu lan turu karo bapakne. Lot ora ngerti babar pisan nalika anake mapan turu lan nalika tangi. ³⁴Esuke anak pambarep kandha marang adhine: “Mau bengi aku wis turu karo bapak. Ayo bengi iki kita ngombeni anggur maneh marang panjenengane—kana kowe turua karo bapak, supaya kita bisa nglestarekake turun saka bapak kita.” ³⁵Bengi iku uga wong loro mau ngombeni anggur bapakne maneh; banjur anak kang enom ngadeg lan turu karo bapakne, nanging Lot ora ngerti nalika anake mapan turu lan nalika tangi. ³⁶Dadi anake Lot wadon loro mau padha ngandheg saka bapakne. ³⁷Anak pambarep nglairake anak lanang, dijenengake Moab—yaiku leluhure bangsa Moab nganti saiki. ³⁸Anak kang enom uga nglairake anak lanang lan dijenengake Ben-Ami—yaiku leluhure bangsa Amon nganti saiki.