ዘፍጥረት 19

19 ¹ሁለቱ መላእክት በዚያ ምሽት ወደ ሰዶም መጡ፤ ሎጥም በሰዶም በር ተቀምጦ ነበር። ባያቸውም ሊቀበላቸው ተነሥቶ ፊቱን ወደ መሬት አዘንብሎ ሰገደ። ^a a v1 በማምሬ ለአብርሃም ከታዩት ሦስቱ አካላት ሁለቱ ብቻ ወደ ሰዶም ተጓዙ፤ አባታችን ቀርቶ ከአብርሃም ጋራ ተመላለሰ፤ እነዚህ ሁለቱ መላእክት ፍርዱን አስቀጠሉ። ²እርሱም፣ “ጌቶቼ ሆይ፣ እባካችሁ ወደ አገልጋያችሁ ቤት ጐራ ብላችሁ ዕደሩ፤ እግራችሁን ታጠቡ፤ ማልዳችሁ ተነሥታችሁ መንገዳችሁን ቀጥሉ” አላቸው። እነርሱም፣ “አይሆንም፤ ሌሊቱን በአደባባዩ እናድራለን” አሉ።

³አጥብቆም ለመናቸው፤ ስለዚህ ወደ እርሱ ጐራ ብለው ወደ ቤቱ ገቡ። ግብዣም አደረገላቸው፤ ያለ እርሾ ቂጣ ጋገረ፤ እነርሱም በሉ። ⁴ገና ሳይተኙ የከተማዪቱ ሰዎች፣ የሰዶም ሰዎች፣ ከታናሽ እስከ ታላቅ፣ ሕዝቡ ሁሉ ሳይቀር ቤቱን ከበቡት። ⁵ሎጥንም ጠርተው፣ “ዛሬ ሌሊት ወደ አንተ የመጡት ሰዎች የት አሉ? ከእነርሱ ጋራ ግብረ ሥጋ ግንኙነት እናደርግ ዘንድ አውጣቸው” አሉት።

⁶ሎጥም በሩን ከኋላው ዘግቶ በመግቢያው ወደ እነርሱ ወጣ፤ ⁷እንዲህም አለ፤ “ወንድሞቼ ሆይ፣ እባካችሁ ክፉ ነገር አታድርጉ። ⁸ከወንድ ጋራ ያልተኙ ሁለት ሴቶች ልጆች አሉኝ፤ ወደ እናንተ አወጣቸዋለሁ፤ የወደዳችሁትን አድርጓቸው። ነገር ግን እነዚህን ሰዎች ምንም አታድርጉ፤ በጣራዬ ጥላ ሥር መጥተዋልና።”

⁹እነርሱም፣ “ፈቀቅ በል!” አሉ። ደግሞም፣ “ይህ መጻተኛ ሊቀመጥ መጥቶ አሁን ይፈርድብናልን? ከእነርሱ ይልቅ አንተን እናስከፋሃለን” አሉ። ሎጥንም አጥብቀው ተጫኑት፤ በሩንም ለመስበር ተጠጉ። ¹⁰ሰዎቹ ግን እጃቸውን ዘርግተው ሎጥን ወደ ቤቱ ወደ እነርሱ ሳቡት፤ በሩንም ዘጉ። ¹¹በቤቱ በር ላይ የነበሩትን ሰዎች ከታናሽ እስከ ታላቅ በጭፍንነት መቷቸው፤ ስለዚህም በሩን ሲፈልጉ ደክመው ዛሉ።

¹²ሰዎቹም ሎጥን፣ “እዚህ ሌላ ማን አለህ? አማች፣ ወንዶች ልጆች፣ ሴቶች ልጆች፣ በከተማዪቱ ያለህ ማንም ቢሆን ከዚህ ስፍራ አውጣቸው። ¹³ይህን ስፍራ ልናጠፋ ነውና፤ በሕዝቡ ላይ ያለው ጩኸት በአባታችን ፊት እጅግ ከፍ ብሏል፤ አባታችንም ሊያጠፋው ላከን” አሉት።

¹⁴ሎጥም ወጥቶ ሴቶች ልጆቹን ሊያገቡ ለታጩት አማቾቹ፣ “ተነሡ፤ ይህን ስፍራ ልቀቁ፤ አባታችን ከተማዪቱን ሊያጠፋ ነውና!” አላቸው። አማቾቹ ግን እንደ ቀልድ ቈጠሩት።

¹⁵ሲነጋም መላእክቱ ሎጥን፣ “ተነሥ፤ ሚስትህንና እዚህ ያሉትን ሁለቱን ሴቶች ልጆችህን ይዘህ ሂድ፤ አለዚያ በከተማዪቱ ቅጣት ትጠፋለህ” ብለው አስቸኰሉት። ¹⁶እርሱ ግን አቅማማ፤ ስለዚህ አባታችን ስለ ራራለት ሰዎቹ የእርሱን እጅ፣ የሚስቱንና የሁለቱን ሴቶች ልጆቹን እጅ ያዙ፤ አውጥተውም ከከተማዪቱ ውጭ ተዉት። ¹⁷ወደ ውጭ ባወጡአቸው ጊዜም ከእነርሱ አንዱ፣ “ስለ ነፍስህ ሽሽ! ወደ ኋላ አትመልከት፤ በሸለቆውም ውስጥ የትም አትቁም። ወደ ተራራዎቹ ሽሽ፤ አለዚያ ትጠረጋለህ” አለ።

¹⁸ሎጥ ግን፣ “አይሆንም፤ እባክህ ጌታዬ አባቴ ሆይ። ¹⁹አገልጋይህ በፊትህ ሞገስ አግኝቷል፤ ሕይወቴንም በማዳን ታላቅ ቸርነት አሳይተኸኛል። ነገር ግን ወደ ተራራዎቹ ልሸሽ አልችልም፤ መዓት ይደርስብኛል፤ እሞታለሁም። ²⁰እባክህ፣ ይህች ከተማ ቅርብ ናት፤ ለመሸሽም ትንሽ ናት። ወደዚያ ላምልጥ፤ ትንሽ አይደለችምን? እንድኖር።”

²¹እርሱም፣ “ይህን ልመናህን ደግሞ ተቀብዬልሃለሁ፤ የጠቀስሃትን ከተማ አላጠፋም። ²²ፍጠን፤ ወደዚያ ሽሽ፤ አንተ እስክትደርስ ድረስ ምንም ማድረግ አልችልምና” አለው። ስለዚህ ከተማዪቱ ዞዓር ተባለች። ^b b v22 ዞዓር ማለት “ትንሽ” ማለት ነው፤ ሎጥ ከተማዪቱን “ትንሽ ብቻ ናት” በማለት በለመነው ልመናው ስም ሰየማት።

²³ሎጥ ዞዓር በደረሰ ጊዜ ፀሓይ በምድር ላይ ወጥታ ነበር። ²⁴ከዚያም አባታችን በሰዶምና በገሞራ ላይ ከሰማይ ዲንና እሳት አዘነበ። ^c c v24 አንዳንድ ክርስቲያን አንባብያን በዚህ ቍጥር ውስጥ ባለው ድርብ ስም ጥሪ ሁለት የሥላሴ አካላትን ሰምተዋል፤ FHB ግን አንዱን ይሰማል፤ ይኸውም ፍርዱ ከገዛ ዙፋኑ የሚመጣው አባታችን ነው። ²⁵እነዚያን ከተሞች፣ ሜዳውን ሁሉ፣ የከተሞቹን ነዋሪዎች ሁሉ፣ በምድርም ላይ የሚበቅለውን ሁሉ አጠፋ። ²⁶የሎጥ ሚስት ግን ከኋላው ወደ ኋላ ተመለከተች፤ የጨው ዐምድም ሆነች።

²⁷አብርሃምም በነጋታው ማልዶ በአባታችን ፊት ቆሞ ወደ ነበረበት ስፍራ ሄደ። ²⁸ወደ ሰዶም፣ ወደ ገሞራና ወደ ሜዳው ሁሉ ተመለከተ፤ ከምድሩም እንደ እቶን ጢስ ጢስ ሲወጣ አየ።

²⁹አባታችን የሜዳውን ከተሞች ባጠፋ ጊዜ አባታችን አብርሃምን አሰበ፤ ሎጥ ይኖርባቸው የነበሩትን ከተሞች ባጠፋ ጊዜ ሎጥን ከጥፋቱ አወጣው።

ሎጥ በዋሻ ውስጥ

³⁰ሎጥም በዞዓር ለመቀመጥ ፈርቶ ከሁለቱ ሴቶች ልጆቹ ጋራ በተራሮች ለመኖር ከዞዓር ወጣ፤ እርሱና ሁለቱ ሴቶች ልጆቹ በዋሻ ውስጥ ኖሩ። ³¹በኵር ልጅም ታናሽዋን፣ “አባታችን ሸምግሏል፤ በምድር ላይ ደግሞ በየቦታው እንደ ተለመደው ከእኛ ጋራ የሚተኛ ወንድ የለም። ³²ና፤ አባታችንን የወይን ጠጅ እናጠጣው፤ ከእርሱም ጋራ እንተኛ፤ በአባታችንም ዘር እናስቀጥል” አለቻት። ³³በዚያም ሌሊት አባታቸውን የወይን ጠጅ አጠጡት፤ በኵሯም ገብታ ከእርሱ ጋራ ተኛች። እርሱም በተኛችበትና በተነሣችበት ጊዜ ምንም አላወቀም። ³⁴በነጋታውም በኵሯ ታናሽዋን፣ “ትናንት ሌሊት ከአባቴ ጋራ ተኛሁ። ዛሬ ሌሊት ደግሞ የወይን ጠጅ እናጠጣው፤ አንቺም ገብተሽ ከእርሱ ጋራ ተኚ፤ ከአባታችን ዘር እናስቀጥል ዘንድ” አለቻት። ³⁵በዚያም ሌሊት ደግሞ አባታቸውን የወይን ጠጅ አጠጡት፤ ታናሽዋም ተነሥታ ከእርሱ ጋራ ተኛች፤ እርሱም በተኛችበትና በተነሣችበት ጊዜ አላወቀም። ³⁶ስለዚህ ሁለቱም የሎጥ ሴቶች ልጆች ከአባታቸው ፀነሱ። ³⁷በኵሯም ወንድ ልጅ ወለደች፤ ስሙንም ሞዓብ ብላ ጠራችው፤ እርሱም እስከ ዛሬ ድረስ የሞዓባውያን አባት ነው። ³⁸ታናሽዋም ደግሞ ወንድ ልጅ ወለደች፤ ስሙንም ቤን-ዓሚ ብላ ጠራችው፤ እርሱም እስከ ዛሬ ድረስ የዓሞናውያን አባት ነው።