ઉત્પત્તિ 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹તે સાંજે બે દૂતો સદોમમાં આવ્યા; લોત સદોમના દરવાજે બેઠો હતો. તેઓને જોઈને તે તેઓને મળવા ઊભો થયો અને ભૂમિ સુધી મોં નમાવીને તેણે પ્રણામ કર્યા. ^a a v1 મામરે આગળ ઇબ્રાહિમને દેખાયેલા ત્રણ જણમાંથી ફક્ત બે જ સદોમ તરફ આગળ ગયા—આપણા પિતા રોકાઈને ઇબ્રાહિમ સાથે ચાલ્યા; આ બે દૂતોએ ન્યાય આગળ ધપાવ્યો. ²તેણે કહ્યું, “કૃપા કરીને, મારા ધણીઓ, આપના સેવકના ઘરે રોકાઓ, રાત વિતાવો, આપના પગ ધોઓ; વહેલા ઊઠીને આપને માર્ગે જાઓ.” તેઓએ કહ્યું, “ના, અમે ચોકમાં રાત વિતાવીશું.”

³તેણે તેઓને ખૂબ આગ્રહ કર્યો, તેથી તેઓ તેની તરફ વળીને તેના ઘરમાં ગયા. તેણે તેઓને માટે ઉજાણી તૈયાર કરી, ખમીર વિનાની રોટલી શેકી, અને તેઓએ ખાધું. ⁴તેઓ સૂઈ જાય તે પહેલાં નગરના માણસો—સદોમના માણસો—જુવાન તથા વૃદ્ધ, બધા જ લોકો, કોઈ બાકી રહ્યા વગર, ઘરની આસપાસ ઘેરી વળ્યા. ⁵તેઓએ લોતને હાંક મારીને કહ્યું, “આજ રાતે તારી પાસે આવેલા માણસો ક્યાં છે? તેઓને બહાર કાઢ—અમે તેઓની સાથે સંભોગ કરીએ.”

⁶લોત બારણા આગળ તેઓની પાસે બહાર ગયો, અને પોતાની પાછળ બારણું બંધ કરીને, ⁷તેણે કહ્યું, “કૃપા કરીને, મારા ભાઈઓ, દુષ્ટતા ન કરો. ⁸મારે બે દીકરીઓ છે જે કદી કોઈ પુરુષ સાથે રહી નથી. હું તેઓને તમારી પાસે બહાર લાવું—તમને ગમે તેમ તેઓની સાથે કરો. પણ આ માણસોને કંઈ ન કરો; તેઓ મારા છાપરાની છાયામાં આશ્રયે આવ્યા છે.”

⁹તેઓએ કહ્યું, “પાછો હઠ!” પછી, “આ પારકો રહેવા આવ્યો, ને હવે તે અમારો ન્યાય કરે છે? અમે તારી સાથે તેઓ કરતાંય બૂરી રીતે વર્તીશું.” તેઓએ લોત પર સખત દબાણ કર્યું અને બારણું તોડી પાડવા આગળ વધ્યા. ¹⁰પણ પેલા માણસોએ હાથ લંબાવીને લોતને પોતાની સાથે ઘરમાં ખેંચી લીધો, અને બારણું બંધ કર્યું. ¹¹તેઓએ ઘરના બારણા આગળના માણસોને, નાનાથી મોટા સુધી, આંધળા કરી મૂક્યા, એટલે સુધી કે તેઓ બારણું શોધી શોધીને થાકી ગયા.

¹²પેલા માણસોએ લોતને કહ્યું, “અહીં તારા બીજા કોણ છે—જમાઈ, દીકરા, દીકરીઓ, નગરમાં જે કોઈ તારા હોય? તેઓને આ જગ્યાએથી બહાર કાઢ. ¹³અમે આ જગ્યાનો નાશ કરવાના છીએ—એના લોકો વિરુદ્ધની બૂમ આપણા પિતા આગળ મોટી થઈ ગઈ છે, અને આપણા પિતાએ એનો નાશ કરવા અમને મોકલ્યા છે.”

¹⁴લોત બહાર ગયો અને પોતાની દીકરીઓ સાથે સગાઈ થયેલા પોતાના જમાઈઓને કહ્યું: “ઊઠો, આ જગ્યા છોડો—આપણા પિતા નગરનો નાશ કરવાના છે!” તોપણ તેના જમાઈઓએ એને મશ્કરી ગણી.

¹⁵પરોઢિયે દૂતોએ લોતને આગ્રહ કર્યો: “ઊઠ, તારી પત્ની તથા અહીંની તારી બે દીકરીઓને લઈ લે, નહિ તો નગરની સજામાં તું ભસ્મ થઈ જઈશ.” ¹⁶તે ખચકાયો, તેથી આપણા પિતા તેના પર દયા રાખતા હોવાથી પેલા માણસોએ તેનો હાથ, તેની પત્નીનો તથા તેની બે દીકરીઓનો હાથ પકડ્યો, અને તેઓએ તેને બહાર લાવીને નગરની બહાર મૂક્યો. ¹⁷જ્યારે તેઓને બહાર લાવવામાં આવ્યા, ત્યારે તેઓમાંના એકે કહ્યું, “તારો જીવ બચાવવા દોડ! પાછળ જોઈશ નહિ કે ખીણમાં ક્યાંય થોભીશ નહિ. પહાડ તરફ નાસી જા, નહિ તો તું ભૂંસાઈ જઈશ.”

¹⁸પણ લોતે તેઓને કહ્યું, “ના, કૃપા કરીને, મારા સાર્વભૌમ પિતા. ¹⁹આપના સેવક પર આપની કૃપાદૃષ્ટિ થઈ છે; મારો જીવ બચાવીને આપે મોટી મહેરબાની બતાવી છે. પણ હું પહાડ તરફ નાસી શકતો નથી—આફત મને પકડી પાડશે ને હું મરી જઈશ. ²⁰કૃપા કરીને—પેલું નગર પાસે છે, એટલું નાનું કે ત્યાં દોડી જવાય. મને ત્યાં નાસી જવા દો—એ નાનું નથી શું?—જેથી હું જીવતો રહું.”

²¹તેમણે તેને કહ્યું, “આ કૃપા પણ હું આપું છું: જે નગરની તેં વાત કરી એને હું ઉથલાવી નહિ નાખું. ²²ઉતાવળ કર, ત્યાં નાસી જા—તું ત્યાં પહોંચે નહિ ત્યાં સુધી હું કંઈ કરી શકતો નથી.” એટલે એ નગરનું નામ સોઆર પાડવામાં આવ્યું. ^b b v22 સોઆર એટલે “નાનું”—લોતે પોતે “ફક્ત એક નાનું જ” છે એવી જે વિનંતી કરી હતી તે પરથી એ નગરનું નામ પાડ્યું.

²³લોત સોઆર પહોંચ્યો ત્યારે ભૂમિ પર સૂર્ય ઊગી ચૂક્યો હતો. ²⁴પછી આપણા પિતાએ આકાશમાંથી સદોમ તથા ગમોરા પર ગંધક તથા અગ્નિ વરસાવ્યાં. ^c c v24 કેટલાક ખ્રિસ્તી વાચકોએ આ કલમના બેવડા નામકરણમાં ત્રૈક્યની બે વ્યક્તિઓ સાંભળી છે, પણ FHB એક જ સાંભળે છે—આપણા પિતા, જેમનો ન્યાય પોતાના જ સિંહાસનેથી આવે છે. ²⁵તેમણે તે નગરોનો, આખા સપાટ પ્રદેશનો, નગરોના સર્વ રહેવાસીઓનો, અને ભૂમિ પર ઊગતી દરેક વસ્તુનો નાશ કર્યો. ²⁶પણ લોતની પત્નીએ તેની પાછળથી પાછું જોયું, અને તે મીઠાનો થાંભલો બની ગઈ.

²⁷બીજા દિવસે વહેલી સવારે ઇબ્રાહિમ તે જગ્યાએ ગયો જ્યાં તે આપણા પિતા આગળ ઊભો રહ્યો હતો. ²⁸તેણે સદોમ, ગમોરા તથા આખા સપાટ પ્રદેશ તરફ નજર કરી, અને ભઠ્ઠીના ધુમાડાની જેમ ભૂમિ પરથી ધુમાડો ચઢતો જોયો.

²⁹જ્યારે આપણા પિતાએ સપાટ પ્રદેશનાં નગરોનો નાશ કર્યો, ત્યારે આપણા પિતાએ ઇબ્રાહિમને યાદ કર્યો અને જે નગરોમાં લોત રહેતો હતો તેઓના ઉથલાવ્યામાંથી લોતને બહાર કાઢ્યો.

ગુફામાં લોત

³⁰લોત સોઆરમાં રહેતાં ડરતો હતો તેથી પોતાની બે દીકરીઓ સાથે પહાડોમાં રહેવા સોઆરથી ઉપર ગયો; તે અને તેની બે દીકરીઓ એક ગુફામાં રહ્યાં. ³¹મોટીએ નાનીને કહ્યું, “આપણા પિતા વૃદ્ધ છે; આખી દુનિયામાં જે રિવાજ છે તે પ્રમાણે આપણી સાથે સૂઈ રહે એવો કોઈ પુરુષ દેશમાં રહ્યો નથી. ³²ચાલ, આપણે આપણા પિતાને દ્રાક્ષાસવ પાઈએ, પછી તેમની સાથે સૂઈએ, અને આપણા પિતા દ્વારા સંતાન જીવતું રાખીએ.” ³³તે રાતે તેઓએ પોતાના પિતાને દ્રાક્ષાસવ પાયો; મોટી અંદર જઈને તેમની સાથે સૂઈ ગઈ. તે ક્યારે સૂતી ને ક્યારે ઊઠી તેની તેમને ખબર જ પડી નહિ. ³⁴બીજા દિવસે મોટીએ નાનીને કહ્યું, “ગઈ રાતે હું મારા પિતા સાથે સૂઈ. આજ રાતે પણ આપણે તેમને દ્રાક્ષાસવ પાઈએ—તું જઈને તેમની સાથે સૂઈ જા, જેથી આપણે આપણા પિતાથી સંતાન જાળવી રાખીએ.” ³⁵તે રાતે પણ તેઓએ પોતાના પિતાને દ્રાક્ષાસવ પાયો; નાની ઊઠીને તેમની સાથે સૂઈ ગઈ, અને તે ક્યારે સૂતી ને ક્યારે ઊઠી તેની તેમને ખબર પડી નહિ. ³⁶આમ લોતની બંને દીકરીઓ પોતાના પિતાથી ગર્ભવતી થઈ. ³⁷મોટીએ એક દીકરાને જન્મ આપ્યો, તેનું નામ મોઆબ પાડ્યું—આજ સુધીના મોઆબીઓનો પિતા. ³⁸નાનીને પણ એક દીકરો થયો અને તેનું નામ બેન-આમ્મી પાડ્યું—આજ સુધીના આમ્મોનીઓનો પિતા.