پېدايښت 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹هغه دوه فرښتې ماښام سدوم ته راغلې، لوط د سدوم په دروازه کښې ناست وو. کله چې هغۀ هغوئ وليدلې، نو د هغوئ ملاقات دپاره پاڅېدو او مخ يې په زمکه ايښودو، سجده يې وکړه. ^a a v1 هغه درې کسان چې اِبراهيم ته د ممرى سره راښکاره شوى وُو، د هغوئ نه يواځې دوه کسان سدوم ته لاړل — زمونږ پلار پاتې شو او د اِبراهيم سره روان وو؛ دا دوه فرښتو عذاب مخ ته بوتلو. ²هغۀ ووئيل چې، ”اے زما مالِکانو، مهربانى وکړئ، د خپل خادم کور ته راشئ، شپه تېره کړئ او خپلې پښې ومينځئ، سحر وختى پاڅئ او خپله لار ونيسئ.“ هغوئ ووئيل چې، ”نه، مونږ به په ميدان کښې شپه تېره کوو.“

³هغۀ په هغوئ ډېر زور واچولو، نو هغوئ د هغۀ طرف ته مخ راواړولو او د هغۀ کور ته ننوتل. هغۀ د هغوئ دپاره دعوت تيار کړو، بې‌خمير ډوډۍ يې پخه کړه او هغوئ وخوړل. ⁴تر دې مخکښې چې هغوئ ارام وکړى، د ښار سړيو — د سدوم سړيو — ځوانانو او بوډاګانو، ټولو خلقو، هر يو کور راګېر کړو. ⁵هغوئ لوط ته اواز وکړو چې، ”هغه سړى چرته دى چې نن شپه تا له راغلى وُو؟ هغوئ راوباسه چې مونږ د هغوئ سره بدکارى وکړو.“

⁶لوط دروازې ته د هغوئ طرف ته بهر لاړو او د ځان نه وروستو يې دروازه بنده کړه، ⁷او ووئيل چې، ”اے زما وروڼو، مهربانى وکړئ، بدى مۀ کوئ. ⁸زما دوه لوڼه دى چې هيچرې د سړى سره نۀ دى شوې. زۀ هغوئ تاسو له راوباسم، څنګه چې مو خوښه وى هغوئ سره وکړئ. خو دغه سړيو ته هيڅ مۀ کوئ، ځکه چې هغوئ زما د چت تر سيورى لاندې راغلى دى.“

⁹هغوئ ووئيل چې، ”وروستو شه!“ بيا يې ووئيل چې، ”دا پردے دلته د اوسېدو دپاره راغلے وو او اوس زمونږ قاضى کيږى؟ مونږ به له تا سره د هغوئ نه بتر سلوک وکړو.“ هغوئ په لوط باندې ډېر زور واچولو او نزدې شول چې دروازه ماته کړى. ¹⁰خو هغه سړيو خپل لاس راوغزولو، لوط يې د ځان سره کور ته راکش کړو او دروازه يې بنده کړه. ¹¹هغوئ هغه سړى چې د کور په دروازه کښې وُو، وړو نه تر لويو پورې ړانده کړل، تردې چې هغوئ د دروازې په لټولو کښې ستومانه شول.

¹²هغه سړيو لوط ته ووئيل چې، ”دلته نور څوک لرې — زوم، زامن، لوڼه، يا په ښار کښې هر څوک چې ستا وى؟ هغوئ د دې ځائ نه راوباسه. ¹³مونږ دا ځائ تباه کوو، ځکه چې د دې خلقو خلاف فرياد زمونږ د پلار په حضور کښې ډېر لوئ شوے دے او زمونږ پلار مونږ د دې تباه کولو دپاره راولېږلو.“

¹⁴لوط بهر لاړو او خپلو زومانو ته يې چې د هغۀ د لوڼو سره نکاح شوى وُو، ووئيل چې، ”پاڅئ، دا ځائ پرېږدئ، ځکه چې زمونږ پلار دا ښار تباه کوى!“ خو د هغۀ زومانو دا ټوقه وګڼله.

¹⁵د سحر په رڼا کښې فرښتو لوط ته زور وکړو چې، ”پاڅه، خپله ښځه او دا دواړه لوڼه واخله، ګنې نه نو تۀ به د ښار په سزا کښې هلاک شې.“ ¹⁶هغۀ ځنډ وکړو، نو هغه سړيو د هغۀ لاس، د هغۀ د ښځې لاس او د دواړو لوڼو لاس ونيولو، ځکه چې زمونږ پلار په هغۀ رحم وکړو، او هغوئ هغه بهر راووستلو او د ښار نه بهر يې پرېښودلو. ¹⁷کله چې هغوئ بهر راوستل شول، نو د هغوئ نه يو تن ووئيل چې، ”د خپل ژوند دپاره وتښته! وروستو مۀ ګوره او په ناو کښې هيچرته مۀ درېږه. غرونو ته وتښته، ګنې نه نو تۀ به هلاک شې.“

¹⁸خو لوط هغوئ ته ووئيل چې، ”نه، مهربانى وکړه، اے زما بادشاه پلاره. ¹⁹ستا خادم ستا په نظر کښې فضل موندلے دے، تا ډېره مهربانى راسره کړې چې زما ژوند دې وساتلو. خو زۀ غرونو ته نۀ شم تښتېدلے، ګنې نه نو مُصيبت به رالاهو شى او زۀ به مړ شم. ²⁰مهربانى وکړه — هغه ښار نزدې دے او دومره وړوکے دے چې هلته منډه وکړلے شم. پرېږده چې هلته وتښتم — ايا هغه وړوکے نۀ دے؟ — چې زۀ ژوندے پاتې شم.“

²¹هغۀ هغۀ ته ووئيل چې، ”زۀ دا فضل هم درکوم، هغه ښار چې تا يادونه يې وکړه، زۀ به هغه نۀ اپوټه کوم. ²²ژر کړه، هلته وتښته، ځکه چې زۀ هيڅ نۀ شم کولے ترڅو چې تۀ هلته ورسېږې.“ ځکه نو د هغه ښار نوم زوعر کښېښودے شو. ^b b v22 د زوعر معنىٰ ”وړوکے“ ده — لوط د خپل دې التجا په بنياد چې هغه ”يواځې يو وړوکے“ دے، د دې ښار نوم کښېښودو.

²³کله چې لوط زوعر ته ورسېدو، نو نمر په زمکه راختلے وو. ²⁴بيا زمونږ پلار په سدوم او عموره باندې د آسمان نه ګندهک او اور ووراؤلو. ^c c v24 ځنو مسيحى لوستونکو په دې آيت کښې د نوم په دوه ځله ذکر کولو کښې د تثليث دوه اقنوم اورېدلى دى، خو FHB يو اورى — زمونږ پلار، چې عذاب يې د هغۀ د خپل تخت نه راځى. ²⁵هغۀ هغه ښارونه، ټول ميدان، د ټولو ښارونو اوسېدونکى، او هر هغه څۀ چې په زمکه زرغونېدل، تباه کړل. ²⁶خو د لوط ښځه د هغۀ د وروستو نه وروستو وکتل او هغه د مالګې ستن شوه.

²⁷بله ورځ اِبراهيم سحر وختى هغه ځائ ته لاړو چرته چې هغه د زمونږ د پلار په حضور کښې ولاړ وو. ²⁸هغۀ د سدوم، عموره او ټول ميدان طرف ته وکتل او وينى يې چې د زمکې نه لوګے داسې پورته کيږى لکه د بټۍ لوګے.

²⁹کله چې زمونږ پلار د ميدان ښارونه تباه کول، نو زمونږ پلار اِبراهيم را په ياد کړو او لوط يې د هغه ښارونو د تباهۍ نه را وويستو چرته چې لوط اوسېدو.

لوط په غار کښې

³⁰لوط د خپلو دواړو لوڼو سره د زوعر نه پورته لاړو چې په غرونو کښې اوسيږى، ځکه چې هغه په زوعر کښې د اوسېدو نه ويرېدو؛ هغه او د هغۀ دواړه لوڼه په يو غار کښې اوسېدل. ³¹مشرې لور وړې لور ته ووئيل چې، ”زمونږ پلار بوډا دے، او په زمکه کښې هيڅ سړے پاتې نشته چې زمونږ سره هم‌بستره شى، لکه چې د ټولې دُنيا دستور دے. ³²راشه، چې خپل پلار ته شراب ورکړو، بيا د هغۀ سره هم‌بستره شُو او د خپل پلار په وسيله نسل ژوندے وساتُو.“ ³³هغه شپه هغوئ خپل پلار ته شراب ورکړل، او مشرې لور ننوته او د هغۀ سره هم‌بستره شوه. هغۀ ته هيڅ خبر نۀ وو چې هغه کله ارام وکړو او کله پاڅېده. ³⁴بله ورځ مشرې لور وړې لور ته ووئيل چې، ”پرون شپه زۀ د خپل پلار سره هم‌بستره شوم. راځه چې نن شپه هم هغۀ ته شراب ورکړو، تۀ ورشه او د هغۀ سره هم‌بستره شه، چې مونږ د خپل پلار نه نسل وساتُو.“ ³⁵هغه شپه هم هغوئ خپل پلار ته شراب وروڅښل، او وړې لور پاڅېده او د هغۀ سره هم‌بستره شوه، او هغۀ ته خبر نۀ وو چې هغه کله ارام وکړو او کله پاڅېده. ³⁶نو د لوط دواړه لوڼه د خپل پلار نه اُميدوارې شوې. ³⁷مشرې لور يو زوئ وزېږولو او نوم يې موآب کښېښودو — هغه تر نن ورځې پورې د موآبيانو پلار دے. ³⁸وړې لور هم يو زوئ وزېږولو او نوم يې بن‌عمى کښېښودو — هغه تر نن ورځې پورې د عمونيانو پلار دے.