Daabacan

Bilowgii 20 FHB Father's Heart Bible™

15% dhimis ah dalabkaaga ugu horreeya →
Kitaab

Ibraahim oo joogay Gerar

Ibraahim mar kale ayuu Saaraha ugu yeedhay walaashiis, Abiimeleg-na wuu qaaday. Aabbaha ayaa boqorka ugu digay riyo ka hor intuusan taabanin, Abiimeleg-na wuxuu ku dacwooday dambi la'aantiisa. Ibraahim wuxuu qirtay inuu si fudud u malaynayay in halkan cidina aysan Aabbaha ka baqin.

Aabbeheen ayaa ku hadlaya aayado 3, 6–7

Cutubka 20.

Ibraahim halkaas ayuu ka dhaqaaqay oo u gudbay dhulka Negeb, oo wuxuu degay Qaadeesh iyo Shuur dhexdooda, wuxuuna Gerar ku noolaa isagoo qariib ah. Ibraahim wuxuu ka yidhi xaaskiisa Saarah: “Waa walaashay.” Markaasaa Abiimeleg boqorka Gerar u dirsaday oo Saarah qaaday.

Laakiin habeenkaas riyo ayaa Aabbeheen ugu yimid Abiimeleg oo ku yidhi: “Nin dhintay ayaad tahay haweeneydii aad qaadatay daraaddeed, waayo waa naag ninkeed leh.”

Abiimeleg weli ma uusan ku dhowaan iyada. Wuxuu yidhi: “Sayidow Ilaahow, ma xataa quruun aan eed lahayn ayaad baabbi'in doontaa? Miyuusan isagu naftiisa ii sheegin: ‘Waa walaashay’? Iyaduna waxay tidhi: ‘Waa walaalkay.’ Qalbi daacad ah iyo gacmo aan eed lahayn ayaan ku sameeyay arrintan.”

Markaasaa Aabbeheen riyadii ku yidhi: “Haa, waan ogahay inaad arrintan ku samaysay qalbi daacad ah, anna waan ku ilaaliyay inaadan ii dembaabin — taas daraaddeed ayaan kuu oggolaan waayay inaad taabato. Haddaba ninkaas naagtiisa celi, waayo waa nebi, wuuna kuu ducayn doonaa, waadna noolaan doontaa. Haddii aadan celin, ogow inaad hubaal dhiman doonto, adiga iyo kuwa kaaga tirsan oo dhan.”

Abiimeleg subaxdaas ayuu hore u kacay, oo addoommadiisii oo dhan u yeedhay, wuxuuna u sheegay wax kasta oo dhacay; ragiina aad bay u baqeen. Abiimeleg Ibraahim ayuu u yeedhay oo weyddiiyay: “Maxaad noogu samaysay? Sidee baan kuugu dembaabay, inaad dembi weyn igu soo kaxaysid aniga iyo boqortooyadayda? Waxaad igu samaysay wax aan waligood la samayn.” Abiimeleg wuxuu kaloo ku yidhi Ibraahim: “Maxaad ula jeedday, inaad arrin sidaas oo kale ah samaysay?”

Ibraahim wuxuu yidhi: “Waxaan is idhi: hubaal halkan cabsida Aabbeheen lama haysto, waxayna i dili doonaan naagtayda daraaddeed.” Weliba runtii waa walaashay, gabadh aabbahay ah, laakiin ma aha tii hooyaday, waxayna noqotay xaaskayga.

Markii Aabbeheen iga dhigay inaan ka wareego gurigii aabbahay, waxaan iyada ku idhi: Naxariistan ii sameey — meel kasta oo aannu tagno, iga dheh: “Waa walaalkay.”

Abiimeleg ido iyo lo iyo addoommo rag iyo dumar ah ayuu qaaday oo Ibraahim siiyay, wuxuuna u celiyay Saarah xaaskiisii. Abiimeleg wuxuu yidhi: “Dhulkaygu waa kuu furan yahay; meel kasta oo ku roon ku dhaq.” Saarahna wuxuu ku yidhi: “Bal eeg, walaalkaa kun xabbo oo lacag ah ayaan siinayaa. Kanu waa daboolka xumaanta lagugu sameeyay indhaha dadka kula jira oo dhan hortooda; qof kasta hortiisa waad bari'day.”

Ibraahim Aabbeheen ayuu ugu tukaday, Aabbuhuna wuu bogsiiyay Abiimeleg, xaaskiisa iyo addoommihiisa dumarka ah, si ay mar kale carruur u dhalaan, waayo Aabbeheen gebi ahaanba ayuu xidhay maxal kasta oo ku jiray reerka Abiimeleg, Saarah xaaskii Ibraahim daraaddeed.