ابراهيم جرار ۾
ابراهيم وري ساره کي پنهنجي ڀيڻ سڏي ٿو، ۽ ابيملڪ کيس وٺي ٿو. اسان جو پيءُ بادشاهه کي خواب ۾ خبردار ڪري ٿو ان کان اڳ جو هو کيس هٿ لائي، ۽ ابيملڪ پنهنجي بيگناهيءَ تي زور ڏئي ٿو. ابراهيم مڃي ٿو ته هن بس اهو سمجهي ورتو هو ته هتي ڪو به اسان جي پيءُ کان نٿو ڊڄي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 3, 6–7
20 1ابراهيم اتان نيگيب ڏانهن سفر ڪيو، قادس ۽ شور جي وچ ۾ وڃي ويٺو، ۽ جرار ۾ پرديسيءَ وانگر رهيو. 2ابراهيم پنهنجي زال سارا بابت چيو تہ ”هيءَ منهنجي ڀيڻ آهي.“ تنهنڪري جرار جي بادشاهہ ابيملڪ سارا کي گهرائي ورتو.
3پر اسان جو پيءُ انهيءَ رات خواب ۾ ابيملڪ وٽ آيو ۽ فرمايائينس تہ ”جنهن عورت کي تو ورتو آهي تنهن ڪري تون مئل برابر آهين، ڇاڪاڻ تہ هوءَ پرڻيل عورت آهي.“
4ابيملڪ اڃا تائين ان وٽ ويو ڪونہ هو. تڏهن هن چيو تہ ”اي مالڪ خدا، ڇا تون بي ڏوهي قوم کي بہ هلاڪ ڪندين؟ 5ڇا هن پاڻ مون کي نہ چيو هو تہ ’هيءَ منهنجي ڀيڻ آهي‘؟ ۽ هن عورت پاڻ بہ چيو تہ ’هو منهنجو ڀاءُ آهي‘. مون هي ڪم سچي دل ۽ بي ڏوهي هٿن سان ڪيو آهي.“
6پوءِ اسان جي پيءُ خواب ۾ کيس فرمايو تہ ”ها، آءٌ ڄاڻان ٿو تہ تو هي ڪم دل جي سچائيءَ سان ڪيو آهي، ۽ مون ئي توکي منهنجي خلاف گناهہ ڪرڻ کان روڪيو—انهيءَ ڪري مون توکي ان کي هٿ لائڻ نہ ڏنو. 7تنهنڪري هاڻي ان ماڻهوءَ جي زال موٽائي ڏي، ڇاڪاڻ تہ هو نبي آهي، هو تنهنجي لاءِ دعا ڪندو ۽ تون جيئرو رهندين. پر جيڪڏهن تون هن کي نہ موٽائيندين تہ ڄاڻي ڇڏ تہ تون ضرور مرندين، تون ۽ اهي سڀ جيڪي تنهنجا آهن.“
8ابيملڪ صبح سوير اُٿيو، پنهنجن سڀني نوڪرن کي سڏي کين اهي سڀ ڳالهيون ٻڌايائين جيڪي ٿيون هيون؛ اهي ماڻهو ڏاڍا ڊڄي ويا. 9ابيملڪ ابراهيم کي گهرائي پڇيائينس تہ ”تو اسان سان ڇا ڪيو آهي؟ مون تنهنجو ڪهڙو گناهہ ڪيو جو تو مون تي ۽ منهنجي بادشاهيءَ تي وڏو گناهہ آندو؟ تو مون سان اهي ڪم ڪيا آهن جيڪي ڪڏهن بہ نہ ڪرڻ گهرجن.“ 10ابيملڪ ابراهيم کي وڌيڪ چيو تہ ”تنهنجي دل ۾ ڇا هو جو تو اهڙو ڪم ڪيو؟“
11ابراهيم وراڻيو تہ ”مون سوچيو تہ هتي يقيناً اسان جي پيءُ جو ڊپ ناهي، ۽ اهي منهنجي زال ڪري مون کي ماري ڇڏيندا.“ 12ان کان سواءِ، هوءَ حقيقت ۾ منهنجي ڀيڻ آهي، منهنجي پيءُ جي ڌيءَ آهي پر منهنجي ماءُ جي نہ، ۽ هوءَ منهنجي زال ٿي.
13جڏهن اسان جي پيءُ مون کي منهنجي پيءُ جي گهر کان ڀٽڪايو، تڏهن مون هن کي چيو تہ مون تي هيءَ مهرباني ڪج—جتي بہ اسين وڃون، منهنجي باري ۾ چوج تہ ”هو منهنجو ڀاءُ آهي.“
14ابيملڪ رڍون، ڍور، نوڪر ۽ نوڪرانيون کڻي ابراهيم کي ڏنائين، ۽ سندس زال سارا بہ کيس موٽائي ڏنائين. 15ابيملڪ چيو تہ ”منهنجو ملڪ تنهنجي اڳيان کليل آهي؛ جتي تنهنجي مرضي هجي اتي رهه.“ 16سارا کي چيائين تہ ”ڏس، آءٌ تنهنجي ڀاءُ کي چانديءَ جا هڪ هزار سڪا ڏيان ٿو. اهو انهيءَ ڏوهہ جي ڀرپائي لاءِ آهي جيڪو تو سان گڏ سڀني جي نظر ۾ تو سان ٿيو؛ سڀني اڳيان تون پوريءَ طرح بي ڏوهي ثابت ٿي آهين.“
17ابراهيم اسان جي پيءُ کان دعا ڪئي، تڏهن هن ابيملڪ، سندس زال ۽ سندس نوڪرانين کي شفا ڏني، تہ هو وري ٻار ڄڻي سگهن، 18ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ ابراهيم جي زال سارا ڪري ابيملڪ جي گهراڻي جي هر ڪک کي پوريءَ طرح بند ڪري ڇڏيو هو.
