ଗରାରରେ ଅବ୍ରହାମ

ଅବ୍ରହାମ ପୁଣି ସାରାଙ୍କୁ ନିଜ ଭଉଣୀ ବୋଲି କହନ୍ତି, ଏବଂ ଅବୀମେଲକ ତାଙ୍କୁ ନେଇଯାଏ। ସେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଆମ ପିତା ସ୍ୱପ୍ନରେ ରାଜାଙ୍କୁ ସତର୍କ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅବୀମେଲକ ନିଜର ନିର୍ଦ୍ଦୋଷତା ଦାବି କରେ। ଅବ୍ରହାମ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଯେ ସେ କେବଳ ଅନୁମାନ କରିଥିଲେ ଏଠାରେ କେହି ଆମ ପିତାଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

ଅଧ୍ୟାୟ 20।

ଅବ୍ରହାମ ସେଠାରୁ ଯାତ୍ରା କରି ଦକ୍ଷିଣ ଦେଶକୁ ଯାଇ କାଦେଶ ଓ ଶୂରର ମଧ୍ୟରେ ବାସ କଲେ, ପୁଣି ଗରାରରେ ପ୍ରବାସୀ ହୋଇ ରହିଲେ। ଅବ୍ରହାମ ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟା ସାରା ବିଷୟରେ କହିଲେ, “ସେ ମୋହର ଭଗିନୀ।” ତେଣୁ ଗରାରର ରାଜା ଅବୀମେଲକ ଲୋକ ପଠାଇ ସାରାଙ୍କୁ ନେଇଗଲା।

ମାତ୍ର ସେହି ରାତ୍ରିରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସ୍ଵପ୍ନରେ ଅବୀମେଲକ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, “ଦେଖ, ତୁ ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ନେଇଅଛୁ, ତାହା ହେତୁ ତୁ ମୃତ ତୁଲ୍ୟ, କାରଣ ସେ ଜଣେ ବିବାହିତା ସ୍ତ୍ରୀ।”

ମାତ୍ର ଅବୀମେଲକ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ନିକଟକୁ ଯାଇ ନ ଥିଲା। ସେ କହିଲା, “ହେ ସାର୍ବଭୌମ ଈଶ୍ଵର, ଆପଣ କି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଜାତିକୁ ସୁଦ୍ଧା ବିନାଶ କରିବେ? ସେ ନିଜେ କʼଣ ମୋତେ କହି ନ ଥିଲା, ‘ସେ ମୋହର ଭଗିନୀ’? ଆଉ ସେ ସ୍ତ୍ରୀ ନିଜେ ମଧ୍ୟ କହିଲା, ‘ସେ ମୋହର ଭ୍ରାତା’। ମୁଁ ସରଳ ଅନ୍ତଃକରଣ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ହସ୍ତରେ ଏହା କରିଅଛି।”

ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସ୍ଵପ୍ନରେ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ହଁ, ଆମ୍ଭେ ଜାଣୁ ଯେ ତୁ ସରଳ ଅନ୍ତଃକରଣରେ ଏହା କରିଅଛୁ, ଆଉ ଆମ୍ଭେ ତୋତେ ଆମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ କରିବାରୁ ନିବୃତ୍ତ କରିଅଛୁ; ଏଥିପାଇଁ ଆମ୍ଭେ ତୋତେ ତାହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ଦେଲୁ ନାହିଁ। ଏବେ ସେହି ଲୋକର ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ଫେରାଇ ଦିଅ, କାରଣ ସେ ଜଣେ ଭାବବାଦୀ ଅଟେ, ସେ ତୋʼ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବ, ତହିଁରେ ତୁ ବଞ୍ଚିବୁ। ମାତ୍ର ଯଦି ତୁ ତାହାକୁ ଫେରାଇ ନ ଦେବୁ, ତେବେ ଜାଣି ରଖ, ତୁ ଓ ତୋହର ସମସ୍ତେ ନିଶ୍ଚୟ ମରିବ।”

ଅବୀମେଲକ ସେହି ପ୍ରଭାତରେ ଅତି ସକାଳୁ ଉଠି ଆପଣାର ସମସ୍ତ ଦାସଙ୍କୁ ଡାକି ସେସବୁ ଘଟଣା ସେମାନଙ୍କ କର୍ଣ୍ଣଗୋଚର କଲା; ତହିଁରେ ସେହି ଲୋକମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ତତ୍ପରେ ଅବୀମେଲକ ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ଡାକି ପଚାରିଲା, “ଆପଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏ କʼଣ କଲେ? ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କʼଣ ପାପ କରିଥିଲି ଯେ ଆପଣ ମୋʼ ଉପରେ ଓ ମୋʼ ରାଜ୍ୟ ଉପରେ ଏହି ମହାପାପ ବର୍ତ୍ତାଇଲେ? ଆପଣ ମୋʼ ପ୍ରତି ଯାହା କଦାପି କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ତାହା କରିଅଛନ୍ତି।” ଅବୀମେଲକ ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ଆହୁରି କହିଲା, “ଆପଣ କି ମନସ୍ଥ କରି ଏପରି କର୍ମ କଲେ?”

ଅବ୍ରହାମ କହିଲେ, “ମୁଁ ଭାବିଲି, ନିଶ୍ଚୟ ଏଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଭୟ ନାହିଁ, ଆଉ ସେମାନେ ମୋʼ ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେତୁ ମୋତେ ବଧ କରିବେ। ତାʼଛଡ଼ା ସେ ସତ୍ୟରେ ମୋହର ଭଗିନୀ ଅଟେ, ସେ ମୋʼ ପିତାଙ୍କ କନ୍ୟା, ମାତ୍ର ମୋʼ ମାତାଙ୍କ କନ୍ୟା ନୁହେଁ; ଆଉ ସେ ମୋହର ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେଲା।

ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯେତେବେଳେ ମୋତେ ମୋʼ ପିତୃଗୃହରୁ ଭ୍ରମଣ କରାଇଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ତାହାକୁ କହିଲି, ‘ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ପ୍ରତି ଏହି ଦୟା ପ୍ରକାଶ କର—ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେଉଁଠାକୁ ଯିବା, ସେହିଠାରେ ମୋʼ ବିଷୟରେ କହିବ, “ସେ ମୋହର ଭ୍ରାତା।”’”

ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଅବୀମେଲକ ମେଷ, ଗୋରୁ ଓ ଦାସଦାସୀ ନେଇ ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ଦେଲା, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସାରାଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରାଇ ଦେଲା। ଆଉ ଅବୀମେଲକ କହିଲା, “ଦେଖନ୍ତୁ, ମୋʼ ଦେଶ ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରହିଅଛି; ଆପଣଙ୍କ ଯେଉଁଠାରେ ଇଚ୍ଛା, ସେଠାରେ ବାସ କରନ୍ତୁ।” ପୁଣି ସେ ସାରାଙ୍କୁ କହିଲା, “ଦେଖନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଭ୍ରାତାଙ୍କୁ ଏକ ହଜାର ରୌପ୍ୟ ମୁଦ୍ରା ଦେଉଅଛି। ଆପଣଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ଅନ୍ୟାୟ ହୋଇଅଛି, ଏହା ତାହାର ଆଚ୍ଛାଦନ ସ୍ଵରୂପ; ସମସ୍ତଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ଆପଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହେଲେ।”

ତେବେ ଅବ୍ରହାମ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, ତହିଁରେ ପିତା ଅବୀମେଲକକୁ, ତାହାର ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ଓ ତାହାର ଦାସୀମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କଲେ, ପୁଣି ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ସନ୍ତାନ ପ୍ରସବ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ; କାରଣ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସାରାଙ୍କ ହେତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅବୀମେଲକର ଗୃହର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗର୍ଭ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ରୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।