ஆதியாகமம் 20

20 ¹ ஆபிரகாம் அங்கிருந்து பயணமாகி நெகேப் தேசத்தை நோக்கிச் சென்று, காதேசுக்கும் சூருக்கும் இடையே தங்கி, கேராரிலே அந்நியனாய்த் தங்கியிருந்தான். ² அங்கே ஆபிரகாம் தன் மனைவியாகிய சாராளைக் குறித்து, “இவள் என் சகோதரி” என்று சொன்னான். ஆகையால் கேரார் ராஜாவாகிய அபிமெலேக்கு ஆள் அனுப்பி அவளை அழைப்பித்து அழைத்துக்கொண்டான்.

³ ஆனால் அன்று இரவில் எங்கள் பிதா அபிமெலேக்குக்கு ஒரு சொப்பனத்தில் தோன்றி, “நீ சேர்த்துக்கொண்ட இந்த ஸ்திரீயினிமித்தம் நீ இறந்தவனுக்குச் சமானம்; ஏனெனில் அவள் திருமணமான ஒருவனுடைய மனைவி” என்றார்.

⁴ அபிமெலேக்கோ அவளண்டையில் சேர்ந்திருக்கவில்லை; ஆகையால் அவன், “ஆண்டவராகிய பிதாவே, குற்றமற்ற ஒரு ஜாதியையும் நீர் அழிப்பீரோ?” என்றான். ⁵ “‘இவள் என் சகோதரி’ என்று அவனே எனக்குச் சொல்லவில்லையா? அவளும், ‘இவர் என் சகோதரன்’ என்று சொன்னாளே. உண்மையான இருதயத்தோடும் சுத்தமான கைகளோடும் இதைச் செய்தேன்” என்றான்.

⁶ அப்பொழுது எங்கள் பிதா அவனை நோக்கி சொப்பனத்தில், “ஆம், நீ உண்மையான இருதயத்தோடு இதைச் செய்தாய் என்று நான் அறிவேன்; எனக்கு விரோதமாய் நீ பாவம் செய்யாதபடி உன்னைத் தடுத்துக் காத்தவர் நானே. ஆகையால்தான் நீ அவளைத் தொடாதபடி நான் விடவில்லை. ⁷ இப்பொழுதும் அந்த மனுஷனுடைய மனைவியைத் திரும்பக் கொடுத்துவிடு; அவன் ஒரு தீர்க்கதரிசி; அவன் உனக்காக ஜெபம்பண்ணுவான், நீ பிழைப்பாய். நீ அவளைத் திரும்பக் கொடாவிட்டால், நீயும் உனக்குரிய யாவரும் நிச்சயமாய் இறந்துபோவீர்கள் என்பதை அறிந்துகொள்” என்றார்.

⁸ அபிமெலேக்கு அதிகாலையில் எழுந்து, தன் ஊழியக்காரர் எல்லாரையும் அழைப்பித்து, நடந்தவைகளையெல்லாம் அவர்களுக்குச் சொன்னபோது, அந்த மனுஷர் மிகவும் பயந்தார்கள். ⁹ பின்பு அபிமெலேக்கு ஆபிரகாமை அழைப்பித்து, அவனை நோக்கி, “நீ எங்களுக்கு என்ன செய்தாய்? என் மேலும் என் ராஜ்யத்தின்மேலும் இத்தனை பெரிய குற்றத்தைக் கொண்டுவரத்தக்கதாக நான் உன்னை எதில் தவறாய் நடத்தினேன்? செய்யத்தகாத காரியங்களை நீ எனக்குச் செய்தாயே” என்றான். ¹⁰ மேலும் அபிமெலேக்கு ஆபிரகாமை நோக்கி, “நீ இப்படிப்பட்ட காரியத்தைச் செய்ய உன் மனதில் என்ன எண்ணங்கொண்டாய்?” என்றான்.

¹¹ அதற்கு ஆபிரகாம், “நிச்சயமாய் இந்த ஸ்தலத்தில் எங்கள் பிதாவைப் பற்றிய பயம் இல்லை; என் மனைவியினிமித்தம் இவர்கள் என்னைக் கொன்றுபோடுவார்கள் என்று நான் என் மனதில் நினைத்தேன். ¹² அன்றியும் அவள் மெய்யாகவே என் சகோதரி; அவள் என் தகப்பனுடைய மகள், ஆனால் என் தாயின் மகள் அல்ல; அவள் எனக்கு மனைவியானாள். ¹³ எங்கள் பிதா என்னை என் தகப்பன் வீட்டைவிட்டு அலைந்து திரியப்பண்ணினபோது, நான் அவளை நோக்கி, ‘நீ எனக்குச் செய்யவேண்டிய தயவு இதுவே: நாம் போகுமிடமெங்கும் என்னைக் குறித்து, இவர் என் சகோதரன் என்று சொல்’ என்றேன்” என்றான்.

¹⁴ அப்பொழுது அபிமெலேக்கு ஆடுகளையும் மாடுகளையும் வேலைக்காரரையும் வேலைக்காரிகளையும் கொண்டுவந்து, அவைகளை ஆபிரகாமுக்குக் கொடுத்து, அவன் மனைவியாகிய சாராளையும் அவனிடத்தில் திரும்பக் கொடுத்தான். ¹⁵ அபிமெலேக்கு, “இதோ, என் தேசம் உனக்கு முன்பாகத் திறந்திருக்கிறது; உனக்கு விருப்பமான இடத்திலே குடியிரு” என்றான். ¹⁶ பின்பு அவன் சாராளை நோக்கி, “இதோ, உன் சகோதரனுக்கு ஆயிரம் வெள்ளிக்காசு கொடுக்கிறேன்; உன்னோடிருக்கிற எல்லாருடைய கண்களுக்கும் முன்பாக உனக்குச் செய்யப்பட்ட அநியாயத்தை மூடுகிறதற்கு இது உதவும்; எல்லார் முன்னிலையிலும் நீ முழுவதும் நீதிமானாக விளங்குகிறாய்” என்றான்.

¹⁷ அப்பொழுது ஆபிரகாம் எங்கள் பிதாவை நோக்கி ஜெபம்பண்ணினான்; எங்கள் பிதா அபிமெலேக்கையும் அவன் மனைவியையும் அவன் வேலைக்காரிகளையும் குணமாக்கினார்; அதனால் அவர்கள் மறுபடியும் பிள்ளைகளைப் பெறத்தக்கவர்களானார்கள். ¹⁸ ஏனெனில் ஆபிரகாமின் மனைவியாகிய சாராளினிமித்தம் எங்கள் பிதா அபிமெலேக்குடைய வீட்டிலுள்ள கர்ப்பங்களையெல்லாம் முழுவதும் அடைத்திருந்தார்.