Ibrohim, Mana Men
Otamiz Ibrohimdan vaʼda bogʻliq boʻlgan oʻgʻlini soʻraydi. Ibrohim Soraga hech narsa demaydi, uch kun yoʻl yuradi va Isʼhoqning qoʻzichoq haqidagi savoliga rizq berilishiga ishonib javob beradi. Pichoq havoda toʻxtatiladi va butazorda bir qoʻchqor topiladi.
22 1Oradan birmuncha vaqt oʻtgach, Otamiz Ibrohimni sinadi. U Ibrohimga: “Ibrohim!” — dedi. Ibrohim: “Mana men”, — deb javob berdi.
2Shunda Otamiz dedi: “Oʻgʻlingni — sen sevadigan yagona oʻgʻling Ishoqni olib, Moriyo yurtiga bor. Oʻsha yerda Men senga koʻrsatadigan togʻlarning birida uni kuydiriladigan qurbonlik qilib ber.” a a v2 Uch karra takrorlangan mehr — “oʻgʻlingni, yagona oʻgʻlingni, sen sevadigan” — Yuhanno 3:16 va Rimliklarga 8:32 ga ishora qiladi. Ibrohim Ishoqni berishdan saqlab qolindi; Otamiz esa Oʻz Oʻgʻlini ayamadi.
3Ertasi kuni Ibrohim erta tongda turib, eshagini egarladi, ikkita xizmatkorini va oʻgʻli Ishoqni oldi, kuydiriladigan qurbonlik uchun oʻtin yorib, Otamiz oʻziga aytgan joy tomon yoʻlga chiqdi. 4Uchinchi kuni Ibrohim boshini koʻtarib qaradi-yu, uzoqdan oʻsha joyni koʻrdi. 5U xizmatkorlariga dedi: “Sizlar eshak bilan shu yerda qolinglar. Men bola bilan anavi yoqqa borib, sajda qilamiz va oldingizga qaytamiz.” 6Ibrohim kuydiriladigan qurbonlik uchun oʻtinni olib, oʻgʻli Ishoqning yelkasiga ortdi, olov bilan pichoqni esa oʻzi koʻtarib oldi. Ikkovi birga yoʻllarida davom etishdi. 7Ishoq otasi Ibrohimga: “Otajon!” — dedi. Ibrohim: “Mana men, oʻgʻlim”, — deb javob berdi. Ishoq: “Olov ham, oʻtin ham shu yerda, ammo kuydiriladigan qurbonlik uchun qoʻzi qani?” — dedi.
8Ibrohim javob berdi: “Oʻgʻlim, kuydiriladigan qurbonlik uchun qoʻzini Otamizning Oʻzi gʻamlab beradi.” Ikkovi birga yoʻllarida davom etishdi. 9Otamiz oʻziga aytgan joyga yetib kelishgach, Ibrohim u yerda qurbongoh qurib, oʻtinni terib qoʻydi, oʻgʻli Ishoqni bogʻlab, qurbongohdagi oʻtin ustiga yotqizdi. 10Soʻng Ibrohim oʻgʻlini soʻyish uchun qoʻlini choʻzib, pichoqni oldi.
11Lekin Otamizning farishtasi osmondan unga xitob qildi: “Ibrohim! Ibrohim!” Ibrohim: “Mana men”, — deb javob berdi.
12Farishta dedi: “Bolaga qoʻl tekkizma, unga hech narsa qilma! Endi bildimki, sen Mendan qoʻrqar ekansan, chunki yagona oʻgʻlingni Mendan ayamading.”
13Ibrohim boshini koʻtarib qarasa, orqasida shoxlari butazorga ilashib qolgan bir qoʻchqor turibdi. U borib, qoʻchqorni olib, oʻgʻlining oʻrniga kuydiriladigan qurbonlik qilib keltirdi. 14Ibrohim oʻsha joyga “Ota Gʻamlab Beradi” deb nom qoʻydi, yaʼni “Otamiz gʻamlab beradi” degani. Shuning uchun bugungi kungacha: “Uning togʻida gʻamlab beriladi”, — deyiladi. b b v14 YHWH-Yire “Egamiz gʻamlab beradi” degan maʼnoni anglatadi. Otamiz Ishoqning oʻrniga qoʻchqorni gʻamlab berganidan soʻng, Ibrohim bu togʻga shu nomni qoʻydi — bu xochdagi Isoning abadiy inʼomiga ishora qiladi.
15Otamizning farishtasi osmondan Ibrohimga ikkinchi marta xitob qilib,
16dedi: “Men Oʻzim bilan qasam ichaman, deydi Otamiz: sen shu ishni qilib, yagona oʻgʻlingni ayamaganing uchun, 17Men senga albatta baraka beraman, naslingni osmondagi yulduzlar va dengiz sohilidagi qum kabi behisob koʻpaytiraman. Nasling oʻz dushmanlarining darvozasini egallaydi, 18nasling orqali yer yuzidagi barcha xalqlar baraka topadi, chunki sen Mening ovozimga quloq solding.”
19Ibrohim xizmatkorlari oldiga qaytib keldi, soʻng ular birga Bersheba tomon yoʻlga chiqishdi. Ibrohim Bershebada istiqomat qila boshladi.
20Oradan birmuncha vaqt oʻtgach, Ibrohimga xabar berishdi: “Milka ham ukang Nohorga oʻgʻillar tugʻib beribdi: 21toʻngʻichi Uz, ukasi Buz, Kamuil (Oramning otasi), 22Kesed, Xazo, Pildosh, Yidlof va Batuil.” 23Batuil Rivqoning otasi boʻldi. Milka Ibrohimning ukasi Nohorga mana shu sakkiz oʻgʻilni tugʻib berdi. 24Nohorning Reuma ismli kanizagi ham farzandlar tugʻdi: Tebax, Gaxam, Taxash va Maaxa.