Abraham, Hier is ek
Ons Vader vra Abraham vir die seun van wie die belofte afhang. Abraham sê niks vir Sara nie, loop drie dae, en antwoord Isak se vraag oor die lam deur op voorsiening te vertrou. Die mes word in die lug gestuit en 'n ram word in die ruigte gevind.
22 1’n Tyd later het ons Vader vir Abraham op die proef gestel. Hy het vir hom gesê: “Abraham!” “Hier is ek,” het Abraham geantwoord.
2Toe sê ons Vader: “Neem jou seun, jou enigste seun, vir wie jy liefhet—Isak. Gaan na die land Moria toe en offer hom daar as ’n brandoffer op een van die berge wat ek vir jou sal noem.” a a v2 Die drievoudige tederheid — “jou seun, jou enigste seun, vir wie jy liefhet” — wys heen na Johannes 3:16 en Romeine 8:32. Abraham is daarvan gespaar om Isak te gee; ons Vader het nie sy eie Seun gespaar nie.
3Die volgende môre vroeg het Abraham sy donkie opgesaal, twee van sy jong manne en sy seun Isak saamgeneem, die hout vir die brandoffer gekloof en op pad gegaan na die plek waarvan ons Vader hom vertel het. 4Op die derde dag het Abraham opgekyk en die plek in die verte gesien. 5Hy het vir sy jong manne gesê: “Bly hier by die donkie. Ek en die seun sal daarheen gaan, aanbid en na julle toe terugkom.” 6Abraham het die hout vir die brandoffer geneem en dit op sy seun Isak gelaai, terwyl hy self die vuur en die mes gedra het. Die twee het saam verder gestap. 7Isak het vir sy vader Abraham gesê: “My vader?” “Hier is ek, my seun,” het Abraham geantwoord. “Die vuur en die hout is hier,” sê Isak, “maar waar is die lam vir die brandoffer?”
8Abraham het geantwoord: “Ons Vader sal self die lam vir die brandoffer voorsien, my seun.” En die twee het saam verder gestap. 9Toe hulle die plek bereik waarvan ons Vader hom vertel het, het Abraham die altaar gebou, die hout reggepak, sy seun Isak vasgebind en hom op die altaar bo-op die hout gelê. 10Toe steek Abraham sy hand uit en neem die mes om sy seun dood te maak.
11Maar die boodskapper van ons Vader het van die hemel af na hom geroep: “Abraham! Abraham!” “Hier is ek,” het hy geantwoord.
12“Moenie jou hand aan die seun slaan nie,” het hy gesê. “Doen hom niks nie. Nou weet ek dat jy my vrees, omdat jy jou seun, jou enigste seun, nie van my teruggehou het nie.”
13Abraham het opgekyk en ’n ram agter hom gesien, met sy horings in ’n bos vasgevang. Hy het gegaan, die ram geneem en dit as ’n brandoffer in die plek van sy seun geoffer. 14Abraham het daardie plek “Die Vader Sal Voorsien” genoem, wat beteken “ons Vader sal voorsien.” Tot vandag toe word gesê: “Op sy berg sal dit voorsien word.” b b v14 YHWH-Jireh beteken “YHWH sal voorsien.” Abraham het hierdie berg so genoem nadat ons Vader die ram in die plek van Isak voorsien het — ’n heenwysing na die ewige voorsiening van Jesus aan die kruis.
15Die boodskapper van ons Vader het ’n tweede keer van die hemel af na Abraham geroep,
16en gesê: “Ek sweer by myself, sê ons Vader: omdat jy dit gedoen het en nie jou seun, jou enigste seun, teruggehou het nie, 17sal ek jou ryklik seën en jou nageslag gewis vermeerder soos die sterre aan die hemel en die sand aan die seekus. Jou nageslag sal die poort van sy vyande in besit neem, 18en deur jou nageslag sal al die nasies van die aarde geseën word, omdat jy my stem gehoorsaam het.”
19Abraham het na sy jong manne teruggegaan, en hulle het saam na Berseba toe vertrek. Abraham het in Berseba gaan woon.
20’n Tyd later is daar vir Abraham gesê: “Milka het ook seuns vir jou broer Nahor gebaar: 21Us die eersgeborene, Bus sy broer, Kemuel (die vader van Aram), 22Kesed, Haso, Pildas, Jidlaf en Betuel.” 23Betuel het die vader van Rebekka geword. Dit was die agt seuns wat Milka vir Nahor, Abraham se broer, gebaar het. 24Nahor se byvrou, wie se naam Rehuma was, het ook kinders gebaar: Tebag, Gaham, Tahas en Maäka.
