ابراهيم، آءٌ هتي آهيان
اسان جو پيءُ ابراهيم کان اهو پٽ گهري ٿو جنهن تي واعدو ٽڪيل آهي. ابراهيم ساره کي ڪجهه نٿو ٻڌائي، ٽي ڏينهن پنڌ ڪري ٿو، ۽ ليلي بابت اسحاق جي سوال جو جواب انهيءَ ڀروسي سان ڏئي ٿو ته بندوبست ٿيندو. ڇُري هوا ۾ ئي روڪي وڃي ٿي ۽ جهاڙين ۾ هڪ ميڍو ملي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–2, 11–12, 16–18
22 1ڪجهہ وقت پوءِ اسان جي پيءُ ابراهيم کي آزمايو. کيس فرمايائين تہ ”ابراهيم!“ ابراهيم وراڻيو تہ ”آءٌ هتي آهيان.“
2پوءِ اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”پنهنجي پٽ کي، پنهنجي هڪڙي ئي پٽ کي، جنهن سان تون پيار ڪرين ٿو، يعني اسحاق کي کڻي، موريا جي ملڪ ڏانهن وڃ ۽ اتي انهن جبلن مان هڪ تي، جيڪو آءٌ تو کي ٻڌائيندس، کيس ساڙڻ واري قرباني طور پيش ڪر.“ a a v2 ٽيئي نرم لفظ — ”تنهنجو پٽ، تنهنجو هڪڙو ئي پٽ، جنهن سان تون پيار ڪرين ٿو“ — يوحنا 3:16 ۽ روميون 8:32 ڏانهن اشارو ڪن ٿا. ابراهيم کي اسحاق ڏيڻ کان بچايو ويو؛ اسان جي پيءُ پنهنجي فرزند کي نہ بخشيو.
3ٻئي ڏينهن صبح سوير ابراهيم پنهنجي گڏهه تي زين رکي، پنهنجن ٻن نوجوانن ۽ پٽ اسحاق کي ساڻ کڻي، ساڙڻ واري قرباني لاءِ ڪاٺيون ڦاڙي، انهيءَ جاءِ ڏانهن روانو ٿيو جنهن بابت اسان جي پيءُ کيس ٻڌايو هو. 4ٽئين ڏينهن ابراهيم مٿي نهاري اها جاءِ پري کان ڏٺي. 5پنهنجن نوجوانن کي چيائين تہ ”اوهين هتي گڏهه سان گڏ رهو. آءٌ ۽ ڇوڪرو اوڏانهن وڃون ٿا، عبادت ڪري اوهان وٽ موٽي اينداسين.“ 6ابراهيم ساڙڻ واري قرباني جون ڪاٺيون کڻي پنهنجي پٽ اسحاق تي رکيون، ۽ پاڻ باھ ۽ ڇُري کڻي ورتائين. ٻئي گڏجي اڳتي هلندا رهيا. 7اسحاق پنهنجي پيءُ ابراهيم کي چيو تہ ”ابا؟“ ابراهيم وراڻيو تہ ”ها منهنجا پٽ، آءٌ هتي آهيان.“ اسحاق چيو تہ ”باھ ۽ ڪاٺيون تہ هتي آهن، پر ساڙڻ واري قرباني لاءِ گھيٽو ڪٿي آهي؟“
8ابراهيم وراڻيو تہ ”منهنجا پٽ، اسان جو پيءُ پاڻ ساڙڻ واري قرباني لاءِ گھيٽو مهيا ڪندو.“ پوءِ ٻئي گڏجي اڳتي هلندا رهيا. 9جڏهن اهي انهيءَ جاءِ تي پهتا جنهن بابت اسان جي پيءُ کيس ٻڌايو هو، تڏهن ابراهيم قربان گاھ ٺاهي، ڪاٺيون ترتيب سان رکي، پنهنجي پٽ اسحاق کي ٻَڌي، کيس قربان گاھ تي ڪاٺين مٿان رکيائين. 10پوءِ ابراهيم هٿ وڌائي پنهنجي پٽ کي ڪُهڻ لاءِ ڇُري کنئي.
11پر اسان جي پيءُ جي قاصد کيس آسمان مان سڏيو تہ ”ابراهيم! ابراهيم!“ هن وراڻيو تہ ”آءٌ هتي آهيان.“
12هن فرمايو تہ ”ڇوڪري تي هٿ نہ وجھ. ساڻس ڪجهہ بہ نہ ڪر. هاڻي مون ڄاتو تہ تون مون کان ڊڄين ٿو، ڇاڪاڻ تہ تو پنهنجو پٽ، پنهنجو هڪڙو ئي پٽ، مون کان نہ جھليو آهي.“
13ابراهيم مٿي نهاري پٺيان هڪ رڍ ڏٺي، جيڪا پنهنجن سڱن کان جھنگ ۾ ڦاٿل هئي. پوءِ وڃي انهيءَ رڍ کي کڻي پنهنجي پٽ جي بدران ساڙڻ واري قرباني طور پيش ڪيائين. 14ابراهيم انهيءَ جاءِ جو نالو ”پيءُ مهيا ڪندو“ رکيو، يعني ”اسان جو پيءُ مهيا ڪندو.“ اڄ ڏينهن تائين چيو وڃي ٿو تہ ”سندس جبل تي مهيا ڪيو ويندو.“ b b v14 يهوه يرع جو مطلب آهي ”يهوه مهيا ڪندو.“ جڏهن اسان جي پيءُ اسحاق جي بدران رڍ مهيا ڪئي، تڏهن ابراهيم هن جبل جو نالو اهو رکيو — جيڪو صليب تي يسوع جي دائمي بندوبست ڏانهن اڳواٽ اشارو آهي.
15اسان جي پيءُ جي قاصد ابراهيم کي آسمان مان ٻيو ڀيرو سڏي،
16چيو تہ ”اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ مون پنهنجي ذات جو قسم کنيو آهي، ڇاڪاڻ تہ تو هيءُ ڪم ڪيو آهي ۽ پنهنجو پٽ، پنهنجو هڪڙو ئي پٽ، مون کان نہ جھليو آهي، 17تنهنڪري آءٌ تو کي ضرور برڪت ڏيندس ۽ تنهنجي اولاد کي آسمان جي تارن ۽ سمنڊ جي ڪناري واري واريءَ وانگر ضرور وڌائيندس. تنهنجو اولاد پنهنجن دشمنن جي دروازي تي قبضو ڪندو، 18۽ تنهنجي اولاد جي وسيلي ڌرتيءَ جون سڀ قومون برڪت حاصل ڪنديون، ڇاڪاڻ تہ تو منهنجي آواز کي مڃيو آهي.“
19ابراهيم پنهنجن نوجوانن وٽ موٽي آيو، پوءِ اهي سڀ گڏجي بيرسبع ڏانهن روانا ٿيا. ابراهيم بيرسبع ۾ رهڻ لڳو.
20ڪجهہ وقت پوءِ ابراهيم کي ٻڌايو ويو تہ ”ملڪا بہ تنهنجي ڀاءُ ناحور لاءِ پٽ ڄڻيا آهن: 21پهريون پٽ عوض، سندس ڀاءُ بوز، قموئيل (جيڪو ارام جو پيءُ هو)، 22ڪسد، حزو، فلداس، يدلاف ۽ بتوئيل.“ 23بتوئيل رفقا جو پيءُ ٿيو. اهي اٺ پٽ ملڪا ابراهيم جي ڀاءُ ناحور لاءِ ڄڻيا. 24ناحور جي ڪنيز، جنهن جو نالو روما هو، بہ ٻار ڄڻيا: تبح، جاهم، تحش ۽ معڪا.
