ڇپيل
ڪتاب

سارا جي حياتيءَ جا ورهيہ

ساره مري وڃي ٿي، ۽ ابراهيم روئي ٿو، پوءِ ڳالهه ٻولهه ڪري ٿو. کيس دفن ڪرڻ لاءِ غار تحفي طور آڇيو وڃي ٿو، پر هو شاهدن جي سامهون پوري قيمت ڏيڻ تي زور ڏئي ٿو. واعدي واري ملڪ ۾ پهرين زمين جيڪا سچ پچ سندس ملڪيت بڻجي ٿي، سا هڪ قبر آهي.

باب 23.

سارا جي حياتي هڪ سؤ ستاويهہ ورهين جي هئي؛ اهي سارا جي حياتيءَ جا ورهيہ هئا. سارا ڪنعان ۾ ڪريت-اربع، يعني حبرون ۾ مري وئي. ابراهيم سارا لاءِ ماتم ڪرڻ ۽ روئڻ آيو. پوءِ ابراهيم سارا جي لاش وٽان اُٿي حتين کي چيائين تہ ”آءٌ اوهان ۾ پرديسي ۽ اجنبي آهيان؛ اوهان وٽ مون کي قبر لاءِ زمين ڏيو، تہ آءٌ پنهنجي مئل کي پنهنجي نظر کان پري دفن ڪريان.“

حتين ابراهيم کي وراڻيائون. ”اي منهنجا سائين، اسان جي ٻڌو: اوهين اسان وچ ۾ خدا جو شهزادو آهيو. پنهنجي مئل کي اسان جي بهترين قبر ۾ دفن ڪريو؛ اسان مان ڪوبہ اوهان کي پنهنجي قبر کان انڪار نہ ڪندو، جيئن اوهين پنهنجو مئل دفن ڪريو.“ a a v6 ’خدا جو شهزادو‘ قديم عبراني محاورو هو، جيڪو ڪنهن ڏاڍي وڏي يا معزز اڳواڻ لاءِ ڪم ايندو هو، ڪو مذهبي لقب نہ هو.

ابراهيم اُٿي ملڪ جي ماڻهن، يعني حتين اڳيان ڏاڍو جهڪيو. کين چيائين تہ ”جيڪڏهن اوهان کي منظور آهي تہ آءٌ پنهنجي مئل کي پنهنجي نظر کان پري دفن ڪريان، تہ مون کي ٻڌو ۽ منهنجي لاءِ صوحر جي پٽ عفرون سان عرض ڪريو، تہ هو پنهنجي ميدان جي ڪناري تي واقع مڪفيلا جي غار مون کي ڏئي. هو اها اوهان جي وچ ۾ پوري قيمت تي مون کي قبر جي ملڪيت طور وڪڻي.“

حتين جي وچ ۾ ويٺل عفرون حتيءَ، پنهنجي شهر جي دروازي ۾ ايندڙ سڀني حتين جي اڳيان ابراهيم کي وراڻيو تہ b b v10 شهر جو دروازو عوامي هنڌ هو، جتي واپار ٿيندو هو ۽ قانوني معاملا شاهدن جي اڳيان طئي ڪيا ويندا هئا. ”نہ، منهنجا سائين، ٻڌو: آءٌ اوهان کي ميدان ڏيان ٿو، ۽ ان ۾ جيڪا غار آهي سا بہ اوهان کي ڏيان ٿو. پنهنجي قوم جي اڳيان آءٌ اها اوهان کي ڏيان ٿو. پنهنجي مئل کي دفن ڪريو.“

ابراهيم وري ملڪ جي ماڻهن اڳيان جهڪيو. ماڻهن جي اڳيان عفرون کي چيائين تہ ”جيڪڏهن اوهان کي منظور آهي تہ مون کي ٻڌو: آءٌ ميدان جي قيمت ڏيندس؛ اها مون کان قبول ڪريو، تہ آءٌ پنهنجو مئل اتي دفن ڪريان.“

عفرون ابراهيم کي وراڻيو. ”منهنجا سائين، مون کي ٻڌو: اٽڪل ڏهن پائونڊن چانديءَ جي ٿيندڙ زمين اسان ٻنهي جي وچ ۾ ڪهڙي حيثيت رکي ٿي؟ پنهنجي مئل کي دفن ڪريو.“ c c v15 شيڪل چانديءَ جو وزن هو (اٽڪل 11 گرام)؛ چار سؤ شيڪل ان قبر واري ميدان جي قيمت هئي.

ابراهيم عفرون جي ڳالهہ مڃي، جيڪا قيمت حتين جي اڳيان ٻڌائي هئائين، سا کيس تورائي ڏنائين: واپارين جي معياري وزن موجب اٽڪل ڏهه پائونڊ چاندي.

ممري جي سامهون مڪفيلا ۾ عفرون جو ميدان، يعني ميدان، ان جي غار، ۽ ان جي حدن اندر چوڌاري هر وڻ، پڪو ٿي ويو، ابراهيم جي ملڪيت طور، انهن سڀني حتين جي اڳيان جيڪي سندس شهر جي دروازي ۾ آيا هئا. ان کان پوءِ ابراهيم پنهنجي زال سارا کي ڪنعان جي ملڪ ۾ ممري جي سامهون، يعني حبرون ۾، مڪفيلا جي ميدان واري غار ۾ دفن ڪيو. ائين اهو ميدان ۽ ان ۾ جيڪا غار هئي، سا حتين طرفان ابراهيم کي قبر جي ملڪيت طور ڏنا ويا.