Τα χρόνια της ζωής της Σάρας
Η Σάρρα πεθαίνει, και ο Αβραάμ κλαίει, έπειτα διαπραγματεύεται. Όταν του προσφέρουν μια ταφική σπηλιά ως δώρο, επιμένει να πληρώσει ολόκληρο το τίμημα μπροστά σε μάρτυρες. Η πρώτη γη που πραγματικά του ανήκει στη χώρα της υπόσχεσης είναι ένας τάφος.
23 1Η Σάρα έζησε εκατόν είκοσι επτά χρόνια· αυτά ήταν τα χρόνια της ζωής της Σάρας. 2Η Σάρα πέθανε στην Κιριάθ-Αρβά, δηλαδή στη Χεβρών, στη γη Χαναάν. Ο Αβραάμ ήρθε να πενθήσει και να κλάψει γι' αυτήν. 3Τότε ο Αβραάμ σηκώθηκε από το πλευρό της νεκρής και είπε στους Χετταίους: 4«Είμαι ξένος και πάροικος ανάμεσά σας· δώστε μου έναν τόπο ταφής ανάμεσά σας, για να θάψω τη νεκρή μου μακριά από τα μάτια μου».
5Οι Χετταίοι απάντησαν στον Αβραάμ: 6«Άκουσέ μας, κύριέ μου: είσαι ένας άρχοντας του Θεού ανάμεσά μας. Θάψε τη νεκρή σου στον καλύτερο τάφο μας· κανείς από μας δεν θα σου αρνηθεί τον τάφο του για να θάψεις τη νεκρή σου». a a v6 Η έκφραση «άρχοντας του Θεού» ήταν μια αρχαία εβραϊκή έκφραση για έναν εξαιρετικά μεγάλο ή τιμημένο ηγέτη — όχι θρησκευτικός τίτλος.
7Ο Αβραάμ σηκώθηκε και υποκλίθηκε βαθιά μπροστά στον λαό του τόπου, τους Χετταίους. 8Τους είπε: «Αν θέλετε να θάψω τη νεκρή μου μακριά από μένα, ακούστε με και μεσολαβήστε για μένα στον Εφρών, τον γιο του Σωάρ, 9να μου δώσει τη σπηλιά του στη Μαχπελά, στην άκρη του χωραφιού του. Ας μου την πουλήσει ανάμεσά σας, στην πλήρη τιμή της, για τόπο ταφής».
10Ο Εφρών ο Χετταίος, καθισμένος ανάμεσα στους Χετταίους, απάντησε στον Αβραάμ μπροστά σε όλους τους Χετταίους που έμπαιναν από την πύλη της πόλης του. b b v10 Η πύλη της πόλης ήταν ο δημόσιος χώρος όπου γίνονταν οι συναλλαγές και τακτοποιούνταν οι νομικές υποθέσεις μπροστά σε μάρτυρες. 11«Όχι, κύριέ μου, άκουσε: σου δίνω το χωράφι, σου δίνω και τη σπηλιά που είναι μέσα σ' αυτό. Μπροστά στον λαό μου σου το δίνω. Θάψε τη νεκρή σου».
12Πάλι ο Αβραάμ υποκλίθηκε μπροστά στον λαό του τόπου. 13Είπε στον Εφρών μπροστά στον λαό: «Αν θέλεις, άκουσέ με: θα πληρώσω το χωράφι — πάρε τα χρήματα από μένα, για να θάψω εκεί τη νεκρή μου».
14Ο Εφρών απάντησε στον Αβραάμ: 15«Κύριέ μου, άκουσέ με: ένα κομμάτι γη που αξίζει γύρω στα δέκα λίβρες ασήμι — τι είναι αυτό ανάμεσά μας; Θάψε τη νεκρή σου». c c v15 Ο σίκλος ήταν μια μονάδα βάρους ασημιού (περίπου έντεκα γραμμάρια)· τετρακόσιοι σίκλοι ήταν η τιμή του χωραφιού για την ταφή.
16Ο Αβραάμ συμφώνησε με τους όρους του Εφρών και του ζύγισε την τιμή που είχε ορίσει μπροστά στους Χετταίους: γύρω στα δέκα λίβρες ασήμι, σύμφωνα με το καθιερωμένο βάρος που χρησιμοποιούσαν οι έμποροι.
17Το χωράφι του Εφρών στη Μαχπελά, απέναντι από τη Μαμβρή — το χωράφι, η σπηλιά του και κάθε δέντρο μέσα στα όριά του, ολόγυρα — επικυρώθηκε, 18στον Αβραάμ ως ιδιοκτησία του, μπροστά σε όλους τους Χετταίους που έρχονταν στην πύλη της πόλης του. 19Μετά από αυτά, ο Αβραάμ έθαψε τη Σάρα, τη γυναίκα του, στη σπηλιά του χωραφιού της Μαχπελά, απέναντι από τη Μαμβρή — δηλαδή τη Χεβρών — στη γη Χαναάν. 20Έτσι το χωράφι και η σπηλιά του μεταβιβάστηκαν στον Αβραάμ από τους Χετταίους ως τόπος ταφής.
