Ny Taona Niainan’i Saraha
Maty i Saraha, ary mitomany i Abrahama, dia mifampiraharaha. Nomena zohy fandevenana ho fanomezana, nefa manizingizina izy fa hividy amin'ny vidiny feno eo anatrehan'ny vavolombelona. Ny tany voalohany tena azony tao amin'ny tany nampanantenaina dia fasana.
23 1Nahatratra roa amby telo polo amby zato taona i Saraha; izany no taom-piainan’i Saraha. 2Maty tany Kiriata-arba i Saraha, dia Hebrona, any amin’ny tany Kanana. Dia tonga i Abrahama hisaona sy hitomany azy. 3Dia nitsangana niala teo anilan’ny fatin’i Saraha i Abrahama ka niteny tamin’ny Hetita hoe: 4« Vahiny sy mpivahiny eo aminareo aho; omeo toerana handevenana aho eo aminareo, mba handevenako ny fatiko hesoriko tsy ho eo imasoko. »
5Namaly an’i Abrahama ny Hetita. 6« Henoy izahay, tompoko: andrianan’Andriamanitra ianao eo aminay. Alevo ao amin’ny fasana tsara indrindra aminay ny fatinao; tsy hisy handa aminao ny fasany, mba tsy handevenanao ny fatinao. » a a v6 «Andrianan’Andriamanitra» dia fomba fiteny hebreo fahiny ho an’ny mpitondra lehibe tokoa na manan-kaja indrindra — tsy anaram-boninahitra ara-pivavahana.
7Nitsangana i Abrahama ka niankohoka teo anatrehan’ny vahoaka tany, dia ny Hetita. 8Hoy izy taminy: « Raha sitrakareo ny handevenako ny fatiko hesoriko tsy ho eo imasoko, henoy aho, ka mangataha an’i Efrona zanak’i Zohara ho ahy, 9mba homeny ahy ny lava-batony any Makpela, any amin’ny sisin’ny taniny. Aoka hamidiny ahy eo aminareo amin’ny vidiny feno izy, ho fananana handevenana. »
10Dia namaly an’i Abrahama i Efrona Hetita, izay nipetraka teo amin’ny Hetita, teo anatrehan’ny Hetita rehetra izay niditra tao am-bavahadin’ny tanànany. b b v10 Ny vavahadin’ny tanàna no toerana ho an’ny daholobe, izay anaovana raharaham-barotra sy fanapahana raharaha ara-dalàna eo anatrehan’ny vavolombelona. 11« Tsia, tompoko, henoy aho: omeko anao ny saha, omeko anao koa ny lava-bato ao aminy. Eo anatrehan’ny vahoakako no anomezako anao izany. Alevo ny fatinao. »
12Niankohoka indray i Abrahama teo anatrehan’ny vahoaka tany. 13Dia niteny tamin’i Efrona teo anatrehan’ny vahoaka izy hoe: « Raha sitrakao, henoy aho: haloako ny vidin’ny saha—raiso avy amiko izany, mba handevenako ny fatiko ao. »
14Namaly an’i Abrahama i Efrona. 15« Tompoko, henoy aho: tany mitentina volafotsy eo ho eo amin’ny folo paondra—inona moa izany eo amintsika? Alevo ny fatinao. » c c v15 Ny sekely dia lanjan’ny volafotsy (eo ho eo amin’ny 11 gramo); efa-jato sekely no vidin’ny saha fandevenana.
16Nanaiky ny tenin’i Efrona i Abrahama ka nandanja volafotsy ho azy araka ny vidiny nolazainy teo anatrehan’ny Hetita: eo ho eo amin’ny folo paondra volafotsy, araka ny lanja mahazatra ampiasain’ny mpivarotra.
17Ny sahan’i Efrona tany Makpela, eo anoloan’i Mamre—ny saha sy ny lava-bato ao aminy ary ny hazo rehetra tao anatin’ny sisin-taniny manodidina—dia nohamafisina, 18ho an’i Abrahama ho fananany, teo anatrehan’ny Hetita rehetra izay tonga tao am-bavahadin’ny tanànany. 19Rehefa afaka izany, dia nandevina an’i Saraha vadiny tao amin’ny lava-bato ao amin’ny sahan’i Makpela i Abrahama, eo anoloan’i Mamre—dia Hebrona—any amin’ny tany Kanana. 20Ary nankinina ho an’i Abrahama avy tamin’ny Hetita ny saha sy ny lava-bato ao aminy, ho fananana fandevenana.
