پیدایش 23

23 ¹سارا صد و بیست و هفت سال زندگی کرد؛ این‌ها سال‌های زندگی سارا بود. ²سارا در قَریه‌اَربَع، یعنی حَبرون، در سرزمین کنعان درگذشت. ابراهیم آمد تا برای او سوگواری و گریه کند. ³آنگاه ابراهیم از کنار پیکر او برخاست و به حِتّیان گفت: ⁴«من در میان شما بیگانه و غریبم؛ گورستانی در میان خود به من بدهید تا مردهٔ خود را از برابر دیدگانم به خاک بسپارم.»

⁵حِتّیان به ابراهیم پاسخ دادند: ⁶«ای سرور ما، به ما گوش فرا ده: تو در میان ما رئیسی از جانب خدا هستی. مردهٔ خود را در بهترین آرامگاه ما به خاک بسپار؛ هیچ‌یک از ما آرامگاه خود را برای دفن مرده‌ات از تو دریغ نخواهد کرد.» ^a a v6 «رئیسی از جانب خدا» عبارتی کهن در زبان عبری برای رهبری بی‌نهایت بزرگ یا گرامی بود — نه یک لقب دینی.

⁷ابراهیم برخاست و در برابر مردمان آن سرزمین، یعنی حِتّیان، سر فرود آورد و تعظیم کرد. ⁸و به آنان گفت: «اگر راضی‌اید که مردهٔ خود را از برابر خویش به خاک بسپارم، به من گوش دهید و از جانب من نزد عِفرون، پسر صوحَر، شفاعت کنید، ⁹تا غار مَکفیله را که در کنار مزرعه‌اش قرار دارد، به من بدهد. بگذارید آن را به بهای کامل، در حضور شما، به من بفروشد تا مِلک گورستان من باشد.»

¹⁰عِفرونِ حِتّی که در میان حِتّیان نشسته بود، در برابر همهٔ حِتّیانی که به دروازهٔ شهرش وارد می‌شدند، به ابراهیم پاسخ داد: ^b b v10 دروازهٔ شهر مکان عمومی‌ای بود که در آن داد و ستد انجام می‌شد و امور حقوقی در حضور شاهدان فیصله می‌یافت. ¹¹«نه، ای سرور من، گوش کن: من آن مزرعه را به تو می‌بخشم، و غاری را که در آن است نیز به تو می‌بخشم. در برابر قوم خود آن را به تو می‌دهم. مردهٔ خود را به خاک بسپار.»

¹²ابراهیم بار دیگر در برابر مردمان آن سرزمین تعظیم کرد. ¹³و در حضور آن مردم به عِفرون گفت: «اگر راضی هستی، به من گوش ده: بهای آن مزرعه را می‌پردازم؛ آن را از من بپذیر، تا مردهٔ خود را در آنجا به خاک بسپارم.»

¹⁴عِفرون به ابراهیم پاسخ داد: ¹⁵«ای سرور من، به من گوش ده: زمینی به ارزش حدود چهارصد مثقال نقره — این میان من و تو چه اهمیتی دارد؟ مردهٔ خود را به خاک بسپار.» ^c c v15 شِکِل واحدی برای وزن نقره بود (حدود یازده گرم)؛ چهارصد شِکِل بهای مزرعهٔ گورستان بود.

¹⁶ابراهیم با شرایط عِفرون موافقت کرد و بهایی را که او در حضور حِتّیان نام برده بود، برایش وزن کرد: حدود چهارصد مثقال نقره، به وزن رایج در میان بازرگانان.

¹⁷پس مزرعهٔ عِفرون که در مَکفیله، روبه‌روی مَمری بود — آن مزرعه، غارِ درون آن، و هر درختی که در حدود آن و گرداگردش بود — واگذار شد، ¹⁸به ابراهیم به‌عنوان مِلک او، در برابر همهٔ حِتّیانی که به دروازهٔ شهرش آمده بودند. ¹⁹پس از این، ابراهیم همسر خود سارا را در غارِ مزرعهٔ مَکفیله، روبه‌روی مَمری — یعنی حَبرون — در سرزمین کنعان به خاک سپرد. ²⁰بدین‌سان آن مزرعه و غارِ آن از سوی حِتّیان به‌عنوان مِلک گورستان به ابراهیم واگذار شد.