ஆதியாகமம் 23

23 ¹ சாராள் நூற்று இருபத்தேழு வயதுவரை வாழ்ந்தாள்; இவைகளே சாராளின் வாழ்நாட்கள். ² அவள் கானான் தேசத்திலுள்ள கீரியாத்அர்பாவிலே (அதுவே எபிரோன்) மரித்தாள்; ஆபிரகாம் சாராளுக்காகத் துக்கங்கொண்டாடவும் அவளுக்காக அழவும் வந்தான். ³ பின்பு ஆபிரகாம் தன் மனைவியின் சடலத்தின் அருகிலிருந்து எழுந்து, ஏத்தியரை நோக்கி: ⁴ “நான் உங்களுக்குள்ளே அந்நியனும் பரதேசியுமாய் இருக்கிறேன். என் மரித்தவளை நான் அடக்கம்பண்ணும்படி, உங்களிடத்தில் ஒரு கல்லறை நிலத்தை எனக்குச் சொந்தமாகத் தாருங்கள்.”

⁵ ஏத்தியர் ஆபிரகாமுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: ⁶ “எங்கள் ஆண்டவனே, எங்கள் சொல்லைக் கேளும். நீர் எங்களுக்குள்ளே தேவனுடைய பிரபுவாய் இருக்கிறீர். எங்கள் கல்லறைகளில் சிறந்ததிலே உம்முடைய மரித்தவளை அடக்கம்பண்ணும்; உம்முடைய மரித்தவளை அடக்கம்பண்ண எங்களில் ஒருவனும் தன் கல்லறையை உமக்கு மறுக்கமாட்டான்.” ^a a v6 ‘தேவனுடைய பிரபு’ என்பது ஒரு அசாதாரணமான மகத்துவமுள்ள அல்லது கனம்பொருந்திய தலைவனைக் குறிக்கும் பூர்வீக எபிரெய வழக்குச்சொல் — இது ஒரு மதப்பட்ட பட்டமல்ல.

⁷ ஆபிரகாம் எழுந்து, அந்தத் தேசத்து ஜனங்களாகிய ஏத்தியருக்கு முன்பாகத் தாழ வணங்கி, ⁸ அவர்களை நோக்கி: “நான் என் மரித்தவளை அடக்கம்பண்ண உங்களுக்கு மனதிருந்தால், என் சொல்லைக் கேளுங்கள்: சோகாரின் குமாரனாகிய எப்பெரோனிடத்தில் எனக்காக வேண்டிக்கொண்டு, ⁹ அவனுக்குச் சொந்தமான, அவனுடைய வயலின் ஓரத்திலிருக்கிற மக்பேலா என்னும் குகையை எனக்குத் தரும்படி கேளுங்கள். ஒரு கல்லறை சொந்தமாக, முழு விலைக்கு அதை உங்கள் முன்னிலையில் அவன் எனக்கு விற்கட்டும்.”

¹⁰ அப்பொழுது ஏத்தியனாகிய எப்பெரோன் தன் ஜனங்கள் நடுவில் உட்கார்ந்திருந்தான்; அவன் தன் பட்டணத்து வாசலுக்கு வந்திருந்த எல்லா ஏத்தியருக்கும் முன்பாக ஆபிரகாமுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: ^b b v10 பட்டணத்து வாசல் என்பது வியாபாரம் நடத்தப்பட்டு, சாட்சிகளுக்கு முன்பாகச் சட்டரீதியான காரியங்கள் தீர்க்கப்பட்ட பொது இடமாயிருந்தது. ¹¹ “அப்படியல்ல, என் ஆண்டவனே; என் சொல்லைக் கேளும்: அந்த வயலை உமக்குத் தருகிறேன், அதிலிருக்கிற குகையையும் உமக்குத் தருகிறேன். என் ஜனங்களுக்கு முன்பாக அதை உமக்குத் தருகிறேன்; உம்முடைய மரித்தவளை அடக்கம்பண்ணும்.”

¹² ஆபிரகாம் மறுபடியும் அந்தத் தேசத்து ஜனங்களுக்கு முன்பாக வணங்கி, ¹³ எல்லாருக்கும் முன்பாக எப்பெரோனை நோக்கி: “தயவுசெய்து நீர் என் சொல்லை மாத்திரம் கேட்பீரானால் நலமாயிருக்கும். வயலின் விலையை நான் கொடுக்கிறேன்; அதை என்னிடத்திலிருந்து வாங்கிக்கொள்ளும், அப்பொழுது நான் என் மரித்தவளை அங்கே அடக்கம்பண்ணுவேன்.”

¹⁴ எப்பெரோன் ஆபிரகாமுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: ¹⁵ “என் ஆண்டவனே, என் சொல்லைக் கேளும்: அந்த நிலம் ஏறக்குறைய பத்து ராத்தல் வெள்ளி மதிப்புள்ளது; ஆனாலும் உமக்கும் எனக்கும் நடுவே அது எம்மாத்திரம்? உம்முடைய மரித்தவளை அடக்கம்பண்ணும்.” ^c c v15 ஒரு சேக்கல் என்பது வெள்ளியின் நிறையளவு (ஏறக்குறைய 11 கிராம்); நானூறு சேக்கல் அந்தக் கல்லறை வயலின் விலையாயிருந்தது.

¹⁶ ஆபிரகாம் எப்பெரோனுடைய நிபந்தனைகளுக்கு உடன்பட்டு, அவன் ஏத்தியருக்கு முன்பாகச் சொல்லியிருந்த விலையை அவனுக்காக நிறுத்துக்கொடுத்தான்: வர்த்தகர் உபயோகிக்கும் நியமமான நிறையின்படி, சுமார் பத்து ராத்தல் வெள்ளியை நிறுத்துக்கொடுத்தான்.

¹⁷ இவ்விதமாய், மம்ரேக்கு அருகிலுள்ள மக்பேலாவிலிருந்த எப்பெரோனுடைய வயலும், அந்த வயலும் அதிலுள்ள குகையும் அதின் எல்லைகளுக்குள்ளிருந்த சகல மரங்களும், சட்டப்படி மாற்றிக் கொடுக்கப்பட்டு, ¹⁸ அவனுடைய பட்டணத்து வாசலுக்கு வந்திருந்த எல்லா ஏத்தியருக்கும் முன்பாக, ஆபிரகாமுக்கு அவனுடைய சொந்தமாக ஆயின. ¹⁹ இதற்குப்பின்பு, ஆபிரகாம் தன் மனைவியாகிய சாராளைக் கானான் தேசத்திலுள்ள மம்ரேக்கு அருகான (அதுவே எபிரோன்) மக்பேலா வயலிலிருந்த குகையிலே அடக்கம்பண்ணினான். ²⁰ இவ்விதமாய், அந்த வயலும் அதிலிருந்த குகையும் ஏத்தியரால் ஒரு கல்லறை சொந்தமாக ஆபிரகாமுக்கு உறுதிசெய்யப்பட்டன.