اِبراهيمه، زۀ دلته يم

زموږ پلار له ابراهیم څخه هغه زوی غواړي چې ژمنه پرې ولاړه ده. ابراهیم ساره ته څه نه وايي، درې ورځې مزل کوي، او د وري په اړه د اسحاق پوښتنې ته د روزي پر باور ځواب ورکوي. چاړه په هوا کې ودرول کېږي او په بوټو کې یو ګډ پیدا کېږي.

څپرکی 22.

د دې نه پس زمونږ پلار اِبراهيم وآزمائيلو. هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”اِبراهيمه!“ اِبراهيم جواب ورکړو، ”زۀ دلته يم.“

بيا زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”خپل زوئ، خپل اېک يو زوئ، چې تۀ ورسره مينه کوې، يعنې اِسحاق، واخله. د مورياه ملک ته لاړ شه او هلته هغه په يو داسې غر باندې چې زۀ به يې درته ووايم، د سوزولو قربانۍ په توګه وړاندې کړه.“ ^a

بل سحر اِبراهيم وختى پاڅېدو، خپل خر يې تيار کړو، د خپلو نوکرانو نه يې دوه کسان او خپل زوئ اِسحاق ورسره واخستل، د سوزولو قربانۍ دپاره يې لرګى وچيرل او هغه ځائ ته روان شو چې زمونږ پلار ورته ويلى وو. په درېمه ورځ اِبراهيم سر پورته کړو او هغه ځائ يې د لرې نه وليدو. هغۀ خپلو نوکرانو ته ووئيل چې، ”تاسو د خر سره دلته پاتې شئ. زۀ او دا هلک به هغې خوا ته لاړ شُو، عبادت به وکړُو او بيا به تاسو ته راشُو.“ اِبراهيم د سوزولو قربانۍ لرګى واخستل او په خپل زوئ اِسحاق باندې يې کښېښودل، او اور او چاړه يې پخپله ونيول. دواړه يو ځائ روان شول. اِسحاق خپل پلار اِبراهيم ته ووئيل چې، ”پلاره؟“ اِبراهيم جواب ورکړو، ”زۀ دلته يم، زويه.“ اِسحاق ووئيل چې، ”اور او لرګى خو دلته دى، خو د سوزولو قربانۍ دپاره ګډ چرته دے؟“

اِبراهيم جواب ورکړو چې، ”زمونږ پلار به پخپله د سوزولو قربانۍ دپاره ګډ برابر کړى، زويه.“ او دواړه يو ځائ روان شول. کله چې هغوئ هغه ځائ ته ورسېدل چې زمونږ پلار ورته ويلى وو، نو اِبراهيم هلته قربان‌ګاه جوړه کړه، لرګى يې پرې برابر کړل، خپل زوئ اِسحاق يې وتړلو او د لرګو د پاسه يې په قربان‌ګاه باندې کښېښودلو. بيا اِبراهيم خپل لاس وغزولو او چاړه يې واخسته چې خپل زوئ ووژنى.

خو د زمونږ پلار فرښتې د آسمان نه هغۀ ته آواز وکړو، ”اِبراهيمه! اِبراهيمه!“ هغۀ جواب ورکړو، ”زۀ دلته يم.“

هغۀ ووئيل چې، ”په دې هلک باندې لاس مۀ وراوږدوه، او هغۀ ته هيڅ مۀ کوه. اوس زۀ پوهه شوم چې تۀ زما نه ويريږې، ځکه چې تا خپل زوئ، خپل اېک يو زوئ، زما نه دريغ نۀ کړو.“

اِبراهيم سر پورته کړو او وليدل چې د هغۀ د شا نه يو مېږ د خپلو ښکرونو نه په يوه بوټى کښې نښتے وو. هغه لاړو، مېږ يې ونيولو او د خپل زوئ په ځائ يې هغه د سوزولو قربانۍ په توګه وړاندې کړو. اِبراهيم د هغه ځائ نوم ”پلار به برابر کړى“ کښېښودو، يعنې ”زمونږ پلار به برابر کړى.“ تر نن ورځې پورې وئيلى شى چې، ”د هغۀ په غر باندې به برابر کړلے شى.“ ^b

د زمونږ پلار فرښتې دوېم ځل د آسمان نه اِبراهيم ته آواز وکړو،

او وې وئيل چې، ”زمونږ پلار فرمائى، زۀ په خپل ذات قسم خورم چې، ځکه چې تا دا کار وکړو او خپل زوئ، خپل اېک يو زوئ، دې ونۀ ساتلو، زۀ به تا ته خامخا برکت درکړم او ستا نسل به خامخا د آسمان د ستورو او د سمندر د غاړې د ريګ په شان زيات کړم. ستا نسل به د خپلو دښمنانو دروازې قبضه کړى، او ستا د نسل په وسيله به د زمکې ټول قومونه برکت ومومى، ځکه چې تا زما خبره ومنله.“

اِبراهيم خپلو نوکرانو ته بيرته راغلو او هغوئ ټول يو ځائ د بيرشيبع په لور روان شول. اِبراهيم په بيرشيبع کښې مېشت شو.

د دې نه پس اِبراهيم ته خبر ورکړے شو چې، ”مِلکاه هم ستا ورور ناحور ته زامن وزېږول: مشر زوئ عوز، د هغۀ ورور بوز، قموئيل (د ارام پلار)، کسد، حزو، پِلداش، يِدلاف او بتوئيل.“ بتوئيل د رِبکاه پلار شو. دا هغه اته زامن وُو چې مِلکاه د اِبراهيم ورور ناحور ته وزېږول. د ناحور داشتې، چې نوم يې رؤمه وو، هم بچى وزېږول: طبح، جاحم، تاحش او معکه.