Purwaning Dumadi 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹Sawise prastawa iku, Rama kita ndadar marang Abraham. Panjenengane ngandika marang Abraham: “Abraham!” Wangsulane Abraham: “Kula wonten ing ngriki.”

²Banjur Rama kita ngandika: “Jupuken anakmu, anakmu kang ontang-anting, kang koktresnani, yaiku Iskak. Lungaa menyang tanah Moria, lan caosna ana ing kana dadi kurban obaran ing salah sawijining gunung kang bakal Daktuduhake marang kowe.” ^a a v2 Tetembungan asih kang kaping telu — “anakmu, anakmu kang ontang-anting, kang koktresnani” — nuding marang Yokanan 3:16 lan Rum 8:32. Abraham diluwari saka anggone kudu masrahake Iskak; dene Rama kita ora ngeman marang Putrane piyambak.

³Esuke umun-umun Abraham tangi, banjur ngelapaki kuldine, ngajak bature nom loro lan Iskak anake, nyigari kayu kanggo kurban obaran, tumuli mangkat menyang panggonan kang wis dingandikakake dening Rama kita. ⁴Ing dina katelu Abraham tumenga lan weruh panggonan mau saka kadohan. ⁵Abraham banjur kandha marang para bature nom: “Kowe padha nunggua ing kene karo kuldine. Aku lan bocah iki arep mrana, padha sujud nyembah, banjur bali nemoni kowe kabeh.” ⁶Abraham njupuk kayu kanggo kurban obaran mau, banjur ditanggungake marang Iskak anake, dene geni lan lading digawa dhewe. Wong loro mau banjur padha lumaku bebarengan. ⁷Iskak banjur matur marang Abraham bapakne: “Bapak?” Wangsulane Abraham: “Iya, anakku.” Ature Iskak: “Latu kaliyan kajeng sampun wonten ing ngriki, nanging pundi cempenipun kangge kurban obaran?”

⁸Wangsulane Abraham: “Rama kita piyambak kang bakal nyawisake cempe kanggo kurban obaran, anakku.” Wong loro mau banjur padha lumaku bebarengan. ⁹Bareng wis tekan ing panggonan kang wis dingandikakake dening Rama kita, Abraham banjur yasa misbyah, nata kayune, mbanda Iskak anake, banjur diselehake ing misbyah, ing sandhuwure kayu mau. ¹⁰Abraham banjur ngulurake tangane lan njupuk lading, arep nyembeleh anake.

¹¹Nanging Malaekate Rama kita banjur nguwuh marang Abraham saka ing swarga: “Abraham! Abraham!” Wangsulane Abraham: “Kula wonten ing ngriki.”

¹²“Aja koktamakake tanganmu marang bocah iku,” pangandikane, “aja koktindakake apa-apa marang dheweke. Saiki Aku ngerti yen kowe ngabekti marang Aku, awit kowe ora ngeman anakmu, anakmu kang ontang-anting, marang Aku.”

¹³Abraham tumenga lan weruh ana wedhus gembel lanang ing saburine, kang sungune kecanthel ing grumbul. Abraham banjur marani lan njupuk wedhus mau, tumuli disaosake dadi kurban obaran minangka gantine anake. ¹⁴Abraham ngarani panggonan mau: “Sang Rama Bakal Nyawisake,” kang tegese “Rama kita bakal nyawisake.” Mula nganti saiki ana pangucap: “Ing gunung kagungane Rama kita bakal kacawisake.” ^b b v14 Yehuwah-Yire tegese “Sang Yehuwah bakal nyawisake.” Abraham ngarani gunung iki mangkono sawise Rama kita nyawisake wedhus gembel minangka gantine Iskak — minangka pratandha kang nudhuhake marang panyawisan langgeng, yaiku Gusti Yesus ing kayu salib.

¹⁵Malaekate Rama kita nguwuh marang Abraham saka ing swarga kang kaping pindho,

¹⁶sarta ngandika: “Aku sumpah demi awakKu dhewe, mangkono pangandikane Rama kita: sarehne kowe wis nindakake prakara iki lan ora ngeman anakmu, anakmu kang ontang-anting, ¹⁷Aku mesthi bakal mberkahi kowe lan mesthi bakal ngakehake turunmu kaya lintang ing langit lan kaya wedhi ing gisik segara. Turunmu bakal nguwasani gapurane para mungsuhe, ¹⁸sarta lantaran turunmu sakehing bangsa ing bumi bakal padha kaberkahan, amarga kowe wis ngestokake dhawuhKu.”

¹⁹Abraham banjur bali marang para bature nom, tumuli padha mangkat bebarengan menyang Berseba. Abraham banjur manggon ing Berseba.

²⁰Sawise prastawa iku, Abraham dikabari mangkene: “Milka uga wis nglairake anak-anak lanang marang Nahor, sadulurmu, yaiku: ²¹Us pembarep, Bus adhine, Kemuel (bapakne Aram), ²²Kesed, Hazo, Pildas, Yidlaf, lan Betuel.” ²³Betuel iku bapakne Ribka. Kabeh mau anak wolu kang dilairake dening Milka marang Nahor, sadulure Abraham. ²⁴Selire Nahor, kang jenenge Reuma, uga nglairake anak, yaiku: Tebah, Gaham, Tahas, lan Maakha.