Soz Pêk Hat
Îshaq çêdibe û kenê Sarayê dibe şahî, lê malbat ji hev diçe: Hacer û Îsmaêl bi nan û avê têne şandin. Gava av diqede, Bavê me giriyê kurik dibihîze û çavên wê li bîrekê vedike.
Bavê me di ayetan de dipeyive 12–13, 17–18
21 1Bavê me, çawa ku gotibû, hat serdana Sarayê û tişta ku soz dabû, ji wê re kir. 2Sara bi zaro ma û di dema diyarkirî de, çawa ku Bavê me soz dabû Îbrahîm, di pîrîtiya wî de ji wî re kurek anî. 3Îbrahîm navê kurê ku Sarayê jê re anîbû, Îshaq danî. 4Gava Îshaq heşt rojî bû, Îbrahîm kurê xwe sinet kir, çawa ku Bavê me emir lê kiribû. 5Gava kurê wî Îshaq jê re çêbû, Îbrahîm sed salî bû. 6Sarayê got: “Bavê me ez kenandim; her kesê ku bibihîze, wê bi min re bikene.” a a v6 Bi Îbranî navê Îshaq tê wateya ‘ew dikene’: kenê Sarayê yê li ser soza ku ne mimkûn dixuya, dibe navê wî bi xwe. 7Wê herwiha got: “Kê wê ji Îbrahîm re bigota ku Sara wê şîr bide zarokan? Lê min di pîrîtiya wî de kurek jê re anî.”
Ziyafeta ji bo Îshaq
8Zarok mezin bû û ji şîr hat vekirin. Roja ku Îshaq ji şîr hat vekirin, Îbrahîm ziyafeteke mezin da. 9Lê Sarayê dît ku kurê Îbrahîm ê ku Hacera Misrî jê re anîbû, tinazan dike. 10Wê ji Îbrahîm re got: “Vê cariyeyê û kurê wê derxe! Kurê vê cariyeyê tu caran bi kurê min Îshaq re mîras nastîne.”
11Ev yek gelek li xweşa Îbrahîm neçû, çimkî bi kurê wî ve girêdayî bû.
12Lê Bavê me ji Îbrahîm re got: “Ji ber kurik û cariyeya xwe xemgîn nebe. Di her tiştê ku Sara ji te re dibêje de guh bide wê, çimkî wê dûndana te bi rêya Îshaq bê binavkirin. 13Ezê kurê cariyeyê jî bikim miletek, çimkî ew ji dûndana te ye.”
14Serê sibê zû Îbrahîm nan û meşkeke av hildan, dan Hacerê, li ser milê wê danîn, zarok jî pê re da û ew bi rê kir. Hacer derket û li Beriya Beêr-Şevayê eware geriya. 15Gava ava di meşkê de qediya, wê kurik di bin deviyekê de danî. 16Ew çû û bi qasî ku tîrek bê avêtin dûrî wî rûnişt, çimkî wê got: “Ez nikarim mirina kurik bibînim.” Paşê ew li wir rûnişt, dengê xwe bilind kir û giriya.
17Bavê me dengê kurik bihîst; milyaketê wî ji ezmanan gazî Hacerê kir: “Hacer, te xêr e? Netirse! Bavê me dengê kurik ji cihê ku ew lê ye bihîstiye. 18Rabe, kurik hilde û destê wî bigire, çimkî ezê wî bikim miletekî mezin.”
19Paşê Bavê me çavên wê vekirin; wê bîreke av dît, çû meşk tije kir û paşê av da kurik.
20Gava kurik mezin dibû, Bavê me bi wî re bû. Ew li beriyê dijiya û bû tîravêj. 21Ew li Beriya Paranê dijiya û diya wî ji welatê Misrê jinek jê re anî.
Sonda Avîmelek
22Di wê demê de Avîmelek û Pîxolê fermandarê artêşa wî ji Îbrahîm re got: “Di her tiştê ku tu dikî de Xwedê bi te re ye. 23Niha li vir bi navê Xwedê ji min re sond bixwe ku tê xayîntiyê li min, li zarokên min û li dûndana min nekî. Heman qenciya ku min li te kiriye, li min û li vî welatê ku tu tê de wekî xerîb mayî jî bike.”
24Îbrahîm got: “Ez sond dixwim.” 25Paşê Îbrahîm li ser bîreke avê ya ku xulamên Avîmelek bi zorê standibû, ji Avîmelek gazin kir. 26Avîmelek bersiv da û got: “Ez nizanim kê ev yek kiriye. Te ji min re negot, min jî tenê îro pê bihîst.”
27Îbrahîm pez û dewar hildan û dan Avîmelek û wan herduyan peyman çêkir. 28Îbrahîm heft berxên mê ji keriyê veqetandin, 29û Avîmelek ji Îbrahîm pirsî: “Ev heft berxên mê ku te ji yên din cuda kirine, wateya wan çi ye?”
30Wî bersiv da û got: “Ji min van heft berxên mê qebûl bike, da ku bibin şahidî ku min ev bîr kolaye.” 31Loma navê wî cihî Beêr-Şeva hat danîn, çimkî wan herduyan li wir sond xwar. b b v31 Navê Beêr-Şeva du wateyan dide: “bîra heftan” û “bîra sondê”. Herdu wate jî li vê bûyerê tên, ku tê de Îbrahîm li ber bîrê sond xwar. 32Bi vî awayî wan li Beêr-Şevayê peyman çêkir. Paşê Avîmelek û Pîxolê fermandarê artêşa wî vegeriyan welatê Filîstiyan. 33Îbrahîm dargezek li Beêr-Şevayê çand, li wir gazî navê Bavê me, El Olam –Bavê me yê herheyî– kir. c c v33 El Olam tê wateya ‘Xwedayê Herheyî’. Îbrahîm li Beêr-Şevayê ev nav da Bavê me: Yê herheyî ku sozên peymana wî di her nifşî de berdewam dimînin. 34Û Îbrahîm demeke dirêj li welatê Filîstiyan ma.
