Farawa 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹Ubanmu ya ziyarci Saratu kamar yadda ya faɗa, ya kuma yi mata abin da ya yi alkawari. ²Saratu ta yi ciki, ta haifa wa Ibrahim ɗa a lokacin tsufansa, a daidai lokacin da Ubanmu ya yi masa alkawari. ³Ibrahim ya sa wa ɗan da Saratu ta haifa masa suna Ishaku. ⁴Ibrahim ya yi wa ɗansa Ishaku kaciya yana da kwana takwas, kamar yadda Ubanmu ya umarce shi. ⁵Ibrahim yana da shekara ɗari sa'ad da aka haifa masa ɗansa Ishaku. ⁶Saratu ta ce, “Ubanmu ya sa ni dariya; duk wanda ya ji zai yi dariya tare da ni.” ^a a v6 Ishaku na nufin ‘yana dariya’ a harshen Ibraniyanci — dariyar da Saratu ta yi game da alkawarin da ya yi kama da marar yiwuwa ta zama sunansa. ⁷Ta kuma ƙara da cewa, “Wa zai gaya wa Ibrahim cewa Saratu za ta shayar da 'ya'ya? Duk da haka na haifa masa ɗa a lokacin tsufansa.”

Bikin Ishaku

⁸Yaron ya girma aka yaye shi; a ranar da aka yaye Ishaku, Ibrahim ya shirya babban biki. ⁹Amma Saratu ta ga ɗan da Hajaratu Bamasariya ta haifa wa Ibrahim yana yin ba'a. ¹⁰Ta ce wa Ibrahim, “Ka kori baiwan nan da ɗanta; ɗan baiwan nan ba zai taɓa gādo tare da ɗana Ishaku ba.”

¹¹Wannan ya ɓata wa Ibrahim rai ƙwarai, domin ya shafi ɗansa.

¹²Amma Ubanmu ya ce wa Ibrahim, “Kada ka ɓata rai game da yaron da baiwarka. Ka saurari Saratu cikin duk abin da ta gaya maka, gama ta wurin Ishaku ne za a lissafta zuriyarka. ¹³Zan kuma mai da ɗan baiwan nan al'umma, da yake shi zuriyarka ne.”

¹⁴Da sassafe washegari Ibrahim ya ɗauki abinci da salkar ruwa, ya ba Hajaratu, ya ɗora mata a kafaɗa tare da yaron, ya sallame ta. Ta tafi tana yawo a cikin jejin Biyer-sheba. ¹⁵Sa'ad da ruwan da ke cikin salka ya ƙare, sai ta ajiye yaron a ƙarƙashin wata itaciya. ¹⁶Ta tafi ta zauna gefe guda, misalin nisan harbin baka, gama ta ce, “Ba zan iya kallon yaron yana mutuwa ba.” Sai ta zauna a can, ta ɗaga murya, ta yi kuka.

¹⁷Ubanmu ya ji muryar yaron; mala'ikansa ya kira Hajaratu daga Sama, “Mene ne, Hajaratu? Kada ki ji tsoro — Ubanmu ya ji muryar yaron a inda yake kwance. ¹⁸Ki tashi, ki ɗaga yaron ki riƙe shi a hannu, gama zan mai da shi babbar al'umma.”

¹⁹Sai Ubanmu ya buɗe mata idanu; ta ga rijiyar ruwa, ta tafi ta cika salka da ruwa, sa'an nan ta shayar da yaron.

²⁰Ubanmu ya kasance tare da yaron yayinda yake girma. Ya zauna a cikin jeji ya zama maharbi. ²¹Ya zauna a jejin Faran, mahaifiyarsa kuma ta nemo masa mata daga ƙasar Masar.

Rantsuwar Abimelek

²²A wancan lokaci, Abimelek da Fikol, shugaban sojojinsa, suka ce wa Ibrahim, “Allah yana tare da kai cikin duk abin da kake yi. ²³Yanzu ka rantse mini a nan da sunan Allah cewa ba za ka ci amanata ba, ko ta 'ya'yana, ko ta zuriyata. Ka nuna mini da wannan ƙasar da ka yi baƙunci a cikinta irin alherin da na nuna maka.”

²⁴Ibrahim ya ce, “Na rantse.” ²⁵Sa'an nan Ibrahim ya kai ƙara ga Abimelek game da rijiyar ruwa da bayin Abimelek suka ƙwace. ²⁶Abimelek ya amsa ya ce, “Ban san wanda ya yi haka ba. Ba ka gaya mini ba, yau kuma na ji labarinsa.”

²⁷Ibrahim ya ɗauki tumaki da shanu ya ba Abimelek, su biyu kuwa suka yi alkawari. ²⁸Ibrahim ya keɓe 'yan raguna mata bakwai daga garken, ²⁹Abimelek kuwa ya tambayi Ibrahim, “Mene ne ma'anar waɗannan 'yan raguna mata bakwai da ka keɓe?”

³⁰Ya amsa ya ce, “Ka karɓi waɗannan 'yan raguna mata bakwai daga gare ni don shaida cewa ni ne na haƙa wannan rijiya.” ³¹Saboda haka aka kira wurin nan Biyer-sheba, domin a can su biyu suka yi rantsuwa. ^b b v31 Biyer-sheba yana da ma'ana biyu: “rijiyar bakwai” da “rijiyar rantsuwa” — ma'anonin biyu sun dace da wannan lamari inda Ibrahim ya yi rantsuwa a gefen rijiyar. ³²Haka suka yi alkawari a Biyer-sheba. Sa'an nan Abimelek da Fikol, shugaban sojojinsa, suka koma ƙasar Filistiyawa. ³³Ibrahim ya shuka itaciyar tamariska a Biyer-sheba, a can kuma ya kira bisa sunan Ubanmu, El Olam — Ubanmu madawwami. ^c c v33 El Olam na nufin ‘Allah Madawwami.’ Ibrahim ya ba Ubanmu wannan suna a Biyer-sheba — madawwamin nan wanda alkawuransa suke tabbata a cikin kowane zamani. ³⁴Ibrahim kuwa ya zauna a ƙasar Filistiyawa na dogon lokaci.