Abimelekh Ngarebut Tahta

Abimelekh nyewa jalma-jalma galedig ku perak ti kuil sarta maehan tujuh puluh dulurna dina hiji batu; ngan Yotam anu lolos, bari ngagorowokkeun dongeng ngeunaan tatangkalan anu ngangkat rungkun cucuk jadi raja. Rama urang tuluy ngadu Sekem ngalawan manehna. Manehna ngaduruk sarebu jalma hirup-hirup, sarta batu panggilingan ti hiji awewe ngaremukkeun hulu manehna.

Pasal 9.

Abimelekh bin Yerubaal indit ka Sekem, nepangan dulur-dulur indungna, tuluy ngomong ka maranehna jeung ka sakabeh kaom ti pihak aki ti indungna. Pok geura tanyakeun ka sakabeh urang Sekem: “Mana nu leuwih hade—dipaparentah ku tujuh puluh jalma, nya eta sakabeh anak Yerubaal, atawa dipaparentah ku saurang bae?” Sing inget, kuring teh sadarah sadaging jeung maraneh.

Dulur-dulur indungna nepikeun sakabeh eta ka urang Sekem, tuluy hate maranehna condong ka Abimelekh, sabab ceuk maranehna, “Manehna teh dulur urang.” Maranehna mere tujuh puluh keping perak ka manehna ti kuil Baal-Berit, tuluy ku eta duit Abimelekh nyewa jalma-jalma nu teu paruguh jeung galedig, nu tuluy ngiluan manehna. Tuluy di imah bapana di Opra, manehna maehan dulur-dulurna, nya eta tujuh puluh anak Yerubaal, dina hiji batu. Tapi Yotam, anak bungsu Yerubaal, salamet lantaran nyumput. Sakabeh urang Sekem jeung sakabeh urang Bet-Milo ngariung, tuluy indit, terus ngangkat Abimelekh jadi raja di gigireun tangkal kiara tugu nu aya di Sekem.

Sanggeus Yotam dibejaan, manehna indit tuluy nangtung di luhur Gunung Gerisim, ngagorowok, pok ngomong: “Darengekeun kuring, he urang Sekem, supaya Rama urang kersa ngadangukeun ka maraneh. Dina hiji poe tatangkalan arindit rek ngistrenan hiji raja pikeun maranehna. Ceuk maranehna ka tangkal jaitun, ‘Geura marentah ka kami.’ Tapi tangkal jaitun ngajawab, ‘Naha kuring kudu eureun ngaluarkeun minyak, nu ku eta boh Rama urang boh jalma-jalma dimulyakeun, pikeun indit ngagoyang-goyang di luhureun tatangkalan?’ Geus kitu tatangkalan ngomong ka tangkal kondang, ‘Maneh bae datang jeung marentah ka kami.’ Tapi tangkal kondang ngajawab, ‘Naha kuring kudu eureun ngaluarkeun amisna jeung buah nu ngareunah, pikeun indit ngagoyang-goyang di luhureun tatangkalan?’ Geus kitu tatangkalan ngomong ka tangkal anggur, ‘Maneh bae datang jeung marentah ka kami.’ Tapi tangkal anggur ngajawab, ‘Naha kuring kudu eureun ngaluarkeun cianggur anyar, nu ngabungahkeun boh Rama urang boh jalma-jalma, pikeun indit ngagoyang-goyang di luhureun tatangkalan?’ Geus kitu sakabeh tatangkalan ngomong ka tangkal cucuk, ‘Maneh bae datang jeung marentah ka kami.’ Ari ceuk tangkal cucuk ka tatangkalan, ‘Lamun maraneh enya-enya rek ngistrenan kami jadi raja maraneh, geura datang sarta nyalindung dina kalangkang kami; tapi lamun henteu, sina aya seuneu kaluar ti tangkal cucuk tuluy ngahuru tangkal-tangkal aras di Libanon.’

Ayeuna, lamun maraneh geus milampah kalawan jujur jeung bener dina ngangkat Abimelekh jadi raja, sarta lamun maraneh geus hade ka Yerubaal jeung kulawargana, males ka anjeunna satimpal jeung jasana, ama kuring geus perang ngabela maraneh, nekadkeun nyawana pikeun ngaleupaskeun maraneh tina genggeman urang Midian, tapi poe ieu maraneh geus barontak ngalawan kulawarga ama kuring, maehan anak-anakna, tujuh puluh jalma dina hiji batu, sarta ngangkat Abimelekh, anak ti badega awewena, jadi raja pikeun urang Sekem lantaran manehna teh dulur maraneh, lamun poe ieu maraneh geus milampah kalawan jujur jeung bener ka Yerubaal jeung kulawargana, sing bungah ku Abimelekh, sarta sina manehna oge bungah ku maraneh. Tapi lamun henteu, sina aya seuneu kaluar ti Abimelekh tuluy ngahuru urang Sekem jeung Bet-Milo, sarta sina aya seuneu ti urang Sekem jeung ti Bet-Milo tuluy ngahuru Abimelekh.”

Yotam kabur tuluy luput, indit ka Beer, tuluy matuh di dinya, nyingkah ti dulurna, Abimelekh.

Rama Ngabales Getih nu Dikocorkeun

Sanggeus Abimelekh marentah Israil tilu taun lilana, Rama urang ngutus hiji roh jahat ka antara Abimelekh jeung urang Sekem, nepi ka maranehna hianat ka Abimelekh. ^a Supaya kakejeman ka tujuh puluh anak Yerubaal dibales, getih maranehna ditibankeun ka dulurna, Abimelekh, nu geus maehan maranehna, jeung ka urang Sekem, nu geus ngarojong manehna pikeun maehan dulur-dulurna. Urang Sekem masang jalma-jalma pikeun ngadodoho manehna di luhur-luhur pasir, sarta maranehna ngarampog unggal jalma nu ngaliwat di jalan. Tuluy Abimelekh dibejaan.

Gaal bin Ebed datang jeung dulur-dulurna, tuluy pindah ka Sekem, nepi ka urang dinya percaya ka manehna. Maranehna indit ka kebon, metik buah anggur ti kebon anggurna, meresanana, tuluy ngayakeun pesta di kuil dewana, di dinya maranehna dahar, nginum, jeung nyumpahan Abimelekh.

Ceuk Gaal bin Ebed, “Saha atuh Abimelekh teh, jeung saha Sekem teh, nepi ka urang kudu ngawula ka manehna? Lain manehna teh anak Yerubaal, jeung lain Sebul teh wawakilna? Mending ngawula ka urang Hamor, bapana Sekem! Naha urang kudu ngawula ka Abimelekh? Ana jalma-jalma ieu aya dina parentah kuring! Tangtu Abimelekh ku kuring disingkirkeun; kuring bakal ngomong ka manehna, ‘Geura kerahkeun sakabeh pasukan maneh!’”

Waktu Sebul, pangawasa eta kota, ngadenge omongan Gaal bin Ebed, manehna ambek kacida. Manehna cicingan ngirim utusan ka Abimelekh, mawa pesen, “Gaal bin Ebed jeung dulur-dulurna geus datang ka Sekem, sarta keur ngahasut kota ngalawan anjeun. Ayeuna, pek geura hudang ti peuting, anjeun jeung balad anjeun, tuluy ngadodoho di tegalan. Isuk-isuk waktu panonpoe medal, geura gugah isuk-isuk tuluy serang eta kota. Lamun Gaal jeung baladna kalaluar ngalawan anjeun, pigawe ka maranehna naon bae nu kapanggih ku leungeun anjeun.”

Nya Abimelekh jeung sakabeh baladna arangkat ti peuting, tuluy ngadodoho Sekem dibagi jadi opat pasukan. Gaal bin Ebed kaluar tuluy nangtung di lawang gapura kota; Abimelekh jeung baladna harudang tina panyumputanana.

Gaal nenjo jalma-jalma eta tuluy ngomong ka Sebul, “Tuh tenjo, aya jalma-jalma turun ti luhur pasir!” Ceuk Sebul, “Eta mah ukur kalangkang gunung nu katembong siga jalma ku maneh.”

Gaal ngomong deui, “Tuh tenjo, aya jalma-jalma turun ti tengah-tengah tanah, jeung aya sapasukan datang ti jurusan Tangkal Kiara Juru Tenung.”

Tuluy ceuk Sebul ka manehna, “Mana ayeuna gede omong maneh teh—maneh anu ngomong, ‘Saha atuh Abimelekh teh, nepi ka urang kudu ngawula ka manehna?’ Lain ieu jalma-jalma anu ku maneh dihina teh? Geura kaluar perangan!”

Nya Gaal kaluar mingpin urang Sekem tuluy merangan Abimelekh. Tapi Abimelekh ngudag manehna, Gaal lumpat ti hareupeunana, tuluy loba nu ragrag raraheut nepi ka lawang gapura. Abimelekh matuh di Aruma, ari Sebul ngusir Gaal jeung dulur-dulurna ti Sekem, nepi ka maranehna teu meunang cicing di dinya. Poe isukna, jalma-jalma kalaluar ka tegalan, tuluy Abimelekh dibejaan. Manehna mawa baladna, dibagi jadi tilu pasukan, tuluy ngadodoho di tegalan. Waktu ningali jalma-jalma kalaluar ti kota, manehna gancang nempuh tuluy ngabasmi maranehna. Abimelekh jeung pasukanana ngagabrug ka hareup tuluy ngajega di lawang gapura kota, ari dua pasukan nu sejenna ngagabrug ka sakabeh nu aya di tegalan tuluy ngabasmi maranehna. Abimelekh merangan eta kota sapoe jeput, tuluy ngarebutna, maehan pangeusina, ngaruntuhkeun eta kota, sarta nawuran ku uyah. ^b

Ngadenge eta beja, sakabeh pamingpin Munara Sekem arasup ka benteng kuil El-Berit. Abimelekh dibejaan yen sakabeh pamingpin Munara Sekem geus ngariung di dinya, nya manehna unggah ka Gunung Salmon, manehna jeung sakabeh baladna. Manehna nyokot kampak, neukteuk dahan tangkal, diangkat, ditumpangkeun kana taktakna, tuluy ngomong ka baladna, “Buru-buru, pigawe saperti nu tadi katempo dipigawe ku kuring!” Nya saban jalma neukteuk dahan, tuluy nuturkeun Abimelekh, numpukkeunana kana benteng, terus ngaduruk benteng eta sina kahuru jeung jalma-jalma nu aya di jerona. Pangeusi Munara Sekem oge paraeh—kira-kira 1.000 lalaki jeung awewe.

Geus kitu Abimelekh indit ka Tebes, masang pakemah ngepung eta kota, tuluy ngarebutna. Di jero kota aya hiji munara nu kuat, tuluy sakabeh lalaki jeung awewe—sakabeh pamingpin kota—nyalingkah ka dinya, ngonci maneh di jerona, tuluy naranjak ka luhureun hateup munara. Abimelekh nepi ka munara eta, tuluy nyerang, terus ngadeukeutan panto munara rek ngaduruk. Tapi aya hiji awewe ngalungkeun batu gilingan luhur kana sirah Abimelekh, nepi ka pingges tangkorakna. Buru-buru manehna nyalukan tukang mawa pakarangna, tuluy ngomong, “Sabetkeun pedang maneh, paehan kuring, supaya ulah aya nu ngomong ngeunaan kuring, ‘Manehna dipaehan ku awewe.’” Nya ki ngora eta nubles manehna ku pedang, tuluy manehna maot.

Waktu urang Israil nenjo yen Abimelekh geus maot, maranehna kabeh baralik ka imahna sewang-sewangan. Kitu tah cara Rama urang ngabales kajahatan nu dipilampah ku Abimelekh ka bapana, nya eta ku jalan maehan tujuh puluh dulurna. Rama urang mulangkeun sakabeh kajahatan urang Sekem kana sirah maranehna sorangan, sarta tumiba ka maranehna panyapa Yotam bin Yerubaal.