ବିଚାରକର୍ତ୍ତା 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ଯିରୁବ୍ବାଲଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅବୀମେଲକ ଶିଖିମକୁ ଆପଣା ମାତାର ଭ୍ରାତାମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଓ ଆପଣା ମାତାର ପିତୃବଂଶର ସମସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ କହିଲା। ²ଶିଖିମର ସମସ୍ତ ଅଧିବାସୀଙ୍କୁ କର୍ଣ୍ଣଗୋଚର କରାଅ, ‘ଯିରୁବ୍ବାଲଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର, ସତୁରି ଜଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରିବା ଭଲ, ନା ଜଣେ ମାତ୍ର ଲୋକ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରିବା ଭଲ?’ ପୁଣି ସ୍ମରଣ କର, ମୁଁ ତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅସ୍ଥି ଓ ମାଂସ ଅଟେ।

³ତହିଁରେ ତାହାର ମାତାର ଭ୍ରାତାମାନେ ଶିଖିମର ଅଧିବାସୀମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଏହିସବୁ କଥା କହିଲେ; ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ମନ ଅବୀମେଲକ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହେଲା, କାରଣ ସେମାନେ କହିଲେ, “ସେ ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭ୍ରାତା।” ⁴ଆଉ ସେମାନେ ବାଲ୍-ବରୀତ୍ ଦେବତାର ମନ୍ଦିରରୁ ତାହାକୁ ସତୁରି ଖଣ୍ଡ ରୂପା ଦେଲେ, ପୁଣି ତଦ୍ଵାରା ଅବୀମେଲକ କେତେକ ଅସାର ଓ ଦୁଃସାହସୀ ଲୋକ ଭଡ଼ା କଲା, ଆଉ ସେମାନେ ତାହାର ଅନୁଗମନ କଲେ। ⁵ଆଉ ସେ ଅଫ୍ରାସ୍ଥିତ ଆପଣା ପିତାର ଗୃହକୁ ଯାଇ ଗୋଟିଏ ପ୍ରସ୍ତର ଉପରେ ଆପଣା ଭ୍ରାତୃଗଣ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯିରୁବ୍ବାଲଙ୍କ ସତୁରି ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କଲା; ମାତ୍ର ଯିରୁବ୍ବାଲଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଯୋଥମ୍ ଲୁଚି ରହିବାରୁ ବଞ୍ଚିଲା। ⁶ତହୁଁ ଶିଖିମର ସମସ୍ତ ଅଧିବାସୀ ଓ ସମସ୍ତ ବେଥ୍-ମିଲ୍ଲୋ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଯାଇ ଶିଖିମସ୍ଥିତ ସ୍ତମ୍ଭ ନିକଟସ୍ଥ ଅଲୋନ ବୃକ୍ଷ ତଳେ ଅବୀମେଲକକୁ ରାଜା କଲେ।

⁷ଏହା ଯୋଥମକୁ ଜଣାଇ ଦିଆଯିବାରୁ ସେ ଯାଇ ଗରୀଜୀମ୍ ପର୍ବତ ଶୃଙ୍ଗ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଡାକି କହିଲା, “ହେ ଶିଖିମର ଅଧିବାସୀମାନେ, ମୋʼ କଥା ଶୁଣ, ଯେପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବେ। ⁸ଦିନେ ବୃକ୍ଷଗଣ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜା ଅଭିଷେକ କରିବା ନିମନ୍ତେ ବାହାରିଗଲେ। ସେମାନେ ଜୀତ ବୃକ୍ଷକୁ କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜ୍ୟ କର।’ ⁹ମାତ୍ର ଜୀତ ବୃକ୍ଷ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା, ‘ଯେଉଁ ତୈଳ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଉଭୟ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି, ତାହା ତ୍ୟାଗ କରି ମୁଁ କି ବୃକ୍ଷଗଣ ଉପରେ ଦୋହଲିବାକୁ ଯିବି?’ ¹⁰ତହୁଁ ବୃକ୍ଷଗଣ ଡିମ୍ବିରି ବୃକ୍ଷକୁ କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେ ଆସି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜ୍ୟ କର।’ ¹¹ମାତ୍ର ଡିମ୍ବିରି ବୃକ୍ଷ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା, ‘ମୁଁ କି ଆପଣା ମିଷ୍ଟତା ଓ ଉତ୍ତମ ଫଳ ତ୍ୟାଗ କରି ବୃକ୍ଷଗଣ ଉପରେ ଦୋହଲିବାକୁ ଯିବି?’ ¹²ତହୁଁ ବୃକ୍ଷଗଣ ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତାକୁ କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେ ଆସି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜ୍ୟ କର।’ ¹³ମାତ୍ର ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତା ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା, ‘ଯେଉଁ ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଉଭୟଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରେ, ତାହା ତ୍ୟାଗ କରି ମୁଁ କି ବୃକ୍ଷଗଣ ଉପରେ ଦୋହଲିବାକୁ ଯିବି?’ ¹⁴ତହୁଁ ସମସ୍ତ ବୃକ୍ଷ କଣ୍ଟକଲତାକୁ କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେ ଆସି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜ୍ୟ କର।’ ¹⁵ତହିଁରେ କଣ୍ଟକଲତା ବୃକ୍ଷଗଣକୁ କହିଲା, ‘ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ସତ୍ୟରେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୋତେ ରାଜା କରିବାକୁ ଅଭିଷେକ କରୁଅଛ, ତେବେ ଆସି ମୋହର ଛାୟା ତଳେ ଆଶ୍ରୟ ନିଅ; ମାତ୍ର ଯଦି ନୁହେଁ, ତେବେ କଣ୍ଟକଲତାରୁ ଅଗ୍ନି ନିର୍ଗତ ହୋଇ ଲିବାନୋନର ଏରସ ବୃକ୍ଷସବୁ ଗ୍ରାସ କରୁ।’

¹⁶ଏବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅବୀମେଲକକୁ ରାଜା କରିବାରେ ଯଦି ସତ୍ୟତା ଓ ସରଳତାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଅଛ, ଆଉ ଯଦି ଯିରୁବ୍ବାଲ ଓ ତାହାଙ୍କ ଗୃହ ପ୍ରତି ଉତ୍ତମ ବ୍ୟବହାର କରିଅଛ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ କର୍ମାନୁସାରେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରତିଫଳ ଦେଇଅଛ, ¹⁷କାରଣ ମୋʼ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମିଦୀୟନର ହସ୍ତରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ପ୍ରାଣକୁ ବିପଦରେ ପକାଇଲେ, ¹⁸ମାତ୍ର ଆଜି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋʼ ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠି ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ରଗଣ, ଅର୍ଥାତ୍ ସତୁରି ଜଣଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରସ୍ତର ଉପରେ ବଧ କରିଅଛ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ଦାସୀର ପୁତ୍ର ଅବୀମେଲକ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭ୍ରାତା ହେବା ହେତୁ ତାହାକୁ ଶିଖିମର ଅଧିବାସୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜା କରିଅଛ, ¹⁹ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆଜି ଯିରୁବ୍ବାଲ ଓ ତାହାଙ୍କ ଗୃହ ପ୍ରତି ସତ୍ୟତା ଓ ସରଳତାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଅଛ, ତେବେ ଅବୀମେଲକଠାରେ ଆନନ୍ଦ କର, ଆଉ ସେ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରୁ। ²⁰ମାତ୍ର ଯଦି ନୁହେଁ, ତେବେ ଅବୀମେଲକଠାରୁ ଅଗ୍ନି ନିର୍ଗତ ହୋଇ ଶିଖିମର ଅଧିବାସୀମାନଙ୍କୁ ଓ ବେଥ୍-ମିଲ୍ଲୋକୁ ଗ୍ରାସ କରୁ, ପୁଣି ଶିଖିମର ଅଧିବାସୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଓ ବେଥ୍-ମିଲ୍ଲୋଠାରୁ ଅଗ୍ନି ନିର୍ଗତ ହୋଇ ଅବୀମେଲକକୁ ଗ୍ରାସ କରୁ।”

²¹ଆଉ ଯୋଥମ୍ ଆପଣା ଭ୍ରାତା ଅବୀମେଲକ ଭୟରେ ପଳାଇ ବେରକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ବାସ କଲା।

ପିତା ରକ୍ତପାତର ପ୍ରତିଫଳ ଦିଅନ୍ତି

²²ଅବୀମେଲକ ତିନି ବର୍ଷ ଇସ୍ରାଏଲ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କଲା ଉତ୍ତାରେ, ²³ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅବୀମେଲକ ଓ ଶିଖିମର ଅଧିବାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମନ୍ଦ ଆତ୍ମା ପ୍ରେରଣ କଲେ; ତହିଁରେ ଶିଖିମର ଅଧିବାସୀମାନେ ଅବୀମେଲକ ପ୍ରତି ବିଶ୍ଵାସଘାତକତା କଲେ। ^a a v23 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ମନ୍ଦତା ରୋପଣ କଲେ ନାହିଁ; ବଧ କରାଯାଇଥିବା ଭ୍ରାତୃଗଣର ରକ୍ତ ଯେପରି ଆପଣା ନ୍ୟାୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଏଥିପାଇଁ ସେ ଅବୀମେଲକ ଓ ଶିଖିମର ଲୋକମାନଙ୍କୁ, ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ମନୋନୀତ କରିଥିବା ବିଶ୍ଵାସଘାତକତା ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କଲେ। ²⁴ଏହା ଘଟିଲା, ଯେପରି ଯିରୁବ୍ବାଲଙ୍କ ସତୁରି ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି କୃତ ଦୌରାତ୍ମ୍ୟର ପ୍ରତିଫଳ ମିଳେ, ପୁଣି ଯେଉଁ ଭ୍ରାତା ଅବୀମେଲକ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲା, ତାହା ଉପରେ ଓ ଆପଣା ଭ୍ରାତୃଗଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାର ହସ୍ତ ସବଳ କରିଥିବା ଶିଖିମର ଅଧିବାସୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ବର୍ତ୍ତେ। ²⁵ଆଉ ଶିଖିମର ଅଧିବାସୀମାନେ ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ପର୍ବତ ଶୃଙ୍ଗ ଉପରେ ଛକି ବସିବା ଲୋକ ରଖିଲେ, ପୁଣି ସେମାନେ ପଥ ଦେଇ ଯାଉଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣଙ୍କୁ ଲୁଟିଲେ; ଆଉ ଏହା ଅବୀମେଲକକୁ ଜଣାଗଲା।

²⁶ଆଉ ଏବଦର ପୁତ୍ର ଗାଲ୍ ଆପଣା ଭ୍ରାତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସି ଶିଖିମରେ ବାସ କଲା, ଆଉ ତହିଁର ଅଧିବାସୀମାନେ ତାହାକୁ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ। ²⁷ପୁଣି ସେମାନେ କ୍ଷେତକୁ ଯାଇ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରରୁ ଦ୍ରାକ୍ଷାଫଳ ସଂଗ୍ରହ କରି ଦଳିଲେ, ଆଉ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଦେବତାର ମନ୍ଦିରରେ ଉତ୍ସବ କଲେ, ପୁଣି ଭୋଜନ ଓ ପାନ କରି ଅବୀମେଲକକୁ ଶାପ ଦେଲେ।

²⁸ତହିଁରେ ଏବଦର ପୁତ୍ର ଗାଲ୍ କହିଲା, “ଅବୀମେଲକ କିଏ ଓ ଶିଖିମ କିଏ ଯେ, ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାର ସେବା କରିବା? ସେ କʼଣ ଯିରୁବ୍ବାଲଙ୍କ ପୁତ୍ର ନୁହେଁ? ଆଉ ସବୂଲ୍ କʼଣ ତାହାର ଅଧିକାରୀ ନୁହେଁ? ଶିଖିମର ପିତା ହମୋରର ଲୋକମାନଙ୍କ ସେବା କର! ଆମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ଅବୀମେଲକର ସେବା କରିବା? ²⁹ଆଃ, ଏହି ଲୋକମାନେ ଯେବେ ମୋହର ହସ୍ତାଧୀନ ହୁଅନ୍ତେ! ତେବେ ମୁଁ ଅବୀମେଲକକୁ ଦୂର କରିଦିଅନ୍ତି; ପୁଣି ମୁଁ ତାହାକୁ କହନ୍ତି, ‘ଆପଣା ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ବାହାର କରି ଆଣ!’”

³⁰ନଗରର ଶାସକ ସବୂଲ୍ ଏବଦର ପୁତ୍ର ଗାଲ୍‍ର କଥା ଶୁଣନ୍ତେ ତାହାର କ୍ରୋଧ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେଲା। ³¹ଆଉ ସେ ଗୋପନରେ ଅବୀମେଲକ ନିକଟକୁ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପଠାଇ କହିଲା, “ଦେଖ, ଏବଦର ପୁତ୍ର ଗାଲ୍ ଓ ତାହାର ଭ୍ରାତାମାନେ ଶିଖିମକୁ ଆସିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନଗରକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଅଛନ୍ତି। ³²ଏଣୁ ଏବେ ତୁମ୍ଭେ ଓ ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗର ଲୋକମାନେ ରାତ୍ରିରେ ଉଠି କ୍ଷେତରେ ଛକି ବସ। ³³ପୁଣି ପ୍ରଭାତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ଶୀଘ୍ର ଉଠି ନଗର ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କର; ଆଉ ଦେଖ, ଗାଲ୍ ଓ ତାହାର ସଙ୍ଗର ଲୋକମାନେ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବାହାରି ଆସିଲେ, ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତ ଯାହା ପାଇବ, ତାହା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କର।”

³⁴ତହୁଁ ଅବୀମେଲକ ଓ ତାହାର ସଙ୍ଗର ସମସ୍ତ ଲୋକ ରାତ୍ରିରେ ଉଠି ଚାରି ଦଳ ହୋଇ ଶିଖିମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଛକି ବସିଲେ। ³⁵ଆଉ ଏବଦର ପୁତ୍ର ଗାଲ୍ ବାହାରି ଯାଇ ନଗର-ଦ୍ଵାର ପ୍ରବେଶ ସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହେଲା; ତହିଁରେ ଅବୀମେଲକ ଓ ତାହାର ସଙ୍ଗର ଲୋକମାନେ ଛକିବା ସ୍ଥାନରୁ ଉଠିଲେ।

³⁶ଆଉ ଗାଲ୍ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସବୂଲ୍‍କୁ କହିଲା, “ଦେଖ, ପର୍ବତ ଶୃଙ୍ଗରୁ ଲୋକ ଓହ୍ଲାଇ ଆସୁଅଛନ୍ତି!” ତହିଁରେ ସବୂଲ୍ କହିଲା, “ତୁମ୍ଭେ ପର୍ବତର ଛାୟାକୁ ମନୁଷ୍ୟ ବୋଲି ଦେଖୁଅଛ।”

³⁷ଗାଲ୍ ପୁନର୍ବାର କହିଲା, “ଦେଖ, ଦେଶର ମଧ୍ୟଭାଗରୁ ଲୋକ ଓହ୍ଲାଇ ଆସୁଅଛନ୍ତି, ଆଉ ଏକ ଦଳ ଗଣକମାନଙ୍କ ଅଲୋନ ବୃକ୍ଷ ଦିଗରୁ ଆସୁଅଛନ୍ତି।”

³⁸ତେବେ ସବୂଲ୍ ତାହାକୁ କହିଲା, “ଏବେ ତୁମ୍ଭର ସେହି ବଡ଼ କଥା କାହିଁ? ତୁମ୍ଭେ ତ କହିଥିଲ, ‘ଅବୀମେଲକ କିଏ ଯେ, ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାର ସେବା କରିବା?’ ଯେଉଁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେ ତୁଚ୍ଛ କରିଥିଲ, ଏମାନେ କʼଣ ସେମାନେ ନୁହନ୍ତି? ଏବେ ବାହାରି ଯାଇ ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯୁଦ୍ଧ କର!”

³⁹ତହୁଁ ଗାଲ୍ ଶିଖିମର ଅଧିବାସୀମାନଙ୍କ ଆଗେ ଆଗେ ବାହାରି ଯାଇ ଅବୀମେଲକ ସଙ୍ଗେ ଯୁଦ୍ଧ କଲା। ⁴⁰ମାତ୍ର ଅବୀମେଲକ ତାହାକୁ ଘଉଡ଼ାଇଲା, ଆଉ ଗାଲ୍ ତାହା ଆଗରୁ ପଳାଇଲା, ପୁଣି ଦ୍ଵାର ପ୍ରବେଶ ସ୍ଥାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନେକ ଲୋକ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ହୋଇ ପଡ଼ିଲେ। ⁴¹ଆଉ ଅବୀମେଲକ ଅରୁମାରେ ରହିଲା; ପୁଣି ସବୂଲ୍ ଗାଲ୍ ଓ ତାହାର ଭ୍ରାତାମାନଙ୍କୁ ଶିଖିମରୁ ତଡ଼ିଦେଲା, ଯେପରି ସେମାନେ ସେଠାରେ ବାସ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ⁴²ଆରଦିନ ଲୋକମାନେ କ୍ଷେତକୁ ବାହାରିଗଲେ; ଆଉ ଏହା ଅବୀମେଲକକୁ ଜଣାଗଲା। ⁴³ତହୁଁ ସେ ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନେଇ ତିନି ଦଳରେ ବିଭକ୍ତ କରି କ୍ଷେତରେ ଛକି ବସିଲା; ଆଉ ଯେତେବେଳେ ସେ ନଗରରୁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବାହାରି ଆସିବାର ଦେଖିଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠି ସେମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲା। ⁴⁴ପୁଣି ଅବୀମେଲକ ଓ ତାହାର ସଙ୍ଗର ଦଳସବୁ ଆଗକୁ ଦୌଡ଼ି ଯାଇ ନଗର-ଦ୍ଵାର ପ୍ରବେଶ ସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହେଲେ, ଆଉ ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଦଳ କ୍ଷେତରେ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରକୁ ଦୌଡ଼ି ଯାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ। ⁴⁵ଆଉ ଅବୀମେଲକ ସେହି ଦିନ ସାରା ନଗର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ତାହା ଅଧିକାର କଲା, ପୁଣି ତହିଁର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ନଗର ଭାଙ୍ଗି ପକାଇଲା, ଆଉ ତହିଁରେ ଲବଣ ବୁଣିଦେଲା। ^b b v45 ପରାଜିତ ନଗରରେ ଲବଣ ବୁଣିବା ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଅଭିଶାପର କର୍ମ ଥିଲା—ଏହା ଏକ ଚିହ୍ନ ଯେ, ସେହି ଭୂମି ବନ୍ଧ୍ୟା ରହୁ ଓ ସେହି ସ୍ଥାନ କେବେ ହେଁ ପୁନର୍ନିର୍ମିତ ନ ହେଉ।

⁴⁶ଏହା ଶୁଣି ଶିଖିମ ଦୁର୍ଗର ସମସ୍ତ ଅଧିପତି ଏଲ୍-ବରୀତ୍ ଦେବତାର ମନ୍ଦିରସ୍ଥିତ ଗଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ⁴⁷ଆଉ ଶିଖିମ ଦୁର୍ଗର ସମସ୍ତ ଅଧିପତି ସେଠାରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଅବୀମେଲକକୁ ଜଣାଗଲା। ⁴⁸ତହୁଁ ଅବୀମେଲକ ଓ ତାହାର ସଙ୍ଗର ସମସ୍ତ ଲୋକ ସଲମୋନ୍ ପର୍ବତ ଉପରକୁ ଉଠିଗଲେ; ପୁଣି ଅବୀମେଲକ ଆପଣା ହସ୍ତରେ କୁରାଢ଼ି ନେଇ ବୃକ୍ଷର ଗୋଟିଏ ଡାଳ କାଟି ଉଠାଇ ଆପଣା ସ୍କନ୍ଧ ଉପରେ ରଖିଲା, ଆଉ ଆପଣା ସଙ୍ଗର ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଲା, “ମୁଁ ଯାହା କରିବାର ଦେଖିଲ, ତାହା ଶୀଘ୍ର କର!” ⁴⁹ତହିଁରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକ ଆପଣା ଆପଣା ଡାଳ କାଟି ଅବୀମେଲକର ପଛେ ପଛେ ଯାଇ ଗଡ଼ ନିକଟରେ ରାଶି କଲେ, ଆଉ ଗଡ଼ ଭିତରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ତହିଁରେ ନିଆଁ ଲଗାଇଦେଲେ; ତହୁଁ ଶିଖିମ ଦୁର୍ଗର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ମଲେ—ପ୍ରାୟ ଏକ ହଜାର ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ।

⁵⁰ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଅବୀମେଲକ ତେବସକୁ ଯାଇ ତହିଁ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଛାଉଣି ସ୍ଥାପନ କରି ତାହା ଅଧିକାର କଲା। ⁵¹ମାତ୍ର ନଗର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ ଥିଲା, ଆଉ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ, ଅର୍ଥାତ୍ ନଗରର ସମସ୍ତ ଅଧିପତି ସେଠାକୁ ପଳାଇ ଯାଇ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଭିତରେ ବନ୍ଦ କରି ଦୁର୍ଗ ଛାତ ଉପରକୁ ଉଠିଗଲେ। ⁵²ପୁଣି ଅବୀମେଲକ ଦୁର୍ଗ ନିକଟକୁ ଆସି ତହିଁ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲା, ଆଉ ତାହା ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଦୁର୍ଗର ଦ୍ଵାର ନିକଟକୁ ଆସିଲା। ⁵³ମାତ୍ର ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ଅବୀମେଲକ ମସ୍ତକ ଉପରେ ଏକ ଚକିର ଉପର ପଟ ପକାଇ ତାହାର ମୁଣ୍ଡର ଖପୁରୀ ଭାଙ୍ଗିଦେଲା। ⁵⁴ତହିଁରେ ସେ ଶୀଘ୍ର ଆପଣା ଅସ୍ତ୍ରବାହକ ଯୁବାକୁ ଡାକି କହିଲା, “ତୁମ୍ଭ ଖଡ଼୍ଗ ବାହାର କରି ମୋତେ ବଧ କର, ନୋହିଲେ ଲୋକମାନେ ମୋʼ ବିଷୟରେ କହିବେ, ‘ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ତାହାକୁ ବଧ କଲା।’” ତହୁଁ ସେହି ଯୁବା ତାହାକୁ ଭୁସିଦେଲା, ଆଉ ସେ ମଲା।

⁵⁵ଅବୀମେଲକ ମରିଅଛି ବୋଲି ଇସ୍ରାଏଲ ଲୋକମାନେ ଦେଖନ୍ତେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଗଲେ। ⁵⁶ଏହିପରି ଅବୀମେଲକ ଆପଣା ସତୁରି ଭ୍ରାତାଙ୍କୁ ବଧ କରି ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ମନ୍ଦ କର୍ମ କରିଥିଲା, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାର ପ୍ରତିଫଳ ତାହାକୁ ଦେଲେ। ⁵⁷ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶିଖିମ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ମନ୍ଦତା ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ନିଜ ମସ୍ତକ ଉପରେ ଫେରାଇ ଦେଲେ, ଆଉ ଯିରୁବ୍ବାଲଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୋଥମର ଅଭିଶାପ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।