သူကြီး 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ယေရုဗ္ဗာလ၏သား အဘိမလက်သည် ရှေခင်မြို့ရှိ မိမိ၏ဦးရီးတော်တို့ထံသို့ သွား၍ သူတို့နှင့် မိမိအမိ၏ဖခင် အဆွေအမျိုးအားလုံးအား ဤသို့ဆို၏။ ²ရှေခင်မြို့သားအားလုံးအား “ယေရုဗ္ဗာလ၏သား ခုနစ်ဆယ်လုံးက သင်တို့ကို အုပ်စိုးခြင်းနှင့် လူတစ်ဦးတည်းက သင်တို့ကို အုပ်စိုးခြင်း၊ အဘယ်အရာက သာ၍ကောင်းသနည်း” ဟု မေးကြလော့။ ငါသည် သင်တို့၏ သွေးသားရင်းချာဖြစ်ကြောင်း သတိရကြလော့။

³သူ၏ဦးရီးတော်တို့သည် ဤစကားအားလုံးကို ရှေခင်မြို့သားတို့အား ပြန်ကြားကြသောအခါ “သူသည် ငါတို့၏ညီဖြစ်သည်” ဟုဆိုကြသောကြောင့် သူတို့၏စိတ်နှလုံးသည် အဘိမလက်ဘက်သို့ ယိမ်းညွတ်သွားလေ၏။ ⁴ထိုသူတို့သည် ဗာလဗေရိတ်ဗိမာန်ထဲမှ ငွေခုနစ်ဆယ်ကျပ်ကို သူ့အားပေးကြ၏။ အဘိမလက်သည် ထိုငွေဖြင့် အသုံးမကျ၍ ကြမ်းတမ်းသောသူတို့ကို ငှားရမ်းသဖြင့် သူတို့သည် သူ့နောက်သို့ လိုက်ကြ၏။ ⁵ထို့နောက် သူသည် ဩဖရမြို့ရှိ မိမိအဖ၏အိမ်သို့သွား၍ မိမိညီအစ်ကိုများဖြစ်ကြသော ယေရုဗ္ဗာလ၏သား ခုနစ်ဆယ်ကို ကျောက်တစ်လုံးပေါ်၌ သတ်လေ၏။ သို့ရာတွင် ယေရုဗ္ဗာလ၏သားအငယ်ဆုံး ယောသံမူကား ပုန်းအောင်းခြင်းဖြင့် အသက်ချမ်းသာရာရ၏။ ⁶ရှေခင်မြို့သားအားလုံးနှင့် ဗေသမိလ္လောသားအားလုံးတို့သည် စုဝေး၍ သွားကြပြီးလျှင် ရှေခင်မြို့ရှိ ကျောက်တိုင်အနီး ဝက်သစ်ချပင်ရင်း၌ အဘိမလက်ကို ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ချီးမြှောက်ကြ၏။

⁷ယောသံသည် ဤအကြောင်းကို ကြားသိသောအခါ သွား၍ ဂေရဇိမ်တောင်ထိပ်၌ ရပ်ကာ အသံကိုလွှင့်လျက် ဟစ်ကြွေး၍ “ရှေခင်မြို့သားတို့၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့စကားကို နားညောင်းတော်မူစေရန် ငါ့စကားကို နားထောင်ကြလော့။ ⁸တစ်နေ့သ၌ သစ်ပင်တို့သည် မိမိတို့အပေါ်၌ ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးကို ဘိသိက်ပေးရန် ထွက်သွားကြ၏။ သူတို့က သံလွင်ပင်အား ‘ငါတို့ကို အုပ်စိုးပါလော့’ ဟုဆိုကြ၏။ ⁹သို့ရာတွင် သံလွင်ပင်က ‘ငါတို့၏ခမည်းတော်နှင့် လူတို့ ဂုဏ်အသရေရရှိရာဖြစ်သော ငါ၏ဆီကို စွန့်၍ သစ်ပင်တို့အပေါ် လွှမ်းမိုးရန် ငါသွားရမည်လော’ ဟု ပြန်ဖြေ၏။ ¹⁰ထိုအခါ သစ်ပင်တို့က သင်္ဘောသဖန်းပင်အား ‘သင်လာ၍ ငါတို့ကို အုပ်စိုးပါလော့’ ဟုဆိုကြ၏။ ¹¹သို့ရာတွင် သင်္ဘောသဖန်းပင်က ‘ငါ၏ချိုမြိန်မှုနှင့် ကောင်းသောအသီးကို စွန့်၍ သစ်ပင်တို့အပေါ် လွှမ်းမိုးရန် ငါသွားရမည်လော’ ဟု ပြန်ဖြေ၏။ ¹²ထိုအခါ သစ်ပင်တို့က စပျစ်နွယ်ပင်အား ‘သင်လာ၍ ငါတို့ကို အုပ်စိုးပါလော့’ ဟုဆိုကြ၏။ ¹³သို့ရာတွင် စပျစ်နွယ်ပင်က ‘ငါတို့၏ခမည်းတော်နှင့် လူတို့ကို ရွှင်လန်းစေသော ငါ၏စပျစ်ရည်သစ်ကို စွန့်၍ သစ်ပင်တို့အပေါ် လွှမ်းမိုးရန် ငါသွားရမည်လော’ ဟု ပြန်ဖြေ၏။ ¹⁴ထိုအခါ သစ်ပင်အားလုံးက ဆူးချုံအား ‘သင်လာ၍ ငါတို့ကို အုပ်စိုးပါလော့’ ဟုဆိုကြ၏။ ¹⁵ဆူးချုံက သစ်ပင်တို့အား ‘သင်တို့သည် ငါ့ကို သင်တို့အပေါ် ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးရန် အမှန်ပင် အလိုရှိလျှင် လာ၍ ငါ၏အရိပ်၌ ခိုလှုံကြလော့။ သို့မဟုတ်ပါက ဆူးချုံမှ မီးထွက်၍ လေဗနုန်အာရစ်ပင်တို့ကို လောင်ကျွမ်းစေ’ ဟုဆို၏။

¹⁶ယခုတွင် သင်တို့သည် အဘိမလက်ကို ရှင်ဘုရင်ချီးမြှောက်ရာ၌ ရိုးသားဖြောင့်မတ်စွာ ပြုမူခဲ့လျှင်၊ ယေရုဗ္ဗာလနှင့် သူ၏အိမ်ထောင်အား ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံ၍ သူ၏အကျင့်နှင့်ထိုက်တန်သည့်အတိုင်း ပြန်ဆပ်ခဲ့လျှင်၊ ¹⁷ငါ့ဖခင်သည် သင်တို့အတွက် တိုက်ခိုက်ခဲ့၏။ သင်တို့ကို မိဒျန်၏လက်မှ ကယ်နုတ်ရန် မိမိအသက်ကိုပင် စွန့်စားခဲ့၏။ ¹⁸သို့ရာတွင် ယနေ့ သင်တို့သည် ငါ့ဖခင်၏အိမ်ထောင်ကို ဆန့်ကျင်ထ၍ သူ၏သား ခုနစ်ဆယ်ကို ကျောက်တစ်လုံးပေါ်၌ သတ်ကြပြီးလျှင် သူ၏ကျွန်မ၏သားဖြစ်သော အဘိမလက်ကို သင်တို့၏ညီဖြစ်သောကြောင့် ရှေခင်မြို့သားတို့အပေါ် ရှင်ဘုရင်ချီးမြှောက်ခဲ့ကြ၏။ ¹⁹ယနေ့ သင်တို့သည် ယေရုဗ္ဗာလနှင့် သူ၏အိမ်ထောင်အား ရိုးဖြောင့်ဖြောင့်မတ်မတ်ဖြင့် ပြုမူခဲ့ကြလျှင် အဘိမလက်၌ ဝမ်းမြောက်ကြလော့။ သူသည်လည်း သင်တို့၌ ဝမ်းမြောက်ပါစေ။ ²⁰သို့မဟုတ်ပါက အဘိမလက်ထံမှ မီးထွက်၍ ရှေခင်မြို့သားတို့နှင့် ဗေသမိလ္လောကို လောင်ကျွမ်းစေ။ ရှေခင်မြို့သားတို့နှင့် ဗေသမိလ္လောထံမှလည်း မီးထွက်၍ အဘိမလက်ကို လောင်ကျွမ်းစေ” ဟု မြွက်ဆိုလေ၏။

²¹ယောသံသည် ထွက်ပြေး၍ လွတ်မြောက်ကာ မိမိ၏အစ်ကို အဘိမလက်ထံမှ ဝေးရာ ဗေရမြို့သို့သွား၍ ထိုအရပ်၌ နေထိုင်လေ၏။

ခမည်းတော် အသွေးသွန်းမှုကို ပြန်လည်ဆပ်ပေးတော်မူခြင်း

²²အဘိမလက်သည် ဣသရေလအမျိုးကို သုံးနှစ်ပတ်လုံး အုပ်စိုးပြီးနောက်၊ ²³ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အဘိမလက်နှင့် ရှေခင်မြို့သားတို့အကြား၌ ဆိုးသောဝိညာဉ်ကို စေလွှတ်တော်မူသဖြင့် သူတို့သည် အဘိမလက်ကို သစ္စာဖောက်ကြ၏။ ^a a v23 ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲ၌ ဒုစရိုက်ကို စိုက်ထူတော်မမူ။ သတ်ဖြတ်ခံရသော ညီအစ်ကိုတို့၏အသွေးသည် တရားမျှတစွာ စီရင်ခြင်းကို ခံရစေရန် အဘိမလက်နှင့် ရှေခင်မြို့သားတို့ကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ထားပြီးသော သစ္စာဖောက်မှု၌ အပ်နှံတော်မူ၏။ ²⁴ယင်းသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ ယေရုဗ္ဗာလ၏သား ခုနစ်ဆယ်အား ပြုခဲ့သော ကြမ်းကြုတ်မှုကို ပြန်ဆပ်စေရန်နှင့် သူတို့ကိုသတ်ခဲ့သော ညီအစ်ကို အဘိမလက်အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ သူ့ညီအစ်ကိုတို့ကိုသတ်ရန် သူ၏လက်ကို အားဖြည့်ပေးခဲ့သော ရှေခင်မြို့သားတို့အပေါ်၌လည်းကောင်း ထိုအသွေးကို တင်စေရန်ဖြစ်သတည်း။ ²⁵ရှေခင်မြို့သားတို့သည် တောင်ထိပ်များပေါ်၌ သူ့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မည့်သူတို့ကို ထားကြ၏။ လမ်းခရီး၌ ဖြတ်သန်းသွားလာသူတိုင်းကို လုယက်ကြ၏။ ထိုအကြောင်းကို အဘိမလက်ကြားသိရ၏။

²⁶ဧဗက်၏သား ဂါလသည် မိမိညီအစ်ကိုတို့နှင့်အတူ လာ၍ ရှေခင်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်သောအခါ မြို့သားတို့သည် သူ့ကို ယုံကြည်ကိုးစားကြ၏။ ²⁷သူတို့သည် လယ်ကွင်းများသို့ ထွက်သွား၍ မိမိတို့စပျစ်ဥယျာဉ်များမှ စပျစ်သီးများကို ဆွတ်ခူး၍ နယ်နှိပ်ပြီးလျှင် မိမိတို့ဘုရား၏ဗိမာန်၌ ပွဲတော်ကို ကျင်းပကြ၏။ ထိုအရပ်၌ စားသောက်ကြလျက် အဘိမလက်ကို ကျိန်ဆဲကြ၏။

²⁸ဧဗက်၏သား ဂါလက “အဘိမလက်ကား အဘယ်သူနည်း။ ရှေခင်ကား အဘယ်သူနည်း။ ငါတို့သည် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် အစေခံရမည်နည်း။ သူသည် ယေရုဗ္ဗာလ၏သား မဟုတ်လော။ ဇေဗုလသည် သူ၏လက်ထောက် မဟုတ်လော။ ရှေခင်၏အဖ ဟာမော်၏လူတို့ကို အစေခံကြလော့။ ငါတို့သည် အဘိမလက်ကို အဘယ်ကြောင့် အစေခံရမည်နည်း။ ²⁹ဤလူမျိုးကို ငါအုပ်ချုပ်ခွင့်ရလျှင် အလွန်ကောင်းပေစွ။ ထိုအခါ ငါသည် အဘိမလက်ကို ဖယ်ရှားပစ်မည်။ သူ့အား ‘သင်၏စစ်သည်အလုံးအရင်းကို ထုတ်ခေါ်လော့’ ဟု ငါဆိုမည်” ဟု ပြောဆိုလေ၏။

³⁰မြို့အုပ် ဇေဗုလသည် ဧဗက်၏သား ဂါလ၏စကားကို ကြားသောအခါ အမျက်ထွက်လေ၏။ ³¹သူသည် အဘိမလက်ထံသို့ တမန်တို့ကို တိတ်တဆိတ် စေလွှတ်၍ “ဧဗက်၏သား ဂါလနှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုတို့သည် ရှေခင်မြို့သို့ ရောက်လာကြ၍ မြို့ကို သင့်အား ဆန့်ကျင်အောင် လှုံ့ဆော်လျက်ရှိကြ၏။ ³²ယခု သင်နှင့် သင်နှင့်အတူရှိသော လူတို့သည် ညဥ့်အခါ ထ၍ လယ်ကွင်း၌ ပုန်းအောင်းစောင့်ဆိုင်းကြလော့။ ³³နံနက်၌ နေထွက်ချိန်တွင် စောစောထ၍ မြို့ကို တိုက်ခိုက်လော့။ ဂါလနှင့် သူ၏လူတို့သည် သင့်ကို ဆန့်ကျင်ထွက်လာကြသောအခါ သင့်လက်တွေ့ရာကို သူတို့အား ပြုလော့” ဟု မှာကြားလိုက်၏။

³⁴သို့ဖြစ်၍ အဘိမလက်နှင့် သူ၏လူအားလုံးတို့သည် ညဥ့်အခါ ထွက်လာကြ၍ လေးတပ်ခွဲလျက် ရှေခင်မြို့ကို ချောင်းမြောင်းစောင့်ဆိုင်းကြ၏။ ³⁵ဧဗက်၏သား ဂါလသည် ထွက်လာ၍ မြို့တံခါးဝ၌ ရပ်နေစဉ် အဘိမလက်နှင့် သူနှင့်အတူပါသော လူတို့သည် ချောင်းမြောင်းရာမှ ထကြ၏။

³⁶ဂါလသည် ထိုလူတို့ကို မြင်သောအခါ ဇေဗုလအား “ကြည့်လော့၊ တောင်ထိပ်များမှ လူတို့ ဆင်းလာကြ၏” ဟုဆို၏။ ဇေဗုလက “သင်သည် တောင်များ၏အရိပ်ကို လူဟု ထင်မှတ်နေခြင်းဖြစ်သည်” ဟုဆို၏။

³⁷ဂါလက တစ်ဖန် “ကြည့်လော့၊ ပြည်အလယ်ဗဟိုမှ လူတို့ ဆင်းလာကြ၏။ ဗေဒင်ဆရာတို့၏ ဝက်သစ်ချပင်ဘက်မှလည်း တစ်တပ် လာ၏” ဟုဆို၏။

³⁸ထိုအခါ ဇေဗုလက သူ့အား “‘အဘိမလက်ကား အဘယ်သူနည်း။ ငါတို့သည် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် အစေခံရမည်နည်း’ ဟု ဆိုခဲ့သော သင်၏ကြွားဝါစကားသည် ယခု အဘယ်မှာနည်း။ ဤသူတို့သည် သင် မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော လူများ မဟုတ်လော။ ထွက်၍ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လော့” ဟုဆို၏။

³⁹သို့ဖြစ်၍ ဂါလသည် ရှေခင်မြို့သားတို့ကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်သွား၍ အဘိမလက်ကို တိုက်ခိုက်လေ၏။ ⁴⁰သို့ရာတွင် အဘိမလက်သည် သူ့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်သဖြင့် ဂါလသည် သူ့ရှေ့မှ ထွက်ပြေးလေ၏။ မြို့တံခါးဝတိုင်အောင် လူများစွာတို့သည် ဒဏ်ရာရ၍ လဲကျကြ၏။ ⁴¹အဘိမလက်သည် အရုမာမြို့၌ နေ၏။ ဇေဗုလသည် ဂါလနှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုတို့ကို ရှေခင်မြို့မှ နှင်ထုတ်သဖြင့် သူတို့သည် ထိုမြို့၌ မနေနိုင်ကြချေ။ ⁴²နောက်တစ်နေ့တွင် ထိုလူတို့သည် လယ်ကွင်းများသို့ ထွက်သွားကြ၏။ ထိုအကြောင်းကို အဘိမလက်ကြားသိရ၏။ ⁴³သူသည် မိမိ၏လူတို့ကို ခေါ်ယူ၍ သုံးတပ်ခွဲပြီးလျှင် လယ်ကွင်း၌ ချောင်းမြောင်းစောင့်ဆိုင်းလေ၏။ ထိုလူတို့ မြို့ထဲမှ ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ကို ထ၍ တိုက်ခိုက်လုပ်ကြံလေ၏။ ⁴⁴အဘိမလက်နှင့် သူ၏တပ်များသည် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်၍ မြို့တံခါးဝ၌ ရပ်တည်ကြ၏။ ကျန်တပ်နှစ်တပ်သည် လယ်ကွင်း၌ရှိသော သူအားလုံးကို တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်၍ လုပ်ကြံကြ၏။ ⁴⁵အဘိမလက်သည် ထိုနေ့တစ်နေ့လုံး မြို့ကို တိုက်ခိုက်၍ သိမ်းယူပြီးလျှင် မြို့သားတို့ကို သတ်ဖြတ်ကာ မြို့ကို ဖြိုဖျက်၍ ဆားကို ကြဲချလေ၏။ ^b b v45 အောင်နိုင်သိမ်းပိုက်ခံရသော မြို့တစ်မြို့ပေါ်၌ ဆားကြဲခြင်းသည် ရှေးခေတ်၏ ကျိန်ဆဲမှုအပြုအမူတစ်ခုဖြစ်၏။ ထိုမြေသည် မြေရိုင်းအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိ၍ ထိုအရပ်ကို နောက်တစ်ဖန် မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မတည်ဆောက်ရဟူသော အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်၏။

⁴⁶ဤအကြောင်းကို ကြားသောအခါ ရှေခင်ရဲတိုက်၏ ခေါင်းဆောင်အားလုံးတို့သည် ဧလဗေရိတ်ဗိမာန်၏ ခံတပ်ထဲသို့ ဝင်ကြ၏။ ⁴⁷ရှေခင်ရဲတိုက်၏ ခေါင်းဆောင်အားလုံးတို့ ထိုအရပ်၌ စုဝေးလျက်ရှိကြောင်းကို အဘိမလက်ကြားသိရ၏။ ⁴⁸ထို့ကြောင့် သူနှင့် သူ၏လူအားလုံးတို့သည် ဇာလမုန်တောင်ပေါ်သို့ တက်ကြ၏။ အဘိမလက်သည် မိမိလက်၌ ပုဆိန်ကိုင်၍ သစ်ခက်တစ်ခက်ကို ခုတ်ယူကာ ချီပင့်၍ မိမိ၏ပခုံးပေါ်တင်ပြီးလျှင် မိမိ၏လူတို့အား “ငါပြုသည်ကို သင်တို့မြင်သည့်အတိုင်း အလျင်အမြန် ပြုကြလော့” ဟုဆို၏။ ⁴⁹သို့ဖြစ်၍ လူတိုင်းသည် သစ်ခက်များကို ခုတ်ယူ၍ အဘိမလက်နောက်သို့ လိုက်ကြကာ ခံတပ်ကို အုပ်၍ ပုံထားပြီးလျှင် အထဲ၌ရှိသူတို့အပေါ် မီးရှို့ကြ၏။ ရှေခင်ရဲတိုက်၏ လူတို့သည်လည်း သေကြ၏။ ယောက်ျားမိန်းမ တစ်ထောင်ခန့် ရှိသတည်း။

⁵⁰ထို့နောက် အဘိမလက်သည် သေဗက်မြို့သို့ သွား၍ ထိုမြို့ကို ဝိုင်းရံတပ်ချကာ သိမ်းယူလေ၏။ ⁵¹ထိုမြို့ထဲ၌ ခိုင်ခံ့သော ရဲတိုက်တစ်ခု ရှိ၏။ ယောက်ျားမိန်းမအားလုံး၊ မြို့၏ခေါင်းဆောင်အားလုံးတို့သည် ထိုရဲတိုက်သို့ ပြေး၍ မိမိတို့ကိုယ်ကို ပိတ်ထားကြပြီးလျှင် ရဲတိုက်၏ အမိုးပေါ်သို့ တက်ကြ၏။ ⁵²အဘိမလက်သည် ရဲတိုက်သို့ ရောက်လာ၍ တိုက်ခိုက်ကာ မီးရှို့ရန် ရဲတိုက်၏တံခါးအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လေ၏။ ⁵³သို့ရာတွင် မိန်းမတစ်ယောက်သည် ကြိတ်ဆုံကျောက်အထက်တုံးကို အဘိမလက်၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ချပစ်လိုက်သဖြင့် သူ၏ဦးခေါင်းခွံ ကျိုးပဲ့သွားလေ၏။ ⁵⁴သူသည် မိမိ၏လက်နက်ဆောင်လုလင်ကို အလျင်အမြန်ခေါ်၍ “‘မိန်းမတစ်ယောက်က သူ့ကိုသတ်သည်’ ဟု ငါ့အကြောင်းကို မပြောဆိုနိုင်စေရန် သင်၏ဓားကို ဆွဲထုတ်၍ ငါ့ကို သတ်လော့” ဟုဆို၏။ သို့ဖြစ်၍ ထိုလုလင်သည် သူ့ကို ဓားဖြင့် ထိုးသတ်သဖြင့် သူသည် သေလေ၏။

⁵⁵ဣသရေလလူတို့သည် အဘိမလက်သေကြောင်းကို မြင်သောအခါ အသီးသီး မိမိတို့အိမ်သို့ ပြန်သွားကြ၏။ ⁵⁶ဤသို့လျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အဘိမလက်က မိမိ၏ညီအစ်ကို ခုနစ်ဆယ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် မိမိဖခင်အား ပြုခဲ့သော ဒုစရိုက်ကို ပြန်၍ ဆပ်ပေးတော်မူ၏။ ⁵⁷ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ရှေခင်မြို့သားတို့၏ ဒုစရိုက်အားလုံးကို သူတို့၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ပြန်လည်သက်ရောက်စေတော်မူ၏။ ယေရုဗ္ဗာလ၏သား ယောသံ၏ ကျိန်ဆဲခြင်းသည်လည်း သူတို့အပေါ်သို့ ရောက်လေ၏။