நியாயாதிபதிகள் 9

9 ¹எருபாகாலின் மகனாகிய அபிமெலேக்கு சீகேமுக்குத் தன் தாயின் சகோதரர்களிடத்தில் போய், அவர்களையும் தன் தாயின் தகப்பன் வம்சத்தார் அனைவரையும் நோக்கிச் சொன்னதாவது: ²“எருபாகாலின் மகன்களாகிய எழுபது பேர் உங்களை ஆளுவது நல்லதா, அல்லது ஒரே மனிதன் உங்களை ஆளுவது நல்லதா?—இதைச் சீகேமின் குடிமக்கள் அனைவரையும் கேளுங்கள்.’ நான் உங்கள் சொந்தச் சதையும் இரத்தமுமானவன் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.”

³அவனுடைய தாயின் சகோதரர்கள் இவைகளையெல்லாம் சீகேமின் குடிமக்களுக்கு எடுத்துச் சொன்னார்கள்; ‘இவன் நம்முடைய சகோதரன்’ என்று சொல்லி, அவர்களுடைய இருதயம் அபிமெலேக்கின் பக்கமாய்த் திரும்பியது. ⁴அவர்கள் பாகால்பேரீத்தின் கோவிலிலிருந்து எழுபது வெள்ளிக்காசுகளை அவனுக்குக் கொடுத்தார்கள்; அவைகளினால் அபிமெலேக்கு அற்பமான, துணிகரமான மனிதர்களைக் கூலிக்கு அமர்த்திக்கொண்டான், அவர்கள் அவனைப் பின்பற்றினார்கள். ⁵பின்பு அவன் ஒப்ராவிலுள்ள தன் தகப்பனுடைய வீட்டிற்குப் போய், எருபாகாலின் மகன்களாகிய தன் சகோதரர்கள் எழுபது பேரையும் ஒரே கல்லின்மேல் கொலைசெய்தான். ஆனாலும் எருபாகாலின் இளைய மகனாகிய யோதாம் ஒளிந்துகொண்டதால் தப்பிப்பிழைத்தான். ⁶சீகேமின் குடிமக்கள் அனைவரும், பெத்மில்லோ அனைத்தாரும் கூடிவந்து, சீகேமிலுள்ள தூணாகிய கர்வாலிமரத்தினருகில் அபிமெலேக்கை ராஜாவாக்கினார்கள்.

⁷இது யோதாமுக்கு அறிவிக்கப்பட்டபோது, அவன் போய், கெரிசீம் மலையின் உச்சியில் நின்று, தன் சத்தத்தை உயர்த்தி, அவர்களை நோக்கிக் கூப்பிட்டுச் சொன்னதாவது: “சீகேமின் குடிமக்களே, எங்கள் பிதா உங்களுக்குச் செவிகொடுக்கும்படி, எனக்குச் செவிகொடுங்கள். ⁸ஒரு நாள் மரங்கள் புறப்பட்டன தங்களுக்கு ஒரு ராஜாவை அபிஷேகம் செய்ய. அவைகள் ஒலிவமரத்தை நோக்கி, ‘நீ எங்களை ஆளு’ என்றன. ⁹அதற்கு ஒலிவமரம், ‘என் எண்ணெயை நான் விட்டுவிடவேண்டுமோ, அதினால் எங்கள் பிதாவும் மனிதரும் கனம்பெறுகிறதே; மரங்களின்மேல் அசைந்தாடப் போவேனோ?’ என்றது. ¹⁰அப்பொழுது மரங்கள் அத்திமரத்தை நோக்கி, ‘நீ வந்து எங்களை ஆளு’ என்றன. ¹¹அதற்கு அத்திமரம், ‘என் மதுரத்தையும் என் நல்ல கனியையும் நான் விட்டுவிட்டு, மரங்களின்மேல் அசைந்தாடப் போவேனோ?’ என்றது. ¹²அப்பொழுது மரங்கள் திராட்சச்செடியை நோக்கி, ‘நீ வந்து எங்களை ஆளு’ என்றன. ¹³அதற்குத் திராட்சச்செடி, ‘என் புதுத் திராட்சரசத்தை நான் விட்டுவிடவேண்டுமோ, அது எங்கள் பிதாவையும் மனிதரையும் மகிழ்விக்கிறதே; மரங்களின்மேல் அசைந்தாடப் போவேனோ?’ என்றது. ¹⁴அப்பொழுது மரங்களெல்லாம் முட்செடியை நோக்கி, ‘நீ வந்து எங்களை ஆளு’ என்றன. ¹⁵அதற்கு முட்செடி மரங்களை நோக்கி, ‘நீங்கள் மெய்யாகவே என்னை உங்கள்மேல் ராஜாவாக அபிஷேகம் செய்ய நினைத்தால், வந்து என் நிழலிலே ஒதுங்குங்கள்; இல்லாவிட்டால், முட்செடியிலிருந்து அக்கினி புறப்பட்டு லீபனோனின் கேதுருமரங்களைப் பட்சிக்கக்கடவது’ என்றது.

¹⁶இப்போதும் நீங்கள் அபிமெலேக்கை ராஜாவாக்கினதில் உண்மையாகவும் உத்தமமாகவும் நடந்துகொண்டு, எருபாகாலுக்கும் அவன் வீட்டாருக்கும் நன்மைசெய்து, அவனுடைய கிரியைகளுக்குத் தக்கதாக அவனுக்குப் பதிலளித்திருந்தால்— ¹⁷என் தகப்பன் உங்களுக்காகப் போராடி, மீதியானின் கையிலிருந்து உங்களை விடுவிக்கும்படி தம்முடைய பிராணனை ஒரு பொருட்டாக எண்ணாமல் துணிந்தார்; ¹⁸ஆனால் நீங்கள் இன்று என் தகப்பன் வீட்டாருக்கு விரோதமாய் எழும்பி, அவருடைய மகன்களாகிய எழுபது பேரை ஒரே கல்லின்மேல் கொலைசெய்து, அவருடைய அடிமைப்பெண்ணின் மகனாகிய அபிமெலேக்கு உங்கள் சகோதரன் என்பதற்காக அவனைச் சீகேமின் குடிமக்கள்மேல் ராஜாவாக்கினீர்கள்— ¹⁹நீங்கள் இன்று எருபாகாலுக்கும் அவன் வீட்டாருக்கும் உண்மையாகவும் உத்தமமாகவும் நடந்துகொண்டிருந்தால், அபிமெலேக்குக்குள் மகிழுங்கள், அவனும் உங்களுக்குள் மகிழட்டும். ²⁰இல்லாவிட்டால், அபிமெலேக்கிலிருந்து அக்கினி புறப்பட்டு சீகேமின் குடிமக்களையும் பெத்மில்லோவையும் பட்சிக்கக்கடவது; சீகேமின் குடிமக்களிலிருந்தும் பெத்மில்லோவிலிருந்தும் அக்கினி புறப்பட்டு அபிமெலேக்கைப் பட்சிக்கக்கடவது” என்றான்.

²¹பின்பு யோதாம் தன் சகோதரனாகிய அபிமெலேக்குக்குப் பயந்து ஓடித் தப்பி, பெயேருக்குப் போய், அங்கே குடியிருந்தான்.

பிதாவானவர் இரத்தப்பழிக்குப் பதில் சரிக்கட்டுகிறார்

²²அபிமெலேக்கு இஸ்ரவேலின்மேல் மூன்று வருஷம் ஆண்டபின்பு, ²³எங்கள் பிதா அபிமெலேக்குக்கும் சீகேமின் குடிமக்களுக்கும் நடுவே ஒரு பொல்லாத ஆவியை அனுப்பினார்; அப்பொழுது சீகேமின் குடிமக்கள் அபிமெலேக்குக்குத் துரோகம் செய்தார்கள். ^a a v23 எங்கள் பிதா அவர்களுடைய இருதயங்களில் தீமையை விதைக்கவில்லை; கொலைசெய்யப்பட்ட சகோதரர்களின் இரத்தம் தன் நீதியைச் சந்திக்கும்படி, அபிமெலேக்கையும் சீகேமின் மனிதரையும் அவர்கள் ஏற்கெனவே தெரிந்துகொண்டிருந்த துரோகத்திற்கு அவர் ஒப்புக்கொடுத்தார். ²⁴எருபாகாலின் எழுபது மகன்களுக்குச் செய்யப்பட்ட கொடுமைக்குப் பதில் வரும்படியாகவும், அவர்களைக் கொலைசெய்த அவர்களுடைய சகோதரனாகிய அபிமெலேக்கின்மேலும், தன் சகோதரர்களைக் கொலைசெய்ய அவனுடைய கைகளைத் திடப்படுத்திய சீகேமின் குடிமக்கள்மேலும், அவர்களுடைய இரத்தப்பழி சுமரும்படியாகவும் இப்படி நடந்தது. ²⁵சீகேமின் குடிமக்கள் மலையுச்சிகளில் அவனுக்கு விரோதமாய்ப் பதிவிருக்கிறவர்களை வைத்தார்கள்; அவர்கள் வழியே கடந்துபோகிற யாவரையும் கொள்ளையிட்டார்கள். இது அபிமெலேக்குக்கு அறிவிக்கப்பட்டது.

²⁶ஏபேதின் மகனாகிய காகால் தன் சகோதரர்களோடே சீகேமுக்கு வந்து குடியேறினான்; அதின் குடிமக்கள் அவனை நம்பினார்கள். ²⁷அவர்கள் வயல்வெளிகளுக்குப் போய், தங்கள் திராட்சத்தோட்டங்களின் பழங்களை அறுத்து, மிதித்து, தங்கள் தேவனுடைய கோவிலிலே ஒரு பண்டிகையைக் கொண்டாடினார்கள்; அங்கே புசித்துக் குடித்து அபிமெலேக்கைச் சபித்தார்கள்.

²⁸ஏபேதின் மகனாகிய காகால்: “நாம் அபிமெலேக்குக்கு ஊழியம் செய்வதற்கு அவன் யார்? சீகேம் யார்? அவன் எருபாகாலின் மகன் அல்லவா? சேபூல் அவனுடைய அதிகாரி அல்லவா? சீகேமின் தகப்பனாகிய ஏமோரின் மனிதருக்கு ஊழியம் செய்யுங்கள்! நாம் அபிமெலேக்குக்கு ஊழியம் செய்யவேண்டியது ஏன்? ²⁹இந்த ஜனங்கள் என் கையின்கீழ் இருந்தால் எவ்வளவு நலமாயிருக்கும்! அப்பொழுது நான் அபிமெலேக்கைத் தள்ளிவிடுவேன்; ‘உன் சேனையனைத்தையும் அழைத்துவா!’ என்று அவனுக்குச் சொல்லுவேன்” என்றான்.

³⁰நகராதிபதியாகிய சேபூல், ஏபேதின் மகனாகிய காகாலின் வார்த்தைகளைக் கேட்டபோது, அவனுக்குக் கோபம் மூண்டது. ³¹அவன் இரகசியமாய் அபிமெலேக்கிடத்திற்கு ஸ்தானாபதிகளை அனுப்பி: “இதோ, ஏபேதின் மகனாகிய காகாலும் அவன் சகோதரர்களும் சீகேமுக்கு வந்து, நகரத்தை உனக்கு விரோதமாய்த் தூண்டிவிடுகிறார்கள். ³²இப்போதும் நீயும் உன்னோடிருக்கிற ஜனங்களும் இராத்திரியிலே எழுந்து, வெளியிலே பதிவிருங்கள். ³³காலையிலே சூரியன் உதிக்கும்போது ஏற்கடித்தெழுந்து, நகரத்தின்மேல் பாய்ந்துவா; இதோ, காகாலும் அவனோடிருக்கிற ஜனங்களும் உனக்கு விரோதமாய்ப் புறப்பட்டு வரும்போது, உன் கைக்கு நேரிடுகிறபடி அவர்களுக்குச் செய்” என்று சொல்லச்சொன்னான்.

³⁴அப்படியே அபிமெலேக்கும் அவனோடிருந்த சகல ஜனங்களும் இராத்திரியிலே எழுந்துபோய், நாலு படையாகப் பிரிந்து, சீகேமுக்கு விரோதமாய்ப் பதிவிருந்தார்கள். ³⁵ஏபேதின் மகனாகிய காகால் புறப்பட்டு, நகரவாசலின் நடையிலே நின்றான்; அப்பொழுது அபிமெலேக்கும் அவனோடிருந்த ஜனங்களும் பதிவிருந்த இடத்திலிருந்து எழும்பினார்கள்.

³⁶காகால் அந்த ஜனங்களைக் கண்டு, சேபூலை நோக்கி: “இதோ, மலையுச்சிகளிலிருந்து ஜனங்கள் இறங்கிவருகிறார்களே!” என்றான். அதற்குச் சேபூல்: “நீ மலைகளின் நிழலை மனிதராகக் காண்கிறாய்” என்றான்.

³⁷காகால் மறுபடியும்: “இதோ, தேசத்தின் மையத்திலிருந்து ஜனங்கள் இறங்கிவருகிறார்கள், ஒரு படை குறிசொல்லுகிறவர்களின் கர்வாலிமரம் இருக்கும் திசையிலிருந்து வருகிறது” என்றான்.

³⁸அப்பொழுது சேபூல் அவனை நோக்கி: “ ‘நாம் அபிமெலேக்குக்கு ஊழியம் செய்வதற்கு அவன் யார்?’ என்று சொன்ன உன் பெருமையான வாய் இப்போது எங்கே? நீ இகழ்ந்த ஜனங்கள் இவர்கள் அல்லவா? இப்போது புறப்பட்டு அவர்களோடே யுத்தம்பண்ணு” என்றான்.

³⁹அப்படியே காகால் சீகேமின் குடிமக்களுக்கு முன்பாகப் புறப்பட்டுப்போய், அபிமெலேக்கோடே யுத்தம்பண்ணினான். ⁴⁰ஆனாலும் அபிமெலேக்கு அவனைத் துரத்தினான்; காகால் அவனுக்கு முன்பாக ஓடிப்போனான்; நகரவாசலின் நடைமட்டும் அநேகர் காயப்பட்டு விழுந்தார்கள். ⁴¹அபிமெலேக்கு அருமாவிலே தங்கியிருந்தான்; சேபூல், காகாலையும் அவன் சகோதரர்களையும் சீகேமிலே குடியிருக்கமுடியாதபடி துரத்திவிட்டான். ⁴²மறுநாளிலே ஜனங்கள் வயல்வெளிகளுக்குப் புறப்பட்டுப்போனார்கள்; இது அபிமெலேக்குக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. ⁴³அவன் தன் ஜனங்களை அழைத்து, அவர்களை மூன்று படையாகப் பிரித்து, வயல்வெளியிலே பதிவிருந்தான்; ஜனங்கள் நகரத்திலிருந்து புறப்பட்டு வருகிறதைக் கண்டு, அவர்களுக்கு விரோதமாய் எழும்பி அவர்களை வெட்டினான். ⁴⁴அபிமெலேக்கும் அவனோடிருந்த படையும் பாய்ந்துபோய், நகரவாசலின் நடையிலே நின்றார்கள்; மற்ற இரண்டு படையினர் வயல்வெளியிலிருந்த யாவர்மேலும் பாய்ந்து அவர்களை வெட்டினார்கள். ⁴⁵அபிமெலேக்கு அந்நாள் முழுவதும் நகரத்தின்மேல் யுத்தம்பண்ணி, அதைப் பிடித்து, அதிலிருந்த ஜனங்களைக் கொன்றுபோட்டு, நகரத்தை இடித்துப்போட்டு, அதிலே உப்பு விதைத்தான். ^b b v45 பிடிக்கப்பட்ட ஒரு நகரத்தில் உப்பு விதைப்பது சாபமிடுகிற ஒரு பூர்வகாலச் செயலாயிருந்தது—அந்த நிலம் தரிசாய் இருக்கவேண்டும் என்றும், அந்த இடம் ஒருபோதும் திரும்பக் கட்டப்படக்கூடாது என்றும் காட்டுகிற ஒரு அடையாளம்.

⁴⁶இதைக் கேட்டபோது, சீகேம் கோபுரத்தின் தலைவர்களெல்லாரும் ஏல்பேரீத்தின் கோவிலிலுள்ள அரணுக்குள் பிரவேசித்தார்கள். ⁴⁷சீகேம் கோபுரத்தின் தலைவர்களெல்லாரும் அங்கே கூடியிருக்கிறார்கள் என்று அபிமெலேக்குக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. ⁴⁸அப்பொழுது அபிமெலேக்கு, அவனும் அவனோடிருந்த சகல ஜனங்களும், சல்மோன் மலையின்மேல் ஏறினார்கள். அவன் தன் கையில் ஒரு கோடரியை எடுத்து, ஒரு மரக்கிளையை வெட்டி, அதை எடுத்துத் தன் தோள்மேல் வைத்துக்கொண்டு, தன்னோடிருந்த ஜனங்களை நோக்கி: “நான் செய்ததைக் கண்டீர்களே, சீக்கிரமாய் நீங்களும் அப்படியே செய்யுங்கள்” என்றான். ⁴⁹அப்படியே ஜனங்களெல்லாரும் தங்களுக்கு ஒவ்வொரு கிளையை வெட்டி, அபிமெலேக்கைப் பின்பற்றி, அரணுக்கு அருகே அவைகளைக் குவித்து, உள்ளே இருந்தவர்கள்மேல் அரணைத் தீக்கொளுத்தினார்கள். சீகேம் கோபுரத்தின் ஜனங்களும் செத்துப்போனார்கள்—ஏறக்குறைய ஆயிரம் ஆண்களும் பெண்களுமே.

⁵⁰பின்பு அபிமெலேக்கு தேபேசுக்குப் போய், தேபேசுக்கு விரோதமாய்ப் பாளயமிறங்கி, அதைப் பிடித்தான். ⁵¹நகரத்தின் நடுவிலே பலத்த ஒரு கோபுரம் இருந்தது; அங்கே ஆண்களும் பெண்களுமாகிய எல்லாரும், நகரத்தின் தலைவர்கள் அனைவரும், ஓடிப்போய், தங்களை உள்ளே அடைத்துக்கொண்டு, கோபுரத்தின் மேல்தளத்தில் ஏறினார்கள். ⁵²அபிமெலேக்கு அந்தக் கோபுரமட்டும் வந்து, அதின்மேல் யுத்தம்பண்ணி, அதைத் தீக்கொளுத்தும்படி கோபுரத்தின் வாசலண்டையில் நெருங்கினான். ⁵³அப்பொழுது ஒரு ஸ்திரீ ஏந்திரத்தின் மேற்பக்கக் கல்லை அபிமெலேக்கின் தலையின்மேல் போட்டு, அவன் மண்டையை உடைத்துப்போட்டாள். ⁵⁴உடனே அவன் தன் ஆயுததாரியாகிய வாலிபனைக் கூப்பிட்டு: “ ‘ஒரு ஸ்திரீ இவனைக் கொன்றாள்’ என்று என்னைக்குறித்துச் சொல்லாதபடி, உன் பட்டயத்தை உருவி என்னைக் கொன்றுபோடு” என்றான். அப்படியே அந்த வாலிபன் அவனை உருவக் குத்தினான், அவன் செத்தான்.

⁵⁵அபிமெலேக்கு செத்துப்போனதை இஸ்ரவேலர் கண்டபோது, அவரவர் தங்கள் இடங்களுக்குப் போய்விட்டார்கள். ⁵⁶தன் எழுபது சகோதரர்களைக் கொலைசெய்ததினால் அபிமெலேக்கு தன் தகப்பனுக்குச் செய்த தீமையை எங்கள் பிதா இப்படியே அவன்மேல் திரும்பப்பண்ணினார். ⁵⁷சீகேமின் மனிதருடைய எல்லாத் தீமையையும் எங்கள் பிதா அவர்கள் தலையின்மேல் திரும்பப்பண்ணினார்; எருபாகாலின் மகனாகிய யோதாமின் சாபம் அவர்கள்மேல் வந்தது.