Abimeleg gryp die troon
Abimeleg koop boewe met tempelsilwer en vermoor sy sewentig broers op een klip; net Jotam ontsnap en skree sy fabel van die bome wat 'n doringbos gekroon het. Ons Vader stel dan Sigem teen hom op. Hy verbrand duisend mense lewendig, en 'n vrou se meulsteen verbrysel sy skedel.
9 1Abimeleg, die seun van Jerubbaäl, het na Sigem toe gegaan, na sy moeder se broers, en hy het vir hulle en vir die hele familie van sy moeder se vader gesê: 2Vra al die burgers van Sigem: ‘Wat is beter—sewentig man, almal seuns van Jerubbaäl, wat oor julle regeer, of een man wat oor julle regeer?’ Onthou, ek is julle eie vlees en bloed.
3Sy moeder se broers het dit alles vir die burgers van Sigem herhaal, en hulle hart het na Abimeleg toe oorgehel, want hulle het gesê: “Hy is ons broer.” 4Hulle het vir hom sewentig stukke silwer uit die tempel van Baäl-Berit gegee, en daarmee het Abimeleg leeglopers en roekelose manne gehuur wat hom gevolg het. 5Toe het hy by sy vader se huis in Ofra sy broers, die sewentig seuns van Jerubbaäl, op een klip doodgemaak. Maar Jotam, die jongste seun van Jerubbaäl, het oorleef deur weg te kruip. 6Al die burgers van Sigem en die hele Bet-Millo het bymekaargekom, gegaan en Abimeleg koning gemaak by die eikeboom van die gedenksuil by Sigem.
7Toe Jotam dit verneem, het hy gegaan en bo-op die berg Gerisim gaan staan, sy stem verhef en uitgeroep: “Luister na my, burgers van Sigem, sodat ons Vader na julle kan luister. 8Eendag het die bome uitgegaan om vir hulle ’n koning te salf. Hulle het vir die olyfboom gesê: ‘Heers oor ons.’ 9Maar die olyfboom het vir hulle geantwoord: ‘Moet ek my olie prysgee, waarmee sowel ons Vader as mense geëer word, om oor die bome te gaan swaai?’ 10Toe sê die bome vir die vyeboom: ‘Kom jy en heers oor ons.’ 11Maar die vyeboom het vir hulle geantwoord: ‘Moet ek my soetheid en my goeie vrugte prysgee om oor die bome te gaan swaai?’ 12Toe sê die bome vir die wingerdstok: ‘Kom jy en heers oor ons.’ 13Maar die wingerdstok het vir hulle geantwoord: ‘Moet ek my nuwe wyn prysgee, wat sowel ons Vader as mense verbly, om oor die bome te gaan swaai?’ 14Toe sê al die bome vir die doringbos: ‘Kom jy en heers oor ons.’ 15En die doringbos het vir die bome gesê: ‘As julle my werklik tot koning oor julle wil salf, kom skuil dan in my skaduwee; maar so nie, laat vuur uit die doringbos uitslaan en die seders van Libanon verteer.’
16As julle nou eerlik en met integriteit gehandel het deur Abimeleg koning te maak, en as julle goed gehandel het met Jerubbaäl en sy huis, deur hom te vergeld soos sy dade verdien het, 17my vader het vir julle geveg, sy lewe gewaag om julle uit die hand van Midian te red, 18maar vandag het julle teen my vader se huis opgestaan, sy seuns doodgemaak, sewentig man op een klip, en Abimeleg, die seun van sy slavin, koning gemaak oor die burgers van Sigem omdat hy julle broer is, 19as julle vandag in goeie trou en met integriteit teenoor Jerubbaäl en sy huis gehandel het, verheug julle dan in Abimeleg, en laat hy hom ook in julle verheug. 20Maar so nie, laat vuur van Abimeleg af uitgaan en die burgers van Sigem en Bet-Millo verteer, en vuur van die burgers van Sigem en van Bet-Millo af en Abimeleg verteer.”
21Jotam het gevlug en ontsnap, en na Beër toe gegaan, waar hy gewoon het, weg van sy broer Abimeleg af.
Die Vader vergeld die bloedvergieting
22Nadat Abimeleg drie jaar lank oor Israel geheers het, 23het ons Vader ’n bose gees tussen Abimeleg en die burgers van Sigem gestuur, en hulle het troueloos teenoor Abimeleg gehandel. a a v23 Ons Vader het nie kwaad in hulle harte geplant nie; hy het Abimeleg en die manne van Sigem oorgegee aan die troueloosheid wat hulle reeds gekies het, sodat die bloed van die vermoorde broers geregtigheid sou kry. 24Sodat die geweld teen die sewentig seuns van Jerubbaäl vergeld sou word, en hulle bloed op hulle broer Abimeleg geplaas sou word, wat hulle doodgemaak het, en op die burgers van Sigem, wat sy hande versterk het om sy broers dood te maak. 25Die burgers van Sigem het mense teen hom in hinderlaag op die bergtoppe laat lê, en hulle het almal wat op die pad verbygekom het, beroof. En Abimeleg is dit vertel.
26Gaäl, die seun van Ebed, het saam met sy broers gekom en in Sigem ingetrek, en die burgers van die stad het hom vertrou. 27Hulle het die landerye in gegaan, druiwe in hulle wingerde gepluk, dit getrap en ’n fees in die tempel van hulle god gehou, waar hulle geëet, gedrink en Abimeleg vervloek het.
28Gaäl, die seun van Ebed, het gesê: “Wie is Abimeleg, en wie is Sigem, dat ons hom moet dien? Is hy nie die seun van Jerubbaäl nie, en is Sebul nie sy onderbevelhebber nie? Dien die manne van Hamor, die vader van Sigem! Waarom moet ons Abimeleg dien? 29As hierdie volk maar onder my bevel was! Dan sou ek Abimeleg verwyder; ek sou vir hom sê: ‘Roep jou hele leër op!’”
30Toe Sebul, die regeerder van die stad, die woorde van Gaäl, die seun van Ebed, hoor, het sy toorn ontvlam. 31Hy het in die geheim boodskappers na Abimeleg toe gestuur: “Gaäl, die seun van Ebed, en sy broers het na Sigem toe gekom en hulle hits die stad teen jou op. 32Staan nou in die nag op, jy en die mense wat by jou is, en gaan lê in hinderlaag in die veld. 33Staan vroeg in die môre op, met sonop, en val die stad aan. Wanneer Gaäl en sy manne teen jou uittrek, doen met hulle wat ook al jou hand vind.”
34Toe het Abimeleg en al sy mense in die nag uitgetrek en in vier afdelings teen Sigem in hinderlaag gaan lê. 35Gaäl, die seun van Ebed, het uitgegaan en by die ingang van die stadspoort gaan staan; Abimeleg en die mense wat by hom was, het uit die hinderlaag opgestaan.
36Gaäl het die mense gesien en vir Sebul gesê: “Kyk, daar kom mense van die bergtoppe af!” Sebul het gesê: “Jy sien die skaduwees van die berge vir mense aan.”
37Gaäl het weer gepraat: “Kyk, daar kom mense van die middel van die land af, en een afdeling van die rigting van die Waarsêersboom af.”
38Toe sê Sebul vir hom: “Waar is jou grootpratery nou—jy wat gesê het: ‘Wie is Abimeleg, dat ons hom moet dien?’ Is dit nie die mense wat jy verag het nie? Trek uit en veg teen hulle!”
39Toe het Gaäl aan die hoof van die burgers van Sigem uitgetrek en teen Abimeleg geveg. 40Maar Abimeleg het hom agtervolg, Gaäl het voor hom gevlug, en baie het gewond geval tot by die ingang van die poort. 41Abimeleg het in Aruma gebly, en Sebul het Gaäl en sy broers uit Sigem verdryf, sodat hulle nie daar kon woon nie. 42Die volgende dag het die mense in die landerye uitgegaan, en Abimeleg is dit vertel. 43Hy het sy manne geneem, hulle in drie afdelings verdeel en in die landerye ’n hinderlaag gelê. Toe hy sien dat die mense uit die stad uitkom, het hy teen hulle opgestaan en hulle verslaan. 44Abimeleg en sy afdelings het vorentoe gestorm en by die ingang van die stadspoort stelling ingeneem, terwyl die ander twee afdelings op almal in die landerye gestorm en hulle verslaan het. 45Abimeleg het die hele dag teen die stad geveg, dit ingeneem, sy mense doodgemaak, die stad afgebreek en dit met sout besaai. b b v45 Om ’n verowerde stad met sout te besaai, was ’n antieke daad van vervloeking—’n teken dat die grond onvrugbaar moes bly en die plek nooit weer opgebou moes word nie.
46Toe hulle dit hoor, het al die leiers van die Toring van Sigem die vesting van die tempel van El-Berit ingegaan. 47Abimeleg is vertel dat al die leiers van die Toring van Sigem daar bymekaargekom het, 48toe het hy die berg Salmon opgeklim, hy en al sy mense. Hy het ’n byl in sy hand geneem, ’n tak brandhout afgekap, dit opgetel, op sy skouer gesit en vir sy mense gesê: “Maak gou, doen wat julle my sien doen het!” 49Toe het elkeen takke afgekap, Abimeleg gevolg, dit teen die vesting opgestapel en dit aan die brand gesteek oor dié wat binne was. Die mense van die Toring van Sigem het ook gesterf—omtrent 1 000 mans en vroue.
50Toe het Abimeleg na Tebes toe gegaan, daarteen laer opgeslaan en dit ingeneem. 51’n Sterk toring het binne-in die stad gestaan, en al die mans en vroue—al die leiers van die stad—het daarheen gevlug, hulleself toegesluit en op die dak van die toring geklim. 52Abimeleg het by die toring gekom, dit aangeval en naby sy deur gekom om dit aan die brand te steek. 53Maar ’n vrou het ’n boonste meulsteen op Abimeleg se kop laat val en sy skedel verbrysel. 54Hy het gou sy wapendraer geroep en gesê: “Trek jou swaard en maak my dood, sodat hulle nie van my kan sê: ‘’n Vrou het hom doodgemaak’ nie.” Toe het die jong man hom deurboor, en hy het gesterf.
55Toe die manne van Israel sien dat Abimeleg dood is, het hulle almal huis toe gegaan. 56So het ons Vader die kwaad vergeld wat Abimeleg sy vader aangedoen het deur sy sewentig broers dood te maak. 57Ons Vader het al die kwaad van die manne van Sigem op hulle eie koppe laat terugkom, en die vervloeking van Jotam, die seun van Jerubbaäl, het op hulle gekom.