Dadger 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Abîmelekê kurê Yerûbbaal çû Şekemê, ba birayên diya xwe, û ji wan re û ji hemû eşîra bavê diya xwe re got. ²Ji hemû rûniştvanên Şekemê re bipirsin: ‘Kîjan çêtir e—heftê mêr, ku hemû kurên Yerûbbaal in, li ser we hukim bikin, an jî yek mêr li ser we hukim bike?’ Bînin bîra xwe, ez goşt û xwîna we bi xwe me.

³Birayên diya wî ev hemû gotin ji rûniştvanên Şekemê re dubare kirin, û dilê wan ber bi Abîmelek ve çû, çimkî wan got: “Ew birayê me ye.” ⁴Ji perestgeha Baal-Berît heftê perçe zîv dan wî, û Abîmelek bi wî mêrên bêqîmet û serhişk bi heq girtin, ku dan dû wî. ⁵Paşê li mala bavê xwe ya li Ofrayê, wî birayên xwe, heftê kurên Yerûbbaal, li ser kevirekî kuştin. Lê Yotam, kurê herî biçûk ê Yerûbbaal, bi veşartina xwe filitî. ⁶Hemû rûniştvanên Şekemê û hemû Bêt-Milo civiyan, çûn, û li ba dara mazî ya stûnê ya li Şekemê Abîmelek kirin padîşah.

⁷Gava ji Yotam re hat gotin, ew çû û li ser çiyayê Gerîzîmê rawesta, dengê xwe bilind kir, û bang kir: “Guhê xwe bidin min, ya rûniştvanên Şekemê, da ku Bav jî guhê xwe bide we. ⁸Rojekê dar derketin da ku padîşahekî li ser xwe mesh bikin. Ji dara zeytûnê re gotin: ‘Li ser me hukim bike.’ ⁹Lê dara zeytûnê bersiva wan da: ‘Ma ez dê rûnê xwe, yê ku pê hem Bav û hem jî mirov tên rûmetkirin, dev jê berdim, da ku herim û li ser daran bihejim?’ ¹⁰Paşê daran ji dara hêjîrê re got: ‘Tu were û li ser me hukim bike.’ ¹¹Lê dara hêjîrê bersiva wan da: ‘Ma ez dê şîrîniya xwe û fêkiyê xwe yê baş dev jê berdim, da ku herim û li ser daran bihejim?’ ¹²Paşê daran ji dara tirî re got: ‘Tu were û li ser me hukim bike.’ ¹³Lê dara tirî bersiva wan da: ‘Ma ez dê şeraba xwe ya nû, ya ku hem Bav û hem jî mirov şa dike, dev jê berdim, da ku herim û li ser daran bihejim?’ ¹⁴Paşê hemû daran ji dara stirî re got: ‘Tu were û li ser me hukim bike.’ ¹⁵Û dara stirî ji daran re got: ‘Heke hûn bi rastî dixwazin min li ser xwe wek padîşah mesh bikin, wê gavê werin û di bin sîwana min de xwe bihewînin; lê heke na, bila ji dara stirî agir derkeve û dara erzên Libnanê bixwe.’

¹⁶Niha heke we bi rastî û bi dilpakî kir ku we Abîmelek kir padîşah, û heke we bi Yerûbbaal û mala wî re baş kir, û li gorî kirinên wî heqê wî dayê, ¹⁷bavê min ji bo we şer kir, canê xwe xiste talûkê da ku we ji destê Midyanê rizgar bike, ¹⁸lê îro hûn li dijî mala bavê min rabûn, kurên wî, heftê mêr li ser kevirekî kuştin, û Abîmelek, kurê cariya wî, we li ser rûniştvanên Şekemê kir padîşah, çimkî ew birayê we ye, ¹⁹heke we îro bi rastî û bi dilpakî li hember Yerûbbaal û mala wî kiribe, wê gavê bi Abîmelek şa bibin, û bila ew jî bi we şa bibe. ²⁰Lê heke na, bila ji Abîmelek agir bê û rûniştvanên Şekemê û Bêt-Milo bixwe, û ji rûniştvanên Şekemê û ji Bêt-Milo agir bê û Abîmelek bixwe.”

²¹Yotam reviya û filitî, çû Beêrê, û li wir jiya, dûrî birayê xwe Abîmelek.

Bav Heqê Xwînrêtinê Vedigerîne

²²Piştî ku Abîmelek sê sal li ser Îsraêlê hukim kir, ²³Bav ruhekî xerab şand navbera Abîmelek û rûniştvanên Şekemê, û wan bi Abîmelek re xayînî kir. ^a a v23 Bav di dilê wan de xerabî neçand; wî Abîmelek û mêrên Şekemê radestî wê xayîniya ku berê wan bi xwe hilbijartibû kir, da ku xwîna birayên hatine kuştin heqê xwe bibîne. ²⁴Da ku zordariya li hember heftê kurên Yerûbbaal heqê xwe bibîne, xwîna wan li ser birayê wan Abîmelek, yê ku ew kuştin, û li ser rûniştvanên Şekemê, yên ku destên wî xurt kirin da ku birayên xwe bikuje, bê danîn. ²⁵Rûniştvanên Şekemê li ser serê girikan li dijî wî kemîn danîn, û wan her kesê ku di riyê re derbas dibû talan kir. Û ji Abîmelek re hat gotin.

²⁶Gaalê kurê Ebed bi birayên xwe re hat û çû Şekemê rûnişt, û rûniştvanên wê jê bawer kirin. ²⁷Ew çûn zeviyan, ji rezên xwe tirî çinîn, ew zêland, û di perestgeha xwedayê xwe de cejnek li dar xistin, li wir xwarin, vexwarin, û nifir li Abîmelek kirin.

²⁸Gaalê kurê Ebed got: “Abîmelek kî ye, û Şekem kî ye, ku em jê re xizmetê bikin? Ma ew ne kurê Yerûbbaal e, û ma Zebûl ne cîgirê wî ye? Ji mêrên Hamor, bavê Şekemê re xizmetê bikin! Çima em ji Abîmelek re xizmetê bikin? ²⁹Xwezî ev gel di bin destê min de bûya! Hingê ezê Abîmelek rakim; ezê jê re bigota: ‘Hemû leşkerê xwe bang bike!’”

³⁰Gava Zebûlê serwerê bajêr gotinên Gaalê kurê Ebed bihîst, hêrsa wî geş bû. ³¹Wî bi dizî qasid şandin ba Abîmelek: “Gaalê kurê Ebed û birayên wî hatine Şekemê û bajêr li dijî te vedigerînin. ³²Niha bi şev rabe, tu û gelê ku bi te re ye, û li zeviyê kemîn bigire. ³³Sibê gava roj hildibe, zû rabe û êrîşî bajêr bike. Gava Gaal û mêrên wî li dijî te derketin, çi ji destê te bê bi wan bike.”

³⁴Loma Abîmelek û hemû gelê wî bi şev rê ketin û di çar deste de li dijî Şekemê kemîn girtin. ³⁵Gaalê kurê Ebed derket û li ber deriyê bajêr rawesta; Abîmelek û gelê ku bi wî re bû ji kemînê rabûn.

³⁶Gaal gel dît û ji Zebûl re got: “Binêre, mirov ji ser serê girikan tên xwarê!” Zebûl got: “Tu sîwana çiyan wek mêran dibînî.”

³⁷Gaal dîsa axivî: “Binêre, mirov ji navenda welêt tên xwarê, û destek ji aliyê dara Mazî ya Felbînan tê.”

³⁸Hingê Zebûl jê re got: “Niha devê te yê mezin ku ye—tu yê ku gotibû, ‘Abîmelek kî ye, ku em jê re xizmetê bikin?’ Ma ev ne ew gel in ku te piçûk didît? Niha derkeve û bi wan re şer bike!”

³⁹Loma Gaal li pêşiya rûniştvanên Şekemê derket û bi Abîmelek re şer kir. ⁴⁰Lê Abîmelek dan dû wî, Gaal li ber wî reviya, û gelek birîndar heta ber deriyê bajêr ketin. ⁴¹Abîmelek li Arûmayê ma, û Zebûl Gaal û birayên wî ji Şekemê qewirandin, da ku nikaribin li wir bijîn. ⁴²Roja din gel derket zeviyan, û ji Abîmelek re hat gotin. ⁴³Wî mêrên xwe girtin, ew li sê desteyan parve kirin, û li zeviyan kemîn danî. Gava wî dît ku gel ji bajêr derdikeve, ew li dijî wan rabû û ew kuştin. ⁴⁴Abîmelek û desteyên wî bi lez pêş de çûn û li ber deriyê bajêr cihê xwe girtin, lê du desteyên din bi ser hemûyên li zeviyan de çûn û ew kuştin. ⁴⁵Abîmelek wê rojê temam li dijî bajêr şer kir, ew girt, gelê wê kuşt, bajar hilweşand, û lê xwê reşand. ^b b v45 Reşandina xwê li ser bajarekî ku hatiye girtin kirineke kevn a nifiran bû—nîşaneke ku divê erd bêber bimîne û ew cih tu carî ji nû ve neyê avakirin.

⁴⁶Gava ev bihîstin, hemû serokên Birca Şekemê ketin keleha perestgeha El-Berît. ⁴⁷Ji Abîmelek re hat gotin ku hemû serokên Birca Şekemê li wir civiyane, ⁴⁸loma ew hilkişiya çiyayê Zalmonê, ew û hemû gelê wî. Wî baltayek di destê xwe de girt, çiqilek ji dar û daristanê birî, ew rakir, danî ser milê xwe, û ji gelê xwe re got: “Lezê bikin, wê yekê bikin ku we dît ku min kir!” ⁴⁹Loma her kesî çiqil birî, dan dû Abîmelek, ew li ber kelehê kom kirin, û li ser yên hundir pê êgir berda. Mirovên Birca Şekemê jî mirin—nêzîkî 1,000 mêr û jin.

⁵⁰Paşê Abîmelek çû Têbezê, li dijî wê kemp danî, û ew girt. ⁵¹Di nav bajêr de bircek xurt hebû, û hemû mêr û jin—hemû serokên bajêr—ber bi wê ve reviyan, xwe tê de girtin, û hilkişiyan ser banê bircê. ⁵²Abîmelek gihîşt bircê, êrîşî wê kir, û nêzîkî deriyê wê bû da ku wê bişewitîne. ⁵³Lê jinekê kevirê jorîn ê aşekî berda ser serê Abîmelek û serê wî şkand. ⁵⁴Wî bi lez bang li xortê çekhilgirê xwe kir û got: “Şûrê xwe bikişîne û min bikuje, da ku ew li ser min nebêjin, ‘Jinekê ew kuşt.’” Loma xort şûr di nav wî re derbas kir, û ew mir.

⁵⁵Gava mêrên Îsraêlê dîtin ku Abîmelek mir, ew hemû çûn malên xwe. ⁵⁶Bi vî awayî Bav heqê xerabiya ku Abîmelek bi bavê xwe kir, bi kuştina heftê birayên xwe, vegerand. ⁵⁷Bav hemû xerabiya mêrên Şekemê li ser serê wan bi xwe vegerand, û nifira Yotamê kurê Yerûbbaal li ser wan hat.