Abimelek Teessoo Qabate

Abiimelek horii mana sagadaa irraa saamamen namoota hamoo bitee obboloota isaa torbaatama dhagaa tokko irratti ajjeesa; Yotaam qofti miliqa, oduu muka dhaabbataa muka qoraa mootii godhatan ni iyya. Abbaan keenya Shekem isa irratti kaasa. Kuma ni gubsa, dubartiin dhagaa daaktuu mataa isaa caccabsiti.

Boqonnaa 9.

Abimelek ilmi Yerubbaal gara Shekem, gara obboloota haadha isaa deeme; isaanitti fi gosa abbaa haadha isaa hundatti dubbate. Namoota Shekem hundumaan gaafadhaa: ‹Isin biratti kami caala—ilmaan Yerubbaal torbaatamni hundi isin bulchuu moo nama tokko isin bulchuu?› Yaadadhaa, ani foon keessanii fi lafee keessan dha.

Obboloonni haadha isaa dubbii kana hundumaa namoota Shekemiif irra deebi'anii himan; garaan isaaniis Abimelekitti garagale, waan «Inni obboleessa keenya dha» jedhaniif. Mana Baal-Berit keessaa kutaa meetii torbaatama isaaf kennan; Abimelekis meetii sanaan namoota faayidaa hin qabnee fi of eeggannoo hin qabne kireeffate, isaanis isa duukaa bu'an. Ergasii mana abbaa isaa Ofraa keessatti obboloota isaa, ilmaan Yerubbaal torbaatama, dagaaga tokko irratti ajjeese. Yotaam ilmi Yerubbaal inni quxisuun garuu dhokatee lubbuun hafe. Namoonni Shekem hundi fi Beet-Milo hundi walitti qabamanii, deemanii, Shekem keessatti muka oak utubaa bira Abimelekin mootii godhan.

Yommuu Yotaamitti himame, deemee fiixee Tulluu Gerizim irra dhaabate; sagalee isaa ol fudhatee iyyee, «Yaa namoota Shekem, na dhaggeeffadhaa; akka Abbaan keenya isinis dhaggeeffatuuf. Guyyaa tokko mukkeen mootii of irratti dibuuf ba'an. Muka ejersaatiin akkana jedhan, ‹Nu bulchi.› Muka ejersaan garuu isaaniin deebisee, ‹Zayitii koo, isa Abbaan keenyas namoonnis ittiin kabajaman, dhiisee, mukkeen irratti sochoʼuuf deemuu qabaa?› Ergasii mukkeen muka harbuutiin akkana jedhan, ‹Ati koottu nu bulchi.› Muka harbuun garuu isaaniin deebisee, ‹Mi'a koo fi ija koo isa gaarii dhiisee, mukkeen irratti sochoʼuuf deemuu qabaa?› Ergasii mukkeen muka wayiniitiin akkana jedhan, ‹Ati koottu nu bulchi.› Muka wayiniin garuu isaaniin deebisee, ‹Wayinii koo haaraa, isa Abbaa keenyas namoota illee gammachiisu, dhiisee, mukkeen irratti sochoʼuuf deemuu qabaa?› Ergasii mukkeen hundi muka qoreetiin akkana jedhan, ‹Ati koottu nu bulchi.› Muka qoreen mukkeenitti akkana jedhe, ‹Dhuguma yoo isin irratti mootii godhuuf na dibuu barbaaddan, koottanii gaaddisa kootti baqaa; yoo hin taane garuu, ibiddi muka qoree keessaa ba'ee birbirsa Libaanos haa nyaatu.›

Egaa yoo Abimelekin mootii godhuu keessan amanamummaa fi qajeelummaadhaan hojjettan, yoo Yerubbaal fi mana isaatti gaarii hojjettanii, hojii harka isaa akka malutti isaaf deebistan, abbaan koo isiniif lolee, lubbuu isaa saaxilee harka Midiyaan keessaa isin baraaree, isin garuu har'a mana abbaa kootti ka'anii, ilmaan isaa, namoota torbaatama, dagaaga tokko irratti ajjeeftanii, Abimelek ilma garbduu isaa, waan obboleessa keessan ta'eef, namoota Shekem irratti mootii godhan, yoo har'a Yerubbaal fi mana isaatti amanamummaa fi qajeelummaadhaan hojjettan, Abimelekitti gammadaa, innis isinitti haa gammadu. Yoo hin taane garuu, ibiddi Abimelek keessaa ba'ee namoota Shekem fi Beet-Milo haa nyaatu; ibiddi namoota Shekem fi Beet-Milo keessaas ba'ee Abimelekin haa nyaatu.»

Yotaam baqatee ba'ee Beer gara deeme; achitti obboleessa isaa Abimelek irraa fagaatee jiraate.

Abbaan Dhiiga Dhangalaa'e Deebisa

Abimelek Israa'el irratti waggaa sadii erga bulchee booda, Abbaan keenya hafuura hamaa Abimelek fi namoota Shekem gidduutti erge; isaanis Abimelekitti gantummaa raawwatan. ^a Akka ugguruun ilmaan Yerubbaal torbaatamatti raawwatame deebi'uuf, dhiigni isaanii obboleessa isaanii Abimelek isaan ajjeese irratti, namoota Shekem obboloota isaa ajjeesuuf harka isaa jabeessan irrattis kaa'amuuf. Namoonni Shekem fiixee tulluu irra isa irratti nama dhokatee eegu ramadan; warra karaa sana irra darban hundumaas saaman. Abimelekittis himame.

Gaa'al ilmi Ebed obboloota isaa wajjin dhufee Shekem keessa qubate; namoonni Shekemis isa amanan. Isaanis dirree ba'anii iddoo wayinii isaanii irraa ija wayinii funaanan, cuphan, mana waaqa isaanii keessattis ayyaana godhan; achitti nyaatan, dhugan, Abimelekinis abaaran.

Gaa'al ilmi Ebed, «Abimelek eenyu, Shekemis eenyu, nu isa tajaajiluuf? Inni ilma Yerubbaal miti? Zebulis bulchaa isaa miti? Namoota Hamoor abbaa Shekem tajaajilaa! Nu maaliif Abimelekin tajaajilla?» jedhe. «Silaa namoonni kun harka koo jala ta'anii! Yoos Abimelekin ani buusa; Abimelekitti ‹Loltoota kee hundumaa waami!› nan jedha.»

Yommuu Zebul bulchaan magaalaa sanaa dubbii Gaa'al ilma Ebed dhaga'e, aariin isaa ka'e. Inni dhoksaadhaan ergamoota Abimelekitti erge, «Gaa'al ilmi Ebed fi obboloonni isaa Shekem dhufaniiru; magaalattii sitti kakaasaa jiru. Egaa amma halkan ka'ii, ati fi namoonni si wajjin jiran dirree keessatti dhokadhaa. Ganama yeroo aduun baatu, barii ka'ii magaalattii weeraraa. Yommuu Gaa'alii fi namoonni isaa si irratti ba'an, waan harki kee argatu hundumaa isaan irratti godhi.»

Kanaaf Abimelek fi namoonni isaa hundi halkan ka'anii, garee afuriin Shekem irratti dhokatanii eegan. Gaa'al ilmi Ebed ba'ee balbala magaalaa dura dhaabate; Abimelek fi namoonni isaa wajjin jiran iddoo dhokatan irraa ka'an.

Gaa'al namoota arge; Zebuliin, «Ilaa, namoonni fiixee tulluu irraa gad bu'aa jiru!» jedhe. Zebul immoo, «Gaaddisa tulluu namoota seetee ilaaltaa jirta.» jedhe.

Gaa'al irra deebi'ee dubbatee, «Ilaa, namoonni gidduu biyyaa irraa gad bu'aa jiru; garee tokko immoo karaa Muka Oak Raagitootaa irraa dhufaa jira.» jedhe.

Yommus Zebul isatti akkana jedhe, «Dubbiin kee guddaan amma eessa jira—ati isa ‹Abimelek eenyu, nu isa tajaajiluuf?› jedhe! Namoonni kun warra ati tuffatte miti? Amma ba'ii isaan lolii!»

Kanaaf Gaa'al hoggantuu namoota Shekem ta'ee ba'ee Abimelekin lole. Abimelek garuu isa ari'e; Gaa'al isa duraa baqate; namoonni baay'een madaa'anii hanga balbala magaalaa sanaatti kufan. Abimelek Arumaa keessa taa'e; Zebulis Gaa'alii fi obboloota isaa Shekem keessaa baasee, achitti akka hin jiraanne godhe. Guyyaa itti aanu namoonni dirree ba'an; Abimelekittis himame. Inni namoota isaa fudhatee garee sadiitti qoodee, dirree keessatti dhokatee eege. Yommuu namoonni magaalaa keessaa ba'an arge, isaan irratti ka'ee isaan rukute. Abimelek fi gareen isaa fiigdanii dhufanii balbala magaalaa dura dhaabatan; gareen lamaan isa kaan immoo warra dirree keessa jiran hundumaa irratti fiigdanii isaan rukutan. Abimelek guyyaa sana guutuu magaalattii lole, qabate, namoota ishee keessa jiran ajjeese, magaalattii diigee soogiddaan facaase. ^b

Kana yommuu dhaga'an, bulchitoonni Gamoo Shekem hundi iddoo jabaa mana El-Berit keessa seenan. Abimelekitti, bulchitoonni Gamoo Shekem hundi achitti walitti qabamuu isaanii himame, kanaaf inni fi namoonni isaa hundi Tulluu Zalmon ol bu'an. Inni qottoo harka isaatiin qabatee, damee muka xixiqqoo muratee, ol qabatee, gatiittii isaa irra kaa'ee, namoota isaatiin, «Dafaa, waan na argitan godhaa!» jedhe. Kanaaf nami hundi dameewwan muratee Abimelekin duukaa bu'ee, iddoo jabaa sanatti walitti tuulee, warra keessa jiran irratti ibidda qabsiise. Namoonni Gamoo Shekem iyyuu du'an—dhiirotaa fi dubartoota hanga kuma tokkoo.

Ergasii Abimelek Tebez deeme, isa irratti qubatee, qabate. Magaalattii keessa gamoon jabaan tokko ture; dhiirri fi dubartiin hundi—bulchitoonni magaalaa hundi—gara sanaatti baqatanii of cufatanii, gubbaa gamoo irra ol bu'an. Abimelek gamoo sanatti dhufee, isa weerare, ibiddaan gubuuf balbala isaatti dhi'aate. Dubartiin tokko garuu dhagaa daakuu gubbaa mataa Abimelekitti darbattee, lafee mataa isaa caccabsite. Inni dafee nama meeshaa lolaa isaa baatu waamee, akkana jedhe, «Billaa kee luqqisii na ajjeesi; akka isaan ‹Dubartiin tokko isa ajjeese› naaf hin jenneef.» Kanaaf dargaggeessi sun isa waraane, inni du'e.

Namoonni Israa'el Abimelek du'uu isaa yommuu argan, hundi gara manaatti deeman. Akkasiin Abbaan keenya hammeenya Abimelek obboloota isaa torbaatama ajjeesuudhaan abbaa isaatti raawwate deebise. Abbaan keenya hammeenya namoota Shekem hundumaa mataa isaanii irratti deebise; abaarsi Yotaam ilma Yerubbaalis isaan irra bu'e.