Hakimler 9

9 ¹Yerubbaal oğlu Avimelek Şekem'e, annesinin kardeşlerine gitti ve onlara ve annesinin babasının bütün boyuna şöyle dedi: ²«Şekem halkının tümüne sorun: ‹Yetmiş kişinin, Yerubbaal'ın bütün oğullarının sizi yönetmesi mi, yoksa bir kişinin sizi yönetmesi mi daha iyi?› Unutmayın, ben sizin etiniz, kanınızım.»

³Annesinin kardeşleri bütün bunları Şekem halkına ilettiler. Halkın yüreği Avimelek'ten yana döndü, çünkü «O bizim kardeşimiz» dediler. ⁴Baal-Berit tapınağından ona yetmiş parça gümüş verdiler. Avimelek bununla değersiz, gözü pek adamlar kiraladı; bunlar onun ardından gittiler. ⁵Sonra Ofra'daki babasının evine giderek kardeşlerini, Yerubbaal'ın yetmiş oğlunu bir taşın üzerinde öldürdü. Ama Yerubbaal'ın en küçük oğlu Yotam saklanarak sağ kaldı. ⁶Şekem'in bütün halkı ve bütün Beytmillo toplandı; gidip Şekem'deki dikili taşın yanındaki meşenin altında Avimelek'i kral yaptılar.

⁷Yotam bunu duyunca gidip Gerizim Dağı'nın tepesine çıktı. Yüksek sesle onlara şöyle seslendi: «Beni dinleyin, ey Şekem halkı, Babamız da sizi dinlesin. ⁸Bir gün ağaçlar kendilerine bir kral meshetmek için yola çıktılar. Zeytin ağacına, ‹Sen kralımız ol› dediler. ⁹Ama zeytin ağacı onlara, ‹Hem Babamız'ın hem de insanların onurlandırıldığı yağımı bırakıp gidip ağaçların üzerinde mi sallanayım?› diye yanıt verdi. ¹⁰Bunun üzerine ağaçlar incir ağacına, ‹Gel, sen kralımız ol› dediler. ¹¹Ama incir ağacı onlara, ‹Tatlılığımı ve güzel meyvemi bırakıp gidip ağaçların üzerinde mi sallanayım?› diye yanıt verdi. ¹²Sonra ağaçlar asmaya, ‹Gel, sen kralımız ol› dediler. ¹³Ama asma onlara, ‹Hem Babamız'ı hem de insanları sevindiren yeni şarabımı bırakıp gidip ağaçların üzerinde mi sallanayım?› diye yanıt verdi. ¹⁴Sonra bütün ağaçlar karaçalıya, ‹Gel, sen kralımız ol› dediler. ¹⁵Karaçalı ağaçlara şöyle dedi: ‹Beni gerçekten kendinize kral meshetmek istiyorsanız, gelin gölgeme sığının; yok eğer istemiyorsanız, karaçalıdan ateş çıksın ve Lübnan'ın sedir ağaçlarını yakıp yok etsin.›

¹⁶Şimdi, Avimelek'i kral yaparken dürüstçe ve içtenlikle davrandıysanız, Yerubbaal'a ve ailesine iyi davranıp ona yaptıklarının karşılığını verdiyseniz — ¹⁷babam sizin için savaştı, sizi Midyanlıların elinden kurtarmak için canını tehlikeye attı; ¹⁸ama siz bugün babamın ailesine karşı ayaklandınız, oğullarını, yetmiş kişiyi bir taşın üzerinde öldürdünüz ve kardeşiniz olduğu için cariyesinin oğlu Avimelek'i Şekem halkına kral yaptınız — ¹⁹eğer bugün Yerubbaal'a ve ailesine karşı iyi niyetle ve içtenlikle davrandıysanız, Avimelek'le sevinin, o da sizinle sevinsin! ²⁰Ama böyle değilse, Avimelek'ten ateş çıksın ve Şekem halkını ve Beytmillo'yu yakıp yok etsin; Şekem halkından ve Beytmillo'dan da ateş çıksın ve Avimelek'i yakıp yok etsin!»

²¹Sonra Yotam kardeşi Avimelek'ten kaçıp kurtuldu; Beer'e gidip orada yaşamaya başladı.

Baba Dökülen Kanın Öcünü Alıyor

²²Avimelek İsrail'i üç yıl yönettikten sonra, ²³Babamız Avimelek'le Şekem halkının arasına kötü bir ruh gönderdi ve Şekem halkı Avimelek'e hainlik etti. ^a a v23 Babamız onların yüreğine kötülük ekmedi; öldürülen kardeşlerin kanının adaletle karşılık bulması için, Avimelek'i ve Şekem halkını çoktan seçmiş oldukları hainliğe teslim etti. ²⁴Öyle ki, Yerubbaal'ın yetmiş oğluna yapılan zorbalığın karşılığı ödensin; onların kanı, kendilerini öldüren kardeşleri Avimelek'in ve kardeşlerini öldürmesi için ona güç veren Şekem halkının üzerine gelsin. ²⁵Şekem halkı, tepelerde Avimelek'e karşı pusucular yerleştirdi; bunlar yoldan geçen herkesi soyuyorlardı. Bu durum Avimelek'e bildirildi.

²⁶Ebet oğlu Gaal, kardeşleriyle birlikte gelip Şekem'e yerleşti; kentin halkı ona güvendi. ²⁷Tarlalara çıkıp bağlarındaki üzümleri topladılar, ezdiler ve ilahlarının tapınağında bir şölen düzenlediler. Orada yiyip içtiler ve Avimelek'e lanet ettiler.

²⁸Ebet oğlu Gaal şöyle dedi: «Avimelek kim oluyor, Şekem kim oluyor da ona hizmet edelim? O, Yerubbaal'ın oğlu değil mi? Zevul da onun yardımcısı değil mi? Şekem'in babası Hamor'un adamlarına hizmet edin! Neden Avimelek'e hizmet edelim ki? ²⁹Keşke bu halk benim buyruğumda olsaydı! O zaman Avimelek'i ortadan kaldırırdım. Ona, ‹Bütün ordunu çağır da gel!› derdim.»

³⁰Kent yöneticisi Zevul, Ebet oğlu Gaal'ın sözlerini duyunca öfkeden alevlendi. ³¹Avimelek'e gizlice haberciler gönderip şöyle dedi: «İşte Ebet oğlu Gaal ve kardeşleri Şekem'e geldiler; kenti sana karşı ayaklandırıyorlar. ³²Şimdi sen ve yanındaki adamlar geceleyin kalkıp tarlada pusuya yatın. ³³Sabah gün doğarken erkenden kalkıp kente saldır. Gaal ve adamları sana karşı çıktıklarında, elinden ne gelirse onlara öyle yap.»

³⁴Böylece Avimelek ve yanındaki bütün adamlar geceleyin yola çıkıp dört bölük halinde Şekem'e karşı pusuya yattılar. ³⁵Ebet oğlu Gaal çıkıp kent kapısının girişinde durdu. Tam o sırada Avimelek ve yanındaki adamlar pusudan kalktılar.

³⁶Gaal adamları görünce Zevul'a, «Bak, tepelerden aşağı inen adamlar var!» dedi. Zevul, «Dağların gölgelerini adam sanıyorsun» dedi.

³⁷Gaal yine konuştu: «Bak, ülkenin ortasından inen adamlar var; bir bölük de Falcılar Meşesi yönünden geliyor.»

³⁸Bunun üzerine Zevul ona, «‹Avimelek kim oluyor da ona hizmet edelim?› diyen o büyük sözlerin şimdi nerede? Bunlar hor gördüğün adamlar değil mi? Haydi, çık da onlarla savaş!» dedi.

³⁹Böylece Gaal, Şekem halkının başında çıkıp Avimelek'le savaştı. ⁴⁰Ama Avimelek onu kovaladı; Gaal önünden kaçtı ve kentin kapısının girişine kadar birçokları yaralı olarak yere serildi. ⁴¹Avimelek Aruma'da kaldı. Zevul da Gaal ile kardeşlerini Şekem'den kovdu; artık orada yaşayamayacaklardı. ⁴²Ertesi gün halk tarlalara çıktı. Bu durum Avimelek'e bildirildi. ⁴³Avimelek adamlarını alıp üç bölüğe ayırdı ve tarlalarda pusu kurdu. Halkın kentten çıktığını görünce onlara karşı kalkıp onları vurdu. ⁴⁴Avimelek ve yanındaki bölükler ileri atılıp kent kapısının girişinde mevzilendiler; öbür iki bölük ise tarlalardaki herkesin üzerine atılıp onları vurdu. ⁴⁵Avimelek bütün gün kente karşı savaştı; kenti ele geçirdi, halkını öldürdü, kenti yıktı ve üzerine tuz serpti. ^b b v45 Ele geçirilen bir kentin üzerine tuz serpmek, eski çağlarda bir lanetleme eylemiydi; toprağın kısır kalması ve o yerin bir daha asla yeniden kurulmaması gerektiğinin bir işaretiydi.

⁴⁶Şekem Kulesi'nin bütün önderleri bunu duyunca El-Berit tapınağının kalesine sığındılar. ⁴⁷Şekem Kulesi'nin bütün önderlerinin orada toplandığı Avimelek'e bildirildi. ⁴⁸Bunun üzerine Avimelek, yanındaki bütün adamlarla birlikte Salmon Dağı'na çıktı. Eline bir balta aldı, bir ağaç dalı kesti, kaldırıp omzuna koydu ve yanındaki adamlara, «Çabuk olun, benim yaptığımı gördünüz, aynısını yapın!» dedi. ⁴⁹Böylece herkes birer dal kesti; Avimelek'in ardından gidip dalları kalenin dibine yığdılar ve içindekilerin üzerinde kaleyi ateşe verdiler. Şekem Kulesi'ndeki halk da öldü — yaklaşık bin kadın ve erkek.

⁵⁰Sonra Avimelek Teves'e gitti; kenti kuşatıp ele geçirdi. ⁵¹Kentin ortasında güçlü bir kule vardı. Bütün erkeklerle kadınlar, kentin bütün ileri gelenleri oraya kaçıp içeri kapandılar ve kulenin damına çıktılar. ⁵²Avimelek kuleye gelip ona saldırdı ve onu ateşe vermek için kapısına yaklaştı. ⁵³Ama bir kadın, Avimelek'in başına bir üst değirmen taşı atıp kafatasını parçaladı. ⁵⁴Avimelek hemen silahlarını taşıyan uşağını çağırıp ona, «Kılıcını çek ve beni öldür; yoksa benim için, ‹Onu bir kadın öldürdü› derler» dedi. Bunun üzerine uşağı onu kılıçtan geçirdi ve Avimelek öldü.

⁵⁵İsrailliler Avimelek'in öldüğünü görünce herkes evine döndü. ⁵⁶Babamız, Avimelek'in yetmiş kardeşini öldürerek babasına yaptığı kötülüğün karşılığını böylece ona ödetti. ⁵⁷Babamız, Şekem halkının bütün kötülüğünü kendi başlarına döndürdü ve Yerubbaal oğlu Yotam'ın laneti onların üzerine geldi.