قاضيانو 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹د يرُوبعل زوئ ابى مَلِک شکيم ته خپلو ماماګانو ته لاړو او هغوئ ته او د خپلې مور د پلار ټولې قبيلې ته يې ووئيل چې، ²د شکيم ټولو اوسېدونکو ته ووايئ چې، ’کوم يو ښۀ دے، دا چې اويا کسان، د يرُوبعل ټول زامن، په تاسو حکومت وکړى، کۀ دا چې يو سړے په تاسو حکومت وکړى؟‘ دا په ياد ساتئ چې زۀ ستاسو خپل غوښه او وينه يم.

³د هغۀ ماماګانو دا ټول خبرې د شکيم اوسېدونکو ته وکړې او د هغوئ زړونه ابى مَلِک ته راواوښتل، ځکه چې هغوئ ووئيل، ”هغه زمونږ ورور دے.“ ⁴هغوئ د بعل بريت د بُتخانې نه هغۀ ته اويا سکې سپين زر ورکړل او په هغو سره ابى مَلِک بې‌کاره او بې‌پروا سړى په مزدورۍ ونيول چې د هغۀ پسې روان شول. ⁵بيا هغۀ په عُفراه کښې د خپل پلار په کور کښې خپل وروڼه، د يرُوبعل اويا زامن، په يوه تيږه باندې ووژل. خو د يرُوبعل تر ټولو کشر زوئ يوتام په پټېدو سره بچ شو. ⁶د شکيم ټول اوسېدونکى او د بيت مِلو ټول خلق راغونډ شول، لاړل او په شکيم کښې د ستن د بلوط د ونې سره ابى مَلِک بادشاه کړو.

⁷کله چې يوتام ته دا خبر ورکړے شو، نو هغه لاړو او د جرزيم غر په سر ودرېدو، خپل آواز يې اوچت کړو او چغه يې کړه چې، ”اے د شکيم اوسېدونکو، زما خبره واورئ، ترڅو چې زمونږ پلار ستاسو خبره واورى. ⁸يوه ورځ ونې ووتلې چې په خپل سر باندې يو بادشاه مسح کړى. هغوئ د زيتُون ونې ته ووئيل چې، ’پر مونږ بادشاهى وکړه.‘ ⁹خو د زيتُون ونې هغوئ ته جواب ورکړو چې، ’آيا زۀ خپل تيل پرېږدم، چې په هغو سره زمونږ پلار او خلق دواړه عزت مومى، چې لاړ شم او په ونو باندې وخوځېږم؟‘ ¹⁰بيا ونو انجير ونې ته ووئيل چې، ’تۀ راشه او پر مونږ بادشاهى وکړه.‘ ¹¹خو انجير ونې هغوئ ته جواب ورکړو چې، ’آيا زۀ خپله خوږلتيا او خپل ښۀ ميوه پرېږدم، چې لاړ شم او په ونو باندې وخوځېږم؟‘ ¹²بيا ونو انګورو ته ووئيل چې، ’تۀ راشه او پر مونږ بادشاهى وکړه.‘ ¹³خو انګورو هغوئ ته جواب ورکړو چې، ’آيا زۀ خپله نوې مے پرېږدم، چې زمونږ پلار او خلق دواړه خوشحالوى، چې لاړ شم او په ونو باندې وخوځېږم؟‘ ¹⁴بيا ټولو ونو خار ونې ته ووئيل چې، ’تۀ راشه او پر مونږ بادشاهى وکړه.‘ ¹⁵نو خار ونې ونو ته ووئيل چې، ’کۀ تاسو واقعى غواړئ چې ما په خپل سر باندې بادشاه مسح کړئ، نو راشئ او زما په سيوري کښې پناه ونيسئ؛ خو کۀ نه، نو دې د خار ونې نه اور راووځى او د لُبنان د ديار ونې دې وسوزوى.‘

¹⁶نو اوس کۀ تاسو په ايماندارۍ او صفا زړۀ سره دا کار وکړو چې ابى مَلِک مو بادشاه کړو، او کۀ تاسو له يرُوبعل او د هغۀ له کور سره ښۀ سلوک وکړو او د هغۀ د کارونو مطابق مو ورته بدله ورکړه، ¹⁷زما پلار ستاسو دپاره جنګ وکړو، خپل ژوند يې په خطره کښې واچولو چې تاسو د مِديان له لاسه خلاص کړى، ¹⁸خو تاسو نن د زما پلار د کور خلاف راپاڅېدلئ، د هغۀ زامن مو ووژل، اويا کسان په يوه تيږه باندې، او د هغۀ د وينځې زوئ ابى مَلِک مو د شکيم په اوسېدونکو باندې بادشاه کړو ځکه چې هغه ستاسو ورور دے، ¹⁹نو کۀ تاسو نن ورځ له يرُوبعل او د هغۀ له کور سره په ايماندارۍ او صفا زړۀ سره سلوک کړے وى، نو په ابى مَلِک باندې خوشحاله شئ، او هغه دې هم په تاسو باندې خوشحاله شى. ²⁰خو کۀ نه، نو د ابى مَلِک نه اور راووځى او د شکيم اوسېدونکى او بيت مِلو دې وسوزوى، او د شکيم اوسېدونکو نه او د بيت مِلو نه اور راووځى او ابى مَلِک دې وسوزوى.“

²¹يوتام وتښتېدو او بچ شو، بيعير ته لاړو او هلته اوسېدو، د خپل ورور ابى مَلِک نه لرې.

پلار د وينې تويولو بدله ورکوى

²²کله چې ابى مَلِک درې کاله په اِسرائيل باندې حکومت وکړو، ²³زمونږ پلار د ابى مَلِک او د شکيم د اوسېدونکو ترمنځه يو بد روح راولېږلو، او هغوئ له ابى مَلِک سره بې‌وفايى وکړه. ^a a v23 زمونږ پلار د هغوئ په زړونو کښې بدى ونۀ کرله؛ هغۀ ابى مَلِک او د شکيم سړى هغه بې‌وفايۍ ته وسپارل چې هغوئ مخکښې خپله غوره کړې وه، دې دپاره چې د وژل شويو وروڼو وينه خپل انصاف ته ورسېږى. ²⁴دې دپاره چې د يرُوبعل په اويا زامنو باندې د ظلم بدله ورکړے شى، د هغوئ وينه د هغوئ د ورور ابى مَلِک پر سر کېدى، چې هغوئ يې وژلى وُو، او د شکيم په اوسېدونکو باندې، چې د هغۀ د وروڼو د وژلو دپاره يې د هغۀ لاسونه مضبوط کړل. ²⁵د شکيم اوسېدونکو د غرونو په سرونو باندې د هغۀ خلاف کمينونه کېنول، او هغوئ به په لار باندې هر تېرېدونکے لوټلو. او ابى مَلِک ته خبر ورکړے شو.

²⁶د عابد زوئ جعل د خپلو وروڼو سره راغلو او شکيم ته کډه شو، او د هغۀ اوسېدونکو په هغۀ باندې اعتبار وکړو. ²⁷هغوئ پټو ته لاړل، د خپلو باغونو نه انګور راټول کړل، ويې موښل، او د خپل بُت په بُتخانه کښې يې يوه ميله وکړه، چرته چې هغوئ خوراک وکړو، څښاک يې وکړو، او په ابى مَلِک يې لعنت وواهو.

²⁸د عابد زوئ جعل ووئيل چې، ”ابى مَلِک څوک دے، او شکيم څوک دے، چې مونږ د هغۀ خدمت وکړو؟ آيا هغه د يرُوبعل زوئ نۀ دے، او آيا زبُول د هغۀ نائب نۀ دے؟ د شکيم د پلار د حَمور د سړو خدمت وکړئ! مونږ ولې د ابى مَلِک خدمت وکړو؟ ²⁹کاشکې دا خلق زما تر حُکم لاندې وَى! نو بيا به ما ابى مَلِک لرې کړے وو؛ هغۀ ته به مې ويلى وُو چې، ’خپل ټول لښکر راوبوله!‘“

³⁰کله چې د ښار حاکم زبُول د عابد د زوئ د جعل خبرې واورېدلې، نو د هغۀ غصه راپورته شوه. ³¹هغۀ په پټه ابى مَلِک ته قاصدان ولېږل چې، ”د عابد زوئ جعل او د هغۀ وروڼه شکيم ته راغلى دى او ښار ستا په خلاف راپاروى. ³²نو اوس د شپې راپاڅېږه، تۀ او هغه خلق چې له تا سره دى، او په پټى کښې کمين ونيسئ. ³³سحر وختى د لمر په راختو سره، وختى پاڅېږه او په ښار يرغل وکړه. کله چې جعل او د هغۀ سړى ستا خلاف راووځى، نو له هغوئ سره هغه وکړه چې ستا لاس ته هر څۀ راشى.“

³⁴نو ابى مَلِک او د هغۀ ټول خلق د شپې روان شول او په څلورو ډلو کښې د شکيم خلاف کمين ونيولو. ³⁵د عابد زوئ جعل ووتلو او د ښار د دروازې په خوله ودرېدو؛ ابى مَلِک او هغه خلق چې له هغۀ سره وُو د کمين نه راپاڅېدل.

³⁶جعل خلق وليدل او زبُول ته يې ووئيل چې، ”وګوره، خلق د غرونو له سرونو راکوزېږى!“ زبُول ووئيل چې، ”تۀ د غرونو سيوري د سړو په شان وينې.“

³⁷جعل بيا وغږېدو چې، ”وګوره، خلق د زمکې له منځ نه راکوزېږى، او يوه ډله د کاهنانو د بلوط د ونې له طرف نه.“

³⁸نو زبُول هغۀ ته ووئيل چې، ”ستا لويه خبره اوس چرته ده — تۀ چې وئيل دې، ’ابى مَلِک څوک دے چې مونږ د هغۀ خدمت وکړو؟‘ آيا دا هغه خلق نۀ دى چې تا سپک ګڼل؟ ووځه او له هغوئ سره جنګ وکړه!“

³⁹نو جعل د شکيم د اوسېدونکو په مشرۍ ووتلو او له ابى مَلِک سره يې جنګ وکړو. ⁴⁰خو ابى مَلِک هغه ونيولو، جعل د هغۀ له مخې وتښتېدو، او ډېر زخمى د دروازې تر خولې پورې ولوېدل. ⁴¹ابى مَلِک په اروماه کښې پاتې شو، او زبُول جعل او د هغۀ وروڼه د شکيم نه وشړل، چې هغوئ هلته اوسېدلے نۀ شول. ⁴²بله ورځ خلق پټو ته ووتل، او ابى مَلِک ته خبر ورکړے شو. ⁴³هغۀ خپل سړى واخستل، په درې ډلو يې وويشل، او په پټو کښې يې کمين ونيولو. کله چې هغۀ خلق د ښار نه راوتلى وليدل، نو د هغوئ خلاف راپاڅېدو او ويې وژل. ⁴⁴ابى مَلِک او د هغۀ ډلې مخ ته ودانګل او د ښار د دروازې په خوله ودرېدل، په داسې حال کښې چې نورو دوو ډلو په هغو ټولو يرغل وکړو چې په پټو کښې وُو او ويې وژل. ⁴⁵ابى مَلِک هغه ټوله ورځ له ښار سره جنګ وکړو، ويې نيولو، د هغۀ خلق يې ووژل، ښار يې ونړولو، او مالګه يې پرې وکرله. ^b b v45 په نيولے شوى ښار باندې مالګه کرل يو زوړ د لعنت عمل وو — دا نښه وه چې ځمکه دې بنجره پاتې وى او دا ځائ دې بيا هيڅکله آباد نۀ شى.

⁴⁶کله چې دا واورېدل شو، نو د شکيم د بُرج ټول مشران د اِل بريت د بُتخانې په قلعه کښې ننوتل. ⁴⁷ابى مَلِک ته خبر ورکړے شو چې د شکيم د بُرج ټول مشران هلته راغونډ شوى دى، ⁴⁸نو هغه د ذَلمون غر ته وختو، هغه او د هغۀ ټول خلق. هغۀ په خپل لاس کښې يو تبر واخستو، د بوټو يوه څانګه يې پرې کړه، پورته يې کړه، په اوږه يې کېښوده، او خپلو خلقو ته يې ووئيل چې، ”جلت کوئ، هغه وکړئ چې تاسو ما د کولو وليدم!“ ⁴⁹نو هر چا څانګې پرې کړې، د ابى مَلِک پسې روان شول، د قلعې سره يې راټولې کړې، او په هغو باندې يې چې دننه وُو اور بل کړو. د شکيم د بُرج خلق هم مړۀ شول — نژدې زر سړى او ښځې.

⁵⁰بيا ابى مَلِک تيبيز ته لاړو، د هغۀ خلاف يې خېمې ودرولې، او ويې نيولو. ⁵¹د ښار دننه يو مضبوط بُرج ودرېدلے وو، او ټول سړى او ښځې — د ښار ټول مشران — هغۀ ته وتښتېدل، خپل ځانونه يې دننه بند کړل، او د بُرج چت ته وختل. ⁵²ابى مَلِک بُرج ته ورسېدو، يرغل يې پرې وکړو، او د هغۀ دروازې ته نژدې شو چې وسوزوى يې. ⁵³خو يوې ښځې د ابى مَلِک پر سر د ژرندې پورتنۍ تيږه راوغورزوله او سر يې مات کړو. ⁵⁴هغۀ جلت خپل سلاح‌وړونکے راوغوښتو او ورته يې ووئيل چې، ”خپله تُوره راوباسه او ما ووژنه، چې هغوئ زما په حقله ونۀ وائى چې، ’يوې ښځې هغه وواژو.‘“ نو هغه ځلمى هغۀ ته تُوره ورننه‌ايستله او هغه مړ شو.

⁵⁵کله چې د اِسرائيل سړو وليدل چې ابى مَلِک مړ دے، نو هغوئ ټول خپلو کورونو ته لاړل. ⁵⁶دا داسې وو چې زمونږ پلار د هغه بدۍ بدله ورکړه چې ابى مَلِک د خپل پلار سره د خپلو اويا وروڼو په وژلو سره وکړه. ⁵⁷زمونږ پلار د شکيم د سړو ټوله بدى د هغوئ په خپلو سرونو باندې واړوله، او د يرُوبعل د زوئ د يوتام لعنت په هغوئ راغلو.