پلار د مِديان بادشاهان تسليموى
جدعون سپک شوي افرائیم اراموي، سکوت او فنوئیل ته د ډوډۍ نه ورکولو له امله سزا ورکوي، او هغه پاچایان وژني چې د هغه ورونه یې وژلي وو. هغه تاج ردوي او وايي چې زموږ پلار به واکمني کوي — بیا له غنیمت څخه یو ایفود جوړوي چې ټول اسرائیل ورسره زنا کوي، او قوم بیا هېروي.
8 1بيا د اِفرائيم خلقو ورته ووئيل چې، ”تا ولې زمونږ سره داسې وکړل؟ کله چې تۀ د مِديان سره جنګ ته لاړې، نو مونږ دې ولې رانۀ بللو؟“ او هغوئ ورسره سخت جګړه وکړله. 2خو هغۀ ورته ووئيل چې، ”ما اوس ستاسو په مقابله کښې څۀ کړى دى؟ آيا د اِفرائيم د اَنګورو وروستنۍ راټولونه د اَبيعزر د اَنګورو د لَو نه بهتره نۀ ده؟ 3زمونږ پلار د مِديان شهزادګان، عورب او زيب ستاسو په لاس کښې درکړل. زۀ ستاسو په مقابله کښې څۀ کولے شوم؟“ کله چې هغۀ دا خبرې وکړې، نو د هغوئ قهر چې پرې وو هغه ماتيدلو.
4جدعون د يردن رود ته ورسيدو او پرې تېر شو، هغه او د هغۀ درې سوه کسان، ستومانه وُو خو بيا هم يې تعاقب کولو. 5هغۀ د سُکوت خلقو ته ووئيل چې، ”مهربانى وکړئ، زما لښکر ته ډوډۍ راکړئ، ځکه چې دوئ ستومانه دى او زۀ د مِديان د بادشاهانو زيبح او صلمُنع تعاقب کوم.“
6خو د سُکوت سردارانو ووئيل چې، ”آيا زيبح او صلمُنع دې اوس هم په لاس کښې نيولى دى، چې مونږ ستا لښکر ته ډوډۍ ورکړو؟“
7نو جدعون ووئيل چې، ”کله چې زمونږ پلار زيبح او صلمُنع زما په لاس کښې راکړى، نو زۀ به ستاسو غوښې د بيديا په اغزو او د اغزو په بوټو باندې وتښتوم.“
8هغه له هغه ځائ نه فنوئيل ته وختلو او هغوئ ته يې هم هغه شان وفرمائيل، او د فنوئيل خلقو ورته هم هغه شان جواب ورکړو لکه څنګه چې د سُکوت خلقو ورکړے وو. 9نو هغۀ د فنوئيل خلقو ته هم ووئيل چې، ”کله چې زۀ په سلامتۍ سره بېرته راشم، نو دا بُرج به ونړوم.“
10زيبح او صلمُنع د خپلو لښکرو سره په قرقور کښې وُو، شاوخوا پنځلس زره کسان، چې د مشرقى قومونو د ټول لښکر نه يواځې همدغه پاتې وُو. يو لک شل زره تيغ وهونکى وژلے شوى وُو. 11جدعون د نوبح او يُجبيهه د مشرق په طرف د خېمو د اوسيدونکو له لارې وختلو او په لښکر يې حمله وکړله، چې لښکر بې فکره وو. 12زيبح او صلمُنع وتښتيدل، هغۀ تعاقب يې وکړو او د مِديان دواړه بادشاهان، زيبح او صلمُنع يې ونيول او ټول لښکر يې وارخطا کړو. 13بيا د يوآس زوئ جدعون د حارِس د غاښى له لارې د جنګ نه راستون شو. 14هغۀ د سُکوت يو ځوان ونيولو او تپوس يې ترې وکړو، نو هغۀ د سُکوت د سردارانو او مشرانو نومونه ورته وليکل، چې اووۀ اويا کسان وُو. 15هغه د سُکوت خلقو ته راغلو او ووئيل يې چې، ”دا دى زيبح او صلمُنع، چې د دوئ په حقله تاسو زۀ ملنډولم چې، ’آيا د زيبح او صلمُنع لاسونه دې اوس هم په لاس کښې نيولى دى، چې مونږ ستا ستومانه کسانو ته ډوډۍ ورکړو؟‘“ 16هغۀ د ښار مشران ونيول او د بيديا د اغزو او د اغزو د بوټو په وسيله يې د سُکوت خلقو ته سبق ورکړو. 17هغۀ د فنوئيل بُرج هم ونړولو او د ښار خلق يې ووژل.
18هغۀ له زيبح او صلمُنع نه تپوس وکړو چې، ”هغه سړى څنګه وُو چې تاسو په تبور کښې وژلى وُو؟“ هغوئ ووئيل چې، ”لکه څنګه چې تۀ يې، هر يو د بادشاه د زوئ غوندې ښکاريدلو.“
19هغۀ ووئيل چې، ”هغه زما وروڼه وُو، زما د خپلې مور زامن. زمونږ پلار په حياتو دے، کۀ چرې تاسو هغوئ ژوندى پرېښى وئ، نو زۀ به تاسو نۀ وژلئ.“
20هغۀ خپل مشر زوئ يتر ته ووئيل چې، ”پاڅه، دوئ ووژنه!“ خو هغه هلک خپله تُوره رانۀ وېسته، ځکه چې يريدلو، ځکه چې هغه لا تر اوسه يو هلک وو.
21زيبح او صلمُنع ووئيل چې، ”تۀ پخپله پاڅه او مونږ ووژنه، ځکه چې لکه څنګه چې سړے وى، هغه شان د هغۀ طاقت وى.“ نو جدعون پاڅيدو او زيبح او صلمُنع يې ووژل او هغه د سپوږمۍ په شکل ګاڼه يې واخسته چې د هغوئ د اوښانو په غاړو کښې وه.
جدعون د بادشاهۍ نه اِنکار کوى
22بيا د اِسرائيلو خلقو جدعون ته ووئيل چې، ”پر مونږ باندې حکومت وکړه، تۀ، ستا زوئ او ستا لمسے، ځکه چې تا مونږ د مِديان د لاس نه خلاص کړو.“
23جدعون هغوئ ته ووئيل چې، ”زۀ به پر تاسو باندې حکومت نۀ کوم، او نۀ به زما زوئ کوى، زمونږ پلار به پر تاسو باندې حکومت کوى.“ 24جدعون هغوئ ته ووئيل چې، ”زۀ يوه غوښتنه لرم، چې هر يو به راته د خپل مالِ غنيمت نه يوه والۍ راکوئ.“ (دُښمنانو د سرو زرو والۍ درلودې، ځکه چې هغوئ اِسمٰعيليان وُو.).
25هغوئ ووئيل چې، ”مونږ به يې په خوشحالۍ سره درکوو.“ نو هغوئ يوه څادر وغوړولو او هر سړى پرې د خپل مالِ غنيمت نه يوه والۍ واچوله. 26د سرو زرو هغه والۍ چې هغۀ وغوښتې، د هغو وزن شاوخوا دوه زره سل مِثقالونه سره زر وُو، سوا د سپوږمۍ په شکل د ګاڼو، د غاړو د زيورونو او د اُرغوانى رنګه جامو نه چې د مِديان بادشاهانو اغوستلى وُو، او سوا د هغو زنځيرونو نه چې د هغوئ د اوښانو په غاړو کښې وُو. 27جدعون له هغو نه يو اېفود جوړ کړو او په خپل ښار عُفره کښې يې کېښودو، او ټول اِسرائيل هلته د هغۀ په مخکښې بدکارى وکړله، او دا جدعون او د هغۀ د کور دپاره يوه داره شوه.
د څلويښتو کالو سلامتى
28نو مِديان د اِسرائيليانو په مخکښې مغلوب شو او بيا يې سر لوړ نۀ کړو. د جدعون په ورځو کښې د ملک خلقو څلويښت کاله سلامتى وليدله. 29بيا د يوآس زوئ يرُبعل لاړو او په خپل کور کښې اوسيدلو. 30جدعون اويا زامن درلودل، د هغۀ خپل اولاد، ځکه چې هغۀ ډېرې ښځې لرلې. 31د هغۀ هغه داشته چې په سِکم کښې وه، هغې هم د هغۀ دپاره يو زوئ وزيږولو، او هغۀ د هغۀ نوم ابيملِک کېښودو. a a v31 د ابيملِک د نوم مطلب دے ”زما پلار بادشاه دے“ — يو عجيب نوم، ځکه چې جدعون په همدغه باب کښې د بادشاهۍ نه اِنکار کړے وو.
32د يوآس زوئ جدعون په ښۀ بوډاتوب کښې مړ شو او د اَبيعزريانو په عُفره کښې د خپل پلار يوآس په قبر کښې ښخ کړے شو.
33کله چې جدعون مړ شو، نو اِسرائيليانو بيا د بعلانو په مخکښې بدکارى وکړله او بعل بريت يې خپل خُدائ وګرځولو. 34د اِسرائيلو خلقو زمونږ پلار ياد نۀ کړو، چې هغۀ دوئ د خپلو ټولو شاوخوا دُښمنانو د لاس نه خلاص کړى وُو. 35او نۀ هغوئ د يرُبعل (جدعون) له کور سره مهربانى وکړله، د هغه ټول ښيګړو په بدله کښې چې هغۀ اِسرائيل سره کړى وُو.
