Otamiz Midiyon shohlarini qoʻlga topshiradi
Gidoʻn haqoratlangan Efrayimni tinchlantiradi, non bermagani uchun Sukkoʻt va Panuelni jazolaydi, akalarini oʻldirgan shohlarni oʻldiradi. U toj kiyishni rad etib, Otamiz hukmronlik qiladi, deydi — soʻng oʻljadan efod yasaydi, butun Isroil unga sigʻinib buzuqlikka beriladi va xalq yana unutadi.
8 1Shunda Efrayim odamlari unga dedilar: “Nega bizga shunday qilding? Midiyonga qarshi jangga chiqqaningda, nega bizni chaqirmading?” Va ular u bilan qattiq janjallashdilar. 2Lekin u ularga dedi: “Sizlar bilan solishtirganda, men hozir nima ham qildim? Efrayim tergan uzum qoldigʻi Abiyezer yiqqan butun uzum hosilidan afzal emasmi? 3Otamiz Midiyon sarkardalari Oreb va Zeebni sizlarning qoʻlingizga topshirdi. Sizlar bilan solishtirganda, men nima ham qila olardim?” Bu soʻzlarni eshitgach, ularning unga boʻlgan gʻazabi bosildi.
4Gidoʻn Iordan daryosiga yetib bordi; oʻzi va uning uch yuz kishisi, charchagan boʻlsalar-da, taʼqibni davom ettirib, daryodan kechib oʻtdilar. 5U Sukkoʻt odamlariga dedi: “Iltimos, mening askarlarimga non beringlar; ular holdan toygan, men esa Midiyon shohlari Zevax va Salmunnani quvib boryapman.”
6Lekin Sukkoʻt amaldorlari dedilar: “Zevax va Salmunna allaqachon qoʻlingga tushdimi, biz sening lashkaringga non berishimiz kerak?”
7Shunda Gidoʻn dedi: “Otamiz Zevax va Salmunnani mening qoʻlimga topshirgach, men sizning badaningizni choʻl tikanlari va yantoqlari bilan yanchaman.”
8U oʻsha yerdan Panuelga chiqdi va ularga ham xuddi shunday gapirdi; Panuel odamlari ham unga Sukkoʻt odamlari bergan javobdek javob berishdi. 9Shuning uchun u Panuel odamlariga ham dedi: “Men omon-eson qaytgach, bu minorani buzib tashlayman.”
10Zevax va Salmunna oʻz qoʻshinlari bilan Karkorda edilar — sharqiy xalqlarning butun qoʻshinidan omon qolgan taxminan oʻn besh ming kishi edi; yuz yigirma ming qilich koʻtargan jangchi esa halok boʻlgan edi. 11Gidoʻn Noxax va Yogbixoning sharqidagi chodirnishinlar yoʻli bilan chiqib, oʻzini xavfsiz his qilayotgan qoʻshinga hujum qildi. 12Zevax va Salmunna qochdilar; u ularni quvib, ikki Midiyon shohi Zevax va Salmunnani asir oldi va butun qoʻshinni vahimaga soldi. 13Shundan soʻng Yoʻsh oʻgʻli Gidoʻn Xeres dovoni orqali jangdan qaytdi. 14U Sukkoʻtlik bir yigitni ushlab, undan soʻroq qildi; oʻsha yigit unga Sukkoʻt amaldorlari va oqsoqollarining — yetmish yetti kishining ismlarini yozib berdi. 15U Sukkoʻt odamlari oldiga kelib dedi: “Mana Zevax va Salmunna — ular haqida sizlar meni masxara qilib: «Zevax va Salmunnaning qoʻllari allaqachon changalingga tushdimi, biz sening charchagan odamlaringga non beraylikmi?» — degan edingiz.” 16U shahar oqsoqollarini olib, choʻl tikanlari va yantoqlari bilan Sukkoʻt odamlariga saboq berdi. 17U Panuel minorasini ham buzib tashladi va shahar odamlarini oʻldirdi.
18U Zevax va Salmunnadan soʻradi: “Tabor togʻida oʻldirgan odamlaringiz qanaqa edi?” Ular dedilar: “Xuddi sening oʻzingga oʻxshash — har biri shoh oʻgʻliga oʻxshardi.”
19U dedi: “Ular mening birodarlarim, oʻz onamning oʻgʻillari edi. Otamiz barhayot! Agar ularni tirik qoldirganingizda edi, men sizni oʻldirmagan boʻlardim.”
20U toʻngʻichi Yeterga dedi: “Tur, ularni oʻldir!” Lekin bola qilichini yalangʻochlamadi; u qoʻrqardi, chunki hali yosh bola edi.
21Zevax va Salmunna dedilar: “Oʻzing turib, bizni urib tashla, chunki odam qanday boʻlsa, uning kuchi ham shunday boʻladi.” Shunda Gidoʻn turib, Zevax va Salmunnani oʻldirdi va ularning tuyalari boʻynidagi oy shaklidagi bezaklarni olib qoʻydi.
Gidoʻn hukmronlikdan bosh tortadi
22Shunda Isroil odamlari Gidoʻnga dedilar: “Bizni idora qil — sen, oʻgʻling va nabirang — chunki sen bizni Midiyon qoʻlidan qutqarding.”
23Gidoʻn ularga dedi: “Men sizlarni idora qilmayman, oʻgʻlim ham idora qilmaydi; sizlarni Otamiz idora qiladi.” 24Gidoʻn ularga dedi: “Mening bir iltimosim bor: har biringiz oʻz oʻljasidan menga bittadan isirgʻa beringlar.” (Dushmanlarda oltin isirgʻalar bor edi, chunki ular ismoiliylar edi.)
25Ular dedilar: “Bajonidil beramiz.” Keyin ular bir choponni yoyib, har bir kishi oʻz oʻljasidan bir isirgʻani uning ustiga tashladi. 26U soʻragan oltin isirgʻalarning ogʻirligi taxminan qirq ikki yarim funt keldi; bu Midiyon shohlari taqqan oy shaklidagi bezaklar, osma taqinchoqlar va binafsha rang liboslardan hamda tuyalarining boʻynidagi zanjirlardan tashqari edi. 27Gidoʻn undan efod yasab, oʻz shahri Ofrada uni oʻrnatib qoʻydi; butun Isroil oʻsha yerda unga sigʻinib, buzuqlikka berildi, bu esa Gidoʻn va uning xonadoni uchun tuzoq boʻlib qoldi.
Qirq yil osoyishtalik
28Shunday qilib, Midiyon isroilliklar oldida boʻysundirildi va boshqa boshini koʻtarolmadi. Gidoʻn davrida yurt qirq yil tinchlik topdi. 29Shundan soʻng Yoʻsh oʻgʻli Yerubaal borib, oʻz uyida yashadi. 30Gidoʻnning oʻz pushti-kamaridan boʻlgan yetmish oʻgʻli bor edi, chunki uning xotinlari koʻp edi. 31Shakamda yashaydigan choʻrisi ham unga bir oʻgʻil tugʻib berdi va u bolaga Abimalek deb ism qoʻydi. a a v31 Abimalek ismi “otam shohdir” degan maʼnoni bildiradi — Gidoʻnning shu bobning oʻzida shohlikdan bosh tortganini hisobga olsak, bu gʻaroyib bir ismdir.
32Yoʻsh oʻgʻli Gidoʻn ulugʻ keksalik yoshida vafot etdi va abiyezerliklarning Ofra shahridagi otasi Yoʻshning qabriga dafn qilindi.
33Gidoʻn vafot etgach, isroilliklar yana Baallarga sigʻinib buzuqlik qilishdi va Baal-Beritni oʻzlariga xudo qilib olishdi. 34Isroil xalqi ularni atrofdagi barcha dushmanlaridan qutqargan Otamizni eslamadi. 35Ular Yerubaal (Gidoʻn) Isroil uchun qilgan barcha yaxshiliklariga qaramay, uning xonadoniga mehr koʻrsatmadilar.