Rama Masrahkeun Raja-raja Midian
Gidion ngalelemah urang Epraim anu ngarasa dihina, ngahukum Sukot jeung Penuel anu nolak mere roti, sarta maehan raja-raja anu maehan dulur-dulurna. Anjeunna nolak makuta, sarta nyebutkeun yen Rama urang anu bakal marentah—tuluy nyieun epod tina jarahan anu ku sakabeh urang Israil dipuja kawas jinah, sarta bangsa eta mopohokeun deui.
8 1Tuluy urang Epraim ngaromong, “Naha bet nyieun kieu ka kuring sarerea—teu ngageroan basa anjeun indit merangan urang Midian?” Maranehna parasea jeung manehna kacida rosana. 2Tapi ceuk Gidion ka maranehna, “Naon atuh nu geus dipigawe ku kuring ayeuna lamun dibandingkeun jeung maraneh? Lain sesa panen Epraim teh leuwih hade batan panen anggur Abieser? 3Rama urang geus masrahkeun para pangeran Midian, nya eta Oreb jeung Seeb, ka maraneh. Naon atuh nu bisa dipigawe ku kuring lamun dibandingkeun jeung maraneh?” Sanggeus ngadenge omongan kitu, amarah maranehna ka manehna jadi leler.
4Gidion nepi ka Walungan Yordan tuluy meuntas, manehna jeung 300 anak buahna, geus bayah tapi tetep ngudag. 5Pok manehna ngomong ka urang Sukot, “Tulung bere roti ka pasukan kuring; maranehna geus kacapean, sabab kuring keur ngudag Seba jeung Salmuna, raja-raja Midian.”
6Tapi ceuk para pajabat Sukot, “Naha Seba jeung Salmuna geus kacangking ku anjeun, nepi ka kuring kudu mere roti ka balad anjeun?”
7Tuluy ceuk Gidion, “Lamun Rama urang geus masrahkeun Seba jeung Salmuna ka kuring, awak maraneh ku kuring rek digebugan ku cucuk jeung rungkun cucuk ti gurun.”
8Ti dinya manehna naek ka Penuel tuluy ngomong nu sarua ka maranehna, jeung urang Penuel ngajawab manehna cara urang Sukot tadi. 9Nya manehna ngomong deui ka urang Penuel, “Lamun kuring geus balik kalawan salamet, ieu munara ku kuring rek digempurkeun.”
10Seba jeung Salmuna aya di Karkor jeung baladna—kira-kira 15.000 urang, sakabeh nu nyesa ti sakumna balad bangsa-bangsa wetan; 120.000 prajurit nu marawa pedang geus tariwas. 11Gidion naek ngaliwatan jalan jalma-jalma nu caricing di kemah, di beulah wetaneun Noba jeung Yogbeha, tuluy narajang balad eta waktu baladna keur ngarasa aman. 12Seba jeung Salmuna kalabur; ku manehna diudag, tuluy katewak eta dua raja Midian, Seba jeung Salmuna, sarta sakabeh baladna jadi pabalatak. 13Tuluy Gidion bin Yoas balik ti pangperangan ngaliwatan Jalan Nanjak Heres. 14Manehna nangkep hiji nonoman urang Sukot tuluy ditanya; eta jelema nuliskeun keur manehna ngaran-ngaran para pajabat jeung kokolot Sukot—tujuh puluh tujuh urang. 15Manehna datang ka urang Sukot tuluy ngomong, “Ieu Seba jeung Salmuna, nu tadi dipake moyok ka kuring: ‘Naha leungeun Seba jeung Salmuna geus kacangking ku anjeun, nepi ka kuring kudu mere roti ka anak buah anjeun nu geus kacapean?’” 16Manehna nyokot para kokolot kota tuluy, ku cucuk jeung rungkun cucuk ti gurun, mere pangajaran ka urang Sukot. 17Manehna oge ngaruag munara Penuel sarta maehan urang kota eta.
18Manehna nanya ka Seba jeung Salmuna, “Kumaha ciri jalma-jalma nu ku maraneh dipaehan di Tabor?” Tembalna, “Siga anjeun—masing-masing mirip putra raja.”
19Ceuk manehna, “Maranehna teh dulur-dulur kuring, anak indung kuring sorangan. Demi Rama urang nu jumeneng, lamun maraneh teu maehan maranehna, kuring moal maehan maraneh.”
20Pok manehna ngomong ka Yeter, anak cikalna, “Geura cengkat, paehan maranehna!” Tapi budak teh teu nyabut pedangna; manehna sieun, da masih keneh budak.
21Ceuk Seba jeung Salmuna, “Mending anjeun sorangan nu cengkat tuluy nekuk kuring, sabab kumaha jelemana kitu kakuatanana.” Tuluy Gidion cengkat tuluy maehan Seba jeung Salmuna, sarta nyokot papaes mangrupa bulan sabit nu aya dina beuheung onta-ontana.
Gidion Nampik Marentah
22Tuluy urang Israil ngomong ka Gidion, “Pek marentah ka kuring sarerea—anjeun, anak anjeun, jeung incu anjeun—sabab anjeun geus nyalametkeun kuring sarerea tina genggeman urang Midian.”
23Ceuk Gidion ka maranehna, “Kuring moal marentah ka maraneh, anak kuring oge moal; Rama urang anu bakal marentah ka maraneh.” 24Ceuk Gidion ka maranehna, “Kuring aya hiji panuhun: masing-masing ti maraneh mere ka kuring hiji anting tina barang rampasanana.” (Musuh teh baroga anting emas, sabab maranehna urang Ismael.).
25Tembalna, “Puguh bae daek mere.” Tuluy maranehna ngampar hiji jubah, terus unggal jalma ngalungkeun ka dinya hiji anting tina barang rampasanana. 26Anting emas nu dipenta ku manehna teh beuratna kira-kira opat puluh dua satengah pon emas, can kaasup papaes bulan sabit, liontin, jeung pakean warna wungu nu dipake ku raja-raja Midian, sarta rante nu aya dina beuheung onta-ontana. 27Tina emas eta Gidion nyieun hiji epod tuluy dipasang di kotana, nya eta Opra, sarta sakabeh urang Israil di dinya lacur nyembah ka eta epod, nepi ka jadi jiret pikeun Gidion jeung saeusi imahna.
Opat Puluh Taun Aman Tengtrem
28Nya urang Midian teh taraluk ka hareupeun urang Israil sarta teu wani deui nangtungkeun sirahna. Tanah teh aman tengtrem salila opat puluh taun dina jaman Gidion. 29Tuluy Yerubaal bin Yoas indit tuluy matuh di imahna sorangan. 30Ari Gidion boga tujuh puluh anak lalaki, turunanana sorangan, sabab pamajikanana loba. 31Selirna nu aya di Sekem oge ngalahirkeun hiji anak lalaki keur manehna, tuluy dingaranan Abimelek. a a v31 Ngaran Abimelek hartina “bapa kuring teh raja”—hiji ngaran nu matak ngagebah, sabab dina pasal nu sarua ieu Gidion kalah nampik jadi raja.
32Gidion bin Yoas maot dina umur kolot nu hade, dikubur dina makam bapana, Yoas, di Opra wewengkon urang Abieser.
33Sanggeus Gidion maot, urang Israil deui-deui lacur nyembah ka arca-arca Baal sarta nyieun Baal-Berit jadi allah panutanana. 34Urang Israil teu inget deui ka Rama urang, anu geus ngaleupaskeun maranehna tina sakabeh musuhna di sakurilingna. 35Maranehna oge teu nembongkeun kahadean ka saeusi imah Yerubaal (Gidion) pikeun sakabeh kahadean nu geus dipilampah ku manehna pikeun Israil.