Sang Rama Masrahake Para Ratune Midian
Gidéon ngadhem-adhemi Efraim sing rumangsa diremehaké, ngukum Sukot lan Penuel merga ora gelem mènèhi roti, lan matèni raja-raja sing matèni sedulur-seduluré. Dhèwèké nolak makutha, kandha yèn Rama kita sing bakal mréntah — banjur gawé éfod saka barang jarahan sing dadi sesembahan cabulé Israèl kabèh, lan bangsa iku lali manèh.
8 1Banjur wong Efraim padha kandha marang Gideon: “Yagene kowe nindakake kaya mangkene marang aku kabeh—ora ngundang aku nalika kowe maju perang nglawan wong Midian?” Lan wong-wong mau padha padu karo dheweke kanthi seru. 2Nanging Gideon mangsuli: “Apa kang wis daklakoni saiki iki yen dibandhingake karo kowe kabeh? Apa asil ngasage wong Efraim iku ora luwih becik tinimbang panenan anggure wong Abiezer? 3Rama kita wis masrahake para panggedhene Midian, yaiku Oreb lan Zeeb, marang kowe kabeh. Apa kang bisa daklakoni yen dibandhingake karo kowe kabeh?” Bareng krungu tembung mangkono, mendha nepsune marang Gideon.
4Gideon tekan ing Kali Yarden banjur nyabrang, dheweke karo wong telung atus, wis padha kesel nanging isih padha nututi mungsuhe. 5Gideon kandha marang wong Sukot: “Aku njaluk roti kanggo wong-wongku; wong-wong iki wis padha kesel, lan aku lagi mburu Zebah lan Zalmuna, para ratune Midian.”
6Nanging para panggedhene Sukot padha mangsuli: “Apa kowe wis nyekel Zebah lan Zalmuna, dene aku kabeh kudu menehi roti marang balamu?”
7Mulane Gideon kandha: “Samangsa Rama kita wis masrahake Zebah lan Zalmuna marang aku, aku bakal nggebugi dagingmu nganggo eri lan grumbul eri saka ara-ara samun.”
8Saka ing kono Gideon munggah menyang Penuel lan kandha padha kaya mau, lan wong Penuel mangsuli dheweke kaya wong Sukot anggone mangsuli. 9Mulane Gideon uga kandha marang wong Penuel: “Yen aku bali kanthi slamet, aku bakal ngrubuhake menara iki.”
10Zebah lan Zalmuna ana ing Karkor karo balane—kira-kira limalas ewu, yaiku kabeh kang isih kari saka sakabehe balane bangsa-bangsa ing wetan; wong satus rong puluh ewu kang nganggo pedhang wis padha tiwas. 11Gideon munggah liwat dalane wong kang manggon ing tarub, ing sawetane Nobah lan Yogbeha, banjur nyerang bala mau nalika bala iku rumangsa tentrem. 12Zebah lan Zalmuna padha mlayu; Gideon mburu wong loro mau, nyekel ratu loro Midian, yaiku Zebah lan Zalmuna, lan nggawe gegere sakabehe bala. 13Banjur Gideon anake Yoas bali saka paperangan liwat undhakan Heres. 14Gideon nyekel sawijining wong nom-noman saka Sukot banjur ditakoni; wong mau nuli nulisake jenenge para panggedhe lan para tuwa-tuwane Sukot—wong pitung puluh pitu. 15Gideon banjur nekani wong Sukot lan kandha: “Delengen, iki Zebah lan Zalmuna, kang kokenggo moyoki aku: ‘Apa tangane Zebah lan Zalmuna wis ana ing cekelanmu, dene aku kabeh kudu menehi roti marang wong-wongmu kang kesel?’” 16Gideon banjur nyekel para tuwa-tuwane kutha iku lan, nganggo eri saka ara-ara samun lan grumbul eri, menehi piwulang marang wong Sukot. 17Gideon uga ngrubuhake menara Penuel lan mateni wong-wong ing kutha iku.
18Gideon nakoni Zebah lan Zalmuna: “Kaya apa wong-wong kang kokpateni ing Tabor?” Wangsulane: “Kaya kowe—siji-sijine kaya anake ratu.”
19Gideon kandha: “Wong-wong iku sedulur-sedulurku, anake ibuku dhewe. Demi Rama kita kang gesang, saupama kowe padha nguripi wong-wong mau, aku ora bakal mateni kowe.”
20Gideon banjur kandha marang Yeter, anake pembarep: “Tangia, patenana wong-wong iki!” Nanging bocah mau ora ngunus pedhange; dheweke wedi, awit isih bocah.
21Zebah lan Zalmuna padha kandha: “Kowe dhewe ngadega lan matenana aku kabeh, awit kaya wonge, mangkono uga kekuwatane.” Mulane Gideon ngadeg lan mateni Zebah lan Zalmuna, sarta njupuk rerenggan rupa rembulan sabit kang ana ing gulune unta-untane.
Gideon Ora Gelem Mrentah
22Banjur wong Israel padha matur marang Gideon: “Panjenengan mugi ngereh kawula sadaya—panjenengan, putra panjenengan, lan wayah panjenengan—awit panjenengan sampun ngluwari kawula saking tanganipun tiyang Midian.”
23Gideon mangsuli: “Aku ora bakal ngreh kowe kabeh, anakku uga ora; Rama kita kang bakal ngreh kowe kabeh.” 24Gideon kandha marang wong-wong mau: “Aku duwe panjaluk siji: saben wong aweha marang aku sowang-sowang anting-anting saka jarahane.” (Mungsuh mau padha duwe anting-anting emas, awit wong-wong iku bangsa Ismael.)
25Wong-wong mau padha kandha: “Kanthi bungah anggonku bakal menehake.” Banjur padha njereng jubah, lan saben wong nguncalake anting-anting saka jarahane ing jubah mau. 26Bobote anting-anting emas kang dijaluk mau kira-kira patang puluh loro setengah pon emas, durung kalebu rerenggan rupa rembulan sabit, gantungan-gantungan, lan jubah wungu kang dianggo para ratune Midian, sarta rante-rante ing gulune unta-untane. 27Gideon banjur gawe efod saka emas mau lan didegake ing kuthane, yaiku Ofra, lan wong Israel kabeh padha laku jina ngabekti marang efod iku ana ing kono, satemah dadi jiret tumrap Gideon lan brayate.
Patang Puluh Taun Katentreman
28Mangkono wong Midian padha ditelukake ana ing ngarepe wong Israel lan ora ngangkat sirahe maneh. Tanah iku tentrem patang puluh taun lawase ing jamane Gideon. 29Banjur Yerubaal anake Yoas lunga lan manggon ing omahe dhewe. 30Anadene Gideon duwe anak lanang pitung puluh, kang metu saka dheweke dhewe, awit dheweke duwe bojo akeh. 31Selire kang ana ing Sikem uga nglairake anak lanang kanggo dheweke, banjur dijenengake Abimelekh. a a v31 Jeneng Abimelekh tegese “bapakku iku ratu”—sawijining jeneng kang nyolok mripat, ngelingi Gideon anggone nampik jumeneng ratu ing bab kang padha iki.
32Gideon anake Yoas mati sawise tuwa banget, dikubur ana ing pakuburane Yoas bapakne, ing Ofra kuthane wong Abiezer.
33Bareng Gideon wis mati, wong Israel padha laku jina maneh ngabekti marang para Baal lan ndadekake Baal-Berit allahe. 34Wong Israel padha ora eling marang Rama kita, kang wis ngluwari wong-wong mau saka sakabehe mungsuhe ing saubenge. 35Lan uga padha ora ngatonake kabecikan marang brayate Yerubaal (Gideon) tumrap sakabehe kabecikan kang wis ditindakake dening dheweke kanggo wong Israel.