رهبرَ 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹پوءِ افرائيم جي ماڻهن جدعون کي چيو تہ ”اوهان اسان سان اهڙو ڪم ڇو ڪيو جو مديان سان وڙهڻ لاءِ ويندي اسان کي نہ سڏيو؟“ ۽ هنن ساڻس سخت جهيڙو ڪيو. ²پر هن کين چيو تہ ”هاڻي مون اوهان جي مقابلي ۾ ڇا ڪيو آهي؟ ڇا افرائيم جي پوئين چونڊ ابيعزر جي انگورن جي لڻڻي کان بهتر ناهي؟ ³اسان جي پيءُ مديان جي اميرن عورب ۽ ذيب کي اوهان جي هٿ ۾ ڏنو. تہ پوءِ مون کان اوهان جي مقابلي ۾ ڇا ٿي سگهيو؟“ هي ڳالهيون ٻڌي سندن غصو کانئس ٿڌو ٿي ويو.

⁴جدعون يردن تي پهچي پار ٿيو، هو ۽ سندس ٽي سؤ ماڻهو ٿڪل هئا، تڏهن بہ تعاقب ڪندا رهيا. ⁵هن سڪوٿ جي ماڻهن کي چيو تہ ”مهرباني ڪري منهنجي لشڪر کي ماني ڏيو، ڇاڪاڻ تہ اهي ٿڪل آهن ۽ آءٌ مديان جي بادشاهن زبح ۽ ضلمنا جو پيڇو ڪري رهيو آهيان.“

⁶پر سڪوٿ جي حاڪمن چيو تہ ”ڇا زبح ۽ ضلمنا اڳ ۾ ئي تنهنجي هٿ ۾ اچي ويا آهن، جو اسين تنهنجي لشڪر کي ماني ڏيون؟“

⁷تنهنڪري جدعون چيو تہ ”جڏهن اسان جو پيءُ زبح ۽ ضلمنا کي منهنجي هٿ ۾ ڏيندو، تڏهن آءٌ اوهان جو گوشت بيابان جي ڪنڊن ۽ ڪنڊيدار ٻوٽن سان ڪُٽيندس.“

⁸اتان چڙهي فنوايل ويو ۽ کين بہ اهڙي ئي ڳالهه ڪيائين، ۽ فنوايل جي ماڻهن بہ کيس اهڙو ئي جواب ڏنو جهڙو سڪوٿ جي ماڻهن ڏنو هو. ⁹تنهنڪري هن فنوايل جي ماڻهن کي بہ چيو تہ ”جڏهن آءٌ سلامتيءَ سان موٽندس، تڏهن هن برج کي ڊاهي ڇڏيندس.“

¹⁰زبح ۽ ضلمنا پنهنجن لشڪرن سميت قرقور ۾ هئا، اٽڪل پندرهن هزار ماڻهو، جيڪي اوڀر وارن قومن جي سڄي لشڪر مان باقي بچيا هئا. هڪ لک ويهه هزار تلوار وارا ڪري پيا هئا. ¹¹جڏهن لشڪر پاڻ کي محفوظ سمجهي رهيو هو، تڏهن جدعون نوبح ۽ يجبهه جي اوڀر ۾ خيمن ۾ رهندڙن جي رستي تان چڙهي ويو ۽ لشڪر تي حملو ڪيائين. ¹²زبح ۽ ضلمنا ڀڄي ويا. هن پيڇو ڪري مديان جي ٻنهي بادشاهن زبح ۽ ضلمنا کي پڪڙيو ۽ سڄي لشڪر کي ڊيڄاري ڀڄائي ڇڏيائين. ¹³پوءِ يوآس جو پٽ جدعون جنگ مان حارس جي گھاٽيءَ وٽان موٽيو. ¹⁴هن سڪوٿ جي هڪ نوجوان کي پڪڙي کانئس پڇيو، ۽ ان کيس سڪوٿ جي حاڪمن ۽ بزرگن جا نالا لکي ڏنا، جيڪي ستتر ماڻهو هئا. ¹⁵سڪوٿ جي ماڻهن وٽ اچي چيائين تہ ”ڏسو، هي آهن زبح ۽ ضلمنا، جن بابت اوهان مون کي طعنو ڏنو هو تہ ’ڇا زبح ۽ ضلمنا جا هٿ اڳ ۾ ئي تنهنجي هٿ ۾ آهن، جو اسين تنهنجن ٿڪل ماڻهن کي ماني ڏيون؟‘“ ¹⁶شهر جي بزرگن کي وٺي، بيابان جي ڪنڊن ۽ ڪنڊيدار ٻوٽن سان سڪوٿ جي ماڻهن کي سبق سيکاريائين. ¹⁷هن فنوايل جو برج بہ ڊاهي ڇڏيو ۽ شهر جي ماڻهن کي ماري ڇڏيائين.

¹⁸هن زبح ۽ ضلمنا کان پڇيو تہ ”جن ماڻهن کي اوهان تبور ۾ ماريو، سي ڪهڙا هئا؟“ هنن چيو تہ ”تو جهڙا، هر هڪ بادشاهه جي پٽ جهڙو لڳندو هو.“

¹⁹هن چيو تہ ”اهي منهنجا ڀائر، منهنجي سڳي ماءُ جا پٽ هئا. اسان جي پيءُ جي حياتيءَ جو قسم، جيڪڏهن اوهان کين جيئرو ڇڏيو ها تہ آءٌ اوهان کي نہ ماريان ها.“

²⁰هن پنهنجي وڏي پٽ يتر کي چيو تہ ”اُٿ، کين ماري ڇڏ!“ پر ڇوڪري پنهنجي تلوار نہ ڪڍي، ڇاڪاڻ تہ هو ڊڄي ويو، اڃا هو رڳو ڇوڪرو هو.

²¹زبح ۽ ضلمنا چيو تہ ”تون پاڻ اٿي اسان تي وار ڪر، ڇاڪاڻ تہ جهڙو ماڻهو، تهڙي ئي سندس طاقت.“ تنهنڪري جدعون اٿي، زبح ۽ ضلمنا کي ماري، سندن اُٺن جي ڳچين ۾ جيڪي چنڊ جهڙا زيور هئا سي کڻي ورتائين.

جدعون حڪومت ڪرڻ کان انڪار ڪري ٿو

²²پوءِ اسرائيل جي ماڻهن جدعون کي چيو تہ ”اسان تي حڪومت ڪر، تون، تنهنجو پٽ ۽ تنهنجو پوٽو، ڇاڪاڻ تہ تو اسان کي مديان جي هٿان بچايو آهي.“

²³جدعون کين چيو تہ ”آءٌ اوهان تي حڪومت نہ ڪندس، نڪي منهنجو پٽ ڪندو. اسان جو پيءُ اوهان تي حڪومت ڪندو.“ ²⁴جدعون کين چيو تہ ”آءٌ اوهان کان هڪ شيءِ گھران ٿو، اوهان مان هر ڪو پنهنجي لُٽ مان ڪن جو هڪ زيور مون کي ڏي.“ (دشمن وٽ سون جا ڪن جا زيور هئا، ڇاڪاڻ تہ اهي اسماعيلي هئا).

²⁵هنن چيو تہ ”اسين خوشيءَ سان ڏينداسين.“ پوءِ هنن هڪ چادر وڇائي، ۽ هر ماڻهوءَ ان تي پنهنجي لُٽ مان ڪن جو زيور اڇلايو. ²⁶مديان جي بادشاهن جي پاتل چنڊ جهڙن زيورن، لاڪيٽن ۽ واڱڻائي ڪپڙن، ۽ سندن اُٺن جي ڳچين جي زنجيرن کان سواءِ، هن جيڪي سون جا ڪن جا زيور گھريا هئا تن جو وزن اٽڪل ٻيتاليهه ۽ اڌ پائونڊ سون هو. ²⁷جدعون ان مان هڪ افود ٺاهي پنهنجي شهر عفره ۾ قائم ڪيو، ۽ سڀني اسرائيلين اتي ان سان زناڪاري ڪئي، ۽ اهو جدعون ۽ سندس گھراڻي لاءِ ڦاهو بڻجي ويو.

چاليهه سال آرام

²⁸ائين مديان اسرائيلين جي اڳيان ذليل ٿيو ۽ وري مٿو نہ کڻي سگهيو. جدعون جي ڏينهن ۾ ملڪ ۾ چاليهه سال امن رهيو. ²⁹پوءِ يوآس جو پٽ يروبعل وڃي پنهنجي گھر ۾ رهيو. ³⁰جدعون کي ستر پٽ هئا، سندس پنهنجي نسل مان، ڇاڪاڻ تہ کيس گھڻيون زالون هيون. ³¹سندس سڪيم ۾ رهندڙ ڪنيز بہ کيس هڪ پٽ ڄڻيو، ۽ ان جو نالو ابي مَلِڪ رکيائين. ^a a v31 ابي مَلِڪ نالي جي معنيٰ ”منهنجو پيءُ بادشاهه آهي“ — اها هڪ حيرت انگيز نالي آهي، ڇاڪاڻ تہ ان ئي بابَ ۾ جدعون بادشاهيءَ کان انڪار ڪيو هو.

³²يوآس جو پٽ جدعون سٺي پوڙهائپ ۾ فوت ٿيو ۽ ابيعزرين جي عفره ۾ پنهنجي پيءُ يوآس جي قبر ۾ دفنايو ويو.

³³جڏهن جدعون مري ويو، تڏهن اسرائيلين وري بعلن سان زناڪاري ڪئي ۽ بعل بريت کي پنهنجو خدا بڻايائون. ³⁴اسرائيل جي ماڻهن اسان جي پيءُ کي ياد نہ ڪيو، جنهن کين چوڌاري جي سڀني دشمنن کان ڇڏايو هو. ³⁵جيڪا ڀلائي هن اسرائيل سان ڪئي هئي، ان جي بدلي ۾ هنن يروبعل (جدعون) جي گھراڻي سان بہ مهرباني نہ ڪئي.