Natolotry ny Ray ny mpanjakan’i Midiana
Gideona mampitony an'i Efraima narary fo, mampijaly an'i Sokota sy Penoela noho ny fandavana mofo, ary mamono ny mpanjaka namono ny rahalahiny. Mandà ny satro-boninahitra izy, manao hoe Raintsika no hanapaka — avy eo manao efoda avy amin'ny babo izay ijangajangan'Isiraely rehetra, ary adino indray ny firenena.
8 1Dia hoy ny lehilahin’i Efraima taminy: « Nahoana no izao no nataonao taminay, ka tsy niantso anay ianao fony nandeha hiady tamin’i Midiana? » Ary niady vava mafy taminy izy ireo. 2Fa hoy izy taminy: « Inona moa no nataoko ankehitriny raha ampitahaina aminareo? Moa tsy tsaratsara kokoa va ny fitsimponan’i Efraima noho ny fanalam-boaloboka tao Abiezera? 3Raintsika no nanolotra ny mpanapaka an’i Midiana, dia Orebo sy Zeba, ho eo an-tananareo. Inona moa no azoko natao raha ampitahaina aminareo? » Nony nilaza izany izy, dia nihena ny hatezeran’izy ireo taminy.
4Tonga tao amin’ny Jordana i Gideona ka niampita, izy sy ny telon-jato lahy niaraka taminy, reraka nefa mbola manenjika. 5Hoy izy tamin’ny lehilahin’i Sokota: « Mba omeo mofo ny olona manaraka ahy, fa reraka izy ireo, ary izaho mbola manenjika an’i Zebaha sy Zalmona, mpanjakan’i Midiana. »
6Fa hoy ny lehiben’i Sokota: « Moa efa eo an-tananao va i Zebaha sy Zalmona, no tokony hanome mofo ny miaramilanao izahay? »
7Dia hoy i Gideona: « Raha atolotry ny Raintsika eo an-tanako i Zebaha sy Zalmona, dia hokapohiko amin’ny tsilo sy ny hozatra any an’efitra ny nofonareo. »
8Niakatra avy teo izy nankany Penoela ka niteny tamin’ireo toy izany ihany; ary namaly azy ny lehilahin’i Penoela tahaka ny namalian’ny lehilahin’i Sokota. 9Dia hoy izy tamin’ny lehilahin’i Penoela koa: « Rehefa tafaverina soa aman-tsara aho, dia hataoko rava ity tilikambo ity. »
10Ary tany Karkora i Zebaha sy Zalmona mbamin’ny miaramilany, dia olona dimy ambin’ny folo arivo eo ho eo, izay sisa rehetra tamin’ny miaramilan’ny vahoaka atsinanana rehetra; fa lavo ny mpitaingina sabatra iray hetsy sy roa alina. 11Niakatra tamin’ny lalan’ireo mponina an-day eo atsinanan’i Nobaha sy Jogbeha i Gideona ka namely ny miaramila fony tsy niahiahy ny miaramila. 12Nandositra i Zebaha sy Zalmona; nenjehiny izy ka nosamborina ny mpanjakan’i Midiana roa lahy, dia i Zebaha sy Zalmona, ary nampikorontanina ny miaramila rehetra. 13Dia niverina avy tamin’ny ady i Gideona, zanak’i Joasy, tamin’ny lalana mananika an’i Heresa. 14Nisambotra zazalahy anankiray tamin’ny mponina tao Sokota izy ka nanontany azy; dia nosoratan’ilay lehilahy ho azy ny anaran’ny lehiben’i Sokota sy ny loholona, dia lehilahy fito amby fitopolo. 15Dia tonga tao amin’ny lehilahin’i Sokota izy ka nanao hoe: « Indro i Zebaha sy Zalmona, izay nanesoesoanareo ahy hoe: “Moa efa eo an-tananao va ny tanan’i Zebaha sy Zalmona, no tokony hanome mofo ny olonao reraka izahay?” » 16Nalainy ny loholon’ilay tanàna, ary tamin’ny tsilo sy ny hozatra any an’efitra no nampianarany lesona ny lehilahin’i Sokota. 17Noravany koa ny tilikambon’i Penoela, ary novonoiny ny lehilahin’ilay tanàna.
18Nanontany an’i Zebaha sy Zalmona izy hoe: « Ahoana moa ny lehilahy novonoinareo tao Tabora? » Dia hoy izy ireo: « Tahaka anao, samy toa zanaky ny mpanjaka avy. »
19Hoy izy: « Rahalahiko izy ireo, zanak’ny reniko ihany. Velona Rainay! Raha navelanareo velona izy ireo, dia tsy ho novonoiko ianareo. »
20Hoy izy tamin’i Jetera lahimatoany: « Mitsangàna, vonoy ireo! » Fa tsy nasain’ilay zazalahy ny sabany, satria natahotra izy, ary mbola zaza.
21Hoy i Zebaha sy Zalmona: « Ianao no mitsangàna ka mamely anay, fa araka ny lehilahy no heriny. » Dia nitsangana i Gideona ka namono an’i Zebaha sy Zalmona, ary nalainy ny firavaka miendrika volana teo amin’ny vozon’ny rameny.
Nandà tsy hanjaka i Gideona
22Dia hoy ny lehilahin’ny Israely tamin’i Gideona: « Manjakà amintsika, ianao sy ny zanakao ary ny zafinao, fa ianao no namonjy antsika tamin’ny tanan’i Midiana. »
23Hoy i Gideona tamin’izy ireo: « Izaho tsy hanjaka aminareo, ary ny zanako koa tsy hanjaka aminareo; Raintsika no hanjaka aminareo. » 24Hoy i Gideona tamin’izy ireo: « Misy zavatra iray angatahiko aminareo: samy omeo ahy ny peratra tsofina avy amin’ny babon’ny tsirairay. » (Fa nanana peratra tsofina volamena ny fahavalo, satria Isimaelita izy ireo.).
25Hoy izy ireo: « Homenay an-tsitrapo izany. » Dia namelatra lamba izy ireo, ary samy nanipy teo ny peratra tsofina avy amin’ny babony ny tsirairay. 26Ny lanjan’ny peratra tsofina volamena nangatahiny dia eo ho eo amin’ny paonda roa amby efapolo sy tapany volamena, afa-tsy ny firavaka miendrika volana sy ny haingo mihantona ary ny akanjo volomparasy teny amin’ny mpanjakan’i Midiana, ary ny rojo teo amin’ny vozon’ny rameny. 27Nanao efoda tamin’izany i Gideona ka napetrany tao an-tanànany, dia Ofra; ary nijangajanga taminy tany ny Israely rehetra, ka lasa fandrika ho an’i Gideona sy ny ankohonany izany.
Fitsaharana efa-polo taona
28Dia resy teo anatrehan’ny Israelita i Midiana ka tsy nanangan-doha intsony. Ary nahita fiadanana efa-polo taona ny tany tamin’ny andron’i Gideona. 29Dia nandeha i Jerobala, zanak’i Joasy, ka nonina tao an-tranony. 30Ary i Gideona dia nanana zanakalahy fitopolo, avy tamin’ny tenany, satria nanana vady maro izy. 31Ary ny vaditsindranony tany Sekema koa niteraka zazalahy taminy, ka nataony hoe Abimeleka ny anarany. a a v31 Ny anarana hoe Abimeleka dia midika hoe « mpanjaka ny raiko » — anarana mahatalanjona raha jerena ny fandavan’i Gideona ny fanjakana ao amin’ity toko ity ihany.
32Maty tamin’ny fahanterana tsara i Gideona, zanak’i Joasy, ka nalevina tao amin’ny fasan’i Joasy rainy tao Ofra an’ny Abiezerita.
33Nony maty i Gideona, dia nijangajanga indray ny Israelita nanaraka ny Baala ka nanao an’i Baala-berita ho andriamaniny. 34Tsy nahatsiaro an’i Raintsika ny zanak’Israely, izay namonjy azy ireo tamin’ny fahavalony rehetra manodidina azy. 35Ary tsy naneho fahatsaram-po tamin’ny ankohonan’i Jerobala (Gideona) izy ireo, noho ny soa rehetra nataony tamin’ny Israely.
