நியாயாதிபதிகள் 8

8 ¹அப்பொழுது எப்பிராயீம் மனுஷர் அவனை நோக்கி, “நீ மீதியானோடு யுத்தம்பண்ணப் போனபோது எங்களை அழைக்காமல், எங்களை ஏன் இப்படி நடத்தினாய்?” என்று சொல்லி, அவனோடு கடுமையாக வாக்குவாதம்பண்ணினார்கள். ²அதற்கு அவன் அவர்களை நோக்கி, “உங்களோடு ஒப்பிடும்போது நான் இப்பொழுது செய்தது என்ன? அபியேசரின் திராட்சைஅறுப்பைவிட எப்பிராயீமின் கொத்துப்பொறுக்குதல் உத்தமமல்லவா? ³எங்கள் பிதா மீதியானின் அதிபதிகளாகிய ஓரேப், சேப் என்பவர்களை உங்கள் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தாரே; உங்களோடு ஒப்பிடும்போது நான் செய்யக்கூடியது என்ன?” என்றான். இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டபோது, அவன்மேல் அவர்களுக்கிருந்த கோபம் தணிந்தது.

⁴கிதியோனும் அவனோடிருந்த முந்நூறுபேரும் யோர்தான் நதியண்டை வந்து, களைத்துப்போயிருந்தாலும் பின்தொடர்ந்துகொண்டே அதைக் கடந்தார்கள். ⁵அவன் சுக்கோத்தின் மனுஷரை நோக்கி, “என்னைப் பின்தொடர்கிற இந்த ஜனங்களுக்குச் சில அப்பங்களைக் கொடுங்கள்; அவர்கள் களைத்திருக்கிறார்கள்; நான் மீதியானின் ராஜாக்களாகிய சேபா, சல்முனா என்பவர்களைப் பின்தொடர்கிறேன்” என்றான்.

⁶அதற்கு சுக்கோத்தின் பிரபுக்கள், “சேபாவும் சல்முனாவும் இப்பொழுது உன் கையில் அகப்பட்டிருக்கிறார்களோ, நாங்கள் உன் சேனைக்கு அப்பம் கொடுக்கவேண்டும்?” என்றார்கள்.

⁷அப்பொழுது கிதியோன், “எங்கள் பிதா சேபாவையும் சல்முனாவையும் என் கையில் ஒப்புக்கொடுக்கும்போது, உங்கள் மாம்சத்தை வனாந்தரத்தின் முள்ளுகளாலும் முட்செடிகளாலும் போரடிப்பேன்” என்றான்.

⁸அவ்விடத்தைவிட்டு அவன் பெனூவேலுக்குப் போய், அவர்களையும் அப்படியே கேட்டான்; சுக்கோத்தின் மனுஷர் மறுஉத்தரவு சொன்னதுபோலவே, பெனூவேலின் மனுஷரும் அவனுக்கு மறுஉத்தரவு சொன்னார்கள். ⁹அப்பொழுது அவன் பெனூவேலின் மனுஷரையும் நோக்கி, “நான் சமாதானத்தோடே திரும்பிவரும்போது, இந்தக் கோபுரத்தை இடித்துப்போடுவேன்” என்றான்.

¹⁰சேபாவும் சல்முனாவும் கர்கோரிலே தங்கள் சேனைகளோடிருந்தார்கள்; கிழக்குத்திசை ஜனங்களுடைய சேனையெல்லாவற்றிலும் மீந்திருந்த ஏறக்குறைய பதினையாயிரம்பேர் இருந்தார்கள்; பட்டயம் உருவுகிற இலட்சத்து இருபதினாயிரம்பேர் மடிந்திருந்தார்கள். ¹¹கிதியோன் நோபாவுக்கும் யொகிபெயாவுக்கும் கிழக்கே கூடாரங்களில் வாசம்பண்ணுகிறவர்களின் வழியாய் ஏறிப்போய், நிர்விசாரமாயிருந்த அந்தச் சேனையை முறியடித்தான். ¹²சேபாவும் சல்முனாவும் ஓடிப்போனார்கள்; அவன் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து, மீதியானின் இரண்டு ராஜாக்களாகிய சேபாவையும் சல்முனாவையும் பிடித்து, சேனையனைத்தையும் கலங்கடித்தான். ¹³பின்பு யோவாஸின் குமாரனாகிய கிதியோன் ஏரேஸ் மேட்டுவழியாய் யுத்தத்திலிருந்து திரும்பிவந்தான். ¹⁴அவன் சுக்கோத்தின் மனுஷரில் ஒரு வாலிபனைப் பிடித்து, அவனை விசாரித்தான்; அவன் சுக்கோத்தின் பிரபுக்களும் மூப்பருமான எழுபத்தேழுபேரின் பெயர்களை அவனுக்கு எழுதிக்கொடுத்தான். ¹⁵அவன் சுக்கோத்தின் மனுஷரிடத்தில் வந்து, “நீங்கள் என்னைப் பரியாசம்பண்ணி, ‘சேபா சல்முனாவின் கைகள் இப்பொழுது உன் கையில் அகப்பட்டிருக்கிறதோ, நாங்கள் களைத்துப்போன உன் மனுஷருக்கு அப்பம் கொடுக்கவேண்டும்?’ என்று சொன்னீர்களே; இதோ, அந்த சேபாவும் சல்முனாவும் இங்கே இருக்கிறார்கள்” என்றான். ¹⁶அவன் அந்தப் பட்டணத்தின் மூப்பரைப் பிடித்து, வனாந்தரத்தின் முள்ளுகளாலும் முட்செடிகளாலும் சுக்கோத்தின் மனுஷருக்குப் புத்திபுகட்டினான். ¹⁷பெனூவேலின் கோபுரத்தையும் அவன் இடித்துப்போட்டு, அந்தப் பட்டணத்தின் மனுஷரைக் கொன்றுபோட்டான்.

¹⁸பின்பு அவன் சேபாவையும் சல்முனாவையும் நோக்கி, “நீங்கள் தாபோரிலே கொன்ற மனுஷர் எப்படிப்பட்டவர்கள்?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவர்கள், “உம்மைப்போலவே இருந்தார்கள்; ஒவ்வொருவனும் ராஜகுமாரனுக்கு ஒத்திருந்தான்” என்றார்கள்.

¹⁹அப்பொழுது அவன், “அவர்கள் என் சகோதரர்கள், என் தாயின் குமாரர்களே; நீங்கள் அவர்களை உயிரோடே வைத்திருந்தீர்களானால், எங்கள் பிதாவின் ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன், நான் உங்களைக் கொல்லமாட்டேன்” என்று சொல்லி,

²⁰தன் மூத்த மகனாகிய யெத்தேரை நோக்கி, “நீ எழுந்து இவர்களைக் கொல்லு” என்றான்; ஆனாலும் அந்தப் பிள்ளை இன்னும் சிறுபிள்ளையாயிருந்தபடியால் பயந்து, தன் பட்டயத்தை உருவாதிருந்தான்.

²¹அப்பொழுது சேபாவும் சல்முனாவும், “நீயே எழுந்து எங்களைக் கொல்லு; மனுஷன் எப்படியோ அப்படியே அவன் பலமும் இருக்கும்” என்றார்கள். அப்பொழுது கிதியோன் எழுந்து, சேபாவையும் சல்முனாவையும் கொன்று, அவர்களுடைய ஒட்டகங்களின் கழுத்துகளில் இருந்த பிறைவடிவ ஆபரணங்களை எடுத்துக்கொண்டான்.

கிதியோன் ஆட்சிசெய்ய மறுக்கிறான்

²²பின்பு இஸ்ரவேல் மனுஷர் கிதியோனை நோக்கி, “நீர் எங்களை மீதியானின் கைக்கு நீங்கலாக்கி இரட்சித்தபடியால், நீரும், உம்முடைய மகனும், உம்முடைய பேரனும் எங்களை ஆளவேண்டும்” என்றார்கள்.

²³அதற்கு கிதியோன், “நான் உங்களை ஆளமாட்டேன், என் மகனும் உங்களை ஆளமாட்டான்; எங்கள் பிதாவே உங்களை ஆளுவார்” என்றான். ²⁴பின்னும் கிதியோன் அவர்களை நோக்கி, “நான் உங்களிடத்தில் ஒரு மன்றாட்டைக் கேட்கிறேன்; நீங்கள் அவரவர் கொள்ளையிட்ட காதணியை எனக்குக் கொடுங்கள்” என்றான். அந்தச் சத்துருக்கள் இஸ்மவேலராயிருந்தபடியால், அவர்களிடத்தில் பொன்காதணிகள் இருந்தன.

²⁵அதற்கு அவர்கள், “சந்தோஷமாய்க் கொடுக்கிறோம்” என்று சொல்லி, ஒரு வஸ்திரத்தை விரித்து, அவரவர் தாங்கள் கொள்ளையிட்ட காதணியை அதில் போட்டார்கள். ²⁶அவன் கேட்ட அந்தப் பொன்காதணிகள் ஏறக்குறைய நாற்பத்திரண்டரை ராத்தல் பொன்னிறையாயிருந்தது; இது மீதியானின் ராஜாக்கள் அணிந்திருந்த பிறைவடிவ ஆபரணங்கள், பதக்கங்கள், இரத்தாம்பர வஸ்திரங்கள், அவர்களுடைய ஒட்டகங்களின் கழுத்துகளில் இருந்த சங்கிலிகள் தவிர. ²⁷கிதியோன் அதினால் ஒரு ஏபோத்தை உண்டுபண்ணி, அதைத் தன் பட்டணமாகிய ஓப்ராவிலே வைத்தான்; இஸ்ரவேலர் எல்லாரும் அங்கே அதைப் பின்பற்றி வேசித்தனம்பண்ணினார்கள்; அது கிதியோனுக்கும் அவன் வீட்டாருக்கும் கண்ணியாயிற்று.

நாற்பது வருட இளைப்பாறுதல்

²⁸இப்படி மீதியான் இஸ்ரவேல் புத்திரருக்கு முன்பாகத் தாழ்த்தப்பட்டு, இனித் தன் தலையை உயர்த்தாதிருந்தது. கிதியோனின் நாட்களில் தேசம் நாற்பது வருஷம் அமைதலாயிருந்தது. ²⁹பின்பு யோவாஸின் குமாரனாகிய யெருபாகால் போய், தன் சொந்த வீட்டிலே குடியிருந்தான். ³⁰கிதியோனுக்கு அநேக மனைவிகள் இருந்தபடியால், அவன் சொந்தமாய்ப் பிறந்த எழுபது குமாரர் அவனுக்கு இருந்தார்கள். ³¹சீகேமில் இருந்த அவனுடைய மறுமனையாட்டியும் அவனுக்கு ஒரு மகனைப் பெற்றாள்; அவன் அவனுக்கு அபிமெலேக் என்று பேரிட்டான். ^a a v31 அபிமெலேக் என்ற பெயருக்கு “என் தகப்பன் ராஜா” என்று அர்த்தம் — இதே அதிகாரத்தில் கிதியோன் ராஜாட்சியை மறுத்ததை நோக்கும்போது, இது குறிப்பிடத்தக்க பெயராகும்.

³²யோவாஸின் குமாரனாகிய கிதியோன் நல்ல முதிர்வயதிலே மரித்து, அபியேஸ்ரியரின் ஊராகிய ஓப்ராவிலே தன் தகப்பனாகிய யோவாஸின் கல்லறையிலே அடக்கம்பண்ணப்பட்டான்.

³³கிதியோன் மரித்தபின்பு, இஸ்ரவேல் புத்திரர் திரும்பவும் பாகால்களைப் பின்பற்றி வேசித்தனம்பண்ணி, பாகால்பேரீத்தைத் தங்கள் தேவனாக வைத்துக்கொண்டார்கள். ³⁴இஸ்ரவேல் புத்திரர் தங்களைச் சுற்றிலுமிருந்த தங்கள் சத்துருக்கள் எல்லாருடைய கைக்கும் நீங்கலாக்கி விடுவித்த எங்கள் பிதாவை நினைக்கவில்லை. ³⁵யெருபாகால் என்னும் கிதியோன் இஸ்ரவேலுக்குச் செய்த எல்லா நன்மைகளுக்காக, அவன் வீட்டாருக்குத் தயவுசெய்யவுமில்லை.