پيءُ ٽي سؤ ماڻهو چونڊي ٿو

ڇاڪاڻ ته وڏو لشڪر اسرائيل کي فخر ڪرڻ ڏئي ها ته سندن پنهنجي هٿ بچايو، اسان جو پيءُ جدعون جي هزارن کي خوف ۽ پاڻي پيئڻ جي انداز سان ٽن سؤ تائين گهٽائي ٿو. جدعون دشمن جو خواب ٻڌي ٿو، سجدو ڪري ٿو، ۽ ترهين ۽ مشعلن سان کٽي ٿو جڏهن ڪئمپ پنهنجي تلوارون پاڻ تي ڦيرائي ٿي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–5, 7, 9–11

باب 7.

يروبعل (جدعون) ۽ سندس سڀ ماڻهو سوير اُٿي، حرود جي چشمي وٽ خيما کوڙيائون؛ مديان جو لشڪر انهن کان اتر طرف، وادي ۾ موره جي ٽڪريءَ وٽ هو.

اسان جي پيءُ جدعون کي فرمايو تہ ”تو وٽ ايترا گھڻا ماڻهو آهن جو آءٌ مديان کي هنن جي هٿ ۾ نہ ڏيندس، ائين نہ ٿئي جو اسرائيل مون جي مقابلي ۾ فخر ڪري چوي تہ ’منهنجي ئي هٿ مون کي بچايو.‘“ ”هاڻي ماڻهن کي اعلان ڪري ٻڌاءِ تہ ’جيڪو ڊڄي ٿو ۽ ڏڪي ٿو، سو موٽي وڃي ۽ جلعاد جبل ڇڏي ڏئي.‘“ ٻاويهه هزار موٽي ويا؛ ڏهه هزار رهجي ويا.

اسان جي پيءُ جدعون کي فرمايو تہ ”ماڻهو اڃا گھڻا آهن. کين هيٺ پاڻيءَ ڏانهن وٺي هل؛ آءٌ اتي تو لاءِ کين ڇنڊيندس. جنهن بابت آءٌ چوندس تہ ’هي توسان گڏ هلندو،‘ سو توسان گڏ هلندو؛ ۽ جنهن بابت آءٌ چوندس تہ ’هي توسان گڏ نہ هلندو،‘ سو نہ هلندو.“ هن ماڻهن کي هيٺ پاڻيءَ وٽ آندو، تڏهن اسان جي پيءُ جدعون کي فرمايو تہ ”جيڪو ڪتي وانگر پنهنجي زبان سان پاڻي چٽي ٿو، تنهن سڀني کي الڳ ڪر؛ ائين ئي انهن سڀني کي بہ الڳ ڪر جيڪي گوڏا کوڙي پاڻي پيئن ٿا.“

ٽن سؤ ماڻهن هٿ وات ڏانهن کڻي پاڻي چٽيو؛ باقي سڀني گوڏا کوڙي پاڻي پيتو.

اسان جي پيءُ جدعون کي فرمايو تہ ”انهن ٽن سؤ چٽيندڙ ماڻهن سان آءٌ توکي بچائيندس ۽ مديان کي تنهنجي هٿ ۾ ڏيندس. باقي سڀني کي پنهنجي پنهنجي جاءِ تي گھر موڪلي ڏي.“

ماڻهن زاد ۽ توتاريون کنيون؛ جدعون باقي سڀني اسرائيلين کي پنهنجي پنهنجي خيمي ڏانهن موڪليو، ۽ ٽي سؤ کي پاڻ وٽ رکيائين. مديان جو لشڪر هن جي هيٺان وادي ۾ هو.

ان رات اسان جي پيءُ کيس فرمايو تہ ”اُٿ، لشڪر ڏانهن هيٺ هل، ڇاڪاڻ تہ مون اهو تنهنجي هٿ ۾ ڏنو آهي. پر جيڪڏهن تون هيٺ وڃڻ کان ڊڄين ٿو تہ پنهنجي نوڪر پورہ کي وٺي لشڪر ڏانهن هيٺ هل،

”ٻڌ تہ اهي ڇا ٿا چون، تڏهن تنهنجا هٿ مضبوط ٿيندا، ۽ تون لشڪر ۾ هيٺ هليو ويندين.“ پوءِ هو پنهنجي نوڪر پورہ سان گڏ لشڪر جي هٿياربند فوجين جي ڪناري تائين هيٺ ويو.

مديانين، عماليقين ۽ مشرق جي سڀني قومن وادي ۾ ٽڏن وانگر پکڙيل هئا؛ سندن اُٺ سمنڊ جي ڪناري جي واريءَ وانگر ڳڻپ کان ٻاهر هئا. جڏهن جدعون پهتو تہ هڪڙو ماڻهو پنهنجي ساٿيءَ کي خواب ٻڌائي رهيو هو. چيائين تہ ”ٻڌ، مون هڪ خواب ڏٺو: جَوَن جي هڪ گول ماني لڙهندي مديان جي لشڪر ۾ آئي، خيمي سان ٽڪرائي تہ اهو ڪري پيو—اونڌو ٿي چپٽو ٿي ويو.“

سندس ساٿيءَ وراڻيو تہ ”هي ٻيو ڪجهہ نہ، پر اسرائيلي يوآس جي پٽ جدعون جي تلوار آهي. خدا مديان ۽ سڄو لشڪر سندس هٿ ۾ ڏنو آهي.“

جدعون خواب ۽ سندس مطلب ٻڌي سجدو ڪيو، اسرائيل جي لشڪر ڏانهن موٽي آيو ۽ چيائين تہ ”اُٿو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ مديان جو لشڪر اوهان جي هٿن ۾ ڏنو آهي.“ ٽن سؤ ماڻهن کي ٽن ٽولن ۾ ورهائي، هر هڪ کي هڪ توتاري، هڪ خالي گھڙو ۽ گھڙي اندر هڪ مشعل ڏنائين.

کين چيائين تہ ”مون ڏانهن ڏسو؛ جيئن آءٌ ڪريان، تيئن اوهين بہ ڪريو. جڏهن آءٌ لشڪر جي ڪناري تي پهچان، تڏهن جيئن آءٌ ڪريان تيئن اوهين بہ ڪجو.“

جڏهن آءٌ ۽ مون سان گڏ سڀ توتاريون وڄايون، تڏهن اوهين بہ سڄي لشڪر جي چوڌاري پنهنجيون توتاريون وڄايو ۽ رڙ ڪري چئو تہ ”اسان جي پيءُ لاءِ ۽ جدعون لاءِ!“

جدعون ۽ سندس سؤ ماڻهو وچين پهر شروع ٿيڻ مهل، پهريدارن جي مٽ سٽ ٿيڻ کان پوءِ، لشڪر جي ڪناري تي پهتا. توتاريون وڄايائون ۽ پنهنجن هٿن وارا گھڙا ڀڃي ڇڏيائون. ٽنهي ٽولن توتاريون وڄايون ۽ گھڙا ڀڃي ڇڏيا؛ کاٻن هٿن ۾ مشعلون ۽ ساڄن هٿن ۾ وڄائڻ لاءِ تيار توتاريون هيون، ۽ رڙيون ڪري چيائون تہ ”اسان جي پيءُ ۽ جدعون لاءِ تلوار!“ هر ماڻهو لشڪر جي چوڌاري پنهنجي جاءِ تي بيٺو رهيو، ۽ سڄو لشڪر ڊوڙندو، رڙيون ڪندو ڀڄي ويو. جڏهن ٽي سؤ توتاريون وڄيون، تڏهن اسان جي پيءُ سڄي لشڪر ۾ هر ماڻهوءَ جي تلوار سندس ساٿيءَ جي خلاف ڪئي. لشڪر بيتشطہ ڏانهن، ضريره جي طرف، طبات جي ڀرسان آبل محولہ جي سرحد تائين ڀڄي ويو. نفتالي، آشر ۽ سڄي منسي جا اسرائيلي سڏيا ويا، تڏهن مديان جي پٺيان لڳا. جدعون افرائيم جي جبلي علائقي ۾ قاصد موڪليا تہ ”مديان تي حملو ڪرڻ لاءِ هيٺ اچو—بيت برہ ۽ يردن تائين سندن اڳيان پاڻيءَ تي قبضو ڪريو.“ تنهنڪري افرائيم جا سڀ ماڻهو گڏ ٿيا ۽ بيت برہ ۽ يردن تائين پاڻيءَ تي قبضو ڪيائون. هنن مديان جي ٻن اميرن عوريب ۽ ذيب کي گرفتار ڪيو. عوريب کي عوريب جي چٽان تي ۽ ذيب کي ذيب جي شراب ڪڍڻ واري ڪولهي وٽ ماريائون. پوءِ مديان جي پٺيان لڳا رهيا ۽ عوريب ۽ ذيب جا مٿا يردن جي پرينءَ پار جدعون وٽ آندائون.