قاضيانو 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹جربعل (جدعون) او د هغۀ ټولو خلقو سحر وختى پاڅېدل او د حرود د چينې په غاړه يې خېمې ولګولې؛ د مديان لښکر د هغوئ د شمال په طرف، د موره د غونډۍ له، په دره کښې پروت وو.

²زمونږ پلار جدعون ته وفرمائيل چې، ”ستا سره ډېر زيات خلق دى چې زۀ مديان د هغوئ په لاس کښې ورکړم، کۀ نه نو اِسرائيل به زما په مقابله کښې داسې فخر وکړى چې، ’زما لاس زۀ خلاص کړم.‘ ³نو اوس خلقو ته اعلان وکړه چې، ’څوک چې يرېږى او لړزيږى، هغه دې بېرته وګرځى او د جلعاد غر پرېږدى.‘“ نو دوه ويشت زره خلق بېرته وګرځېدل او لس زره پاتې شول.

⁴زمونږ پلار جدعون ته وفرمائيل چې، ”خلق لا تر اوسه ډېر زيات دى. دوى اوبو ته کوز بوځه؛ زۀ به هلته ستا دپاره دوى بېل کړم. څوک چې زۀ ووايم چې ستا سره ځى، هغه به ځى؛ او څوک چې زۀ ووايم چې ستا سره به نۀ ځى، هغه به نۀ ځى.“ ⁵هغۀ خلق اوبو ته کوز بوتلل، او زمونږ پلار جدعون ته وفرمائيل چې، ”هر هغه څوک چې د سپى په شان په خپلې ژبې اوبۀ څټى، هغه بېل کړه؛ او هم هغه شان هر هغه چا سره وکړه څوک چې د څښلو دپاره زنګنه ږدى.“

⁶درې سوو کسانو له لاس نه خولې ته اوبۀ وړلې او وئې څټلې؛ باقى ټولو خلقو د اوبو د څښلو دپاره زنګنه کېښوده.

⁷زمونږ پلار جدعون ته وفرمائيل چې، ”زۀ به د دې درې سوو کسانو په وسيله چې اوبۀ يې وڅټلې تا خلاص کړم او مديان به ستا په لاس کښې ورکړم. نور ټول کور ته ولېږه، هر يو خپل ځائ ته.“

⁸خلقو توښه او بيګلې واخستلې؛ جدعون د اِسرائيلو نور خلق خپلو خپلو خېمو ته کور ته ولېږل او هغه درې سوه يې وساتل. د مديان لښکر د هغۀ لاندې په دره کښې پروت وو.

⁹په هغه شپه زمونږ پلار هغۀ ته وفرمائيل چې، ”پاڅه، لښکر ته کوز شه، ځکه چې ما هغه ستا په لاس کښې ورکړے دے. ¹⁰خو کۀ تۀ د کوزېدو نه يرېږې، نو د خپل نوکر فوره سره لښکر ته کوز شه،

¹¹او هغه څۀ واوره چې دوى يې وائى، بيا به ستا لاسونه مضبوط شى، او تۀ به لښکر ته کوز شې.“ نو هغه د خپل نوکر فوره سره د لښکر د وسله والو فوځيانو تر څنډې پورې کوز شو.

¹²مديانيان، عمالقيان او د مشرق ټول خلق د ملخانو په شان په دره کښې پراتۀ وو؛ د هغوئ اوښان د سمندر د غاړې د شګو په شان بې شماره وو. ¹³کله چې جدعون ورسېدو، نو يو سړى خپل ملګرى ته يو خوب بيانوۀ. هغۀ ووئيل چې، ”واوره، ما يو خوب وليدو: د وربشو د ډوډۍ يوه ګرده ټوټه د مديان لښکر ته راوغړېده، خېمې ته ورسېده، خېمه ونړېده—نسکوره پرېوته او هواره شوه.“

¹⁴د هغۀ ملګرى جواب ورکړو چې، ”دا خو يواځې د يوۀ اِسرائيلى، د يوآس د زوئ جدعون توره ده. خُدائ پاک مديان او ټول لښکر د هغۀ په لاس کښې ورکړل.“

¹⁵کله چې جدعون دا خوب او د هغۀ تعبير واورېدو، نو هغۀ سجده وکړه، د اِسرائيلو لښکر ته بېرته راغلو او وئې وئيل چې، ”پاڅئ، ځکه چې زمونږ پلار د مديان لښکر ستاسو په لاسونو کښې ورکړے دے.“ ¹⁶هغۀ درې سوه کسان په درېو ډلو وويشل او هر يوۀ ته يې يوه بيګله، يوه تشه کوزه او د کوزې دننه يو مشعل ورکړو.

¹⁷هغۀ هغوئ ته ووئيل چې، ”ما ته وګورئ؛ لکه څنګه چې زۀ کوم، هم هغه شان وکړئ. کله چې زۀ د لښکر څنډې ته ورسم، نو لکه څنګه چې زۀ کوم هم هغه شان وکړئ.“

¹⁸کله چې زۀ او زما سره ټول بيګلې وغږوو، نو تاسو هم د ټول لښکر چاپېره خپلې بيګلې وغږوئ او چغې ووهئ چې، ”د زمونږ پلار او د جدعون دپاره!“

¹⁹جدعون او د هغۀ سل کسان د منځنۍ پهرې په شروع کښې، کله چې پهره دارانو تازه بدلون کړے وو، د لښکر څنډې ته ورسېدل. هغوئ بيګلې وغږولې او هغه کوزې يې مات کړې چې د هغوئ په لاسونو کښې وې. ²⁰درېو واړو ډلو خپلې بيګلې وغږولې او کوزې يې مات کړې، په ګس لاس کښې يې مشعلونه وو او په ښى لاس کښې يې د غږولو دپاره تيارې بيګلې وې، او چغې يې وهلې چې، ”د زمونږ پلار او د جدعون دپاره توره!“ ²¹هر سړى د لښکر چاپېره په خپل ځائ ودرېدو، او ټول فوځ منډې کړې، چغې يې ووهلې او وتښتېدل. ²²کله چې درې سوه بيګلې وغږېدې، نو زمونږ پلار په ټول لښکر کښې د هر سړى توره د هغۀ د ملګرى په خلاف راوپاروله. نو لښکر د بيت‌شطه په طرف، د ضريره په لور، د طبات سره نژدې د ابل‌محوله تر سرحد پورې وتښتېدو. ²³د نفتالى، د اشير او د ټول منسى نه اِسرائيلى راوغوښتل شول، او هغوئ د مديان تعاقب وکړو. ²⁴جدعون د افرائيم په ټوله غرنۍ علاقه کښې قاصدان ولېږل چې، ”د مديان په خلاف راکوز شئ—د هغوئ نه مخکښې اوبۀ ونيسئ، د بيت‌باره او د اُردن تر سيند پورې.“ نو د افرائيم ټول خلق راغونډ شول او د بيت‌باره او د اُردن تر سيند پورې يې اوبۀ ونيولې. ²⁵هغوئ د مديان دوه سردارونه، عوريب او زيب، ونيول. هغوئ عوريب د عوريب په تيږه ووژلو او زيب يې د زيب د انګورو په چرخ کښې ووژلو. بيا هغوئ د مديان تعاقب وکړو او د عوريب او د زيب سرونه يې د اُردن سيند د پورې غاړې جدعون ته راوړل.