قاضيانو 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹اِسرائيليانو د زمونږ پلار په نظر کښې بد کار وکړو، نو زمونږ پلار هغوئ اوۀ کاله د مديان په لاس کښې ورکړل. ²د مديان لاس په اِسرائيل باندې غالب شو، نو اِسرائيليانو د ځان دپاره په غرونو کښې غارونه، سمڅې او قلعې جوړې کړې. ³هر کله چې به اِسرائيليانو فصل کرلو، نو مديان، عمالِيق او د مشرق قومونه به د هغوئ خلاف راتلل. ⁴هغوئ به د هغوئ خلاف خېمې لګولې او د ملک فصل به يې تر غزه پورې برباد کړو، او د اِسرائيل دپاره به يې هيڅ خوراک نۀ پرېښودو — نۀ ګډې، نۀ غواګانې او نۀ خره. ⁵هغوئ به د څارويو او خېمو سره راتلل او د ملخانو په شان به ګڼ وُو؛ هغوئ او د هغوئ اوښان بې‌شماره وُو، او هغوئ به ملک ته راننوتل چې هغه برباد کړى. ⁶نو اِسرائيل د مديان په سبب ډېر ذليل شو، او اِسرائيليانو زمونږ پلار ته فرياد وکړو.

⁷کله چې د اِسرائيل خلقو د مديان په سبب زمونږ پلار ته فرياد وکړو،

⁸نو زمونږ پلار اِسرائيل ته يو نبى راولېږلو، او هغۀ ووئيل، ”زمونږ پلار، د اِسرائيل خُدائ پاک، داسې فرمائى چې، ما تاسو د مصر نه، د غُلامۍ د کور نه راوخيژولئ. ⁹ما تاسو د مصر د لاسه او ستاسو د ټولو ظالمانو د لاسه خلاص کړئ؛ ما هغوئ ستاسو د مخې نه وشړل او د هغوئ ملک مې تاسو ته درکړو. ¹⁰او ما تاسو ته وفرمايل چې، زۀ ستاسو پلار يم؛ د اَموريانو له بتانو نه مۀ يرېږئ چې د هغوئ په ملک کښې اوسېږئ. خو تاسو زما خبره وا نۀ ورېدله.“

¹¹د زمونږ پلار فرښته راغله او د اوفره د هغه بلوط ونې لاندې کښېناسته چې د اَبيعزرى يوآش وه، کله چې د هغۀ زوئ جِدعون د مديان نه د پټولو دپاره د انګورو په زېرمه کښې غنم شکول.

¹²د زمونږ پلار فرښتې هغۀ ته ځان ښکاره کړو او ورته يې ووئيل، ”زمونږ پلار درسره دے، اے زورور جنګياليه.“

¹³جِدعون هغۀ ته ووئيل، ”اے زما مالِکه، کۀ زمونږ پلار زمونږ سره وى، نو دا ټول ولې راغلل؟ د هغۀ هغه ټولې معجزې چرته دى چې زمونږ پلرونو به يې ذکر کولو چې، ’آيا هغۀ مونږ د مصر نه راونۀ خيژولو؟‘ خو اوس زمونږ پلار مونږ پرېښى يُو او د مديان په لاس کښې يې کړى يُو.“

¹⁴زمونږ پلار هغۀ ته مخ راواړولو او وفرمائيل، ”په خپل دې قوت سره لاړ شه او اِسرائيل د مديان له لاسه خلاص کړه. آيا ما تۀ نۀ يې لېږلے؟“

¹⁵هغۀ ووئيل، ”اے زما مالِکه پلاره، زۀ اِسرائيل څنګه خلاص کړلے شم؟ زما خيل په منسى کښې تر ټولو کمزورے دے، او زۀ د خپل پلار په کور کښې تر ټولو حقير يم.“

¹⁶زمونږ پلار هغۀ ته وفرمائيل، ”خو زۀ به ستا سره يم، او تۀ به مديان د يو سړى په شان ووهې.“

¹⁷جِدعون ووئيل، ”کۀ زۀ ستا په نظر کښې فضل موندلے وى، نو ماته يوه نښه راکړه چې دا په رښتيا تۀ يې چې ما سره خبرې کوې.

¹⁸مهربانى وکړه، تر هغې مۀ ځه ترڅو چې زۀ بيا راشم او خپله نذرانه درته راوړم او ستا په مخکښې يې کېږدم.“ هغۀ ووئيل، ”زۀ به ستا تر راتلو پورې همدلته پاتې کېږم.“

¹⁹جِدعون ننوتلو، يو ګډورے يې تيار کړو او د تقريباً شلو څلوريو اوړو نه يې بې خمير مړۍ جوړې کړې، غوښه يې په يوه ټوکرۍ کښې او شوروا يې په يوه لوښى کښې کېښودله، د بلوط ونې لاندې يې هغۀ ته راوړل او وړاندې يې کړل.

²⁰د زمونږ پلار فرښتې هغۀ ته ووئيل، ”غوښه او بې خمير مړۍ واخله، په دې تيږه باندې يې کېږده، او شوروا توئ کړه.“ هغۀ هم داسې وکړل.

²¹د زمونږ پلار فرښتې د خپل لاس د امسا سر وغځولو او غوښه او بې خمير مړۍ يې ولمسولې. د تيږې نه اور راپورته شو او غوښه او بې خمير مړۍ يې وسوزولې، او د زمونږ پلار فرښته د هغۀ د نظره غائبه شوه.

²²کله چې جِدعون پوهه شو چې دا د زمونږ پلار فرښته وه، نو هغۀ ووئيل، ”افسوس، اے مالِکه پلاره! ځکه چې ما ستا فرښته مخامخ وليده!“

²³خو زمونږ پلار وفرمائيل، ”په تا دې سلامتى وى. مۀ يرېږه؛ تۀ به نۀ مرې.“

²⁴جِدعون هلته زمونږ پلار ته يوه قربان‌ګاه جوړه کړه او نوم يې ”زمونږ پلار سلامتى دے“ کېښودو. دا تر نن پورې د اَبيعزريانو په اوفره کښې ولاړه ده. ^a a v24 جِدعون دې قربان‌ګاه ته ”زمونږ پلار سلامتى دے“ نوم ورکړو — دا د هغې سلامتۍ يادګار دے چې زمونږ پلار په هغۀ باندې وفرمائيله، کله چې هغه ويرېدلے وو چې د هغۀ د ليدلو په سبب به مرى.

²⁵په هغه شپه زمونږ پلار هغۀ ته وفرمائيل، ”د خپل پلار غوايى واخله، دوېم هغه چې اوۀ کلن دے، د خپل پلار هغه قربان‌ګاه ورانه کړه چې د بعل ده، او هغه د اشيره ستن چې د هغې سره ده پرې کړه. ²⁶بيا ماته، ستا پلار ته، د دې قلعې په سر يوه مناسبه قربان‌ګاه جوړه کړه. دوېم غوايى واخله او د هغه اشيره ستن په لرګيو باندې يې د سوزولو قربانى په توګه وړاندې کړه چې تا پرې کړې ده.“

²⁷جِدعون لس نوکران واخستل او څنګه چې زمونږ پلار هغۀ ته فرمائيلى وو هم هغه شان يې وکړل. ځکه چې هغه د خپلې کورنۍ او د ښار د خلقو نه دومره ويرېدلو چې په ورځ يې دا کار نۀ شو کولے، نو دا يې په شپه کښې وکړل.

²⁸کله چې د ښار خلق سحر وختي پاڅېدل، نو د بعل قربان‌ګاه ورانه شوې وه، د هغې سره اشيره ستن پرې شوې وه، او دوېم غوايى په نوې جوړه شوې قربان‌ګاه باندې وړاندې شوے وو. ²⁹هغوئ يو بل نه تپوس وکړو، ”دا چا وکړل؟“ کله چې يې لټون او پوښتنه وکړه، نو ورته ووئيل شول، ”د يوآش زوئ جِدعون دا کار کړے دے.“

³⁰د ښار خلقو يوآش ته ووئيل، ”خپل زوئ راوباسه چې مړ شى؛ ځکه چې هغۀ د بعل قربان‌ګاه ورانه کړه او د هغې سره اشيره ستن يې پرې کړه.“ ³¹يوآش هغه ټولو ته چې د هغۀ خلاف ولاړ وُو ووئيل، ”آيا تاسو د بعل طرفدارى کوئ؟ آيا هغه بچ کوئ؟ څوک چې د هغۀ طرفدارى کوى هغه دې تر سحر پورې مړ کړلے شى. کۀ هغه رښتيا معبود وى، نو دې هغه خپل ځان بچ کړى، ځکه چې چا د هغۀ قربان‌ګاه ورانه کړه.“ ³²نو په هغه ورځ جِدعون ته يروبعل ووئيل شو — يعنې ”بعل دې د هغۀ خلاف جګړه وکړى“ — ځکه چې هغۀ د بعل قربان‌ګاه ورانه کړې وه.

³³ټول مديان، عمالِيق او د مشرق قومونه سره يو ځائ شول، اوبه يې پرې کړې او د يزرعيل په ناو کښې يې خېمې ولګولې. ³⁴بيا د زمونږ پلار روح په جِدعون باندې راغلو، او هغۀ بيګل وواهو، او اَبيعزريان راوبلل شول چې د هغۀ پسې لاړ شى. ³⁵هغۀ په ټول منسى کښې قاصدان ولېږل، او هغوئ هم د هغۀ پسې راغونډ شول، او اَشير، زبولون او نفتالى ته يې هم ولېږل، نو هغوئ د هغوئ د ملاقات دپاره راغلل.

³⁶جِدعون زمونږ پلار ته ووئيل، ”کۀ تۀ د اِسرائيل خلاصون زما په لاس کوې، لکه چې تا وعده کړې ده، ³⁷نو زۀ د وړۍ يو پوستکے په خرمن باندې ږدم. کۀ شبنم يواځې په پوستکى باندې وى او ټوله زمکه وچه پاتې شى، نو زۀ به پوهه شم چې تۀ به اِسرائيل زما په لاس خلاص کړې، لکه چې تا وئيلى دى.“

³⁸نو هم داسې وشول. بله ورځ سحر وختي هغۀ پوستکے ونيچړلو او شبنم يې ترې راونيچړلو — يوه کاسه ډکه اوبه.

³⁹بيا جِدعون زمونږ پلار ته ووئيل، ”په قهر مۀ شه؛ ماته اجازه راکړه چې يو ځل بيا خبره وکړم. اجازه راکړه چې يو ځل بيا په پوستکى سره ازمايښت وکړم: پوستکے دې وچ وى، او شبنم دې په ټوله زمکه باندې وى.“

⁴⁰نو په هغه شپه زمونږ پلار هم داسې وکړل. يواځې پوستکے وچ وو؛ شبنم ټوله زمکه پوښلې وه.