Hakimler 6

Bölüm 6.

6 ¹İsrailliler Babamız'ın gözünde kötü olanı yaptılar ve Babamız onları yedi yıl boyunca Midyan'ın eline teslim etti. ²Midyan'ın gücü İsrail'e ağır bastı; bu yüzden İsrailliler dağlarda kendilerine sığınaklar, mağaralar ve kaleler yaptılar. ³İsrailliler ne zaman ekin ekseler, Midyanlılar, Amalekliler ve doğulu halklar onlara karşı saldırıya geçerdi. ⁴Onlara karşı ordugah kurar, Gazze'ye kadar toprağın ürününü yok eder, İsrail'e ne koyun, ne öküz, ne de eşek, hiç yiyecek bırakmazlardı. ⁵Hayvanları ve çadırlarıyla gelir, çekirge sürüsü gibi akın ederlerdi; kendileri de develeri de sayılamayacak kadar çoktu; ülkeyi yıkmak için işgal ederlerdi. ⁶Böylece İsrail, Midyan yüzünden çok düşkün bir duruma geldi ve İsrailliler Babamız'a feryat ettiler.

⁷İsrail halkı Midyan yüzünden Babamız'a feryat ettiğinde,

⁸Babamız İsrail'e bir peygamber gönderdi. Peygamber şöyle dedi: «İsrail'in Tanrısı Babamız diyor ki: Ben sizi Mısır'dan, kölelik evinden çıkardım. ⁹Sizi Mısır'ın elinden ve size baskı yapanların hepsinin elinden kurtardım; onları önünüzden kovdum ve topraklarını size verdim. ¹⁰Size, ‹Ben sizin Babanızım; topraklarında yaşadığınız Amorluların ilahlarından korkmayın› dedim. Ama sözümü dinlemediniz.»

¹¹Babamız'ın meleği gelip Aviezerli Yoaş'a ait olan Ofra'daki meşe ağacının altına oturdu. Yoaş'ın oğlu Gidyon, Midyanlılardan gizlemek için üzüm sıkma çukurunda buğday dövüyordu.

¹²Babamız'ın meleği ona görünüp, «Babamız seninledir, ey yiğit savaşçı» dedi.

¹³Gidyon ona şöyle dedi: «Ne olur efendim, Babamız bizimleyse, bütün bunlar neden başımıza geldi? Atalarımızın bize anlattığı, ‹Bizi Mısır'dan çıkaran O değil mi?› dedikleri bütün o harikalar nerede? Ama şimdi Babamız bizi terk etti, bizi Midyan'ın eline teslim etti.»

¹⁴Babamız ona dönüp, «Bu gücünle git ve İsrail'i Midyan'ın elinden kurtar. Seni ben göndermiyor muyum?» dedi.

¹⁵Gidyon, «Ne olur, ey Egemen Babam, İsrail'i nasıl kurtarabilirim? Benim boyum Manaşşe'de en zayıf olanı, ben de babamın evinde en önemsiz kişiyim» dedi.

¹⁶Babamız ona, «Ama ben seninle olacağım ve Midyanlıları tek bir adamı yener gibi bozguna uğratacaksın» dedi.

¹⁷Gidyon, «Senin gözünde lütuf bulduysam, benimle konuşanın gerçekten sen olduğuna dair bana bir belirti ver» dedi.

¹⁸«Ne olur, ben dönüp sunumu getirene ve önüne koyana dek buradan ayrılma.» Melek, «Sen dönene dek beklerim» dedi.

¹⁹Gidyon eve gidip bir oğlak hazırladı, yaklaşık yirmi litre undan mayasız ekmek yaptı; eti bir sepete, et suyunu bir tencereye koydu; bunları meşe ağacının altında meleğe getirip önüne sundu.

²⁰Babamız'ın meleği ona, «Eti ve mayasız ekmeği al, şu kayanın üzerine koy; et suyunu da dök» dedi. Gidyon söyleneni yaptı.

²¹Babamız'ın meleği elindeki değneğin ucunu uzatıp ete ve mayasız ekmeğe dokundu. Kayadan ateş yükseldi, eti ve mayasız ekmeği yakıp yok etti. Sonra Babamız'ın meleği gözünün önünden kayboldu.

²²Gidyon, onun Babamız'ın meleği olduğunu anlayınca, «Eyvah, ey Egemen Babam! Meleğini yüz yüze gördüm!» dedi.

²³Ama Babamız ona, «Esenlik sana. Korkma, ölmeyeceksin» dedi.

²⁴Gidyon orada Babamız'a bir sunak yaptı ve ona «Babamız Esenliktir» adını verdi. Bu sunak bugüne dek Aviezerlilerin Ofra Kenti'nde durmaktadır. ^a a v24 Gidyon bu sunağa «Babamız Esenliktir» adını verdi; bu, onu gördüğü için öleceğinden dehşete kapıldığında Babamız'ın onun üzerine söylediği esenliğin bir anıtıydı.

²⁵O gece Babamız ona şöyle dedi: «Babanın boğasını, yedi yaşındaki ikinci boğayı al; babanın Baal için yaptığı sunağı yık ve yanındaki Aşera direğini kes. ²⁶Sonra bu kalenin üzerine bana, Babana uygun bir sunak yap. İkinci boğayı al ve kestiğin Aşera direğinin odunlarında yakmalık sunu olarak sun.»

²⁷Gidyon uşaklarından onunu yanına aldı ve Babamız'ın kendisine söylediği gibi yaptı. Ne var ki ailesinden ve kentin adamlarından çok korktuğu için bunu gündüz yapmaya cesaret edemedi, geceleyin yaptı.

²⁸Kentin adamları sabah erkenden kalktıklarında Baal'ın sunağının yıkılmış, yanındaki Aşera direğinin kesilmiş ve ikinci boğanın yeni yapılan sunakta sunulmuş olduğunu gördüler. ²⁹Birbirlerine, «Bunu kim yaptı?» diye sordular. Araştırıp soruşturduktan sonra kendilerine, «Bunu Yoaş oğlu Gidyon yaptı» dediler.

³⁰Kentin adamları Yoaş'a, «Oğlunu dışarı çıkar; ölmesi gerek. Çünkü Baal'ın sunağını yıktı, yanındaki Aşera direğini kesti» dediler. ³¹Yoaş, kendisine karşı toplanan kalabalığa şöyle dedi: «Baal'ı savunmaya mı çalışıyorsunuz? Onu siz mi kurtaracaksınız? Onun için savunma yapan sabaha kadar öldürülecek. Baal tanrıysa, bırakın kendini savunsun; çünkü sunağını yıkan biri var.» ³²O gün Gidyon'a, «Baal onunla çekişsin» anlamında Yerubbaal adı verildi; çünkü Baal'ın sunağını yıkmıştı.

³³Bütün Midyanlılar, Amalekliler ve doğulu halklar birleşip ırmağı geçtiler ve Yizreel Vadisi'nde ordugah kurdular. ³⁴O zaman Babamız'ın Ruhu Gidyon'u sardı. Gidyon boru çaldı ve Aviezerliler onun ardından gitmek üzere çağrıldı. ³⁵Gidyon bütün Manaşşe'ye haberciler gönderdi; onlar da ardından toplandı. Aşer, Zevulun ve Naftali'ye de haberciler gönderdi; onlar da gelip kendilerine katıldılar.

³⁶Gidyon Babamız'a şöyle dedi: «Söz verdiğin gibi İsrail'i benim elimle kurtaracaksan, ³⁷işte harman yerine bir yün post koyuyorum. Çiy yalnızca postun üzerine düşer, toprağın her yanı kuru kalırsa, dediğin gibi İsrail'i benim elimle kurtaracağını bileceğim.»

³⁸Öyle de oldu. Ertesi sabah erkenden kalkıp postu sıktı ve içinden çiyi sıkıp çıkardı; bir tas dolusu su oldu.

³⁹Sonra Gidyon Babamız'a, «Bana öfkelenme; bir kez daha konuşayım. Postla bir kez daha deneyeyim: bu kez post kuru kalsın, çiy toprağın her yanına düşsün» dedi.

⁴⁰O gece Babamız öyle yaptı. Yalnızca post kuru kaldı; çiy toprağın her yanını kapladı.