ମିଦୀୟନ ହସ୍ତ ତଳେ ଇସ୍ରାଏଲର କ୍ରନ୍ଦନ
ମିଦିୟନର ଲୁଣ୍ଠନକାରୀମାନେ ଫସଲ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ ଗୁମ୍ଫାରେ ଲୁଚି ଆର୍ତ୍ତନାଦ ନ କରେ। ଆମ ପିତାଙ୍କ ଦୂତ ଗିଦିୟୋନଙ୍କୁ ଦ୍ରାକ୍ଷାକୁଣ୍ଡରେ ଗହମ ମର୍ଦ୍ଦନ କରୁଥିବା ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ମହାବୀର ବୋଲି ଡାକନ୍ତି। ଗିଦିୟୋନ ତର୍କ କରନ୍ତି, ରାତିରେ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ବାଲ୍ ଯଜ୍ଞବେଦି ଭାଙ୍ଗିଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ଲୋମ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇଥର ଆମ ପିତାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରନ୍ତି।
6 1ଇସ୍ରାଏଲ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ କୁକର୍ମ କଲା, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ସାତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଦୀୟନ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କଲେ। 2ମିଦୀୟନ ହସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ ଉପରେ ପ୍ରବଳ ହେଲା, ଏଣୁ ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନଗଣ ଆପଣାମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପର୍ବତମାନର ଗହ୍ଵର, ଗୁମ୍ଫା ଓ ଦୃଢ଼ ସ୍ଥାନ ନିର୍ମାଣ କଲେ। 3ଇସ୍ରାଏଲ ଯେତେବେଳେ ଶସ୍ୟ ବୁଣିଲା, ସେତେବେଳେ ମିଦୀୟନ, ଅମାଲେକ ଓ ପୂର୍ବଦେଶୀୟ ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆସିଲେ। 4ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଛାଉଣି ସ୍ଥାପନ କରି ଘସା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଶର ଶସ୍ୟ ବିନଷ୍ଟ କଲେ, ଆଉ ଇସ୍ରାଏଲ ନିମନ୍ତେ କୌଣସି ଖାଦ୍ୟ, ମେଷ, ଗୋରୁ କି ଗର୍ଦ୍ଦଭ ରଖିଲେ ନାହିଁ। 5ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପଶୁ ଓ ତମ୍ବୁ ସହିତ ଆସିଲେ, ପଙ୍ଗପାଳ ପରି ଦଳବଦ୍ଧ ହୋଇ ଆସିଲେ; ସେମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଉଷ୍ଟ୍ର ଅସଂଖ୍ୟ ଥିଲେ, ପୁଣି ସେମାନେ ଦେଶ ବିନଷ୍ଟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତହିଁ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। 6ତେଣୁ ମିଦୀୟନ ସକାଶୁ ଇସ୍ରାଏଲ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀନ ହେଲା, ପୁଣି ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନଗଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ କ୍ରନ୍ଦନ କଲେ।
7ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନଗଣ ମିଦୀୟନ ସକାଶୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ କ୍ରନ୍ଦନ କରନ୍ତେ,
8ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଇସ୍ରାଏଲ ନିକଟକୁ ଜଣେ ଭାବବାଦୀ ପ୍ରେରଣ କଲେ, ସେ କହିଲେ, “ଇସ୍ରାଏଲର ଈଶ୍ଵର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି: ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମିସରରୁ, ଦାସଗୃହରୁ ବାହାର କରି ଆଣିଲୁ। 9ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମିସରର ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଉପଦ୍ରବକାରୀର ହସ୍ତରୁ ଉଦ୍ଧାର କଲୁ; ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ିଦେଇ ସେମାନଙ୍କ ଦେଶ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦେଲୁ। 10ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଲୁ: ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା; ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଦେଶରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବାସ କରୁଅଛ, ସେହି ଇମୋରୀୟମାନଙ୍କ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଭୟ କର ନାହିଁ। ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭ ରବରେ ମନୋଯୋଗ କଲ ନାହିଁ।”
11ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୂତ ଆସି ଅବୀୟେଷ୍ରୀୟ ଯୋୟାଶ୍ର ଅଧିକାରସ୍ଥିତ ଅଫ୍ରାସ୍ଥ ଅଲୋନ ବୃକ୍ଷ ତଳେ ବସିଲେ, ସେତେବେଳେ ତାହାର ପୁତ୍ର ଗିଦିୟୋନ ମିଦୀୟନଠାରୁ ଲୁଚାଇ ରଖିବା ପାଇଁ ଦ୍ରାକ୍ଷାକୁଣ୍ଡରେ ଗହମ ଝାଡ଼ୁଥିଲା।
12ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୂତ ତାହାକୁ ଦର୍ଶନ ଦେଇ କହିଲେ, “ହେ ମହାବୀର, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି।”
13ଗିଦିୟୋନ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ହେ ମୋହର ପ୍ରଭୁ, ବିନତି କରୁଅଛି, ଯଦି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ଏସମସ୍ତ କାହିଁକି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଘଟିଅଛି? ‘ସେ କି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମିସରରୁ ବାହାର କରି ଆଣି ନାହାନ୍ତି?’ ବୋଲି କହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ତାହାଙ୍କର ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ, ତାହାସବୁ କାହିଁ? ମାତ୍ର ଏବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ମିଦୀୟନ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିଅଛନ୍ତି।”
14ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହା ପ୍ରତି ଫେରି କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ଏହି ବଳ ଦ୍ଵାରା ଯାଇ ମିଦୀୟନ ହସ୍ତରୁ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଉଦ୍ଧାର କର। ଆମ୍ଭେ କି ତୁମ୍ଭକୁ ପ୍ରେରଣ କରି ନାହୁଁ?”
15ସେ କହିଲା, “ହେ ମୋହର ପ୍ରଭୁ ପିତା, ବିନତି କରୁଅଛି, ମୁଁ କିପରି ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବି? ଦେଖ, ମନଃଶି ମଧ୍ୟରେ ମୋହର ଗୋଷ୍ଠୀ ଅତି ଦୁର୍ବଳ, ଆଉ ମୋʼ ପିତୃଗୃହରେ ମୁଁ କନିଷ୍ଠ।”
16ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ କହିଲେ, “ମାତ୍ର ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗରେ ରହିବା, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ପରି ମିଦୀୟନକୁ ଆଘାତ କରିବ।”
17ଗିଦିୟୋନ କହିଲା, “ଯଦି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଅଛି, ତେବେ ଆପଣ ଯେ ମୋʼ ସହିତ କଥା କହୁଅଛନ୍ତି, ଏହାର ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ ମୋତେ ଦେଉନ୍ତୁ।
18ବିନତି କରୁଅଛି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରି ଆସି ମୋହର ନୈବେଦ୍ୟ ଆଣି ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନ ରଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆପଣ ଏ ସ୍ଥାନରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।” ସେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଫେରି ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭେ ରହିବା।”
19ତହିଁରେ ଗିଦିୟୋନ ଭିତରକୁ ଯାଇ ଗୋଟିଏ ଛେଳିଛୁଆ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲା ଓ ପ୍ରାୟ କୋଡ଼ିଏ ସେର ଅଟାରୁ ତାଡ଼ିଶୂନ୍ୟ ରୁଟି କଲା; ସେ ମାଂସ ଗୋଟିଏ ଟୋକାଇରେ ଓ ଝୋଳ ଗୋଟିଏ ପାତ୍ରରେ ରଖି ଅଲୋନ ବୃକ୍ଷ ତଳେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣି ଉତ୍ସର୍ଗ କଲା।
20ତହିଁରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୂତ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ଏହି ମାଂସ ଓ ତାଡ଼ିଶୂନ୍ୟ ରୁଟି ନେଇ ଏହି ଶୈଳ ଉପରେ ରଖ ଓ ଝୋଳ ଢାଳିଦିଅ।” ତହିଁରେ ସେ ସେହିପରି କଲା।
21ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୂତ ଆପଣା ହସ୍ତସ୍ଥିତ ଯଷ୍ଟିର ଅଗ୍ରଭାଗ ବଢ଼ାଇ ସେହି ମାଂସ ଓ ତାଡ଼ିଶୂନ୍ୟ ରୁଟି ସ୍ପର୍ଶ କଲେ; ତହିଁରେ ଶୈଳରୁ ଅଗ୍ନି ଉଠି ସେହି ମାଂସ ଓ ତାଡ଼ିଶୂନ୍ୟ ରୁଟି ଗ୍ରାସ କଲା, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୂତ ତାହାର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅନ୍ତର୍ହିତ ହେଲେ।
22ତାହା ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୂତ, ଏହା ବୁଝି ଗିଦିୟୋନ କହିଲା, “ହାୟ ହାୟ, ହେ ପ୍ରଭୁ ପିତା! କାରଣ ମୁଁ ସମ୍ମୁଖାସମ୍ମୁଖୀ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ ଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଅଛି!”
23ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ଶାନ୍ତି ହେଉ; ଭୟ କର ନାହିଁ; ତୁମ୍ଭେ ମରିବ ନାହିଁ।”
24ତହିଁରେ ଗିଦିୟୋନ ସେଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଯଜ୍ଞବେଦି ନିର୍ମାଣ କରି ତହିଁର ନାମ “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶାନ୍ତିସ୍ଵରୂପ” ରଖିଲା। ତାହା ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବୀୟେଷ୍ରୀୟମାନଙ୍କ ଅଫ୍ରାରେ ଅଛି। a a v24 ଗିଦିୟୋନ ଏହି ଯଜ୍ଞବେଦିର ନାମ “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶାନ୍ତିସ୍ଵରୂପ” ରଖିଲା — ସେ ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ସକାଶୁ ମରିବ ବୋଲି ଭୀତ ହୋଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ତାହା ଉପରେ ପିତା ଯେଉଁ ଶାନ୍ତିର କଥା କହିଥିଲେ, ତାହାର ଏକ ସ୍ମାରକ।
25ସେହି ରାତ୍ରିରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ପିତାର ବୃଷ, ଅର୍ଥାତ୍ ସାତ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ଦ୍ଵିତୀୟ ବୃଷକୁ ନିଅ, ପୁଣି ବାଲ୍ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଥିବା ତୁମ୍ଭ ପିତାର ଯଜ୍ଞବେଦି ଭାଙ୍ଗି ପକାଅ ଓ ତହିଁ ନିକଟସ୍ଥ ଆଶେରା-ସ୍ତମ୍ଭ କାଟି ପକାଅ। 26ପୁଣି ଏହି ଦୃଢ଼ ସ୍ଥାନ ଉପରେ ଆମ୍ଭ, ଅର୍ଥାତ୍ ତୁମ୍ଭ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉପଯୁକ୍ତ ରୂପେ ଗୋଟିଏ ଯଜ୍ଞବେଦି ନିର୍ମାଣ କର। ପୁଣି ସେହି ଦ୍ଵିତୀୟ ବୃଷ ନେଇ ତୁମ୍ଭର କଟା ଆଶେରା-ସ୍ତମ୍ଭର କାଷ୍ଠ ଉପରେ ହୋମବଳି ରୂପେ ଉତ୍ସର୍ଗ କର।”
27ତହିଁରେ ଗିଦିୟୋନ ଦଶ ଜଣ ଦାସ ନେଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେହିପରି କଲା। ମାତ୍ର ଆପଣା ପିତୃଗୃହ ଓ ନଗରସ୍ଥ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଭୟ କରିବାରୁ ସେ ଦିନରେ ତାହା କରି ନ ପାରି ରାତ୍ରିରେ କଲା।
28ନଗରସ୍ଥ ଲୋକମାନେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଦେଖିଲେ ଯେ, ବାଲ୍ର ଯଜ୍ଞବେଦି ଭଗ୍ନ ହୋଇଅଛି ଓ ତହିଁ ନିକଟସ୍ଥ ଆଶେରା-ସ୍ତମ୍ଭ କଟା ହୋଇଅଛି, ପୁଣି ସେହି ଦ୍ଵିତୀୟ ବୃଷ ନୂତନ ନିର୍ମିତ ଯଜ୍ଞବେଦି ଉପରେ ଉତ୍ସର୍ଗ ହୋଇଅଛି। 29ତହିଁରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପର ପଚାରିଲେ, “ଏ କର୍ମ କିଏ କଲା?” ପୁଣି ଅନୁସନ୍ଧାନ ଓ ପଚାରିବା ଉତ୍ତାରେ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହାଗଲା, “ଯୋୟାଶ୍ର ପୁତ୍ର ଗିଦିୟୋନ ଏ କର୍ମ କଲା।”
30ତେବେ ନଗରସ୍ଥ ଲୋକମାନେ ଯୋୟାଶ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ପୁଅକୁ ବାହାର କରି ଆଣ, ସେ ମରୁ; କାରଣ ସେ ବାଲ୍ର ଯଜ୍ଞବେଦି ଭାଙ୍ଗି ପକାଇଅଛି ଓ ତହିଁ ନିକଟସ୍ଥ ଆଶେରା-ସ୍ତମ୍ଭ କାଟି ପକାଇଅଛି।” 31ମାତ୍ର ଯୋୟାଶ୍ ଆପଣା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକସମୂହକୁ କହିଲା, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କି ବାଲ୍ ପକ୍ଷରେ ବିବାଦ କରିବ? କି ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରିବ? ଯେକେହି ତାହା ପକ୍ଷରେ ବିବାଦ କରିବ, ସେ ପ୍ରଭାତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ହତ ହେଉ। ଯଦି ସେ ଦେବତା, ତେବେ ସେ ଆପଣାକୁ ପକ୍ଷ ସମର୍ଥନ କରୁ, କାରଣ କେହି ତାହାର ଯଜ୍ଞବେଦି ଭାଙ୍ଗି ପକାଇଅଛି।” 32ଏହେତୁ ସେଦିନ ଗିଦିୟୋନ “ଯିରୁବ୍ବାଲ୍” — ଅର୍ଥାତ୍ “ବାଲ୍ ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିବାଦ କରୁ” — ବୋଲି ନାମିତ ହେଲା, କାରଣ ସେ ବାଲ୍ର ଯଜ୍ଞବେଦି ଭାଙ୍ଗି ପକାଇଥିଲା।
33ଏଥିଉତ୍ତାରେ ସମସ୍ତ ମିଦୀୟନ, ଅମାଲେକ ଓ ପୂର୍ବଦେଶୀୟ ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ପାର ହୋଇ ଯିଷ୍ରିୟେଲ ଉପତ୍ୟକାରେ ଛାଉଣି ସ୍ଥାପନ କଲେ। 34ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଗିଦିୟୋନକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କଲେ, ଆଉ ସେ ତୂରୀ ବଜାନ୍ତେ, ଅବୀୟେଷ୍ରୀୟମାନେ ତାହାର ପଶ୍ଚାଦ୍ଗମନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆହୂତ ହେଲେ। 35ପୁଣି ସେ ସମୁଦାୟ ମନଃଶି ମଧ୍ୟରେ ଦୂତ ପ୍ରେରଣ କଲା, ତହିଁରେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହାର ପଶ୍ଚାତରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ; ଆଉ ସେ ଆଶେର, ସବୂଲୂନ ଓ ନପ୍ତାଲି ନିକଟକୁ ଦୂତ ପ୍ରେରଣ କଲା, ତହିଁରେ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଆସିଲେ।
36ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଗିଦିୟୋନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲା, “ଆପଣ ଯେପରି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଅଛନ୍ତି, ସେପରି ଯଦି ମୋʼ ହସ୍ତ ଦ୍ଵାରା ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ, 37ତେବେ ଦେଖନ୍ତୁ, ମୁଁ ଖଳାରେ ଗୋଟିଏ ମେଷ-ଲୋମର ଗୁଡ଼ା ରଖୁଅଛି। ଯଦି କେବଳ ଲୋମ ଉପରେ ଶିଶିର ପଡ଼େ ଓ ସମସ୍ତ ଭୂମି ଶୁଷ୍କ ରହେ, ତେବେ ଆପଣ ଯେପରି କହିଅଛନ୍ତି, ସେପରି ମୋʼ ହସ୍ତ ଦ୍ଵାରା ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣିବି।”
38ତହିଁରେ ସେହିପରି ହେଲା। ପରଦିନ ସେ ପ୍ରତ୍ୟୁଷରେ ଉଠି ସେହି ଲୋମ ଚିପୁଡ଼ି ତହିଁରୁ ଶିଶିର ବାହାର କରନ୍ତେ, ଏକ ପାତ୍ର ଭର୍ତ୍ତି ଜଳ ହେଲା।
39ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଗିଦିୟୋନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲା, “ଆପଣ କ୍ରୋଧ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ମୋତେ ଆଉ ଥରେ କହିବାକୁ ଦେଉନ୍ତୁ। ବିନତି କରୁଅଛି, ମୋତେ ଏହି ଲୋମ ନେଇ ଆଉ ଥରେ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଦେଉନ୍ତୁ: ଏବେ କେବଳ ଲୋମ ଶୁଷ୍କ ରହୁ ଓ ସମସ୍ତ ଭୂମି ଉପରେ ଶିଶିର ପଡ଼ୁ।”
40ତହିଁରେ ସେହି ରାତ୍ରିରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେହିପରି କଲେ। କେବଳ ଲୋମ ଶୁଷ୍କ ରହିଲା ଓ ସମସ୍ତ ଭୂମି ଶିଶିରରେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ହେଲା।