ଦବୋରା ଓ ବାରକ୍‌ଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗୀତ

ଦବୋରା ଓ ବାରକ ଗୀତରେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପୁଣି ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି: ଇଦୋମରୁ ଆମ ପିତାଙ୍କ ଅଗ୍ରସର, ପର୍ବତମାନେ କମ୍ପିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ; ନିର୍ଜନ ରାସ୍ତା; ଆସିଥିବା ବଂଶ ଓ ନିଜ ଜାହାଜ ପାଖରେ ରହିଯାଇଥିବା ବଂଶ। ଯାୟେଲ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଆନ୍ତି। ଗୀତଟି ସୀଷରାର ମାʼଙ୍କ ପାଖରେ ଶେଷ ହୁଏ, ଯିଏ ଏବେ ବି ଝରକା ପାଖରେ ବସି କେବେ ନ ଆସିବା ଲୁଟ ଗଣୁଛି।

ଅଧ୍ୟାୟ 5।

ସେହି ଦିନ ଦବୋରା ଓ ଅବୀନୋୟମ୍‌ଙ୍କ ପୁତ୍ର ବାରକ୍‌ ଏହି ଗୀତ ଗାନ କଲେ: “ଯେତେବେଳେ ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ନେତାମାନେ ପଥ ଦେଖାନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ସ୍ଵେଚ୍ଛାରେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରନ୍ତି—ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କର! ହେ ରାଜାମାନେ, ଶୁଣ! ହେ ଅଧିପତିମାନେ, କର୍ଣ୍ଣ ଦିଅ! ମୁଁ, ମୁଁ ହିଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗାନ କରିବି; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଇସ୍ରାଏଲର ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମୁଁ ବାଦ୍ୟ ବଜାଇବି। ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ସେୟୀରରୁ ବାହାରିଗଲ, ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ଇଦୋମ ଦେଶରୁ ଯାତ୍ରା କଲ, ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଲା, ଆକାଶ ବର୍ଷିଲା, ମେଘ ଜଳ ଢାଳିଲା। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ସୀନୟର ସେହି ଜଣଙ୍କ ଛାମୁରେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଇସ୍ରାଏଲର ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଛାମୁରେ ପର୍ବତଗଣ ଥରିଲା। ଅନାତ୍‌ର ପୁତ୍ର ଶମ୍‌ଗରଙ୍କ ସମୟରେ, ଯାୟେଲର ସମୟରେ ରାଜପଥସବୁ ଜନଶୂନ୍ୟ ହୋଇଥିଲା, ଆଉ ପଥିକମାନେ ବକ୍ର ପଥ ଧରି ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ। ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କ ଜୀବନ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା, ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା—ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ, ଦବୋରା ଉଠିଲି ନାହିଁ, ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ମାତା ହୋଇ ଉଠିଲି ନାହିଁ। ସେମାନେ ନୂତନ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲେ; ସେତେବେଳେ ନଗରଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ଚାଳିଶ ହଜାର ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଢାଲ କିମ୍ବା ବର୍ଚ୍ଛା ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ। ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ଵେଚ୍ଛାରେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କଲେ, ଇସ୍ରାଏଲର ସେହି ସେନାନାୟକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋହର ହୃଦୟ ଧାବିତ ହୁଏ— ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କର! ହେ ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ ଗର୍ଦ୍ଦଭାରୋହୀମାନେ, ହେ ଉତ୍ତମ ଆସନରେ ଉପବିଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ, ଆଉ ହେ ପଥରେ ଗମନକାରୀମାନେ—ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କର! ଜଳପାନ ସ୍ଥାନରେ ପଲ ବିଭାଗକାରୀମାନଙ୍କ ସ୍ଵରଠାରୁ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଵରରେ, ସେଠାରେ ସେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଧର୍ମକର୍ମର, ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ତାହାଙ୍କ ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କ ଧର୍ମକର୍ମର ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଲୋକମାନେ ନଗରଦ୍ଵାର ନିକଟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲେ। ଜାଗ, ଜାଗ, ଦବୋରା! ଜାଗ, ଜାଗ, ଗୀତ ଗାନ କର! ଉଠ, ବାରକ୍‌! ହେ ଅବୀନୋୟମ୍‌ଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତୁମ୍ଭର ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ନେଇଯାଅ। ସେତେବେଳେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲେ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଲୋକମାନେ ବୀରଗଣ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲେ। ଇଫ୍ରୟିମରୁ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମୂଳ ଅମାଲେକରେ ଥିଲା, ସେମାନେ ଆସିଲେ, ହେ ବିନ୍ୟାମୀନ୍‌, ତୁମ୍ଭର ପଛେ ପଛେ ତୁମ୍ଭର ଜ୍ଞାତିମାନଙ୍କ ସହିତ; ମାଖୀରରୁ ସେନାନାୟକମାନେ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲେ, ଆଉ ସବୂଲୂନରୁ ଯେଉଁମାନେ ସେନାପତିର ଯଷ୍ଟି ବହନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆସିଲେ। ଇଷାଖରର ଅଧିପତିମାନେ ଦବୋରାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଥିଲେ; ହଁ, ଇଷାଖର ବାରକ୍‌ଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶ୍ଵସ୍ତ ହୋଇ ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ତଳଭୂମିକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲା। ରୁବେନ୍‌ର ଜନପଦସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ମନର ମହା ଅନୁସନ୍ଧାନ ହେଲା। ପଲ ନିମନ୍ତେ ବଂଶୀଧ୍ଵନି ଶୁଣିବା ପାଇଁ ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ମେଷଖୁଆଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ରହିଲ? ରୁବେନ୍‌ର ଜନପଦସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ମନର ମହା ଅନୁସନ୍ଧାନ ହେଲା। ଗିଲୀୟଦ ଯର୍ଦ୍ଦନ ସେପାରିରେ ରହିଲା। ଆଉ ଦାନ୍‌, ସେ କାହିଁକି ଜାହାଜ ନିକଟରେ ବିଳମ୍ବ କଲା? ଆଶେର ସମୁଦ୍ରତୀରରେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ବସି ରହିଲା, ଆପଣା ବନ୍ଦର ନିକଟରେ ବାସ କଲା। ସବୂଲୂନ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିପଦରେ ପକାଇଥିବା ଗୋଷ୍ଠୀ ଥିଲା; ଏପରି କ୍ଷେତ୍ରର ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନରେ ନପ୍ତାଲି ମଧ୍ୟ ଥିଲା। ରାଜାମାନେ ଆସି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ସେତେବେଳେ କିଣାନର ରାଜାମାନେ ତାନକ୍‌ରେ, ମଗିଦ୍ଦୋ ଜଳ ନିକଟରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କିଛି ରୂପା, କିଛି ଲୁଟଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇଗଲେ ନାହିଁ। ଆକାଶରୁ ତାରାଗଣ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ଆପଣାମାନଙ୍କ ପଥରୁ ସେମାନେ ସୀଷରା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। କୀଶୋନ୍‌ ନଦୀ ସେମାନଙ୍କୁ ଭସାଇ ନେଇଗଲା, ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ନଦୀ, କୀଶୋନ୍‌ ନଦୀ। ହେ ମୋହର ପ୍ରାଣ, ବଳରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅ! ସେତେବେଳେ ଅଶ୍ଵଗଣର ଖୁରା ଗର୍ଜ୍ଜନ କଲା—ତାହାର ବଳବାନ ଅଶ୍ଵଗଣର ଦ୍ରୁତଗତି, ଦ୍ରୁତଗତି ଦୌଡ଼ ହେତୁ।

‘ମେରୋସ୍‌କୁ ଅଭିଶାପ ଦିଅ,’ ବୋଲି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୂତ କହିଲେ, ‘ସେଠାକାର ନିବାସୀମାନଙ୍କୁ ତୀବ୍ର ଅଭିଶାପ ଦିଅ, କାରଣ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ, ବୀରଗଣ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସିଲେ ନାହିଁ।’” କେନୀୟ ହେବରର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଯାୟେଲ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଆଶୀର୍ବାଦ-ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ, ତମ୍ବୁବାସିନୀ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଆଶୀର୍ବାଦ-ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। ସେ ଜଳ ମାଗିଲା, ଆଉ ସେ ତାହାକୁ ଦୁଗ୍ଧ ଦେଲା; ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଉପଯୁକ୍ତ ପାତ୍ରରେ ସେ ତାହା ନିକଟକୁ ଦହି ଆଣିଲା। ସେ ଆପଣା ହସ୍ତ ତମ୍ବୁ-କଣ୍ଟା ଆଡ଼କୁ ବଢ଼ାଇଲା, ଆପଣା ଡାହାଣ ହସ୍ତ କାରିଗରର ହାତୁଡ଼ି ଆଡ଼କୁ ବଢ଼ାଇଲା। ସେ ସୀଷରାକୁ ଆଘାତ କଲା, ତାହାର ମସ୍ତକ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲା, ତାହାର କାନପଟା ଭାଙ୍ଗି ଭେଦ କଲା। ତାହା ଚରଣ ତଳେ ସେ ନଇଁ ପଡ଼ିଲା, ସେ ପଡ଼ିଲା, ସେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ଶୋଇଲା; ତାହା ଚରଣ ତଳେ ସେ ନଇଁ ପଡ଼ିଲା, ସେ ପଡ଼ିଲା। ଯେଉଁଠାରେ ସେ ନଇଁ ପଡ଼ିଲା, ସେଠାରେ ହିଁ ସେ ମୃତ ହୋଇ ପଡ଼ିଲା। ଝରକା ଦେଇ ସୀଷରାର ମାତା ନିରୀକ୍ଷଣ କଲା; ଜାଲିକବାଟ ପଛରେ ସେ ଚିତ୍କାର କଲା, “ତାହାର ରଥ ଆସିବାକୁ କାହିଁକି ଏତେ ବିଳମ୍ବ ହେଉଅଛି? ତାହାର ରଥର ଚକ୍ର ଶବ୍ଦ କାହିଁକି ବିଳମ୍ବିତ ହେଉଅଛି?” ତାହାର ଜ୍ଞାନବତୀ ସଙ୍ଗିନୀମାନେ ତାହାକୁ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି— ବରଂ ସେ ଆପଣା ମନରେ ବାରମ୍ବାର ସେହି କଥା କହୁଥାଏ। “ସେମାନେ କି ଲୁଟଦ୍ରବ୍ୟ ପାଇ ବିଭାଗ କରୁ ନାହାନ୍ତି?—ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ କି ଦୁଇଟି ଯୁବତୀ, ସୀଷରା ପାଇଁ ରଙ୍ଗିତ ବସ୍ତ୍ରର ଲୁଟ, ବିଚିତ୍ର ବୁଣା ରଙ୍ଗିତ ବସ୍ତ୍ରର ଲୁଟ, ଲୁଣ୍ଠନକାରୀର ଗଳା ପାଇଁ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ ବିଚିତ୍ର ବୁଣା ବସ୍ତ୍ର?” ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଏହିପରି ବିନଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ! କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଆପଣା ବଳରେ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ହେଉନ୍ତୁ। ତହୁଁ ଦେଶ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ଶାନ୍ତିରେ ରହିଲା।