ദെബോറയും ബാരാക്കും പിതാവിനു പാടുന്നു

ദെബോരായും ബാരാക്കും ആ യുദ്ധത്തെ പാട്ടിൽ പുനരാവിഷ്കരിക്കുന്നു: പർവ്വതങ്ങൾ കുലുങ്ങുംവരെ എദോമിൽനിന്നു നടകൊള്ളുന്ന നമ്മുടെ പിതാവ്, ആളൊഴിഞ്ഞ പാതകൾ, വന്ന ഗോത്രങ്ങളും തങ്ങളുടെ കപ്പലുകൾക്കരികെ തങ്ങിയ ഗോത്രങ്ങളും. യായേൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരിക്കലും വന്നെത്താത്ത കൊള്ളമുതൽ എണ്ണിക്കൊണ്ട് ഇപ്പോഴും കിളിവാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന സീസെരയുടെ അമ്മയിലാണ് പാട്ട് അവസാനിക്കുന്നത്.

അധ്യായം 5.

ആ ദിവസം ദെബോറയും അബീനോവാമിന്റെ മകനായ ബാരാക്കും ഈ ഗീതം പാടി: “ഇസ്രായേലിൽ നേതാക്കന്മാർ നയിക്കുമ്പോൾ, ജനം സ്വമനസ്സാലേ തങ്ങളെത്തന്നെ അർപ്പിക്കുമ്പോൾ—നമ്മുടെ പിതാവിനെ സ്തുതിക്കുവിൻ! രാജാക്കന്മാരേ, കേൾക്കുവിൻ! പ്രഭുക്കന്മാരേ, ചെവിചായ്ക്കുവിൻ! ഞാൻ, ഞാൻതന്നെ, നമ്മുടെ പിതാവിനു പാടും; ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ നമ്മുടെ പിതാവിനു ഞാൻ കീർത്തനം ചെയ്യും. ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങ് സേയീരിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, അങ്ങ് ഏദോം ദേശത്തുനിന്നു നടകൊണ്ടപ്പോൾ, ഭൂമി കുലുങ്ങി, ആകാശം പെയ്തു, മേഘങ്ങൾ വെള്ളം ചൊരിഞ്ഞു. നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പിൽ, സീനായിയുടെ അധിപന്റെ മുമ്പിൽ, പർവതങ്ങൾ വിറകൊണ്ടു, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പിൽ. അനാത്തിന്റെ മകനായ ശംഗരിന്റെ കാലത്ത്, യായേലിന്റെ കാലത്ത്, പെരുവഴികൾ വിജനമായിക്കിടന്നു, വഴിയാത്രക്കാർ വളഞ്ഞ ഊടുവഴികളിലൂടെ നടന്നു. ഇസ്രായേലിൽ ഗ്രാമജീവിതം നിലച്ചു, അതു നിലച്ചു—ദെബോറയായ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ്, ഇസ്രായേലിൽ ഒരു മാതാവായി എഴുന്നേറ്റതുവരെ. അവർ പുതിയ ദേവന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു; അപ്പോൾ യുദ്ധം നഗരവാതിലുകളോളം എത്തി. ഇസ്രായേലിലെ നാല്പതിനായിരം പേരുടെ ഇടയിൽ ഒരു പരിചയോ കുന്തമോ കാണപ്പെട്ടില്ല. ജനത്തിന്റെ ഇടയിൽ സ്വമനസ്സാലേ തങ്ങളെത്തന്നെ അർപ്പിച്ച ഇസ്രായേലിന്റെ സേനാനായകന്മാരോട് എന്റെ ഹൃദയം ചേർന്നിരിക്കുന്നു—നമ്മുടെ പിതാവിനെ സ്തുതിക്കുവിൻ! വെളുത്ത കഴുതപ്പുറത്തു സവാരിചെയ്യുന്നവരേ, ജീനിവിരികളിൽ ഇരിക്കുന്നവരേ, വഴിയിലൂടെ നടക്കുന്നവരേ—ഇതിനെക്കുറിച്ചു പ്രസ്താവിക്കുവിൻ! നീർത്തടങ്ങളിൽ ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളെ വിഭജിക്കുന്നവരുടെ ശബ്ദത്തെക്കാൾ ഉച്ചത്തിൽ, അവിടെ അവർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നീതിപ്രവൃത്തികളെ, ഇസ്രായേലിലെ അവിടുത്തെ ഗ്രാമവാസികളുടെ നീതിപ്രവൃത്തികളെ വർണിക്കുന്നു. അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ജനം നഗരവാതിലുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നു. ഉണരുക, ഉണരുക, ദെബോറേ! ഉണരുക, ഉണരുക, ഗീതം ആലപിക്കുക! എഴുന്നേല്ക്കുക, ബാരാക്കേ! അബീനോവാമിന്റെ മകനേ, നിന്റെ ബന്ദികളെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകുക. അപ്പോൾ ശേഷിച്ചവർ പ്രഭുക്കന്മാരുടെ അടുക്കലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു; നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ജനം ബലവാന്മാർക്കെതിരേ എന്റെ അടുക്കലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു. അമാലേക്കിൽ വേരുള്ളവർ എഫ്രയീമിൽനിന്നു വന്നു, ബെന്യാമീനേ, നിന്റെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം നിന്നെ അനുഗമിച്ചുകൊണ്ട്; മാഖീരിൽനിന്നു സേനാനായകന്മാർ ഇറങ്ങിവന്നു, സെബൂലൂനിൽനിന്നു സേനാദണ്ഡം വഹിക്കുന്നവരും. ഇസ്സാഖാറിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാർ ദെബോറയോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു; അതേ, ഇസ്സാഖാർ ബാരാക്കിനോടു വിശ്വസ്തനായിരുന്നു, അവന്റെ പിന്നാലെ താഴ്‌വരയിലേക്കു കുതിച്ചുചെന്നു. രൂബേന്റെ പ്രദേശങ്ങളിൽ വലിയ ഹൃദയവിചാരണ ഉണ്ടായി. ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളെ വിളിക്കുന്ന ചൂളംവിളി കേൾക്കുവാൻ ആട്ടിൻതൊഴുത്തുകളുടെ ഇടയിൽ നീ പാർത്തതെന്തിന്? രൂബേന്റെ പ്രദേശങ്ങളിൽ വലിയ ഹൃദയവിചാരണ ഉണ്ടായി. ഗിലെയാദ് യോർദാനക്കരെ പാർത്തു. ദാനോ, അവൻ കപ്പലുകൾക്കരികെ താമസിച്ചതെന്തിന്? ആശേർ കടൽക്കരയിൽ അനങ്ങാതിരുന്നു, തന്റെ തുറമുഖങ്ങൾക്കരികെ വസിച്ചു. സെബൂലൂൻ തങ്ങളുടെ ജീവൻ പണയംവച്ച ഒരു ജനമായിരുന്നു; വയലിന്റെ ഉയരങ്ങളിൽ നഫ്താലിയും അങ്ങനെതന്നെ ആയിരുന്നു. രാജാക്കന്മാർ വന്നു യുദ്ധംചെയ്തു; അപ്പോൾ കനാന്യരാജാക്കന്മാർ താനാക്കിൽവച്ചു യുദ്ധംചെയ്തു, മെഗിദ്ദോവിലെ വെള്ളത്തിനരികെ, എന്നാൽ അവർ വെള്ളിയോ കൊള്ളമുതലോ ഒന്നും കൊണ്ടുപോയില്ല. ആകാശത്തുനിന്നു നക്ഷത്രങ്ങൾ യുദ്ധംചെയ്തു; തങ്ങളുടെ സഞ്ചാരപഥങ്ങളിൽനിന്ന് അവ സീസെരയ്ക്കെതിരേ യുദ്ധംചെയ്തു. കീശോൻ നദി അവരെ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോയി, ആ പുരാതന നദി, കീശോൻ നദിതന്നെ. എൻ പ്രാണനേ, ബലത്തോടെ മുന്നേറുക! അപ്പോൾ കുതിരകളുടെ കുളമ്പുകൾ ഇടിമുഴക്കി—അവന്റെ ബലമുള്ള അശ്വങ്ങളുടെ കുതിച്ചോട്ടം, കുതിച്ചോട്ടംതന്നെ.

“മേരോസിനെ ശപിക്കുവിൻ,” എന്നു നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതൻ പറഞ്ഞു, “അതിലെ നിവാസികളെ കഠിനമായി ശപിക്കുവിൻ, അവർ അവനെ സഹായിക്കുവാൻ വരാഞ്ഞതുകൊണ്ടുതന്നെ, ബലവാന്മാർക്കെതിരേ നമ്മുടെ പിതാവിനെ സഹായിക്കുവാൻതന്നെ.” യായേൽ സ്ത്രീകളിൽ ഏറ്റവും അനുഗൃഹീതയാകട്ടെ, കേന്യനായ ഹേബെരിന്റെ ഭാര്യ, കൂടാരത്തിലെ സ്ത്രീകളിൽ ഏറ്റവും അനുഗൃഹീത. അവൻ വെള്ളം ചോദിച്ചു, അവൾ അവനു പാൽ കൊടുത്തു; പ്രഭുക്കന്മാർക്കു യോഗ്യമായ ഒരു കിണ്ണത്തിൽ അവൾ അവനു തൈര് കൊണ്ടുവന്നു. അവളുടെ കൈ കൂടാരക്കുറ്റിയിലേക്കു നീണ്ടു, അവളുടെ വലങ്കൈ പണിയാളന്റെ ചുറ്റികയിലേക്കും. അവൾ സീസെരയെ അടിച്ചു, അവന്റെ തല തകർത്തു, അവന്റെ ചെന്നി തച്ചുതകർത്തു തുളച്ചു. അവളുടെ കാല്ക്കൽ അവൻ കുഴഞ്ഞുവീണു, നിലംപതിച്ചു, അനങ്ങാതെ കിടന്നു; അവളുടെ കാല്ക്കൽ അവൻ കുഴഞ്ഞുവീണു, നിലംപതിച്ചു. എവിടെ അവൻ കുഴഞ്ഞുവീണുവോ അവിടെ അവൻ മരിച്ചുവീണു. ജനാലയിലൂടെ സീസെരയുടെ അമ്മ നോക്കി; അഴികൾക്കു പിന്നിൽനിന്ന് അവൾ നിലവിളിച്ചു: “അവന്റെ രഥം വരാൻ ഇത്ര വൈകുന്നതെന്ത്? അവന്റെ രഥങ്ങളുടെ ഇരമ്പൽ താമസിക്കുന്നതെന്ത്?” അവളുടെ ജ്ഞാനവതികളായ തോഴിമാർ അവൾക്ക് ഉത്തരം പറയുന്നു; അതേ, അവൾ തന്നോടുതന്നെ ഇതു വീണ്ടും വീണ്ടും പറയുന്നു. “അവർ കൊള്ളമുതൽ കണ്ടെത്തി വീതിക്കുന്നില്ലയോ?— ഓരോ പുരുഷനും ഒന്നോ രണ്ടോ പെൺകുട്ടികൾ, സീസെരയ്ക്കു ചായം മുക്കിയ വസ്ത്രങ്ങളുടെ കൊള്ള, മനോഹരമായി തുന്നലിട്ട ചായവസ്ത്രങ്ങളുടെ കൊള്ള, കൊള്ളയടിക്കുന്നവന്റെ കഴുത്തിന് തുന്നലിട്ട രണ്ടു വസ്ത്രങ്ങൾ?” അങ്ങയുടെ ശത്രുക്കളെല്ലാം ഇങ്ങനെ നശിച്ചുപോകട്ടെ, ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ! എന്നാൽ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ തന്റെ ബലത്തോടെ ഉദിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ ആകട്ടെ. പിന്നീട് ദേശത്ത് നാല്പതു വർഷം സമാധാനമുണ്ടായി.