መሳፍንት 5

5 ¹በዚያም ቀን ዲቦራና የአቢኖዓም ልጅ ባርቅ ይህን መዝሙር ዘመሩ፤ ²በእስራኤል መሪዎች ሲመሩ፣ ሕዝቡ በፈቃዳቸው ራሳቸውን ሲሰጡ፣ አባታችንን አመስግኑ! ³ነገሥታት ሆይ፣ ስሙ! መሳፍንት ሆይ፣ አድምጡ! እኔ፣ አዎ እኔ፣ ለአባታችን እዘምራለሁ፤ ለአባታችን፣ ለእስራኤል አምላክ እቀኛለሁ። ⁴አባታችን ሆይ፣ ከሴይር በወጣህ ጊዜ፣ ከኤዶም ምድር በዘመትህ ጊዜ፣ ምድር ተንቀጠቀጠች፣ ሰማያት አነቡ፣ ደመናትም ውሃ አወረዱ። ⁵ተራሮች በአባታችን ፊት፣ በሲናው ባለቤት ፊት ተናወጡ፤ በአባታችን ፊት፣ በእስራኤል አምላክ ፊት። ⁶በዓናት ልጅ በሻምጋር ዘመን፣ በያዔል ዘመን፣ አውራ ጎዳናዎች ባዶ ሆኑ፣ መንገደኞችም በጠማማ መንገድ ይሄዱ ነበር። ⁷በእስራኤል የመንደር ኑሮ ቀረ፣ ቀረ፤ እኔ ዲቦራ እስክነሣ ድረስ፣ በእስራኤል እናት ሆኜ እስክነሣ ድረስ። ⁸አዳዲስ አማልክትን መረጡ፤ ከዚያም ጦርነት ወደ ደጆች መጣ። በእስራኤል በአርባ ሺህ ሰዎች መካከል ጋሻ ወይም ጦር አልታየም። ⁹ልቤ በሕዝቡ መካከል በፈቃዳቸው ራሳቸውን ለሰጡ ለእስራኤል አዛዦች ይማልላል፤ አባታችንን አመስግኑ! ¹⁰በነጭ አህዮች ላይ የምትጋልቡ፣ በኮርቻ ልብስ ላይ የምትቀመጡ፣ በመንገድም የምትሄዱ ሆይ፤ ስለ እርሱ ተናገሩ! ¹¹በውሃ መቅጃ ስፍራ መንጎችን ከሚያከፋፍሉ ድምፅ ይልቅ ጎልቶ፣ በዚያ የአባታችንን የጽድቅ ሥራዎች፣ የመንደር ሰዎቹንም የጽድቅ ሥራዎች በእስራኤል ይተርካሉ። ከዚያም የአባታችን ሕዝብ ወደ ደጆች ወረደ። ¹²ንቂ፣ ንቂ፣ ዲቦራ ሆይ! ንቂ፣ ንቂ፣ መዝሙር ዘምሪ! ባርቅ ሆይ፣ ተነሣ! የአቢኖዓም ልጅ ሆይ፣ ምርኮኞችህን ማርከህ ውሰድ። ¹³ከዚያም የተረፉት ወደ መኳንንት ወረዱ፤ የአባታችን ሕዝብ በኀያላን ላይ ወደ እኔ ወረደ። ¹⁴ከኤፍሬም ሥራቸው በአማሌቅ የነበረ መጡ፤ ብንያም ሆይ፣ ከወገኖችህ ጋር ተከትለውህ መጡ፤ ከማኪር አዛዦች ወረዱ፣ ከዛብሎንም የመሪውን በትር የሚይዙ ወረዱ። ¹⁵የይሳኮር መሳፍንት ከዲቦራ ጋር ነበሩ፤ አዎ፣ ይሳኮር ለባርቅ ታማኝ ነበር፣ ወደ ሸለቆውም እግር በእግር ተከትሎት ሮጠ። በሮቤል አውራጃዎች መካከል ታላቅ የልብ ምርመራ ሆነ። ¹⁶በበጎች በረት መካከል ለመንጎች የሚነፋውን ፉጨት ለመስማት ለምን ተቀመጥህ? በሮቤል አውራጃዎች መካከል ታላቅ የልብ ምርመራ ሆነ። ¹⁷ገለዓድ በዮርዳኖስ ማዶ ተቀመጠ። ዳንስ ለምን በመርከቦች አጠገብ ቀረ? አሴር በባሕር ዳር ዝም ብሎ ተቀመጠ፣ በወደቦቹም አጠገብ ሰፈረ። ¹⁸ዛብሎን ነፍሱን አደጋ ላይ የጣለ ሕዝብ ነበር፤ ንፍታሌምም እንደዚሁ፣ በሜዳው ከፍታዎች ላይ። ¹⁹ነገሥታት መጥተው ተዋጉ፤ ከዚያም የከነዓን ነገሥታት በታዕናክ፣ በመጊዶ ውሃዎች አጠገብ ተዋጉ፣ ነገር ግን ብር አልዘረፉም፣ ምርኮም አልወሰዱም። ²⁰ከሰማያት ከዋክብት ተዋጉ፤ ከምሕዋራቸው በሲሳራ ላይ ተዋጉ። ²¹የቂሶን ወንዝ ጠራርጎ ወሰዳቸው፣ የጥንቱ ወንዝ፣ የቂሶን ወንዝ። ነፍሴ ሆይ፣ በኀይል ገስግሺ! ²²ከዚያም የፈረሶች ኰቴ አንጓጓ፤ የኀያላን ፈረሶቹ መጋለብ፣ መጋለብ።

²³“ሜሮዝን እርገሙ” አለ የአባታችን መልአክ፤ “ነዋሪዎቿን መራራ እርግማን እርገሙ፤ እርሱን ለመርዳት፣ አባታችንን በኀያላን ላይ ለመርዳት አልመጡምና።” ²⁴ከሴቶች ሁሉ ይበልጥ የተባረከች ያዔል፣ የቄናዊው የሔቤር ሚስት ትሁን፤ በድንኳን ውስጥ ካሉ ሴቶች ሁሉ ይበልጥ የተባረከች ትሁን። ²⁵ውሃ ለመነ፣ እርሷም ወተት ሰጠችው፤ ለመኳንንት በሚገባ ዕቃ እርጎ አቀረበችለት። ²⁶እጇን ወደ ድንኳን ካስማ ዘረጋች፣ ቀኝ እጇንም ወደ ሠራተኛው መዶሻ ዘረጋች። ሲሳራን መታች፣ ራሱን ቀጠቀጠች፣ ናላውንም ሰባብራ ወጋች። ²⁷በእግሮቿ ሥር ተዝለፈለፈ፣ ወደቀ፣ ጸጥ ብሎ ተኛ፤ በእግሮቿ ሥር ተዝለፈለፈ፣ ወደቀ። በተዝለፈለፈበት ስፍራ፣ በዚያው ሞቶ ወደቀ። ²⁸የሲሳራ እናት በመስኮት በኩል ተመለከተች፤ ከፍርግርጉ ጀርባ ሆና ጮኸች፤ “ሠረገላው ለምን እንዲህ ዘገየ? የሠረገሎቹ ኰቴ ለምን ዘገየ?” ²⁹ከሴቶቿ ሁሉ ጥበበኞቹ መለሱላት፤ አዎ፣ እርሷም ይህንኑ ለራሷ ደጋግማ ትናገር ነበር። ³⁰“ምርኮ አግኝተው እያከፋፈሉ አይደለምን?—ለእያንዳንዱ ሰው አንድ ወይም ሁለት ልጃገረድ፣ ለሲሳራ ቀለም የተነከረ ጨርቅ ምርኮ፣ መልካም ጥልፍ ያለውን ቀለም የተነከረ ጨርቅ ምርኮ፣ ለዘራፊው አንገት ሁለት ጥልፍ ጨርቅ አይደለምን?” ³¹ጠላቶችህ ሁሉ እንዲሁ ይጥፉ፣ አባታችን ሆይ! የሚወዱህ ግን በኀይሉ እንደሚወጣ ፀሓይ ይሁኑ። ከዚያም ምድር አርባ ዓመት ሰላም አገኘች።