Efa vita pirinty
Boky

Mihira ho an’ny Ray i Debora sy i Baraka

Debora sy Baraka mihira ny ady indray: Raintsika mandroso avy any Edoma mandra-pihovitrovitra ny tendrombohitra, lalana foana, foko tonga sy foko nijanona tamin'ny sambony. Voahasoa Jaela. Ny hira dia mifarana amin'ny reniny Sisera, mbola eo am-baravarankely manisa babo tsy ho tonga mandrakizay.

Toko 5.

Tamin’izany andro izany dia nihira izao hira izao i Debora sy i Baraka zanak’i Abinoama: «Rehefa mitarika ny mpitarika any Israely, rehefa manolo-tena an-tsitrapo ny vahoaka—mankalazà an’i Raintsika! Mihainoa, ry mpanjaka! Henoy, ry andriana! Izaho, eny, izaho no hihira ho an’i Raintsika; hanao fihirana ho an’i Raintsika Andriamanitr’i Israely aho. Rainay ô, raha nivoaka avy any Seira Ianao, raha nandeha avy any amin’ny tanin’i Edoma, dia nihorohoro ny tany, nitete ny lanitra, ary nandatsaka rano ny rahona. Nihorohoro teo anatrehan’i Raintsika ny tendrombohitra, dia Izay any Sinay, teo anatrehan’i Raintsika Andriamanitr’i Israely. Tamin’ny andron’i Samgara zanak’i Anata, tamin’ny andron’i Jaela, dia foana ny lalam-be, ary nandeha tamin’ny lalana miolakolaka ny mpandeha. Nitsahatra ny fiainam-bohitra any Israely, eny, nitsahatra, mandra-nitsanganako, izaho Debora, nitsangana ho reny any Israely. Nifidy andriamanitra vaovao izy; dia tonga teo am-bavahady ny ady. Tsy hita ny ampinga na ny lefona teo amin’ny efa-polo arivo any Israely. Mirona ho any amin’ireo komandin’i Israely ny foko, izay nanolo-tena an-tsitrapo teo amin’ny vahoaka—mankalazà an’i Raintsika! Ry mitaingina boriky fotsy, ry mipetraka eo ambonin’ny lamba fitaingenana, ary ry mandeha eny an-dalana—lazao izany! Mihoatra noho ny feon’ireo mizara ny ondry any amin’ny fisotroan-drano, any no ilazany ny asa marina nataon’i Raintsika, ny asa marina nataon’ny mponin-vohiny any Israely. Dia nidina nankany am-bavahady ny vahoakan’i Raintsika. Mifohaza, mifohaza, ry Debora! Mifohaza, mifohaza, mihirà! Mitsangàna, ry Baraka! Entano ho babo ny babonao, ry zanak’i Abinoama. Dia nidina nankany amin’ny manan-kaja ny sisa tavela; nidina nankany amiko ny vahoakan’i Raintsika hanohitra ny mahery. Avy any Efraima ireo nanana ny fototra tao Amaleka, nanaraka anao, ry Benjamina, mbamin’ny havanao; avy any Makira no nidina ny komandy, ary avy any Zebolona ireo mitondra ny tehin’ny mpitari-tafika. Niaraka tamin’i Debora ny andrianan’i Isakara; eny, nahatoky an’i Baraka i Isakara, nirohotra nankany an-dohasaha nanaraka ny dian-tongony. Teo amin’ny fokon’i Robena dia nisy fisafoana lehibe tao am-po. Nahoana ianao no nipetraka teo amin’ny fitoeran’ondry mba handre ny feon-tsiôka ho an’ny andian-ondry? Teo amin’ny fokon’i Robena dia nisy fisafoana lehibe tao am-po. Nitoetra tany an-dafin’ny Jordana i Gileada. Ary i Dana, nahoana izy no niandry teo amin’ny sambo? Nipetraka tsy nihetsika teo amoron-dranomasina i Asera, nitoetra teo amin’ny seranany. Ny Zebolona dia vahoaka izay nanao tandindomin-doza ny ainy; toy izany koa i Naftaly, teo amin’ny havoana any an-tsaha. Tonga ny mpanjaka ka niady; dia niady tao Tanaka ny mpanjakan’i Kanana, teo amin’ny ranon’i Megido, nefa tsy nahazo volafotsy na babo izy ireo. Avy tany an-danitra no niady ny kintana; avy teo amin’ny lalan’izy ireo no niady tamin’i Sisera. Nanafotra azy ireo ny reniranon’i Kisona, ny reniranon’ny taloha, ny reniranon’i Kisona. Mandrosoa, ry fanahiko, amin’ny hery! Dia nikotrokotroka ny kitron’ny soavaly—ny fihazakazaky, ny fihazakazaky ny soavaliny mahery.

«Ozòny i Meroza,» hoy ny anjelin’i Raintsika, «ozòny mafy ny mponina ao aminy, satria tsy tonga nanampy Azy izy, nanampy an’i Raintsika hanohitra ny mahery.» Voahazo fitahiana mihoatra noho ny vehivavy anie i Jaela, vadin’i Hebera Kenita, fitahiana mihoatra noho ny vehivavy ao amin’ny lay. Nangataka rano izy, ary ronono no nomeny azy; tao anaty lovia mendrika ny manan-kaja no nitondrany ronono ketsa ho azy. Nahinjitra ho any amin’ny tsimatimanota ny tanany, ny tanany havanana ho any amin’ny famaky ny mpiasa. Nikapoka an’i Sisera izy, nanorotoro ny lohany, nanapaka sy nandratra ny valanorany. Niondrika teo an-tongony izy, lavo, nandry tsy nihetsika; teo an-tongony no niondrika izy, lavo. Teo no niondrika, teo no lavo—faty. Nitsentsitra tamin’ny varavarankely ny renin’i Sisera; tao ambadiky ny sarintsarina izy ka niantso hoe: «Nahoana no ela loatra ny tongan’ny kalesiny? Nahoana no tara ny firohondrohon’ny kalesiny?» Mamaly azy ny andriambavy hendry indrindra aminy—eny, izy kosa mamerina izany amin’ny tenany. «Moa tsy mitady sy mizara ny babo va izy?—zazavavy iray na roa ho an’ny lehilahy tsirairay, babo lamba voaloko ho an’i Sisera, babo lamba voaloko voaravaka tsara, lamba voaravaka roa ho an’ny vozon’ny mpandroba?» Ka aoka ho levona ny fahavalonao rehetra, Rainay ô! Fa aoka ireo tia Anao ho tahaka ny masoandro miposaka amin’ny heriny. Dia nahita fiadanana ny tany efa-polo taona.