Mpitsara 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Nanao ratsy teo imason’i Raintsika i Israely, ka natolotr’i Raintsika teo an-tànan’i Midiana izy ireo nandritra ny fito taona. ²Nahery noho ny Israely ny tanan’i Midiana, ka ny zanak’Israely dia nanao lavaka ho azy any amin’ny tendrombohitra, sy lava-bato ary toerana mimanda. ³Isaky ny nambolen’i Israely vokatra, dia niakatra hanohitra azy ny Midiana sy ny Amaleka ary ny vahoaka avy any atsinanana. ⁴Nitoby nanohitra azy ireo izy ka nanimba ny vokatry ny tany hatrany Gaza, ary tsy namela sakafo ho an’i Israely, na ondry, na omby, na boriky. ⁵Niakatra niaraka tamin’ny biby fiompiny sy ny lainy izy, ka tahaka ny valala ny habeny; tsy tambo isaina izy ireo sy ny rameny, ary niditra tao amin’ny tany hanimba azy. ⁶Dia nietry mafy i Israely noho ny Midiana, ary ny zanak’Israely nitaraina tamin’i Raintsika.

⁷Nony nitaraina tamin’i Raintsika ny zanak’Israely noho ny Midiana,

⁸dia naniraka mpaminany tany amin’ny Israely i Raintsika, ka niteny hoe: « Izao no lazain’i Raintsika, Andriamanitr’i Israely: Izaho no nitondra anareo niakatra avy tany Egypta, avy tao an-tranon’ny fanandevozana. ⁹Nanavotra anareo tamin’i Egypta sy tamin’ny mpampahory anareo rehetra Aho; nandroaka azy teo anoloanareo Aho ka nanome anareo ny taniny. ¹⁰Hoy Aho taminareo: Izaho no Rainareo; aza matahotra ny andriamanitry ny Amorita izay onenanareo ny taniny. Nefa tsy nihaino ny feoko ianareo. »

¹¹Dia tonga ny anjelin’i Raintsika ka nipetraka teo ambanin’ny hazo ôka tany Ofra, izay an’i Joasy Abiezerita, raha nikapoka varimbazaha tao amin’ny famoloan-divay i Gideona zanany mba hanafina izany tsy hahitan’ny Midiana.

¹²Niseho taminy ny anjelin’i Raintsika ka nanao hoe: « Momba anao i Raintsika, ry mpiady mahery ô. »

¹³Hoy i Gideona taminy: « Azafady, tompoko, raha momba anay i Rainay, nahoana no nanjo anay izany rehetra izany? Aiza ny fahagagany rehetra izay nolazain’ny razanay taminay hoe: “Tsy Izy va no nitondra anay niakatra avy tany Egypta?” Fa ankehitriny dia nahafoy anay i Rainay ka natolony teo an-tànan’i Midiana izahay. »

¹⁴Dia nitodika taminy i Raintsika ka nanao hoe: « Mandehana amin’izao herinao izao ka vonjeo i Israely amin’ny tanan’i Midiana. Tsy Izaho va no naniraka anao? »

¹⁵Hoy izy taminy: « Azafady, Ray Tompoko ô, ahoana no hamonjeko an’i Israely? Ny fianakaviako no malemy indrindra ao amin’i Manase, ary izaho no kely indrindra ao an-tranon’ny raiko. »

¹⁶Hoy i Raintsika taminy: « Nefa momba anao Aho, ka hamely ny Midiana toy ny olona iray ianao. »

¹⁷Hoy i Gideona taminy: « Raha nahita fitia teo imasonao aho, dia omeo famantarana aho fa tena Ianao no miresaka amiko.

¹⁸Aza miala eto, azafady, mandra-pihaviko hitondra ny fanatitro hapetrako eo anoloanao. » Ary hoy Izy: « Hiandry mandra-pihaviananao Aho. »

¹⁹Niditra i Gideona ka nanomana zanak’osy sy mofo tsy misy lalivay avy amin’ny lafarinina eo amin’ny roa-polo litatra eo ho eo; napetrany tao anaty harona ny hena ary napetrany tao anaty vilany ny ron-kena, dia nentiny teo ambanin’ny hazo ôka ka natolony Azy.

²⁰Hoy ny anjelin’i Raintsika taminy: « Alao ny hena sy ny mofo tsy misy lalivay ka apetraho eo ambonin’izao vato izao, ary aidino ny ron-kena. » Dia nanao izany izy.

²¹Nahinjitra ny tendron’ny tehina teny an-tànany ny anjelin’i Raintsika ka nikasika ny hena sy ny mofo tsy misy lalivay; dia nisy afo niakatra avy tao amin’ny vato ka namotika ny hena sy ny mofo tsy misy lalivay, ary ny anjelin’i Raintsika dia nanjavona teo imasony.

²²Nony takatr’i Gideona fa anjelin’i Raintsika Izy, dia hoy izy: « Indrisy, Ray Tompoko ô! Fa efa nahita ny anjelinao tava amin’ny tava aho! »

²³Fa hoy i Raintsika taminy: « Fiadanana ho anao. Aza matahotra; tsy ho faty ianao. »

²⁴Dia nanorina alitara tao i Gideona ho an’i Raintsika ka nanao azy hoe: « Raintsika no Fiadanana ». Mbola ao Ofra an’ny Abiezerita izany mandraka androany. ^a a v24 Ity alitara ity dia nomen’i Gideona hoe « Raintsika no Fiadanana » — fahatsiarovana ny fiadanana nolazain’i Raintsika taminy fony natahotra izy fa ho faty noho ny nahita Azy.

²⁵Tamin’iny alina iny dia hoy i Raintsika taminy: « Alao ny ombilahy an’ny rainao, ilay faharoa izay fito taona, ary rodano ny alitara an’i Baala an’ny rainao, ary tapaho ny tsato-kazo Asera eo anilany. ²⁶Avy eo, manorina alitara araka ny tokony ho izy ho Ahy, Rainao, eo an-tampon’izao toerana mimanda izao. Alao ilay ombilahy faharoa ka atero ho fanatitra dorana amin’ny kitay avy amin’ny tsato-kazo Asera izay notapahinao. »

²⁷Nandray mpanompo folo lahy i Gideona ka nanao araka izay nolazain’i Raintsika taminy. Satria natahotra ny ankohonany sy ny olona tao an-tanàna izy ka tsy nahasahy nanao izany ny antoandro, dia ny alina no nanaovany izany.

²⁸Nony nifoha maraina ny mponina tao an-tanàna, dia hita fa rava ny alitaran’i Baala, voatapaka ny tsato-kazo Asera teo anilany, ary natao fanatitra teo ambonin’ny alitara vao naorina ilay ombilahy faharoa. ²⁹Nifanontany izy ireo hoe: « Iza no nanao izany? » Rehefa nitady sy nanontany izy ireo, dia nolazaina taminy hoe: « I Gideona zanak’i Joasy no nanao izany. »

³⁰Dia hoy ny mponina tao an-tanàna tamin’i Joasy: « Alefaso hivoaka ny zanakao hovonoina, fa nanapotika ny alitaran’i Baala izy ary nanapaka ny tsato-kazo Asera teo anilany. » ³¹Hoy i Joasy tamin’izay rehetra nitsangana nanohitra azy: « Moa ianareo va no hiaro an’i Baala? Ianareo va no hamonjy azy? Izay miaro azy dia ho faty rehefa maraina. Raha andriamanitra izy, dia aoka hiaro ny tenany, satria nisy nanapotika ny alitarany. » ³²Tamin’iny andro iny dia nantsoina hoe Jerobala i Gideona — « Aoka i Baala no hiady aminy » — satria nanapotika ny alitaran’i Baala izy.

³³Dia niray hina ny Midiana rehetra sy ny Amaleka ary ny vahoaka avy any atsinanana, ka niampita izy ireo ary nitobo tao amin’ny lohasahan’i Jezrela. ³⁴Dia nitafy an’i Gideona ny Fanahin’i Raintsika, ka nitsoka ny trompetra izy, ary nantsoina ny Abiezerita hanaraka azy. ³⁵Naniraka mpitondra teny nanerana an’i Manase rehetra izy, ka nantsoina koa izy ireo hanaraka azy; ary naniraka tany Asera sy Zebolona ary Naftaly koa izy, ka niakatra hihaona taminy ireo.

³⁶Hoy i Gideona tamin’i Raintsika: « Raha hamonjy an’i Israely amin’ny tanako Ianao, araka ny nolazainao. ³⁷Mametraka volon’ondry eo amin’ny tokotanin’ny fikapohana aho. Raha ny volon’ondry ihany no misy ando fa maina ny tany rehetra, dia ho fantatro fa hamonjy an’i Israely amin’ny tanako Ianao, araka ny nolazainao. »

³⁸Dia nitranga izany. Nony nifoha maraina ny ampitso izy, dia nofotsiny ny volon’ondry ka nahosotra ando avy tamin’izany, lovia feno rano.

³⁹Dia hoy i Gideona tamin’i Raintsika: « Aza tezitra, avelao hiteny indray mandeha aho. Avelao hotsapaiko indray ny volon’ondry: aoka ho maina ny volon’ondry, ary hisy ando ny tany rehetra. »

⁴⁰Nanao izany tamin’iny alina iny i Raintsika. Ny volon’ondry ihany no maina; nisy ando ny tany rehetra.