እስራኤል ኣብ ትሕቲ ምድያም እንተሎ ይጠርዕ

ዘመትቲ ምድያም ነቲ እኽሊ የጥፍእዎ፥ ክሳዕ እስራኤል ኣብ በዓትታት ተሓቢኦም ናብ ኣቦና ዝጠርዑ። መልኣኽ ኣቦና ንጌዴዎን ኣብ መፅመቝ ወይኒ ስርናይ እናኸተኸተ ረኺቡ ሓያል ጅግና በሎ። ጌዴዎን ተማጎተ፥ ብለይቲ ነቲ መሰውኢ በዓል ኣቦኡ ኣፍረሰ፥ ንኣቦና ኸዓ ብፅምሪ በጊዕ ኽልተ ሳዕ ፈተኖ።

ምዕራፍ 6።

እስራኤል ኣብ ቅድሚ ኣቦና ኽፉእ ገበረ፤ ኣቦና ድማ ኣብ ኢድ ምድያም ሸውዓተ ዓመት ኣሕሊፉ ሃቦም። ኢድ ምድያም ንእስራኤል ሓየሎም፤ ደቂ እስራኤል ድማ ኣብ ኣኽራንን ኣብ በዓትታትን ኣብ ፅኑዕ ቦታን መዕቘቢ ገበሩ። እስራኤል እኽሊ ምስ ዘዝርኡ፥ ምድያምን ኣማሌቅን ደቂ ምብራቕን ናብኣቶም ይድይቡ ነበሩ። ኣብኣቶም ሰፊሮም ድማ ፍርያት እታ ምድሪ ኽሳዕ ጋዛ ኣጥፍኡ፤ ንእስራኤል ድማ ኣባጊዕ ኮነ ብዕራይ ኮነ ኣድጊ ዝኾነ ቀለብ ኣይገደፉሎምን። ምስ እንስሳኦምን ድንኳናቶምን ይድይቡ ነበሩ፤ ከም ኣንበጣ ድማ ይበዝሑ ነበሩ፤ ንሳቶምን ኣግማሎምን ክቝፀሩ ዘይኽእሉ ነበሩ፤ ነታ ምድሪ ኸጥፍእዋ ድማ ወረርዋ። ስለዙይ እስራኤል ብሰሪ ምድያም የመና ተዋረዱ፤ ደቂ እስራኤል ድማ ናብ ኣቦና ጠርዑ።

ደቂ እስራኤል ብሰሪ ምድያም ናብ ኣቦና ምስ ጠርዑ፥

ኣቦና ናብ እስራኤል ሓደ ነቢይ ለኣኸ፤ ከምዙይ ከዓ በሎም፦ “ኣቦና፥ ኣምላኽ እስራኤል፥ ከምዙይ ይብል ኣሎ፦ ኣነ ኻብ ግብፂ፥ ካብ ቤት ባርነት ኣደየብኩኹም። ካብ ግብፂ፥ ካብ ኵሎም ዘጨንቑኹም ከዓ ኣድሓንኩኹም፤ ካብ ቅድሜኹም ድማ ሰጐግክዎም፤ ምድሮም ከዓ ሃብኩኹም። ከምዙይ ከዓ በልኩኹም፦ ኣነ ኣቦኻትኩም እየ፤ ነቶም ኣብ ምድሮም እትነብሩ ዘለኹም ኣማልኽቲ ኣሞራውያን ኣይትፍርሑ። ንስኻትኩም ግና ቃለይ ኣይሰማዕኹምን።”

መልኣኽ ኣቦና መፂኡ ኣብታ ናይ ኣቢዔዝራዊ ኢዮኣስ ኣብ ዖፍራ ዝነበረት ኦም ኮፍ በለ፤ ወዱ ጌዴዎን ድማ ካብ ምድያም ምእንቲ ኽሓብኦ፥ ኣብ መፅመቝ ወይኒ ስርናይ ይኽትክት ነበረ።

መልኣኽ ኣቦና ድማ ተገልፀሉ፤ “ኦ ሓያል ጅግና! ኣቦና ምሳኻ ኣሎ” ከዓ በሎ።

ጌዴዎን ድማ “ኦ ጐይታይ፥ በጃኻ፥ ኣቦና ምሳና ኻሎስ፥ ስለ ምንታይ ደኣ እዝ ዅሉ ኣብ ልዕሌና በፅሐ? እቲ ኣቦታትና ‘ካብ ግብፂዶ ኣየደየበናን?’ እናበሉ ዝነገሩና ዅሉ ተኣምራቱኸ ኣበይ ኣሎ? ሕዚ ግና ኣቦና ሓዲጉ፥ ኣብ ኢድ ምድያም ድማ ኣሕሊፉ ሃበና” በሎ።

ኣቦና ናብኡ ግልፅ ኢሉ “በዝ ሓይልኻ እዙይ ኪድ እሞ ንእስራኤል ካብ ኢድ ምድያም ኣድሕኖም። ኣነዶ ኣይለኣኽኩኻን?” በሎ።

ንሱ ድማ “ኦ ጐይታይ ኣቦ፥ በጃኻ፥ ንእስራኤል ብኸመይ ከድሕኖም እኽእል? ዓሌተይ ኣብ ምናሴ እቲ ዝደኸመ እዩ፤ ኣነ ኸዓ ኣብ ቤት ኣቦይ እቲ ዝንእስ እየ” በሎ።

ኣቦና ድማ “ኣነ ግና ምሳኻ ክኸውን እየ፤ ንስኻ ኸዓ ንምድያም ከም ሓደ ሰብ ጌርካ ክትወቕዖም ኢኻ” በሎ።

ጌዴዎን ድማ “ኣብ ቅድሜኻ ሞገስ ረኺበ እንተ ኾይነ፥ ብሓቂ ንስኻ ምሳይ እትዛረብ ከም ዘለኻ ዘርኢ ምልክት ሃበኒ።

በጃኻ፥ ክሳዕ ተመሊሰ መባአይ ኣምፂአ ኣብ ቅድሜኻ ዘንብር፥ ካብዙይ ኣይትኺድ” በሎ። ንሱ ኸዓ “ክሳዕ እትምለስ ክፀንሕ እየ” በሎ።

ጌዴዎን ኣትዩ ሓደ ማሕስእ ጤለ ኣሰናደወ፤ ካብ ኣስታ ዓሰርተ ኺሎ ሓርጭ ድማ ዘይበዅዐ እንጀራ ገበረ፤ ነቲ ስጋ ኣብ መሶብ፥ ነቲ መረቕ ድማ ኣብ ድስቲ ገይሩ፥ ኣብ ትሕቲ እታ ኦም ናብኡ ኣምፂኡ ኣቕረበሉ።

መልኣኽ ኣቦና ድማ “ነቲ ስጋን ነቲ ዘይበዅዐ እንጀራን ወሲድካ ኣብ ልዕሊ እዛ ኸውሒ እዚኣ ኣንብሮ፤ ነቲ መረቕ ድማ ኣፍስሶ” በሎ። ንሱ ኸዓ ከምኡ ገበረ።

መልኣኽ ኣቦና ድማ ጫፍ እታ ኣብ ኢዱ ዝነበረት በትሪ ዘርጊሑ ነቲ ስጋን ነቲ ዘይበዅዐ እንጀራን ተንከፎ። ካብታ ኸውሒ ድማ ሓዊ ወፀ እሞ ነቲ ስጋን ነቲ ዘይበዅዐ እንጀራን በልዖ፤ መልኣኽ ኣቦና ኸዓ ካብ ቅድሚ ኣዒንቱ ተሰወረ።

ጌዴዎን ድማ መልኣኽ ኣቦና ምዃኑ ምስ ፈለጠ፥ “ዋይ ኣነ፥ ኦ ጐይታይ ኣቦ! ንመልኣኽካ ገፅ ንገፅ ርእየ እየ” በለ።

ኣቦና ግና “ሰላም ንኣኻ ይኹን፤ ኣይትፍራሕ፤ ኣይትመውትን ኢኻ” በሎ።

ጌዴዎን ድማ ኣብኡ ንኣቦና መሰውኢ ሰርሐ፤ “ኣቦና ሰላም እዩ” ኢሉ ኸዓ ሰመዮ። ንሱ ኽሳዕ ሕዚ ኣብ ናይ ኣቢዔዝራውያን ዖፍራ ኣሎ። ^a

በታ ለይቲ እቲኣ ኣቦና “ነቲ ዝራብዕ ኣቦኻ፥ ነቲ ሸውዓተ ዓመት ዝዕድሚኡ ኻልኣይ ዝራብዕ ውሰድ፤ ነቲ ኣቦኻ ንበዓል ዝሰርሖ መሰውኢ ኣፍርሶ፤ ነቲ ኣብ ጥቓኡ ዘሎ መምለኺ ዓፀድ ድማ ቝረፆ። ሽዑ ኣብ ልዕሊ እዝ ፅኑዕ ቦታ እዚ ንኣይ ንኣቦኻ ግቡእ መሰውኢ ስራሕ። ነቲ ኻልኣይ ዝራብዕ ወሲድካ ኸዓ ኣብ ልዕሊ ዕንፀይቲ እቲ ዝቘረፅካዮ መምለኺ ዓፀድ ዚሓርቕ መስዋእቲ ጌርካ ኣቕርቦ” በሎ።

ጌዴዎን ድማ ዓሰርተ ኣገልገልቲ ወሲዱ ኸምቲ ኣቦና ዝበሎ ገበረ። ንስድራ ቤቱን ንሰብ እታ ኸተማን ፈሪሑ ብቐትሪ ኽገብሮ ስለ ዘይከኣለ ድማ፥ ብለይቲ ገበሮ።

ሰብ እታ ኸተማ ድማ ንጊሓት ተንሲኦም እንተ ረአዩ፥ እንሆ መሰውኢ በዓል ፈሪሱ ነበረ፤ እቲ ኣብ ጥቓኡ ዝነበረ መምለኺ ዓፀድ ተቘሪፁ ነበረ፤ እቲ ኻልኣይ ዝራብዕ ድማ ኣብ ልዕሊ እቲ ሓድሽ ዝተሰርሐ መሰውኢ ተሰዊኡ ነበረ። ንሓድሕዶም ድማ “እዙይ መን ገበሮ?” ተበሃሃሉ። መርሚሮም ሓቲቶም ከዓ፥ “ጌዴዎን ወዲ ኢዮኣስ ገበሮ” ተብሃሉ።

ሰብ እታ ኸተማ ድማ ንኢዮኣስ “ንበዓል መሰውኢ ኣፍሪሱ፥ ነቲ ኣብ ጥቓኡ ዝነበረ መምለኺ ዓፀድ ከዓ ቘሪፁ እዩ እሞ፥ ንወድኻ ኽመውት ኣውፅኣዮ” በልዎ። ኢዮኣስ ድማ ነቶም ኣብ ልዕሊኡ ዝተኣከቡ ህዝቢ “ንስኻትኩምዶ ንበዓል ትማጐቱሉ ኢኹም? ትድሕንዎዶ? እቲ ዝማጐተሉ ኽሳዕ ንግሆ ይመውት። ንሱ ኣምላኽ እንተ ኾይኑ፥ ሰብ መሰውኢኡ ኣፍሪሱ እዩ እሞ፥ ባዕሉ ይማጐቶ” በሎም። በታ መዓልቲ እቲኣ ድማ ንበዓል መሰውኢ ስለ ዘፍረሰ፥ “በዓል ይማጐቶ” ማለት “የሩበዓል” ተባሂሉ ተሰምየ።

ኵሎም ምድያምን ኣማሌቅን ደቂ ምብራቕን ድማ ተኣኪቦም ተሳጊሮም ኣብ ለሰ ኢይዝራኤል ሰፈሩ። ሽዑ መንፈስ ኣቦና ንጌዴዎን ከደኖ፤ ንሱ ኸዓ መለኸት ነፍሐ፤ ኣቢዔዝራውያን ድማ ንኺስዕብዎ ተፀውዑ። ናብ ኵሉ ምናሴ ድማ ልኡኻት ለኣኸ፤ ንሳቶም ከዓ ደድሕሪኡ ተኣከቡ፤ ናብ ኣሴርን ዛብሎንን ንፍታሌምን ድማ ለኣኸ፤ ንሳቶም ከዓ ኺቕበልዎም ደየቡ።

ጌዴዎን ድማ ንኣቦና “ከምቲ ዝበልካዮ፥ ንእስራኤል ብኢደይ ገይርካ ኸተድሕኖም እንተ ኾይንካ፥ እንሆ፥ ፀጕሪ በጊዕ ኣብ ዓውዲ ኤንብር ኣለኹ። ኣውሊ ኣብታ ፀጕሪ በጊዕ ጥራሕ እንተ ኾይኑ፥ ኣብ ኵላ እታ ምድሪ ግና ንቑፅ እንተ ኾይኑ፥ ከምቲ ዝበልካዮ ንእስራኤል ብኢደይ ገይርካ ኸም እተድሕኖም ክፈልጥ እየ” በለ።

ከምኡ ድማ ኾነ። ንፅባሒቱ ንጊሓት ተንሲኡ ነታ ፀጕሪ በጊዕ ፀቒጡ ኻብኣ ኣውሊ ጨመቐ፤ ምሉእ ፃሕሊ ማይ ከዓ ኾነ።

ሽዑ ጌዴዎን ንኣቦና “ኣይትቈጣዕ፤ ሓንሳእ ጥራሕ ክዛረብ ሕደገኒ። በታ ፀጕሪ በጊዕ ደጊመ ኽፍትን ሕደገኒ፤ እታ ፀጕሪ በጊዕ ንቕፅቲ ትኹን፤ ኣብ ኵላ እታ ምድሪ ድማ ኣውሊ ይኹን” በለ።

በታ ለይቲ እቲኣ ድማ ኣቦና ኸምኡ ገበረ። እታ ፀጕሪ በጊዕ ጥራሕ ንቕፅቲ ኾነት፤ ኣብ ኵላ እታ ምድሪ ድማ ኣውሊ ወደቐ።