Rigters 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Israel het kwaad gedoen in die oë van ons Vader, en ons Vader het hulle sewe jaar lank in die hand van Midian oorgegee. ²Die hand van Midian het Israel oorweldig, en daarom het die Israeliete vir hulle skuilplekke gemaak in die berge, grotte en bergvestings. ³Elke keer as Israel gewasse geplant het, het Midian, Amalek en die mense van die ooste teen hulle opgetrek. ⁴Hulle het teen hulle kamp opgeslaan en die oes van die land vernietig tot by Gasa, en vir Israel geen voedsel laat oorbly nie—geen skaap, os of donkie nie. ⁵Hulle het met hulle vee en tente opgekom, so talryk soos sprinkane; hulle en hulle kamele was ontelbaar, en hulle het die land binnegeval om dit te verwoes. ⁶So is Israel baie verneder weens Midian, en die Israeliete het tot ons Vader om hulp geroep.

⁷Toe die volk van Israel weens Midian tot ons Vader om hulp geroep het,

⁸het ons Vader ’n profeet na Israel gestuur en gesê: “So sê ons Vader, die God van Israel: Ek het julle uit Egipte laat optrek, uit die huis van slawerny. ⁹Ek het julle gered uit Egipte en uit die hand van almal wat julle verdruk het; Ek het hulle voor julle uit verdryf en hulle land aan julle gegee. ¹⁰Ek het vir julle gesê: Ek is julle Vader; moenie die gode van die Amoriete vrees in wie se land julle woon nie. Maar julle het nie na my stem geluister nie.”

¹¹Die boodskapper van ons Vader het gekom en onder die eikeboom by Ofra gaan sit wat aan Joas die Abiësriet behoort het, terwyl sy seun Gideon koring in die parskuip gedors het om dit vir Midian weg te steek.

¹²Die boodskapper van ons Vader het aan hom verskyn en gesê: “Ons Vader is met jou, dapper krygsman.”

¹³Gideon het vir hom gesê: “Asseblief, my heer, as ons Vader met ons is, waarom het dit alles dan met ons gebeur? Waar is al sy wonders waarvan ons voorvaders vertel het toe hulle gesê het: ‘Het hy ons nie uit Egipte laat optrek nie?’ Maar nou het ons Vader ons verlaat en ons in die hand van Midian oorgegee.”

¹⁴Ons Vader het na hom gedraai en gesê: “Gaan in hierdie krag van jou en red Israel uit die hand van Midian. Het ek jou nie gestuur nie?”

¹⁵Hy het gesê: “Asseblief, my Soewereine Vader, hoe kan ek Israel red? My geslag is die swakste in Manasse, en ek is die geringste in my pa se huis.”

¹⁶Ons Vader het vir hom gesê: “Maar ek sal met jou wees, en jy sal Midian verslaan soos een man.”

¹⁷Gideon het gesê: “As ek guns in u oë gevind het, gee my ’n teken dat dit werklik u is wat met my praat.

¹⁸Moet asseblief nie weggaan voordat ek terugkom en my offer bring om dit voor u neer te sit nie.” Hy het gesê: “Ek sal bly totdat jy terugkom.”

¹⁹Gideon het ingegaan en ’n jong bokkie berei en ongesuurde brood van ongeveer twintig liter meel; hy het die vleis in ’n mandjie gesit en die sous in ’n pot, dit na hom toe gebring onder die eikeboom, en dit aangebied.

²⁰Die boodskapper van ons Vader het vir hom gesê: “Neem die vleis en die ongesuurde brood, sit dit op hierdie rots neer, en giet die sous uit.” En hy het dit gedoen.

²¹Die boodskapper van ons Vader het die punt van die staf in sy hand uitgesteek en die vleis en die ongesuurde brood aangeraak. Vuur het uit die rots opgeskiet en die vleis en die ongesuurde brood verteer, en die boodskapper van ons Vader het uit sy gesig verdwyn.

²²Toe Gideon besef dat dit die boodskapper van ons Vader was, het hy gesê: “Ag, o Soewereine Vader! Want nou het ek u boodskapper van aangesig tot aangesig gesien!”

²³Maar ons Vader het gesê: “Vrede vir jou. Moenie bang wees nie; jy sal nie sterf nie.”

²⁴Gideon het daar vir ons Vader ’n altaar gebou en dit genoem: “Ons Vader Is Vrede.” Dit staan vandag nog by Ofra van die Abiësriete. ^a a v24 Gideon het hierdie altaar genoem “Ons Vader Is Vrede” — ’n gedenkteken aan die vrede wat ons Vader oor hom uitgespreek het toe hy doodbang was dat hy sou sterf omdat hy hom gesien het.

²⁵Daardie nag het ons Vader vir hom gesê: “Neem die bul van jou pa, die tweede een wat sewe jaar oud is, breek die altaar van jou pa vir Baäl af, en kap die Asjera-paal langs dit af. ²⁶Bou dan ’n behoorlike altaar vir my, jou Vader, bo-op hierdie bergvesting. Neem die tweede bul en offer dit as ’n brandoffer op die hout van die Asjera-paal wat jy afgekap het.”

²⁷Gideon het tien van sy dienaars geneem en gedoen soos ons Vader vir hom gesê het. Omdat hy te bang was vir sy familie en die manne van die stad om dit oordag te doen, het hy dit in die nag gedoen.

²⁸Toe die manne van die stad vroeg opstaan, lê die altaar van Baäl afgebreek, die Asjera-paal langs dit afgekap, en die tweede bul geoffer op die altaar wat pas gebou is. ²⁹Hulle het vir mekaar gevra: “Wie het dit gedoen?” Nadat hulle gesoek en navraag gedoen het, is daar vir hulle gesê: “Gideon, die seun van Joas, het dit gedoen.”

³⁰Die manne van die stad het vir Joas gesê: “Bring jou seun uit sodat hy kan sterf; hy het die altaar van Baäl afgebreek en die Asjera-paal langs dit afgekap.” ³¹Joas het vir die menigte wat teen hom was, gesê: “Pleit julle vir Baäl se saak? Wil julle hom red? Elkeen wat vir hom pleit, sal teen die môre sterf. As hy ’n god is, laat hy homself verdedig, omdat iemand sy altaar afgebreek het.” ³²Daardie dag is Gideon Jerubbaäl genoem—“Laat Baäl teen hom stry”—omdat hy die altaar van Baäl afgebreek het.

³³Die hele Midian, Amalek en die mense van die ooste het saamgespan, deurgetrek en kamp opgeslaan in die vallei van Jisreël. ³⁴Toe het die Gees van ons Vader vir Gideon vervul, en hy het op die ramshoring geblaas, en die Abiësriete is opgeroep om hom te volg. ³⁵Hy het boodskappers deur die hele Manasse gestuur, wat ook agter hom aangesluit het, en na Aser, Sebulon en Naftali, wat opgekom het om hulle te ontmoet.

³⁶Gideon het vir ons Vader gesê: “As u Israel deur my hand sal red, soos u beloof het. ³⁷Ek sit ’n wolvlies op die dorsvloer. As daar dou net op die vlies is terwyl die hele grond droog bly, sal ek weet dat u Israel deur my hand sal red, soos u gesê het.”

³⁸En so was dit. Die volgende môre vroeg het hy die vlies uitgedruk en dou daaruit gewring—’n kom vol water.

³⁹Toe het Gideon vir ons Vader gesê: “Moenie kwaad word nie; laat my net nog een keer praat. Laat my weer met die vlies toets: laat die vlies droog bly, en laat daar dou op die hele grond wees.”

⁴⁰Daardie nag het ons Vader so gedoen. Net die vlies was droog; dou het die hele grond bedek.