Isroil Midiyon zulmi ostida faryod qiladi
Midiyon bosqinchilari hosilni shilib olib ketadi, oxiri Isroil gʻorlarga yashirinib, faryod qiladi. Otamizning farishtasi Gidoʻnni sharob chuqurida bugʻdoy yanchayotgan holda topib, uni botir jangchi deb ataydi. Gidoʻn eʼtiroz bildiradi, kechasi otasining Baal qurbongohini buzib tashlaydi va ikki marta jun bilan Otamizni sinaydi.
6 1Isroil Otamizning nazarida yovuzlik qildi, shuning uchun Otamiz ularni yetti yil davomida Midiyon qoʻliga topshirdi. 2Midiyon qoʻli Isroil ustidan gʻolib keldi, shuning uchun isroilliklar oʻzlari uchun togʻlarda, gʻorlarda va qoʻrgʻonlarda panohgohlar yasadilar. 3Isroil ekin ekkan har safar Midiyon, Amolek va sharq xalqlari ularga qarshi bostirib kelardi. 4Ular Isroilga qarshi qoʻnib, Gʻazogacha boʻlgan yurtning hosilini yoʻq qilardilar, Isroilga na oziq-ovqat, na qoʻy, na hoʻkiz, na eshak qoldirardilar. 5Ular chorva mollari va chodirlari bilan, chigirtkalarday yopirilib kelardilar; oʻzlari ham, tuyalari ham sanoqsiz edi, ular yurtni vayron qilish uchun bostirib kirardilar. 6Shunday qilib, Midiyon tufayli Isroil nihoyatda xor boʻldi va isroilliklar Otamizga faryod qildilar.
7Isroil xalqi Midiyon tufayli Otamizga faryod qilganda,
8Otamiz Isroilga bir paygʻambar yubordi va u shunday dedi: “Isroilning Xudosi Otamiz shunday demoqda: Men sizlarni Misrdan, qullik maskanidan olib chiqdim. 9Men sizlarni Misrdan va barcha zolimlaringiz qoʻlidan qutqardim; ularni oldingizdan quvib chiqardim va ularning yurtini sizlarga berdim. 10Men sizlarga: Men sizning Otangizman; siz yashayotgan yurtdagi amoriylarning xudolaridan qoʻrqmanglar, deb aytdim. Lekin sizlar Mening ovozimga quloq solmadingiz.”
11Otamizning farishtasi kelib, abiʼezerlik Yoʻashga tegishli Oʻfradagi eman tagida oʻtirdi. Uning oʻgʻli Gidoʻn esa bugʻdoyni Midiyondan yashirish uchun uzum siqiladigan joyda yanchayotgan edi.
12Otamizning farishtasi unga koʻrinib dedi: “Otamiz sen bilan, ey botir jangchi.”
13Gidoʻn unga dedi: “Iltimos, taqsir, agar Otamiz biz bilan boʻlsa, nega bularning bari boshimizga tushdi? Ota-bobolarimiz bizga soʻzlab bergan: «U bizni Misrdan olib chiqmadimi?» degan barcha moʻjizalari qayerda qoldi? Endi esa Otamiz bizni tashlab, Midiyon qoʻliga topshirdi.”
14Otamiz unga yuzlanib dedi: “Shu kuching bilan borib, Isroilni Midiyon qoʻlidan qutqar. Men seni yubormadimmi?”
15U dedi: “Iltimos, ey Hukmron Otam, men Isroilni qanday qutqara olaman? Mening urugʻim Manashe qabilasida eng kuchsizi, oʻzim esa otamning uyida eng kichigiman.”
16Otamiz unga dedi: “Lekin Men sen bilan boʻlaman va sen Midiyonni yagona bir odamday tor-mor qilasan.”
17Gidoʻn dedi: “Agar nazaringga tushgan boʻlsam, men bilan gaplashayotgan haqiqatan ham Oʻzing ekaningga bir alomat bergin.
18Iltimos, men qaytib kelib, qurbonligimni oldingga qoʻygunimcha bu yerdan ketmagin.” U dedi: “Sen qaytguningcha kutib turaman.”
19Gidoʻn ichkariga kirib, bir uloqni tayyorladi va qariyb yigirma litrcha undan xamirturushsiz non yopdi, goʻshtni savatga, shoʻrvani esa qozonga solib, bularni eman tagida unga olib keldi va taqdim qildi.
20Otamizning farishtasi unga dedi: “Goʻsht bilan xamirturushsiz nonni olib, mana shu qoyaning ustiga qoʻy va shoʻrvani toʻk.” U shunday qildi.
21Otamizning farishtasi qoʻlidagi tayoqning uchini uzatib, goʻsht bilan xamirturushsiz nonga tegizdi. Qoyadan olov koʻtarilib, goʻsht bilan xamirturushsiz nonni yondirib yubordi va Otamizning farishtasi uning koʻz oʻngidan gʻoyib boʻldi.
22Gidoʻn buning Otamizning farishtasi ekanini anglab, shunday dedi: “Voy, ey Hukmron Otam! Axir men Sening farishtangni yuzma-yuz koʻrdim!”
23Lekin Otamiz dedi: “Senga tinchlik boʻlsin. Qoʻrqma, sen oʻlmaysan.”
24Gidoʻn oʻsha yerda Otamizga atab bir qurbongoh qurdi va uni “Otamiz — Tinchlikdir” deb atadi. U hanuzgacha abiʼezerliklarning Oʻfrasida turibdi. a a v24 Gidoʻn bu qurbongohni “Otamiz — Tinchlikdir” deb atadi — bu Otamizni koʻrgani uchun oʻlib ketaman deb dahshatga tushganida, Otamiz unga aytgan tinchlik xotirasidir.
25Oʻsha kechasi Otamiz unga dedi: “Otangning buqasini, yetti yoshli ikkinchi buqani olib, otangning Baalga atalgan qurbongohini buzib tashla va uning yonidagi Ashera ustunini kesib tashla. 26Soʻngra mana shu qoʻrgʻonning tepasida Otang boʻlgan Menga atab munosib bir qurbongoh qur. Ikkinchi buqani olib, kesib tashlagan Ashera ustuningning yogʻochlarida uni kuydiriladigan qurbonlik qilib keltir.”
27Gidoʻn oʻnta xizmatkorini olib, Otamiz unga aytganday qildi. U oilasidan va shahar odamlaridan qoʻrqqani uchun buni kunduzi qilolmadi, shuning uchun kechasi amalga oshirdi.
28Shahar odamlari ertalab erta turganlarida, Baalning qurbongohi buzib tashlangan, uning yonidagi Ashera ustuni kesilgan va ikkinchi buqa yangi qurilgan qurbongohda qurbonlik qilingan edi. 29Ular bir-birlaridan: “Buni kim qildi?” deb soʻrashdi. Ular surishtirib, soʻrab-surishtirgandan keyin, ularga: “Buni Yoʻash oʻgʻli Gidoʻn qildi,” deyishdi.
30Shahar odamlari Yoʻashga: “Oʻgʻlingni oʻldirish uchun olib chiq, chunki u Baalning qurbongohini buzib tashladi va uning yonidagi Ashera ustunini kesib tashladi,” deyishdi. 31Yoʻash oʻziga qarshi turgan olomonga dedi: “Baalning yonini olyapsizlarmi? Uni qutqarmoqchimisizlar? Kim uning yonini olsa, ertalabgacha oʻladi. Agar u xudo boʻlsa, qurbongohini kimdir buzib tashlagani uchun, oʻzini oʻzi himoya qilsin.” 32Oʻsha kuni Gidoʻn Yarubbaal, yaʼni “Baal u bilan tortishsin” deb ataldi, chunki u Baalning qurbongohini buzib tashlagandi.
33Butun Midiyon, Amolek va sharq xalqlari birlashib, daryodan oʻtib, Yizreel vodiysida qoʻnishdi. 34Shunda Otamizning Ruhi Gidoʻnni qamrab oldi va u karnay chaldi, abiʼezerliklar esa unga ergashishga chaqirildi. 35U butun Manashe boʻylab elchilar yubordi, ular ham uning ortidan toʻplanishdi; Asher, Zabulun va Naftaliga ham elchi yubordi, ular esa ularni qarshi olgani chiqishdi.
36Gidoʻn Otamizga dedi: “Agar Oʻzing vaʼda qilganingday, Isroilni mening qoʻlim bilan qutqaradigan boʻlsang, 37men xirmonga qoʻy junini qoʻyaman. Agar shudring faqat jun ustiga tushib, butun yer quruq qolsa, Oʻzing aytganingday, Isroilni mening qoʻlim bilan qutqarishingni bilaman.”
38Shunday boʻldi ham. Ertasi kuni erta tongda u junni siqib, undan shudringni siqib chiqardi — bir kosa toʻla suv.
39Shunda Gidoʻn Otamizga dedi: “Gʻazablanmagin; yana bir marta gapirishimga ijozat bergin. Jun bilan yana bir bor sinab koʻrayin: bu safar jun quruq qolsin, butun yerga esa shudring tushsin.”
40Oʻsha kechasi Otamiz shunday qildi. Faqat jun quruq edi, shudring esa butun yerni qopladi.